Τι δε σου λένε για την “Αισιοδοξία”;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πήγαινα στα ΚΕΠ σήμερα να κάνω μερικές δουλειές που έλεγα καιρό τώρα να κάνω…

Και καθώς πάω να μπω, μαζί με μια άλλη κυρία που πέτυχα στην πόρτα, ανακαλύπτουμε ότι έχουν απεργία.

Ενοχλήθηκε πολύ, και άρχισε να γκρινιάζει.

Εγώ της το γυρνάω και της λέω γελώντας “μία φορά είπα και γω να κάνω τα γραφειοκρατικά και έχουν απεργία χαχαχαχα”.

Και μου λέει θλιμμένη “πήρα άδεια για να τα κάνω…” – και της απαντάω – “ωραία, άρα έχετε ελεύθερη μέρα, μπορείτε να κάνετε ό,τι άλλο θέλετε!” και με κοιτάει περίεργα και φεύγει…

Αυτή έφυγε ενοχλημένη, εγώ έφυγα γελώντας, και σκεφτόμενος ΟΚ, ελεύθερο πρωινό τελικά, πάμε για διάβασμα ή συγγραφή.

Είχα backup plan.

Και εκεί μου έρχεται η ιδέα της διαφοράς “θετικής σκέψης”, με τη “θετική νοοτροπία” (που δε λένε στα βιβλία “αυτοβελτίωσης” και του “θετικού κινήματος”).

Πολλοί νομίζουν ότι “αισιοδοξία” και η “θετική σκέψη” είναι η επανάληψη θετικών φράσεων:

  • Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος.
  • Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος.
  • Είμαι υγιής. Κάθε μέρα γίνομαι καλύτερος” κλπ κλπ κλπ και να τα επαναλαμβάνουν συνεχώς μέχρι τελικής πτώσεως.

Όμως ξέρουν ότι κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μέσα τους.

Το νοιώθουν (και έχει αποδειχτεί ότι αυτό αυξάνει την πιθανότητα για κατάθλιψη και αρνητικά συναισθήματα γενικότερα). 

Γιατί;

Γιατί τα αποτελέσματα, οι πράξεις τους και όλη τους η πραγματικότητα πάει κόντρα σε αυτά που λένε.

Δεν είναι “ρεαλιστικά”.

Και επιπλέον, με το να τα λένε αυτά, θυμίζουν στον εαυτό τους ότι δεν κάνουν κάτι για αυτά που λένε!

Ή [τα βιβλία αυτοβελτίωσης] τους λένε το να σκέφτονται συνεχώς αυτά που θέλουν, να περνάνε ώρες “οραματιζόμενοι” τους στόχους τους να πραγματοποιούνται, και την χαρά που θα έχουν τότε… (πράγμα που μερικές φορές μειώνει το κίνητρο να κάνεις τη δουλειά που απαιτείται).

Κάτι που επίσης δεν λειτουργεί (από μόνο του και έτσι όπως το περιγράφουν).

Αυτό που δε λένε είναι ότι υπάρχει και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ αισιοδοξία.

Ω, ναι.

Ο ρεαλισμός δεν είναι απαραίτητα απαισιόδοξος και μπορεί να συνδιαστεί άψογα με τη θετική σκέψη.

***Βασικά είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα ο ρεαλισμός με τη θετική σκέψη, που αν δεν υπάρχει το ένα, το άλλο κάνει περισσότερο ΚΑΚΟ, παρά καλό από μόνο του.***

Θες να δεις μερικά παραδείγματα θετικών ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ αισιόδοξων φράσεων (= φράσεις if this, then that);

Θέλω να είμαι υγιής (να φτάσω τα Χ κιλά, Ψ λίπος, Υ άλλα χαρακτηριστικά – ευλυγισία, δύναμη κλπ).

  • Όκ, αυτή τι στιγμή κάνω τα …., …. και ….. . Τι άλλο μπορώ να κάνω;
  • Τι μπορώ να βελτιώσω;
  • Τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει στις Χ περιστάσεις; (Όταν πάω μία βόλτα, όταν βγω με τους φίλους μου, όταν τύχει να κάνουμε παραγγελία, όταν είμαι έξω στις 6 το πρωί και θέλω κάτι να φάω; Όταν είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να πάω γυμναστήριο; Όταν πάω γυμναστήριο αλλά είναι κλειστό; Όταν πονάω σε όλο μου το σώμα και δεν μπορώ να πάω; Όταν έχω κανονίσει και δεν προλαβαίνω;)
  • Ο καλύτερος τρόπος να τα αντιμετωπίσω όταν προκύψουν είναι……. (και βρίσκεις 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε πρόβλημα).

Θέλω να κατακτήσω πλήρη οικονομική ελευθερία.

  • Οκ, τι κάνω για αυτό τώρα;
  • Γιατί δεν είμαι ήδη οικονομικά ανεξάρτητος; Τι με εμποδίζει; Τι με τραβάει κάτω; Τι με κρατάει δεμένο στη θέση μου;
  • Τι πιστεύω / κάνω / τι συνήθειες έχω που με έχουν οδηγήσει εδώ που είμαι;
  • Τι λάθη κάνω, πώς μπορώ να τα εντοπίσω, τι μπορώ να διαβάσω να ξεστραβωθώ, και ποιος μπορεί να με βοηθήσει;
  • Τι δεν γνωρίζω που με καταστρέφει και πώς μπορώ να το φτιάξω αυτό;
  • Πού είμαι δυνατός και τι προβλήματα μπορώ να λύσω για τον κόσμο;
  • Τι μπορώ να κάνω όταν προκύψει το Χ Ψ Ω; Τι θα κάνω αν προκύψει ελεύθερος χρόνος;
  • Τι μπορώ να ακούω όσο θα είμαι στα ΜΜΜ ή στο αυτοκίνητο ή σε αναμονή ή σε νεκρό χρόνο (πιάτα, σφουγγάρισμα, δουλειές χωρίς πολλή σκέψη) –  (υπάρχουν τόσα podcasts, videos, audio)
  • Πού μπορώ να γνωρίσω περισσότερα άτομα με τα Χ χαρακτηριστικά που θέλω; Ποιους γνωρίζω ήδη που να έχουν αυτά;
  • Ποιες είναι 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε ένα από τα παραπάνω “πρόβληματα”

Βλέπεις τη διαφορά;

Βλέπεις ότι οι πρωτες “θετικές φράσεις” δεν έχουν κανένα νόημα και είναι σαν να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μεταφραστούν σε ΠΡΑΞΕΙΣ;

Βλέπεις ότι στη δεύτερη περίπτωση οι φράσεις είναι “ρεαλιστικές” μεν, δηλαδή σου λένε πως “φίλε, ο δρόμος δεν είναι εύκολος, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες”, ΑΛΛΑ είναι και αισιόδοξες, δε, δηλαδή “όταν αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες, θα κάνεις αυτο και εκείνο και το παρ’άλλο”.

ΑΥΤΟ είναι η πραγματική, ρεαλιστική αισιοδοξία.

Η σιγουριά που σου δίνει αυτό είναι 1.000.000 φορές μεγαλύτερη από την πρώτη περίπτωση.

Όταν έχεις ένα μεγαλύτερο πλάνο για τη ζωή σου, πράγματα που θες να κάνεις, να καταφέρεις και να ζήσεις, κάθε αναποδιά μπορείς να την εκμεταλευτείς για το καλύτερο, αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου στις λύσεις και να πιστεύεις στον εαυτό σου ώστε ό,τι πρόβλημα και να εμφανιστεί να ξέρεις ότι μπορείς να το λύσεις.

Γιατί;

Γιατί το έχεις ξανακάνει, ή έχεις προνοήσει.

Αν όχι, κάτι σε μαθαίνει για το τι θα κάνεις την επόμενη φορά. ;)

Σας εύχομαι να είστε ή να γίνετε ρεαλιστικά αισιόδοξοι σε όλους τους τομείς.

***Προσοχή: η θετική σκέψη χωρίς ρεαλισμό, και ο ρεαλισμός χωρίς θετική σκέψη είναι σαμποτέρ από μόνοι τους, και οδηγούν στην αναβλητικότητα και τη στασιμότητα.***

Αν θες να μάθεις περισσότερα για τους εσωτερικούς μας Σαμποτέρ, διάβασε εδώ:

Επίσης μπορεί να σε ενδιαφέρει αυτό:

Πώς να γίνεις ο Χαρτογράφος της δικής σου πραγματικότητας

Μέσος χρόνος ανάγνωσης ~8 λεπτά

Συνεχίζοντας από τα προηγούμενα 2 άρθρα, στη σειρά των “6 μυστήριων βημάτων της Μεταμόρφωσης”:

Αφού κατανοήσεις τις Ανάγκες σου και την προτεραιότητα που έχουν για σένα και γιατί κάνεις ό,τι κάνεις,

αφού κατανοήσεις στη συνέχεια τη βαρύτητα του προσωπικού σου χάρτη της πραγματικότητας, αλλά και ότι ο χάρτης δεν είναι η πραγματικότητα,

και αφού κατανοήσεις ότι όσο πιο κοντά ο χάρτης σου τείνει στην πραγματικότητα που μπορεί να υποστηρίξει τα όνειρα και τους στόχους σου, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχεις, σειρά έχουν τα επόμενα 3 βήματα επί χάρτου:

  • 2: Βρες τις τοποθεσίες στον χάρτη σου
  • 3: Παρατήρησε την πορεία σου στον χάρτη
  • 4: Ξαναφτιάξε τον χάρτη σου, συνειδητά αυτή τη φορά

2: Βρες τις τοποθεσίες στον χάρτη σου

Αυτό είναι το πιο σημαντικό αρχικό βήμα που πολλοί προσπερνούν. Λίγοι είναι αυτοί που θέτουν στόχους και ξέρουν πού θέλουν να πάνε, και ακόμα λιγότεροι αυτοί που έχουν την ειλικρίνεια να παραδεχτούν – τουλάχιστον στον εαυτό τους – το πού βρίσκονται αυτή τη στιγμή, χωρίς να χρυσώνουν το χάπι και χωρίς να κάνουν τα πράγματα να φαίνονται καλύτερα απ’ότι είναι. Δεν προτείνω να τα δουν χειρότερα – ούτε καλύτερα προς το παρόν. Να τα δουν ακριβώς όπως είναι. Η πραγματική τους αφετηρία αυτή τη στιγμή.

Τώρα που ξεκαθάρισες τις προτεραιότητές σου και συνειδητοποίησες τις δυνάμεις που σε κινητοποιούν (εδώ), θα πρέπει αν κάτσεις να σκεφτείς πού είσαι και πού θες να πας.

Αυτό κάνουμε όταν κοιτάμε έναν χάρτη: Χρειαζόμαστε 2 ΑΚΡΙΒΕΙΣ τοποθεσίες. Την αφετηρία, και τον προορισμό. Όσο πιο ακριβής είσαι, τόσο καλύτερα χρησιμοποιείς τον χάρτη.

Καθόρισε την αφετηρία σου, αυτή τη στιγμή πού βρίσκεσαι, σε όλους σου τους τομείς: Υγεία, Καριέρα, Σχέσεις, Κοινωνικά, Οικονομικά και Συναισθηματικά.

Στη συνέχεια, καθόρισε στόχους. Το κομμάτι των στόχων είναι τεράστιο και θα το ξεκαθαρίσω σε άλλο άρθρο, αλλά θα γράψω εδώ όσα χρειάζεται να ξέρεις για αρχή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένου και εμού μέχρι πρότινος) έχουν στο μυαλό τους μια αδρή εικόνα του πού θέλουν να πάνε και τι να καταφέρουν. 

  • Αλλά όχι σε όλους τους τομείς. Και γι’αυτό, στην πορεία τους για εκεί, τυχαίνουν πολλά που δεν είχαν προβλέψει από τους υπόλοιπους τομείς, και τους αποσπούν και τους βγάζουν εκτός πορείας.
  • Δεν ξέρουν ΞΕΚΑΘΑΡΑ τι θέλουν. Τι θέλουν από τον Χ ή Υ τομέα. Όχι γενικούρες. Κάτι μετρήσιμο και συγκεκριμένο (το πόσο εφικτό είναι εξαρτάται από την αποφασιστικότητα και την αφοσίωσή σου μόνο).
  • Επίσης δεν βάζουν κάποια ημερομηνία λήξης. Και έτσι αφήνουν σε πράγματα να τους αποσπούν και χάνονται, για μέρες, βδομάδες, και ακόμα χειρότερα για μήνες και χρόνια, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι ξέχασαν το πού πήγαιναν.
  • Άλλο, πολλές φορές δεν σκέφτονται αυτό που θέλουν να φτάσουν, αλλά το αντίθετο: τι θέλουν να αποφύγουν. Αλλά έτσι απλά πέφτουν σε κάτι άλλο που δεν θέλουν, συνεχίζουν να προχωρούν δίχως κατεύθυνση, και δεν στρέφονται προς τα εκεί που θέλουν να πάνε.

Όσο περισσότερο σκέφτεσαι και προσπαθείς να κατανοήσεις το πώς θα ήταν η ζωή σου για να και όταν καταφέρεις τους στόχους σου, τόσο πιο ξεκάθαροι θα γίνονται για σένα.

Κατάκτηση Διαύγειας

Στοχάσου: ΓΙΑΤΙ θες αυτούς τους στόχους; Γιατί όχι κάτι λιγότερο; Γιατί όχι κάτι περισσότερο; Για ποιόν το κάνεις; Τι θα κερδίσεις μέσα απ’αυτό; Τι θα αποφύγεις; Από τι θα σε σώσει; Τι θα γίνει εάν ΔΕΝ το κάνεις και απλά το αφήσεις στην άκρη και το ξεχάσεις; Πώς θα είναι όταν το καταφέρεις;

Γράψε αυτούς τους 5-6 στόχους (στους 5-6 τομείς – ή όσοι είναι για σένα) για μέχρι το τέλος της χρονιάς (ή μέχρι όποτε θες) σε ένα χαρτί, και πίστεψε σε αυτούς. Εμπιστέψου ότι για να το θες, υπάρχει τρόπος να γίνει. Το θέμα είναι πόσο θα του αφοσιωθείς αναπόσπαστα, και πόσο χρόνο και ενέργεια θα του αφιερώσεις.

Σκέψου ξεκάθαρα τους στόχους σε όλους τους τομείς που θες, και συνέδεσέ τους μεταξύ τους. Κατανόησε πώς θα επηρεάσει ο Χ στόχος στην υγεία τον Υ στόχο στα οικονομικά ή τον Ζ στόχο στις σχέσεις, και αντίθετα. Δες τη ζωή σου έτσι όπως θα ήθελες να είναι, ολοκληρωτικά, σαν 1 μεμονωμένο σημείο στον χάρτη. Και κατανόησε ότι αυτό είναι ένα σημείο στο χάρτη που μπορεί αυτή τη στιγμή να υπάρχει πολύ σκοτάδι μεταξύ σας, αλλά υπάρχει δρόμος που θα σου αποκαλύπτεται σιγά σιγά όσο θα προχωράς. Αλλά εάν μείνεις στάσιμος, δεν θα δεις καν πώς να τον πλησιάσεις.

Είναι σαν την άκρη του ουράνιου τόξου: δεν θα βρεις χρυσάφι εκεί, αλλά σίγουρα θα έχεις διανύσει μια καταπληκτική διαδρομή πάνω στο ουράνιο τόξο που θα την απολαμβάνεις με όλο σου το είναι όσο θα προχωράς.

Επίσης έχε κατά νου ότι το εξερευνημένο κομμάτι του χάρτη είναι αυτά που ήδη έζησες και τα αποτελέσματα που ήδη είχες μέχρι τώρα. Για να βρεις πώς θα πάς εκεί που θες, θα πρέπει να μιλήσεις, να αναζητήσεις, να ψάξεις, να ρωτήσεις άτομα που έχουν ήδη πάει εκεί και ξέρουν τα μονοπάτια, και να ακολουθήσεις δρόμους, συμπεριφορές και απαντήσεις με τις οποίες μέχρι τώρα μπορεί να σου ήταν τελείως ξένα.

Θα σου είναι επίσης πιο εύκολο να σπάσεις τους στόχους σε εξάμηνο, σε τρίμηνο, και στη συνέχεια σε μηνιαίους ή και εβδομαδιαίους, ώστε να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις την κάθε βδομάδα και εάν προχωράς ή όχι.

Θυμίσου ότι ΕΥΤΥΧΙΑ = ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Για να είναι ένας άνθρωπος χαρούμενος θα πρέπει να έχει κάποια αίσθηση εξέλιξης και προόδου στη ζωή του, διαφορετικά αισθάνεται τελματωμένος και κενός.

3: Παρατήρησε την πορεία σου στον χάρτη

Στη συνέχεια έρχεται η ΠΟΡΕΙΑ που θα ακολουθήσουμε για να φτάσουμε στον στόχο.

Ο χάρτης αντιπροσωπεύει τα προσωπικά συστήματα πεποιθήσεων που έχουμε για τον κόσμο γύρω μας. “Αυτό είναι εύκολο / αυτό είναι δύσκολο”. “Αυτός είμαι εγώ / αυτός δεν είμαι εγώ”. “Με αυτούς θα κάνω παρέα / με αυτούς όχι”. “Αυτό σημαίνει το άλλο και εκείνο, τούτο”.

Τι πιστεύεις ότι σου αρέσει τρελά; Τι σε παθιάζει; Τι σε ενθουσιάζει; Τι σε κάνει περήφανο; Τι δεν σου αρέσει; Τι δεν θα έκανες ποτέ σου; Τι είναι ασφαλές, και τι ριψοκίνδυνο;

Το τι πιστεύεις για το οτιδήποτε θα καθορίσει τι δέχεσαι σαν δρόμο και τι σαν εμπόδιο, βουνό ή κοιλάδα. Τι πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει και τι ότι θα σε σταματήσει.

Ο ασυνείδητος νους μας κάνει τέτοιου είδους ερμηνείες όλη την ώρα, αλλά συνήθως δεν τις αντιλαμβανόμαστε.

Θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις κάτι που κάνεις ούτοσηάλλως όλη την ώρα, αλλά θετικά κατευθυνόμενο αυτή τη φορά. Την ΑΝΗΣΥΧΙΑ!!! Ξεκίνα να “ανησυχείς” για τους στόχους σου, θετικά: Χρησιμοποίησε τη “Σταδιακότητα” που είναι το κύριο στοιχείο της ανησυχίας. Ξεκίνα με ένα απλό “τι θα γινόταν εάν” και στριφογύρισε την ιδέα ξανά και ξανά στο μυαλό σου… Παίξε μαζί της. Και σιγά σιγά έρχεται η Πιθανότητα, καθώς το μυαλό σου αρχίζει να σκέφτεται πιθανούς τρόπους, και ότι ίσως τελικά να ΕΊΝΑΙ δυνατόν κάπως… Συνέχισε να παίζεις με την ιδέα.. Το ιδανικό θα είναι να το κάνεις αυτό καθημερινά ώστε να σου γίνουν θετική εμμονή. Κάτι που θα σε καθοδηγεί. Ο φωτεινός σου πολικός αστέρας.

“Σταθεροποίησε την πορεία σου σε ένα αστέρι, και θα μπορέσεις να πλεύσεις στην οποιαδήποτε καταιγίδα.” ~ Leonardo Da Vinci

Θυμίσου ότι οι καθημερινές ανησυχίες είναι μια ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ της Δημιουργικής μας Φαντασίας. Αυτό που κάνουν οι άνθρωποι συνήθως είναι να δημιουργούν άσχημα σενάρια και τέρατα με τη φαντασία τους, και στη συνέχεια να επαναλαμβάνουν τόσες πολλές φορές που να αρχίζουν να τα βλέπουν τόσο πιθανά που να τα πιστεύουν, να τα ταυτίζουν με την πραγματικότητά τους, και να κατευθύνονται ολοταχώς προς τα εκεί, ενώ δεν έχει καν συμβεί τίποτε ακόμα, στο παρόν.

Με αυτόν τον τρόπο όμως εσύ θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις την “Ανησυχία” Θετικά, για να σε βοηθήσει στους στόχους σου.

  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο κατάφερνες και ήσουν 80kg και 11% λίπος; (για τους άντρες, κοπέλες μην τρομάξετε).
  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο είχες χτίσει γύρω σου έναν κύκλο με Χ άτομα που να καραγουστάρεις, να σε αγαπάνε άπειρα και να τους προσφέρεις απεριόριστα;
  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο είχες προσφέρει μαζικά σε >100 άτομα;
  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο είχες δημιουργήσει τέτοιες πηγές εσόδων που να σου επέτρεπαν να μπορέσεις επιτέλους να κάνεις τον γύρο του κόσμου που τόσο πολύ ήθελες;
  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο είχες γίνει ο καλύτερος στη δουλειά σου, με τον δικό σου μοναδικό τρόπο, εκφράζοντας τα Χ ή Ψ ταλέντα σου;
  • Τι θα γινόταν εάν μέσα στο επόμενο τρίμηνο ……………… ;;;

[Την ιδέα της “Θετικής Ανησυχίας” την είχα πρωτοσυναντήσει στο βιβλίο του Maxwell Maltz – Psycho-Cybernetics (Ψυχο-Κυβερνητική).]

Κάθε φορά που θα το αναλογίζεσαι έντονα, γράφε σε ένα χαρτί τις ιδέες που σου έρχονται με πιθανά επόμενα βήματα. Όσο πιο γρήγορα δοκιμάσεις αυτά που πιστεύεις ότι έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να σου φέρουν αποτελέσματα, τόσο πιο γρήγορα θα μάθεις αν λειτουργεί ή όχι, και τόσο πιο γρήγορα θα μπορείς να αλλάξεις πορεία, συνεχίζοντας προς τα εκεί που πας.

4: Ξαναφτιάξε τον χάρτη σου, συνειδητά αυτή τη φορά.

Τώρα που έχεις τον χάρτη σου, μπορείς να κρατήσεις ότι θες και σ’αρέσει, αλλά μπορείς και να αλλάξεις ότι σε εμποδίζει και σε ενοχλεί.

Θυμίσου ότι οποιαδήποτε πεποίθησή σου μπορείς να την αμφισβητήσεις και να την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙΣ με όποια άλλη θες (με αρκετή επανάληψη). Τις περισσότερες πεποιθήσεις σου ούτως ή άλλως δεν τις επέλεξες εσύ συνειδητά, αλλά σου προγραμματίστηκαν από άλλους.

Θυμίσου ότι ο χάρτης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πραγματικότητα που υποστηρίζει τους στόχους σου ακόμα. Εάν τους υποστήριζε και ήταν συμβατός με αυτούς, θα τους είχες ήδη. Είναι μια αναπαράσταση της πραγματικότητας στο μυαλό σου, τις περισσότερες φορές μάλιστα πλήρως ανακριβής, οπότε αποδέξου ότι πολλές πεποιθήσεις σου θα πρέπει να τις αλλάξεις. Αποταυτοποιήσου από τις πεποιθήσεις σου. Δεν είσαι οι πεποιθήσεις σου. Όπως δεν είσαι και τα συναισθήματα της στιγμής. Είσαι κάτι πολύ περισσότερο, δίχως όρια. Και τα μόνα όρια στον κόσμο σου, τα βάζεις με το μυαλό σου.

Κάθε φορά που συλλογίζεσαι τους στόχους σου, που τους σκέφτεσαι έντονα και πώς θα ήταν εάν είχαν γίνει, τόσο περισσότερη διαύγεια θα αποκτάς στην λεπτομέρεια, στο πώς να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα, στο τι να βελτιώσεις, και θα κατεβάζεις νέες ιδέες.

Βάλε “Θετική Ανησυχία”

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την απλή λογική για να προκαλέσεις τις πεποιθήσεις σου. Άλλαξε τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, και χρησιμοποίησε την “Ανησυχία” στην αναζήτηση νέων, θετικών πεποιθήσεων, και στην κατάρριψη παλαιών, περιοριστικών και περιττών πεποιθήσεων.

  • το “είμαι πολύ νέος για να το κάνω αυτό από τώρα” ή το “σιγά μωρέ, έχω χρόνο”, μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί σε “τι θα γινόταν εάν όμως το έκανα από τώρα που είμαι νέος; τι εάν το ότι είμαι νέος μου δίνει περισσότερη δύναμη απ’ότι εάν ήμουν μεγάλος; τι εάν δεν είχα χρόνο; ο χρόνος μας ούτως ή άλλως είναι περιορισμένος”… “Μήπως επειδή είμαι νέος, εάν ξεκινούσα από τώρα, θα έπαιρνα το προβάδισμα στη συνέχεια; Μήπως βρω εμπόδια μπροστά μου που άμα μεγαλώσω θα μου είναι πιο δύσκολο να τα ξεπεράσω;” κλπ.
  • το “είμαι πολύ μεγάλος για να τα κάνω τώρα αυτά” ή το “δεν έχω χρόνο πλέον για τέτοια”, θα μπορούσε κάλλιστα να μετατραπεί σε “τι θα γινόταν εάν όμως τώρα τα έκανα αυτά; δεν θα μου έδινε περισσότερη ευτυχία και χρόνια ζωής; μήπως έχω χρόνο που δεν ξέρω που τον σπαταλάω; μήπως το ότι είμαι μεγάλος έχει το τεράστιο θετικό ότι έχω ΤΟΣΑ χρόνια εμπειρίας, οπότε θα τα βγάλω πέρα πολύ πιο άνετα και γρήγορα από τους πιτσιρικάδες; Μήπως αυτό σημαίνει ότι χρόνο έχω, αλλά δεν έχω ξεκάθαρες τις προτεραιότητές μου;” κλπ.
  • τι κι εάν χρησιμοποιούσα λάθος μέτρα και σταθμά τόσο καιρό και γι’αυτό συνεχώς αισθανόμουν ανίκανος σε πολλούς τομείς, ενώ υπερέχω σε πολλούς άλλους;
  • τι κι εάν μπορούσα να ταξιδέψω όλο τον κόσμο σε ένα χρόνο για λιγότερα χρήματα απ’όσα είναι το παρόν ετήσιο νοίκι μου;
  • τι κι εάν μπορούσα πραγματικά να τους πετύχω όλους αυτούς τους στόχους; πώς θα άλλαζε η ζωή μου;
  • τι κι εάν θα μπορούσα να μάθω πολύ ταχύτερα απ’όσο πιστεύω, αλλά πολλοί δάσκαλοί μου, και βαρύγδουπα όχι-και-τόσο-σημαντικά-για-μένα βιβλία με κορόιδεψαν και μου έδωσαν να πιστέψω το αντίθετο;

Οι σοφοί ήταν πραγματικά σοφοί: δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, αλήθεια ή ψέμα, άσπρο ή μαύρο. Πάντα εξαρτάται από που το βλέπεις. Οπότε γιατί να μην το δεις από τη μεριά που θα σε ενδυναμώσει και θα σε βοηθήσει να αποδόσεις καλύτερα; Ναι ισχύει και το αντίθετο, αλλά ισχύει και αυτό, για αυτόν κ αυτόν το λόγο. Γιατί να μην δημιουργήσεις τον χάρτη σου συνειδητά, χωρίς να επιτρέπεις στις συγκυρίες να τον καθορίσουν για σένα;

Εάν σου φαίνεται αυτό το βήμα “δύσκολο να το κατανοήσεις” ή “δύσκολο να το κάνεις” ή οτιδήποτε, ξαναδιάβασε το προηγούμενο άρθρο που μίλαγε για τις 3 βασικές πεποιθήσεις για τον προσωπικό μας χάρτη, για να κατανοήσεις γιατί ο καθένας μας ούτως ή άλλως ζει στη δική του πραγματικότητα…

Τέλος, συστηματοποίησε:

Συστηματοποίησε το να ανοίγεις τον χάρτη σου και να τον βλέπεις εάν όχι καθημερινά, εβδομαδιαία, και ΙΔΙΩΣ όποτε αισθάνεσαι χαμένος και δίχως νόημα. Εάν σου φανούν δύσκολοι ή ακατόρθωτοι οι στόχοι σου, ξεκίνα σιγά σιγά με την Ανησυχία. Τι θα γινόταν εάν…;

Κοίτα τον χάρτη σου το πρωί όταν ξυπνάς και το βράδυ προτού κοιμηθείς. Είναι ιδανικό να το προσθέσεις στις συνήθειες ξυπνήματος και ύπνου (εάν δεν ξέρεις για τι μιλάω, περίμενε να δεις σε μελλοντικό άρθρο ;) )

Βάλε reminders μέσα στην ημέρα σου, ή στην εβδομάδα σου.

Αφιέρωσε τουλάχιστον ένα δίωρο την εβδομάδα (πχ κυριακή πρωί η απόγευμα) και μια μέρα το μήνα (τουλάχιστον) για να σκέφτεσαι αυτούς τους στόχους, πώς μπορείς να τους πλησιάσεις περισσότερο, τι λειτούργησε και τι όχι, και τι μπορείς να κάνεις διαφορετικά, καθώς και πολλά actionable steps – δράσεις που μπορείς να πάρεις μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα σου (/μήνα), – ιεράρχησέ τα, και προγραμμάτισέ τα στο app ημερολογίου του κινητού σου (το πιο βολικό – google cal). Θα αφιερώσω άλλο ένα ξεχωριστό άρθρο μόνο και μόνο για τον εβδομαδιαίο/μηνιαίο προγραμματισμό και review, γιατί είναι ΑΚΡΩΣ σημαντικά.

Κάτι που το συζητάμε, είναι όνειρο. Κάτι που το οραματιζόμαστε, είναι θαυμάσιο. Κάτι που σχεδιάζουμε γίνεται εφικτό. Κάτι που προγραμματίζουμε γίνεται πραγματικό“. ~Anthony Robbins

Οι περισσότεροι κοιτάνε τον χάρτη μια φορά τον χρόνο: Κοντά στην Πρωτοχρονιά. “Θα ξεκινήσω γυμναστική”. “Θα γίνω ο καλύτερος στη δουλειά μου”. “Θα μάθω καινούρια γλώσσα”. “Θα πάω ταξίδια”. “Θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο σε αυτούς που αγαπάω”. “Θα αλλάξω”. “Θα γίνω πιο συνεπής”. “Θα γίνω πιο θαρραλέος”. Και τα αφήνουν έτσι αόριστα και άπιαστα. Και ίσως να τα ξαναθυμηθούν τον επόμενο χρόνο. Όμως δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα.

Φαντάσου τι θα γινόταν εάν έβλεπες τους στόχους σου κάθε βδομάδα. Οι πιθανότητές σου να τους πετύχαινες θα πολλαπλασιάζονταν x52. Φαντάσου να τους έβλεπες και να έφτιαχνες την πορεία σου προς αυτούς καθημερινά. Οι πιθανότητές σου θα γίνονταν x365. Φαντάσου και 2 και 3 φορές την ημέρα εάν σκεφτόσουν γύρω από αυτούς (x1000). Όσο πιο τρελός είναι ο στόχος, τόσο περισσότερο θα πρέπει να του αφοσιώσεις χρόνο και ενέργεια. Όμως είναι εφικτός.

Στο επόμενο άρθρο συνεχίζουμε με το βήμα 5, τα καύσιμα που θα χρειαστούμε για να ξεκινήσουμε, αλλά και καθ’όλη τη διάρκεια του ταξιδιού μας.

Συνοπτικά τα 6 βήματα της Μεταμόρφωσης είναι τα εξής:

  1. Αναγνώρισε και Ιεράρχησε τις 6 Ανάγκες σου.
  2. Βρες τις τοποθεσίες στον χάρτη σου.
  3. Παρατήρησε την πορεία σου στον χάρτη
  4. Ξαναφτιάξε τον χάρτη σου, συνειδητά αυτή τη φορά.
  5. Βάλε καύσιμα για το ταξίδι.
  6. Αποφάσισε ότι θα το κάνεις, και ξεκίνα με σιγουριά.

Και το βιντεάκι του Tony Robbins στο Ted είναι εδώ – για να βάλεις ελληνικούς υπότιτλους, πάτα τον από κάτω σύνδεσμο:

https://www.ted.com/talks/tony_robbins_asks_why_we_do_what_we_do

 

Εάν σου άρεσε το άρθρο αυτό, σε βοήθησε κατά κάποιο τρόπο, σε έκανε να καταλάβεις κάτι, σου έδωσε κάποια ιδέα, γράψε μια δυο γραμμές στα σχόλια, ή μοιράσου το με άτομα που ξέρεις ότι θα τα βοηθήσει επίσης. Με αυτόν τον τρόπο κάνεις 3πλό καλό: για το άτομο, για τον εαυτό σου, και για την κοινότητα του Neuroselfmastery. Σε ευχαριστώ :)

Τα άρθρα της σειράς “τα 6 βήματα της μεταμόρφωσης” είναι τα εξής:

Τι είναι ο προσωπικός χάρτης και γιατί κυβερνάει τη ζωή μας;

Μέσος χρόνος ανάγνωσης ~4 λεπτά

Αφού κατάλαβες τις 6 ανθρώπινες ανάγκες, που είναι το πρώτο βήμα από τα “6 βήματα της Μεταμόρφωσης“, ακολουθεί ο Προσωπικός μας Χάρτης.

Τι είναι αυτός ο μυστήριος Χάρτης και πώς κυβερνάει τη ζωή μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε τις περισσότερες φορές;

Ζούμε όλοι στον ίδιο κόσμο; Ή όντως ο καθένας είναι στον κόσμο του;

Τι είναι ο προσωπικός μας χάρτης, και τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε από αυτό που θα μας γλιτώσουν πολύ χρόνο, τσακωμούς και μιζέρια;

Πώς μπορούμε να μετατρέψουμε τη ζωή μας σε ένα μεγάλο παιχνίδι «κυνήγι θησαυρού» και τι κοινά έχουν ήδη;

Ας ξεκινήσουμε με τις τρεις βασικές αρχές του χάρτη μας:

3 Βασικές αρχές του Προσωπικού μας Χάρτη:

1- Ο καθένας ζει στον κόσμο του, αλλά όλοι οι κόσμοι είναι συνδεδεμένοι. 

2- Ο χάρτης δεν είναι η πραγματικότητα. Δηλαδή δεν είναι και απαραίτητα ακριβής.

3- Εμείς είμαστε οι χαρτογράφοι της πραγματικότητάς μας.

Ας τα εξηγήσω:

1- Ο καθένας ζει στον κόσμο του… 

Όταν ακούω μουσική με τα handsfree από το κινητό μου ενώ περπατάω στον δρόμο και σκέφτομαι κάτι που θέλω και πάω να κάνω, μόνο εγώ την ακούω, και μόνο εγώ σκέφτομαι αυτά, και μόνο εμένα αλλάζει η διάθεσή μου και η προσοχή μου αναλόγως.

Οι υπόλοιποι πεζοί δεν ακούνε τίποτα και ο καθένας σκέφτεται τα δικά του: προβλήματα, τι θα φάει, κάτι που τον φόβισε, πιθανά σενάρια, λίστα με ψώνια, τι έχει να κάνει, κλπ.

Ο καθένας είναι στον κόσμο του, πραγματικά.

Κάποιος είναι αγχωμένος γιατί άργησε και τρέχει.

Κάποιος άλλος είναι τελείως χαλαρός και απολαμβάνει τη βόλτα.

Κάποιος άλλος πεινάει και δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτε άλλο πέρα από αυτό.

Κάποιος άλλος μόλις είχε φάει βαριά και το μυαλό του είναι θολωμένο.

…αλλά όλοι οι κόσμοι είναι συνδεδεμένοι.

Γιατί το τι θα κάνω εγώ (πράξη), από μια κουβέντα μέχρι μια χειρονομία, φωνή ή οτιδήποτε, θα επηρεάσει τον κόσμο των γύρω μου, κυματόμορφα, σαν πέτρα που έπεσε στη λίμνη.

Κάτι καλό που μπορεί να κάνω, ένα απλό χαμόγελο σε έναν περαστικό, μπορεί να του φτιάξει τη διάθεση, και στη συνέχεια να αντιμετωπίσει τελείως διαφορετικά κάποια κατάσταση, αλλάζοντας και άλλους ανθρώπους.

Κανένας δεν είναι απομονωμένος.

Κάτι που μπορεί να πω, κομμάτι του χάρτη μου, μπορεί κάποιος άλλος να το ενστερνιστεί, ή να φυτευτεί ένας σπόρος-ιδέα που σιγά σιγά θα βγάλει ρίζες και θα μεγαλώσει μέσα του, αλλάζοντάς του, ετσι, την πορεία.

Όλοι μας ζούμε στην πραγματικότητά μας, ο καθένας μας με τις δικές του εμπειρίες, φόβους, όνειρα, αναμνήσεις, ανθρώπους γύρω του, πεποιθήσεις για το τι είναι ικανός και τι όχι κλπ.

Ο καθένας μας έχει έναν διαφορετικό, προσωπικό, δικό του χάρτη για αυτή την πραγματικότητα.

Ένα χάρτη που του δείχνει εκείνου προσωπικά πού είναι τα βουνά, πόσο μεγάλα είναι, πού είναι οι κοιλάδες, τα ποτάμια, οι σταθμοί, ο δρόμος που ακολουθεί κλπ.

2- Ο χάρτης δεν είναι η πραγματικότητα

Δηλαδή, δεν είναι και απαραίτητα ακριβής (τις περισσότερες φορές ΔΕΝ είναι).

Αυτός που ζει το όνειρo, που ζει 10’/10 όπως θα ήθελε στον κάθε του τομέα και είναι ευτυχισμένος, αυτός έχει και τον πιο ακριβή χάρτη.

Έχει δηλαδή τις σωστές πεποιθήσεις που τον οδήγησαν να πάρει τις σωστές επιλογές και να φτάσει εκεί που θέλει.

Εάν δεν βρίσκεσαι στο 10’/10 – να ζεις το όνειρό σου – σε όλους τους τομείς της ζωή σου, ήδη (ξέρω ότι εγώ ΔΕΝ βρίσκομαι σίγουρα), τότε κάτι πάει στραβά με το σύστημα των πεποιθήσεών σου – με τον χάρτη σου.

Γιατί εάν ήταν ακριβής, θα είχες ήδη αυτά που θες, ή τουλάχιστον θα έβλεπες μεγάλη πρόοδο προς τα εκεί, θα είχες κάποια αρχικά αποτελέσματα που θα σου έλεγαν ότι πας σωστά.

Αν δεν είναι όλα 10’/10, τότε κάποια ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ υπάρχει στον χάρτη των πεποιθήσεών σου.

Αυτό ξαναδιάβασέ το.

Από μικροί αυτό που κάνουμε, όμως, ως άνθρωποι, είναι να αντιγράφουμε κομμάτια από τους χάρτες των ανθρώπων γύρω μας.

Έτσι ακούμε τους γονείς μας να μας λένε τι είναι καλό για μας και τι όχι.

Τι θα πρέπει να κάνουμε όταν μεγαλώσουμε, τι να πιστεύουμε για τη θρησκεία, για την πολιτική, για τις σχέσεις, τους άντρες, τις γυναίκες, το εξωτερικό κλπ.

Ακούμε από τους γύρω μας τι πρέπει να κάνουμε και τι όχι. Τι κάνανε, και τι τους βγήκε σε καλό ή όχι.

Ακούμε τις δικαιολογίες τους, γιατί δεν κάνουν αυτό ή το άλλο, ή γιατί δεν κυνήγησαν τα όνειρά τους, ή γιατί απέτυχαν ή τα παράτησαν κάπου.

Διαβάζουμε κάτι ή βλέπουμε κάποια ταινία, και ξαφνικά ανακαλύπτουμε μια νέα πτυχή στο χάρτη.

Δημιουργούμε -όπως έλεγε ο Eben Pagan- ένα δικό μας σκωτσέζικο κιλτ (φούστα): με κομματάκια από δω και από κει.

Κάθε τετραγωνάκι είναι και ένα διαφορετικό κομμάτι του χάρτη
που το αντιγράψαμε και το υιοθετήσαμε από κάποιον άλλον…

Το θέμα είναι ότι μπορούμε συνειδητά να επιλέξουμε ποια κομματάκια θα βάλουμε στον χάρτη μας:

3- Εμείς είμαστε οι χαρτογράφοι.

Εμείς είμαστε οι χαρτογράφοι της πραγματικότητάς μας.

Επομένως για να πάρεις αποτελέσματα που δεν έχεις ξαναπάρει, θα πρέπει να κάνεις πράγματα, ή να δεις τον χάρτη, διαφορετικά απ’ότι έκανες μέχρι στιγμής.

Θα πρέπει να δοκιμάσεις καινούρια πράγματα, τρόπους σκέψης και δράσης.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να πάρεις συγκεκριμένα αποτελέσματα που θες, είναι να μελετήσεις τα άτομα που ΉΔΗ ζουν τη ζωή τους (ή τουλάχιστον τα κομμάτια που εσύ θες) έτσι όπως θα ήθελες και συ.

Μελέτησε αυτούς που ήδη έχουν τα αποτελέσματα που θες, τι έκαναν όταν ήταν στο δικό σου σημείο.
Μην κοιτάξεις τι κάνουν τώρα. Κοίτα τι κάναν ΤΟΤΕ.

Για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα, σημαίνει ότι οι πεποιθήσεις τους, ο χάρτης τους, είναι πιο ακριβής και τους οδήγησε εκεί που ήθελαν.

“Με καλύτερη αντίληψη, κάνουμε καλύτερες επιλογές.
Με καλύτερες επιλογές, παίρνουμε καλύτερα αποτελέσματα.”
~Robin Sharma~

Ακόμα και τον εαυτό σου μπορείς να ρωτήσεις, όταν βίωνε κάτι που θες να αναβιώσεις:

Τι έκανες τότε διαφορετικά;

Εάν έπρεπε να γράψεις τη “συνταγή” του τι έκανες τότε, ποια θα ήταν;

…Ξανακάν’τη εάν μπορείς.

Τώρα τι κάνουμε;

Τώρα που ανακάλυψες αυτόν τον μαγικό χάρτη στην τσέπη σου, να τι μπορείς να κάνεις:

* να δεις τα σημαντικά σημεία όπως το πού βρισκόσουν, που βρίσκεσαι και πού θες να πας, και να τα ξεκαθαρίσεις ΑΠΟΛΥΤΩΣ στο μυαλό σου.

* να δεις τις επιλογές του παρελθόντος σου σε όλους τους τομείς και το πού σε οδήγησαν.

Για κάθε αποτέλεσμα υπάρχει και ένα αίτιο και για κάθε δράση μια αντίδραση.

Επομένως θα πρέπει να αναλάβεις την πλήρη ευθύνη για το πώς είναι η ζωή σου αυτή τη στιγμή και το ποιες επιλογές, και ποια σημεία του χάρτη (πεποιθήσεις) σε οδηγήσαν εδώ που είσαι.

* να μελετήσεις τον χάρτη – τουλάχιστον όσο βλέπεις, μεταξύ του σημείου που είσαι και του σημείου στόχου – την πορεία σου, και τι ξέρεις μέχρι τώρα.

* Εμείς είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητάς μας *

Μπορείς να τον ξανασχεδιάσεις έτσι τον χάρτη και την πορεία σου, παρά τα πολλά σκοτεινά σημεία που έχει, ώστε να αυξήσεις τις πιθανότητές σου να φτάσεις εκεί που θες.

Μπορείς να να κάτσεις να διορθώσεις τον χάρτη σύμφωνα με αυτά που ξέρεις τώρα.

Μπορείς να αμφισβητήσεις τα κομμάτια που σου έχουν δώσει οι άλλοι (τουλάχιστον αυτά που βλέπεις) – ότι αυτό είναι βουνό ή το άλλο είναι κοιλάδα.

Θα πρέπει να τα αμφισβητήσεις,
ιδίως εάν οι ίδιοι [απ’τους οποίους τα πήρες]
ΔΕΝ έχουν τα αποτελέσματα που θέλεις εσύ
.

* να χτίσεις ένα σύστημα, μια συνήθεια, ώστε να ξαναβλέπεις συχνά πυκνά τον χάρτη στην διαδρομή σου, τι νέο εμαθες, τι σκοτεινό μέρος αποκάλυψες, τι λειτουργεί και τι όχι, πού είναι τα μονοπάτια, και συνεχώς να διορθώνεις την πορεία σου στον στόχο και στη νέα διαδρομή που αποκαλύπτεται μπροστά σου.

Με άλλα λόγια να αρχίσεις να βλέπεις λίγο πιο μακριά από την επόμενη εβδομάδα ή μήνα ή χρόνο.

Ελπίζω να κατανόησες τη δύναμη που έχει ο προσωπικός σου χάρτης.

Αυτός θα κρίνει πώς θα ζήσεις τη ζωή σου, πώς θα συμπεριφέρεσαι στους άλλους, τι σχέσεις θα έχεις, τι οικονομική ευχέρεια θα έχεις, τι θα θεωρείς εφικτό και τι όχι, πόσο θα προσφέρεις, τι θα αποκτήσεις στη ζωή σου και τι όχι.

Από αυτόν κρίνεται μέχρι και το πόσο θα ζήσεις κατά ένα ποσοστό.

Άσκηση:

Αναλογίσου για 5-10 λεπτά τη μεταφορά του προσωπικού σου χάρτη.

  • Κάτσε και γράψε σε ένα άδειο χαρτί για τον δικό σου χάρτη.
  • Γράψε τι κομμάτια του πήρες και από ποιούς.
    • Αναλογίσου την καταλληλότητά τους, δηλαδή το εάν αυτοί, απ’τους οποίους τα πήρες, είχαν όντως ακριβέστερο χάρτη από εσένα – είχαν περισσότερα αποτελέσματα ή όχι;
  • Θυμίσου τις αποφάσεις που πήρες που άλλαξαν τη ζωή σου και σε οδήγησαν μέχρι σήμερα εδώ που είσαι.
    • τις μεγάλες, που έγιναν μία φορά και καθόρισαν την πορεία σου
    • και τις μικρές, τις καθημερινές ή εβδομαδιαίες, που εύκολα μπορείς να προσπεράσεις, αλλά συσσωρεύονται σε τρομακτικούς αριθμούς αν τα βάλεις κάτω…
      ***όλοι μας έχουμε 24 ώρες, αλλά τις ξοδεύουμε διαφορετικά…***

      • πόσες ώρες βλέπεις τηλεόραση, ειδήσεις, αθλητικά ή ταινίες
      • ή χαζεύεις cute γατάκια και epic fails ή inspirational vids στο Ytb,
      • ή άσκοπα κοιτάς το wall feed του Fb,
      • ή αναλώνεσαι σε ατέλειωτες άσκοπες συζητήσεις
        • πχ χορτοφαγίας VS κρεατοφαγίας ή
        • evidence-based data VS huge-volume-of-theories-that-someone-told-me…
  • Αναλογίσου ότι και οι άλλοι άνθρωποι κάνουν το καλύτερο που μπορούν, σύμφωνα με τον χάρτη της πραγματικότητας που έχουν.
    • Γράψε κάτι για αυτό, παραπάνω, και προσπάθησε να εξηγήσεις τις πράξεις κάποιου με βάση το δικό του χάρτη για τν κόσμο.
    • Μπορείς έτσι να δεις το πόσο εύκολα μπερδευόμαστε και πιστεύουμε πως όλοι θα έπρεπε να είχαν τον ίδιο χάρτη, δηλαδή τις ίδιες πεποιθήσεις. Όχι. Η ποικιλία είναι καλή, και επιβάλλεται. Είναι νόμος της φύσης.

Ακολουθούν τα επόμενα βήματα παρακάτω :)

 

Εάν σου άρεσε το άρθρο αυτό, σε βοήθησε κατά κάποιο τρόπο, σε έκανε να καταλάβεις κάτι, σου έδωσε κάποια ιδέα, γράψε μια δυο γραμμές στα σχόλια, ή μοιράσου το με άτομα που ξέρεις ότι θα τα βοηθήσει επίσης. Με αυτόν τον τρόπο κάνεις 3πλό καλό: για το άτομο, για τον εαυτό σου, και για την κοινότητα του Neuroselfmastery. Σε ευχαριστώ :)

Τα άρθρα της σειράς “τα 6 βήματα της μεταμόρφωσης” είναι τα εξής: