13 λόγοι που η καραντίνα μας έχει κάνει καλό

Εν μέσω της πίεσης και του κορονοϊού, και ενώ ο περισσότερος κόσμος έχει πιεστεί αρκετά, 13 (τουλάχιστον) οφέλη ξεπηδούν που δεν γίνεται να μην σχολιαστούν!

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πολύς κόσμος έχει πιεστεί αρκετά με τον κορονοϊό και την φάση της καραντίνας και των απαγορεύσεων.

Ευτυχώς όλοι μας σκεφτόμαστε αν έχουμε κάποιον ευπαθή στο σπίτι, και αυτο-περιοριζόμαστε. Γιατί ο κόσμος πολύ πιο συχνά θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό. Έτσι, όταν σκεφτόμαστε ότι το κάνουμε για το καλό των άλλων, οι περιορισμοί γίνονται πιο υποφερτοί.

O κόσμος πολύ συχνότερα θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό.

Κάνε Tweet

Εννοείται πως αυτό που συμβαίνει στην παρούσα δεν είναι φυσιολογικό, και η απομόνωση απέχει πολύ από τη φύση του ανθρώπου, όντας κοινωνικό όν. Όπως μου είπε και ένας φίλος μου, "αυτή η φάση κάνει κακό στον άνθρωπο, αλλά καλό στην ανθρωπότητα".  

Παρά την πίεση, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βρει πολλές διεξόδους, και μας έχει βγει σε καλό εν μέσω ταραχής και πανικού.

Παραθέτω 13 οφέλη της καραντίνας που παρατήρησα, και μου λες αν κάνω λάθος ή αν έχεις κάτι να προσθέσεις!

1. Επιτέλους διαφαίνονται τα κενά στον τομέα της Υγείας και αναγκάζεται η κυβέρνηση αργά ή γρήγορα να τον ανανεώσει και να τον βελτιώσει. Αν όχι τώρα, πολύ σύντομα. Κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν τον καθημερινό αγώνα των ιατρών/νοσοκόμων και όλου του προσωπικού στον τομέα των Επιστημών Υγείας, καθώς και την υποτίμηση και τα χτυπήματα που έχουν δεχθεί έως τώρα, αλλά και τις τεράστιες ελλείψεις.

Ισπανίδα βιολόγος ερευνητής:

"Δίνεται στους ποδοσφαιριστές 1 εκατομμύριο €, και στους βιολόγους ερευνητές 1.800€. Τώρα θέλετε μία θεραπεία. Να πάτε στον Cristiano Ronaldo ή τον Messi να σας βρουν μία θεραπεία."

(Hoax ή μη, καλά τα'πε)

2. Επιτέλους επίσης το σύστημα εκπαίδευσης ανανεώνεται, προσθέτοντας online μαθήματα σύγχρονα (live) και ασύγχρονα (να μπορείς να τα δεις/κατεβάσεις όποτε θες). Ο κόσμος μαθαίνει τι είναι οι online πλατφόρμες εκπαίδευσης, ανοίγοντας τεράστιους ορίζοντες επιλογών και δυνατοτήτων, που ήταν αδιανόητες στους προγόνους μας, ακόμα και 1-2 γενιές πίσω.

*σημείωση: σε αυτά που έχω για τους συνδρομητές παρακάτω, περιλαμβάνεται λίστα με online πλατφόρμες εκπαίδευσης

3. Ο κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει πως πολλές δουλειές τόσο καιρό θα μπορούσαν να γίνονται εξ αποστάσεως (και meetings, που τα πας τα meetings!!!), εξοικονομώντας πολύ χρόνο, ενέργεια και χρήμα - ώστε να είναι με την οικογένειά τους παραπάνω, ή με αυτούς που αγαπούν, ή να ξοδεύουν λιγότερο (ή ποιοτικότερο) χρόνο στη δουλειά. Όσον αφορά το Δημόσιο της Ελλάδος και τη γραφειοκρατεία του, ξαφνικά έγινε ένα άλμα 10 χρόνια μπροστά στο μέλλον.

4. Πολλοί, στην ανάγκη μας για επαφή, καταφεύγουμε σε βιντεοκλήσεις με άτομα με τα οποία είχαμε χαθεί για πολύ καιρό και δεν μπορούσαμε να συντονιστούμε να βρεθούμε από κοντά! Πολλά γκρουπς και events που γινόντουσαν από κοντά, τώρα ναι μεν χάνουν την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή, αλλά επεκτείνονται εκτός των περιορισμών της απόστασης. Εδώ γίνονται προγράμματα γυμναστικής στο σπίτι μέσω Zoom...

5. Είμαστε όλοι ένα. Περνάμε όλοι μαζί μία αρκετά πιεστική κατάσταση - που είναι κοινή για όλους. Και αυτό μας ενώνει περισσότερο απ’ όσο μας διαχωρίζουν οι διάφοροι (μέχρι πρότινος) φραγμοί και διαφορές - σύνορα κρατών και ηπείρων, πολιτική και θρησκεία.

Υπό πίεση, τα πράγματα μπαίνουν σε μία καλύτερη προοπτική, και καταλαβαίνεις τι είναι πιο σημαντικό. Επίσης πολλές οικογένειες ενώνονται περισσότερο απ’ ότι καταστρέφονται - παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι, ξαναγίνεται συσπείρωση πολλών οικογενειών που είχαν απομακρυνθεί για λόγους εργασίας.

Άλλοι που είχαν κάνει λάθος επιλογές ανθρώπων γύρω τους και απέφευγαν να δουν τις συνέπειες, τώρα αναπόφευκτα έρχονται αντιμέτωποι με αυτές και αναγκάζονται να ξανασκεφτούν κάποια πράγματα.

Άλλοι που δεν έχουν μάθει να οριοθετούν τους άλλους, τώρα συνειδητοποιούν το πόσο πολύ ενέργεια τους τρώει η κακή συνεννόηση και το να μην υπάρχουν όρια μεταξύ των ανθρώπων.

6. Έχουν δημιουργηθεί νέες εργασιακές ευκαιρίες. Μπορεί πολλές δουλειές και σπιτικά να υποφέρουν οικονομικά λόγω των απαγορεύσεων, όμως αν καταφέρεις μέσα στην καταιγίδα να βρεις το κέντρο σου και να ηρεμήσεις, ίσως μπορέσεις να κοιτάξεις πιο προσεκτικά…

Και τότε θα δεις πως  δημιουργούνται πολλές περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά online - όπως online/social media marketing, copywriting, coding, ανάπτυξη εφαρμογών (apps), video editing (αυξημένα online courses), online δημιουργία προϊόντων, design (photoshop etc), online μαθήματα, online πλατφόρμες εκπαίδευσης, παραλλαγές πολλών εργασιών για το σπίτι.

Έχεις αρκετό χρόνο στη διάθεσή σου, αν κάθεσαι σπίτι σου, να μάθεις εξ αποστάσεως μία νέα ικανότητα - ή να βελτιώσεις μία ήδη υπάρχουσα (από πλατφόρμες όπως Udemy, Skillshare, ή Coursera) σε βαθμό που να μπορείς να ξεκινήσεις να εργάζεσαι ως ελεύθερος επαγγελματίας μερικής απασχόλησης (αναλαμβάνοντας μικρά projects) σε sites όπως το Fiverr, Upwork και Freelancer.

Θυμήσου ότι ο πραγματικός κόσμος δε θέλει χαρτιά και βεβαιώσεις - θέλει αποτελέσματα και απλές κριτικές από άλλους πως "το έκανε καλά και στην ώρα του".

7. Ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι. Πόσο καιρό είχες να το κάνεις αυτό καθημερινή; Δε το σχολιάζω άλλο! Η αναπλήρωση ύπνου είναι το μεγαλύτερο καλό που μπορείς να κάνεις για την υγεία σου και το ανοσοποιητικό σου.

8. Τα πάρκα ξαναγεμίζουν, χωρίς την ανάγκη του Pokemon GO και powerbank! Ο κόσμος επειδή δεν αντέχει άλλο μέσα και με  ηλεκτρονικές συσκευές, άρχισε να βγαίνει έξω.

Αυτό, έως ότου το απαγόρευσαν προφανώς, αλλά ακόμη βλέπεις περισσότερα άτομα έξω απ’ ότι συνήθως να περπατούν/γυμνάζονται.

9. Κόσμος που γυμναζόταν σε κλειστούς χώρους, τώρα βγαίνει και γυμνάζεται έξω (ΟΚ, ίσως αυτό να μην ισχύει τόσο πολύ αυτή την εβδομάδα)- και περισσότεροι τους βλέπουν και τους αντιγράφουν ή τουλάχιστον αρχίζουν και αυτοί να κινητοποιούνται. Πλέον γίνεται της μόδας να γυμνάζεσαι ακόμη και σπίτι σου, (αμάν αυτά τα βίντεο με γυμναστική στο σπίτι!) επειδή μας απαγόρευσαν τα γυμναστήρια!

10. Καθαρίζει λίγο ο πλανήτης. Μπορεί να ακουστεί τραβηγμένο, και πραγματικά οι θάνατοι που έχει προκαλέσει αυτός ο κορονοϊος είναι αρκετοί. Ιδίως στην Ιταλία λόγω του υψηλού μέσου όρου ηλικίας της χώρας, και λυπάμαι βαθύτατα γι’ αυτό, όμως φαίνεται πως ο ίδιος ιός να έχει προκαλέσει, έμμεσα, πολύ περισσότερα οφέλη σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μειώθηκαν παντού δραματικά οι ρύποι, άρχισε να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, τα νερά, τα κανάλια, η θάλασσα, και να αναγεννάται η γη. 

11. Χρόνος για σειρές και videogames μέχρι τελικής πτώσεως! Προφανώς όλοι μας θα δούμε και θα παίξουμε λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο μας. Έτσι ξεκινήσαμε στην αρχή των περιοριστικών μέτρων, γιατί δεν γνώριζαν το πόσο θα κρατήσει. Όμως σιγά σιγά ίσως έχεις συνειδητοποιήσει ότι θα κρατήσει παραπάνω απ'όσο περιμέναμε

12. Όταν πλέον δεν αντέχεις άλλο, ώρα να ανακαλύψεις τα podcasts - σαν «ραδιοφωνικές» εκπομπές, είτε μουσικής, είτε (και σημαντικότερο) ομιλίες - συζητήσεις επαγγελματιών από διάφορους τομείς, σε απλή γλώσσα, πάνω σε ότι θέμα τραβά η καρδιά σου. Ό,τι κινητό και αν έχεις, μπες και κατέβασε την εφαρμογή Stitcher, πήγαινε στην αναζήτησή του, και ψάξε ό,τι τραβά η ψυχούλα σου. Παραθέτω παρακάτω μερικά από τα αγαπημένα μου podcasts, και είμαι σίγουρος ότι θα βρεις και εσύ μερικά διαμαντάκια που να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον.

13. Αναγκαστικά, θέλοντας ή μη, θα αφιερώσεις χρόνο με τον εαυτό σου. Αυτό έχει διαφορετικού βαθμού δυσκολία για τον καθένα, ανάλογα τη σχέση του με τον εαυτό του.

Πόσο αγαπάς τον εαυτό σου; (Διάβασε το παλαιότερό μου άρθρο Πώς μπορώ να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου;)

 Μπορείς να αξιοποιήσεις αυτόν τον χρόνο για να απολαύσεις ύπνο που σου λείπει. Ίσως για να αναζωπυρώσεις παλιές φιλίες εξ αποστάσεως.

Ίσως όμως να κάτσεις με μία κούπα καφέ ή τσάι και να γράψεις, και να σκεφτείς, και να επαναπροσδιορίσεις τις προτεραιότητές σου και το τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσένα. Τι μπορείς να βελτιώσεις. Τι λάθη έκανες και τι μπορείς να μάθεις απ’ αυτά. Ίσως και να αρχίσεις να ονειρεύεσαι για το μέλλον πράγματα που έως τώρα ήταν θολά, ή δεν είχες χρόνο να σκεφτείς. Ή… που δεν τολμούσες να σκεφτείς.

Μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης, με ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να σκεφτείς (αυτό που βλέπεις στην πλαϊνή στήλη), καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / εργαλεία για τους συνδρομητές.

Όπως και να έχει, καλή καραντίνα σου εύχομαι, και να θυμάσαι:

~ Και αυτό θα περάσει ~

Ποιες είναι οι σκέψεις σου; Γράψε παρακάτω και μοιράσου το με τους φίλους σου!

Τα 10 ωραιότερα μαθήματα του 2017 – Δυσκολίες, The Force και άλλα καλά.

Θα’ταν το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, την ώρα που ο ήλιος έπεφτε, και ήμασταν στο λεοφωρείο για Λευκάδα με τον αδερφό μου. Μετά από λίγη κουβεντούλα, έκατσα, χαλάρωσα, και άρχισα να σκέφτομαι τη χρονιά που έκλεισε, και τη νέα που ξανοίγεται μπροστά μας…

Όπως κάθε Πρωτοχρονιά, τα τελευταία 8 χρόνια, κάθομαι και κάνω μία ανασκόπηση του έτους που πέρασε.

Μου αρέσει πολύ αυτη η διαδικασία, γιατί πάντα μου θυμίζει πράγματα που κόντευα να ξεχάσω ή άλλα που θα’θελα να σημειώσω για τα βλέπω συχνότερα και να μην τα ξεχάσω.

  • “Τι κατάφερες το 2017; Ποια ήταν μερικά απ’τα highlights;”
  • “Αν ήταν να τα συνοψίσεις σε 3 επικεφαλίδες;”
  • “Με ποιους διασκέδασες; Σε ποιά νέα μέρη πήγες; Τι καινούριο έκανες;”

(Αν θες μπορείς να κατεβάσεις το pdf με τις 25 ερωτήσεις για το νέο έτος, δωρεάν, με το να γίνεις συνδρομητής στην αρχική σελίδα εδώ.)

Όμως μία από τις ερωτήσεις που είχα μπροστά μου, με έκανε να σκεφτώ πολύ περισσότερο και να κάτσω να γράψω για αρκετή ώρα:

“Τι εμαθες από τον κόσμο; Τι έμαθες από διάβασμα/μελέτη; Τι έμαθες απ΄τη ζωή;”

Συνολικά σημείωσα 50 πράγματα, αυτά είναι τα 10 καλύτερα κατά την άποψή μου, που ελπίζω να σε βοηθήσουν κάπως στο δρόμο σου. Ας αρχίσουμε!

1. Οι Aνθρώπινες Σχέσεις κάνουν τη διαφορά.

Όπου και να πας, η εμπειρία σου σχηματίζεται απ’το ποιος είσαι εσύ, και τι ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ έχεις γύρω σου. Όχι απ’το μέρος – όπου και αν πας στον κόσμο.

Οι άνθρωποι είναι ο μεγεθυντικός φακός της εμπειρίας που ζεις. Της ζωής σου.

Κανένας δεν είναι ξεχωριστός από τον υπόλοιπο κόσμο – όσο και να ‘θελε να’ναι. Όλοι μας συνδεόμαστε.

Εσύ επιλέγεις τι ανθρώπους θα επιτρέψεις να έχεις γύρω σου.

Επέλεξε αυτές τις διασυνδέσεις συνειδητά, γιατί αυτές μεγενθύνουν και τις ανάλογες εμπειρίες σου – και εν τέλει αυτές είναι που σχηματίζουν και τις καλύτερες ή χειρότερες αναμνήσεις της ζωή σου.

Αυτά θα σου μείνουν πριν απ’το τέλος, και κανένας δεν μπορεί να στα αφαιρέσει παρά μόνο εσύ – και πόσο γρήγορα ξεχνάς.

2. Ο Πλούτος είναι συναίσθημα.

Δεν είναι πισίνες, βίλες, κότερα και κάμπριο – άδεια. Ο πλούτος μπορεί να είναι κοινός αγώνας, ζεστή καρδιά και καλή παρέα – ο πλούτος έρχεται απ’ότι σου γεννά ωραία συναισθήματα. Μέχρι και στις σκοπιές στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων της Πάφου (στρατόπεδο), ένιωσα πραγματικά πλούσιος. Γιατί περνούσαμε πολύ ωραία, και το εκτιμούσα.

Ο πραγματικός πλούτος έρχεται από τα πράγματα που ΕΚΤΙΜΑΣ που έχεις. Όχι από όλα αυτά που έχεις και δεν εκτιμάς.

Πιο πλούσιος αισθάνεται αυτός που εκτιμά το σπίτι, τη γυναίκα, τα παιδιά, τους φίλους και τα παπούτσια που έχει και τις στιγμές που ζει, από εκείνον που είναι περισσότερο (χρηματικα) πλούσιος και τα έχει και όλα αυτά, αλλά δεν εκτιμά (κατανοεί) την αξία από τίποτε απ’όλα.

Όπως είπα – είσαι ήδη πλούσιος και δεν το ξέρεις.

3. Τι κάνουν διαφορετικά αυτοί που
πετυχαίνουν συστηματικά;

Μετά από έρευνες 3 χρόνων με ερωτηματολόγια, προσωπικές συνεντεύξεις, αναλύσεις κλπ, βρήκαν τι κάνουν αυτοί που καταφέρνουν μακροχρόνια και συστηματική επιτυχία άνω του μέσου όρου.

Κατ’αρχάς ανακάλυψαν κάποια “παράλογα” πράγματα όπως το ότι έχουν λιγότερο στρες, είναι πιο ευτυχισμένοι, εκτιμούν τις ανθρώπινες σχέσεις και δεν έχουν ξεχνούν κανένα τομέα της ζωής τους. Πώς σου φάνηκε;

Α, και πως δεν ασχολούνται περισσότερο με τις “δυνάμεις” τους απ’ότι με τις “αδυναμίες” τους απ’όσο ο υπόλοιπος κόσμος.

Αυτά ήταν αρκετά για να μου κινήσουν το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο High Performance Habits του Brendon Burchard, λοιπόν, έμαθα τι έκαναν διαφορετικά.

Συγκεκριμένα κατέληξαν σε 6 συνήθειες που είχαν τη μεγαλύτερη συσχέτιση.

Συνήθειες, αλλά καθημερινές, συνειδητές και κατευθυνόμενες.

Σε προκαλώ να το αγοράσεις και να το διαβάσεις για το πως μπορείς να τις εφαρμόσεις στην καθημερινότητά σου και τις 6 (3 εφαρμογές για την κάθε μία – και να δεις δραματική διαφορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα – όσο όμως τα εφαρμόζεις). Ή τουλάχιστον να δεις το interview εδώ αν σ’αρέσουν τα παρακάτω.

Απ’τη στιγμή που το βιβλίο αυτό έπεσε στα χέρια μου και άρχισα να το εφαρμόζω – (πολύ απλές εφαρμογές) έχουν αλλάξει πολλά πράγματα προς το καλύτερο στη ζωή μου.

Ίσως να είναι η φάση τέτοια – που ξεκαθαρίζω και εφαρμόζω – αλλά σίγουρα έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο το βιβλίο αυτό. Είναι απ’τα λίγα που διαβάζω και ξαναδιαβάζω – ενώ είμαι σε φάση που ΠΟΛΥ δύσκολα διαβάζω κάτι εκτός Ιατρικής.

Σου αναφέρω, λοιπόν, τις 2 απ’τα 6 συνήθειες, τις υπόλοιπες να μπεις να ακούσεις το interview :)

Κατέκτησε ΔΙΑΥΓΕΙΑ

Διαύγεια για το τι θες, ποιος θες να είσαι, τι θες να καταφέρεις, τι θα φερεις εσυ, τι ζητας απτους αλλους, τι θες να νοιωσεις, τι θες να κανεις τους αλλους να νοιωσουν – καθε μερα, οσο πιο συχνα μπορεις, πριν και μετα το οτιδηποτε, ολη μερα, για ολη σου την υπόλοιπη ζωή.

Μίλα παραπάνω με τον εαυτό σου. Κάνε συνεχώς ερωτήσεις. Πριν κάτσεις για δουλειά. Πριν πας κάπου. Πριν μπεις για meeting. Πριν μπεις σπίτι σου. Πριν πάρεις κάποια απόφαση. Πριν σηκώσεις το τηλέφωνο. Πριν μπεις στο messenger.

Ποιος θέλω να είμαι; Ποιος θέλω να είμαι για αυτόν/ή; πώς θα προσεγγίσω καλύτερα αυτόν/ή; τι ικανότητες θέλω να εξασκήσω; πώς μπορώ να προσφέρω καλύτερα / περισσότερα; Τι θέλω να νοιώσω; Τι θέλω να κάνω τους άλλους να νοιώσουν; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Τι με ενθουσιάζει, με συνδέει, με ικανοποιεί περισσότερο και ΒΓΑΖΕΙ ΝΟΗΜΑ για εμένα, σε αυτή τη φάση της ζωής μου;

* Make it a habit: “Butt hits chair, brain starts questions.”
~ Brendon Burchard ~

Μαθε να δημιουργεις ενέργεια μέσα στη μέρα σου.

Κάθε μέρα, όλη μέρα – κίνηση, ζωντάνια, ξεκούραση, χαλάρωση, συγκέντρωση, εγκράτεια στο φαγητό.

Η ενέργεια είναι το παν. Όλες οι ιδέες του κόσμου, όλα τα λεφτά, όλες οι διασυνδέσεις, όλα τα οτιδήποτε, δε θα σε βοηθήσουν να φτιάξεις τη ζωή των ονείρων σου αν δεν έχεις ενέργεια.

Ενέργεια = Ζωή

Χωρίς αυτή, τα πάντα αποσυντίθενται.

Κάνε διαλείμματα κάθε 50 λεπτά. Γυμνάσου συχνά μέσα στην εβδομάδα σου. Κινήσου συχνά πυκνά μέσα στην ημέρα σου. Πήγαινε για ένα περίπατο στο βουνό ή στο πάρκο ή στο τετράγωνό σου. Κάτσε και προτού πιάσεις δουλειά, κλείσε τα μάτια σου και εστίασε στην αναπνοή σου. Ξεκουράσου – σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά.

Αν είσαι άνω των 18, και δεν το έχεις κάνει ακόμα, αποφάσισε να κάνεις κάποιο έτος το καλύτερο έτος από άποψη υγείας και ενέργειας που είχες ποτέ σου.

Σε προκαλώ αυτό το έτος να είναι το 2018.

Για μένα ήδη είναι – έκανα τη Dexa Scan λιπομέτρησή μου, τις αναλύσεις αίματος, τα ζυγίσματα, έβγαλα τις φωτογραφίες για “το πριν και το μετα”.

Και ξεκίνησα αλλαγές σε άσκηση – συνιστώ ωραίο app: Thenics (απ’το Callisthenics), τοχω λατρέψει και είμαι lvl 9/47 αυτή τη στιγμή, σκοπεύω να το τερματίσω φέτος – κάνω λίγο κάθε μέρα, στα διαλείμματά μου για να ξεπιάνομαι, μαζί με τεντώματα/yoga.

Και αλλαγές σε διατροφή – επίσης απλό και ωραίο app: Vora – για να σταματάς να τρως μερικές ώρες, μερικές μέρες την εβδομάδα – ψάξε “διαλειμματική νηστεία / intermittent fasting” – το έκανα και παλαιότερα και ξέρω ότι λειτουργεί 1000% και πως έχω περισσότερη ενέργεια και καθαρότερο μυαλό νηστικός – τρως σε παράθυρο πχ 8 ωρών – 16 ώρες δεν τρως τίποτα με θερμιδικό περιεχόμενο – πίνεις μόνο νερό, τσάι, καφέ σκέτο

(*προφανώς αν έχεις ιατρικά προβλήματα συμβουλέψου τον ιατρό σου, δε φέρω καμία ευθύνη).

Στη φάση διαβάσματος για εξετάσεις που είμαι τώρα (απ’τις τελευταίες φαίνεται, επιτέλους), είναι τα λιγότερα που μπορώ να κάνω και μου δίνουν απίστευτα περισσότερη ενέργεια απ’όση φαντάζεσαι. Αλλά ό,τι λειτουργεί για σένα.

4. Ολες μας οι συμπεριφορές είναι ΡΟΛΟΙ.

Όχι μόνο οι συμπεριφορές μας, αλλά και η ίδια μας η “ταυτότητα”.

Μπαίνοντας σε έναν νέο ρόλο, γίνεσαι διαφορετικός – επέλεξε το ρόλο που θες και γίνε αυτός που θες.

Οι συνήθειες, οι συμπεριφορές, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, τα αισθήματα, οι σχέσεις σου, η κοσμοθεωρία σου.. ΟΛΑ πηγάζουν απ’το πώς βλέπεις τον εαυτό σου – τι ρόλους παίζεις και τι νέους ρόλους θα επιλέξεις να ενσαρκώσεις.

Για να αλλάξεις κάτι, θα πρέπει να δεις τον εαυτό σου σε έναν νέο ΡΟΛΟ. Θα πρέπει να μπεις και να παίξεις τον ρόλο για κάποιο διάστημα. Θέλει παιχνίδι, διασκέδαση και διάρκεια.

Για παραπάνω διάβασε το The As If Principle του Richard Wiseman.

Φαντάσου τον ιδανικό μελλοντικό εαυτό σου (πχ σε 10-20 χρόνια). Όχι πού θα είναι, ή τι θα κάνει, ή τι θα έχει καταφέρει. Όχι όχι όχι.

Τι άνθρωπος είναι; Τι χαρακτηριστικά έχει; Πώς συμπεριφέρεται; Πώς μοιάζει;

Με το να τον σκέφτεσαι συχνά, με το να συζητάς μαζί του, με το να μπαίνεις σε αυτό το ρόλο και να ζεις κάθε μέρα όσο περισσότερο μπορείς προσπαθώντας να του μοιάσεις, γίνεσαι περισσότερο αυτός.

Όπως τα φαντάζεσαι, τα δημιουργείς.

5. Δείχνεις πόσο θες κάτι μόνο μέσα απ’τις πράξεις και τις προτεραιότητές σου.

Όταν μιλάς συνέχεια για κάτι, αλλά δεν κάνεις τίποτε για αυτό, σημαίνει πως δε το θες πραγματικά (ακόμα).

Για να δεις και να αποδείξεις στους άλλους και στον ΕΑΥΤΟ σου το τι πραγματικά θες, κοίτα τις πράξεις σου – τις ώρες, τη σκέψη, την εργασία, τον κόπο, την επιμονή και υπομονή, τις ΘΥΣΙΕΣ, τα (επίπονα) ΟΧΙ σε όλα τα υπόλοιπα που είναι δευτερεύουσας σημασίας.

Οι πράξεις δεν ψεύδονται.

ΠΑΝΤΑ θα χρειάζονται ΘΥΣΙΕΣ για να καταφέρεις κάτι – και οσο μεγαλύτερες και περισσότερες οι θυσίες, τοσο περισσότερο αποδεικνύεις στον εαυτό σου πως θες κάτι, και τόσο μεγαλύτερη αξία έχει για σένα, και τόσο περισσότερο αφοσιώνεσαι και συγκεντρώνεσαι και προχωράς.

Τίποτε σπουδαίο δε θα γίνει ποτέ στη ζωή σου χωρίς θυσιες.

6. Οι δυσκολίες μας μεταμορφώνουν.

3 βιβλία, 3 διαφορετικές οπτικές, τα ίδια ξεκάθαρα και πολύ ισχυρά και διαχρονικά μηνύματα – για όσους θέλουν να τα δούν κατάματα.

Αυτά τα 3 βιβλία μετέτρεψαν τη στρατιωτική μου θητεία σε κατασκήνωση. Με έκαναν να δω πολλά πράγματα διαφορετικά. Θυμήθηκα γιατί αγαπώ τις δυσκολίες – και ευχαριστώ τους γονείς μου για αυτό.

Δεν έχουμε ΙΔΕΑ τι είναι πραγματικό πλεονέκτημα και τι μειονέκτημα.

Οι δυσκολίες, πέρα απ’το φαινομενικό κακό που έχουν, κρύβουν μέσα τους κάποιο ακόμη μεγαλύτερο ΚΑΛΟ. Μας μεταμορφώνουν. Μας αναγκάζουν να εξελιχθούμε.

Ο κόσμος δε γνωρίζει ποιος είναι γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρισει ποιος είναι.

Νομίζεις πως ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι; Θα το επαναλάβω:

Δεν γνωρίζεις ποιος πραγματικά είσαι,
γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρίσεις ποιος είσαι.

Όταν πρωτοάκουσα αυτά τα λόγια, ακούγοντας και διαβάζοντας ταυτόχρονα για φρικτές δυσκολίες και μαρτύρια, μου κόλλησε και το επαναλάμβανα μέσα μου για πολλές μέρες.

Οι δυνάμεις μας κοιμούνται μέσα μας και περιμένουν να αφυπνιστούν – και αφυπνίζονται μόνο μέσα στις δυσκολίες, όταν θα τις χρειαστούμε, όταν θα ζοριστούμε, όταν θα πιστέψουμε πως υπάρχουν και τις καλέσουμε.

Είχα αναρωτηθεί παλαιότερα αν “Είναι η πίεση όντως κάτι κακό, ή πάλι μας ξεγέλασαν;”. Τώρα θα μπορούσα να σου πω τα τριπλάσια.

Το The Subtle Art of Not Giving a F*ck με έκανε να θυμηθώ πως ο πόνος και τα προβλήματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν για όλη μας τη ζωή. Ναι, είναι ένα πολύ “ρεαλιστικό” βιβλίο. Το λάτρεψα.

Μου θύμισε πως δεν υπάρχει καμία διαφυγή απ’τα προβλήματα.

Πως η Ευτυχία είναι στιγμιαία – ποτέ δε διαρκεί.

Ο εγκέφαλός μας ΔΕΝ είναι καλωδιωμένος για ευτυχία. Είναι καλωδιωμένος να εστιάζει στα προβλήματα, στο τι δεν λειτουργεί. Αλλά:

Η Ευτυχία είναι αποτέλεσμα.

Είναι το αποτελεσμα της επίλυσης αυτών των ατέρμονων προβλημάτων – των δικών μας, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου (oh yeah, αισθάνεσαι ευτυχισμένος όταν μπορείς να βοηθήσεις τα άτομα που σε νοιάζουν στο να λύσουν τα δικά τους προβλήματα).

Δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς πρόοδο, επίλυση προβλημάτων και προσφορά.

Και κάθε τι που θα επιλέξουμε φέρει και το δικό του κατάλογο νέων προβλημάτων (check #1st_world_problems).

Οπότε, όχι μόνο αποδέξου πως υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα, αλλά ΕΠΕΛΕΞΕ ποια προβληματα, ποιους πόνους, ποια αντίτιμα δύνασαι να βιωσεις, και ΚΥΝΗΓΑ ΤΑ.

Μην τα αποφεύγεις.

Αυτά θα σε εξελίξουν.

Μόνο αντιμετωπίζοντάς τα παίρνεις την εμπειρία (ΧΡ) για να περάσεις στο επόμενο επίπεδο (level up). ;)

Μονο αντιμετωπίζοντάς τα μαθαίνεις, και μόνο επιλύοντάς τα θα ζήσεις ευτυχισμένος.

7. Η έμπνευση και η καθοδήγηση έρχεται στη σιωπή.

Έρχεται με κουβέντα με τον εαυτό σου, τον διδάσκαλο που έχεις μέσα σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με ένα άδειο word ή note και να πιάσεις διάλογο, να ξεκινήσεις κουβέντα.

Και μπορείς να μάθεις να το κάνεις αργότερα και χωρίς συγγραφή.

Ξέρω πως ήδη το κάνεις, αλλά σπάνια. Σίγουρα όχι αρκετά.

Δε θα σου πω παραπάνω εδώ, για να μη θολώσω το νόημα:

Το νόημα είναι – κάτσε άδειασε το μυαλό σου σε ένα άδειο φύλλο χαρτί / σημείωση (note) και στη συνέχεια πιάσε κουβέντα με τον εαυτό σου.

8. Το ΕΓΩ είναι ο κρυφός εχθρός σου.

Είναι το ζώο μέσα μας. Είναι η κατώτερη ανθρώπινη φύση μας.

Όσο περισσότερο το ακούμε – που του αρέσει πολύ να μιλάει – πολύ και δυνατά, να προσπαθεί να τραβήξει προσοχή και κοπλιμέντα – τόσο περισσότερο το ταίζουμε.

Οσο περισσότερο κινείσαι για δικό σου συμφέρον, όσο περισσότερο νοιωθεις έντονα, πολύ έντονα, συναισθήματα – θετικά ή αρνητικά – και τα αφήνεις να σε ελέγχουν.. Τόσο το ταΐζεις και το κάνεις ισχυρότερο – και πέφτεις στην παγίδα των ψεύτικων ονείρων και στόχων.

Αυτά είναι το ναρκωτικό μας – έντονες εμπειρίες που μας προκαλούν μία κορύφωση και μετά μία πτώση τόσο μεγάλη που αποζητούμε την επόμενη δόση μας και καταλήγουμε εξαρτημένοι.

Και μπαίνουμε μέσα στην ποντικο-ροδίτσα και τρέχουμε ασταμάτητα χωρίς να πηγαίνουμε πουθενά.

Και όσο περισσότερο το ταΐζουμε, κάνουμε αυτά που μας λέει, το πολεμάμε, του πάμε κόντρα, όσο περισσότερο κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, όσο το υποτιμούμε, του δίνουμε αέρα, ΤΟΣΟ δυσκολότερο είναι να το ελέγξουμε.

Και οσο λιγότερο το ελέγχουμε, τόσο δυσκολότερο το κάνουμε να απελευθερωθούμε για να ακούσουμε τη φωνή της λογικής – τον “άγγελο/Θεό/Ανώτερο Άνθρωπο/Δύναμη” (ναι, μόλις έκανα παραπομπή στην The Force απ’το StarWars) μέσα μας.

Νοιώθουμε εκτός ελέγχου, πως τα πάντα στη ζωή μας είναι υπεράνω των δυνάμεών μας και του ελέγχου μας, πως οι άλλοι φταίνε για το οτιδήποτε μας συμβαίνει, ρίχνουμε ευθύνες και δεν αναλαμβάνουμε καμία.

Αλλά όταν τα καταφέρνουμε, παίρνουμε όλη τη δόξα και μας αρέσει να μας συγχαίρουν και πιστεύουμε πως τα καταφέραμε μόνοι μας, πως δικαιούμαστε το οτιδήποτε.

Και έτσι γίνεται η αρχή της πτώσης – αρχίζουμε να κλεινόμαστε, να μην ακούμε τον κόσμο, να μη δίνουμε προσοχή στο παρόν και στο περιβάλλον μας, γιατί εμείς ξέρουμε καλύτερα – και αρχίζουμε να πιστεύουμε πως οι παγκόσμιοι αλλά και ανθρώπινοι νόμοι αυτού του κόσμου δεν ισχύουν για εμάς.

Τείνουμε να ξεχνάμε τους διάφορους τομείς της ζωής μας και τις επιλογές, τους ανθρώπους και τις συμπτώσεις που μας βοήθησαν και μας οδήγησαν σε αυτή την επιτυχία.

Και έτσι αρχίζει η ΑΚΟΜΗ μεγαλύτερη πτώση.

Γιατί όλα αυτά είναι παιχνίδια του Εγώ.

Μόνο όταν το κατανοήσουμε και το αγαπήσουμε θα μπορέσουμε να το ελέγξουμε, και μόνο όταν το ελέγξουμε θα είμαστε πραγματικά Ελεύθεροι.

Θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το ποσο σημαντικό είναι: αυτό είναι τα βασικά μας ένστικτα που έκανε όλους μας τους προγόνους να επιβιώσουν και αναπαραχθούν για να φτάσουμε εδώ σήμερα.

Μόνο όταν δουμε και κατανοήσουμε όλα τα παιχνίδια που παίζει, και εντέλει μόνο όταν το αγαπήσουμε (αγάπη = κατανόηση και συμπόνια), θα απελευθερωθούμε πραγματικά από το παιχνίδι του.

Τότε θα αρχίσουμε να κατανοούμε πότε μας μιλάει αυτό και πότε όχι, και θα σταματήσουμε να το παίρνουμε στα σοβαρά και να πέφτουμε θύμα στα ύπουλα παιχνίδια προσοχής και ελέγχου του.

Αυτό είναι η απόλυτη ελευθερία.

Μόνο τότε θα μπορούμε να το σιωπήσουμε για να μπορέσουμε να ακούσουμε το άλλο μισο του ανθρώπου – τη Δύναμη, τον Θεό ή γενικότερα τη Φωνή που έχουμε μέσα μας.

9. Η Φωνούλα μέσα μας

Η Φωνούλα της Δύναμης, που υπάρχει μέσα μας, μιλάει σε πολύ πιο ήπιο και χαμηλό τόνο.

Τα συναισθήματα που μας δίνει είναι πολύ πιο ήπια, αλλά σταθερά και μακροχρόνια.

Μας συμβαίνουν και μπορούμε να τα βιώσουμε πολύ περισσότερες φορές μέσα στην ημέρα μας, ΑΛΛΑ είναι πολύ πιο ήπια και φευγαλαία – μπορούν πανεύκολα να μας ξεφύγουν / να μην τα παρατηρήσουμε και να τα προσπεράσουμε. Στην Ψυχολογία αυτό ονομάζεται Positivity Offset.

Το να εξασκείς την εσωτερική σου Δύναμη, σημαίνει να εξασκείσαι στις Αρετές, και στην Πίστη.

Στην πίστη πως τα πράγματα θα λειτουργήσουν.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για να σε βοηθήσει, για να σου διδάξει κάτι.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για το καλό μας, και εμείς πρέπει να το δούμε και να παίξουμε σωστά τα “τυχαία” χαρτιά που μας μοιράστηκαν.

Πίστη πως όταν κάνεις το καλύτερο που μπορεις, ό,τι και να προκύψει, όταν προκύψει, θα’σαι σε θέση και θα βρεις τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις.

Πως ότι καταφέρνεις, ΔΕΝ το καταφέρνεις μόνος σου, αλλά σε βοήθησαν οι άλλοι – άνθρωποι, “συγκυρίες” και δυνάμεις που δεν κατανοούμε ακόμα, που χωρίς αυτούς δε θα τα είχες καταφέρει.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο κλειδί για την Ταπεινοφροσύνη (όχι μετριοφροσύνη – πρόσεχε): το κλειδί για να αποφύγεις το τάισμα του Εγώ, το απίστευτο φούσκωμα και κορύφωσή του μετά από μία επιτυχία, και την επικείμενη τεράστια πτώση που έρχεται αμέσως μετά απ’αυτό.

“[…] Αν ν’αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια.
Κι όμοια να φέρεσαι σ’ αυτούς τους δύο τυρανικούς απατεώνες. […]” ~ “ΑΝ” – R.Kipling

Η Δύναμη μέσα σου είναι αυτή που θα σε καθοδηγήσει σε στιγμές που δεν ξέρεις τι να κάνεις ή τι να επιλέξεις ή πού να πας. Εάν σιωπήσεις, ηρεμήσεις και ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που σου λέει τι είναι σωστό και τι λάθος μέσα σου, αλλά και πάλι πρέπει να ηρεμήσεις για να ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που θα ξυπνήσει πτυχές, ικανότητες και δυνάμεις του εαυτού σου που ούτε καν γνώριζες πως υπήρχαν – μέχρι που τις χρειάστηκες.

Γι’αυτό εμπιστέψου. Κάνε το καλύτερο που μπορείς, δώσ’τα όλα, εστίασε σε αυτά που μπορείς να βελτιώσεις ή να επηρεάσεις. Και γνώριζε πως όταν έρθει η στιγμή, και τη χρειαστείς, θα βρεις τη Δύναμη.

Αλλά θα πρέπει πρώτα να έχεις μάθει να ξεχωρίζεις τα παιχνίδια και τη φωνή του Εγώ σου, για να μπορεσεις να ακούσεις αυτή την άλλη φωνούλα της Δύναμης μέσα σου.

10. Η ζωή είναι σαν τη Μουσική.

Κλείνοντας το 2017 πήρα και το πιο ωραίο μάθημα που με έκανε να δω πιο ομορφη την καθημερινότητα. Η ζωή δεν είναι απλά ένα ταξίδι – είναι Μουσική.

Δεν ακούς μουσική για την τελευταία νότα. Δεν χορεύεις για την τελευταία φιγούρα. Δεν ζεις για “οταν θα έρθει εκείνο το σπουδαίο πράγμα που θα κάνει τη ζωή μου απίστευτη”.

Ζεις για ΟΛΟ το ενδιάμεσο. Ευχαριστήσου το.

Δες αυτό εδώ το βιντεάκι και καλή συνέχεια! Καλή, αλλά δύσκολη χρονιά να έχουμε!

10 πράγματα που πρέπει να θυμάσαι σε περιόδους κρίσης

1. ΜΗΝ φανατίζεσαι – κράτα ανοιχτό το μυαλό σου!

Το ότι διαφέρουν οι απόψεις των ανθρώπων είναι πολύ σημαντικό και θετικό – δε γίνεται να συμφωνούμε όλοι και σε όλα.

Στο κάτω κάτω, δεν είναι οι διαφορές μας που μας ενώνουν με τους γύρω μας και τα άτομα που συναναστρεφόμαστε και αγαπούμε, αλλά οι ομοιότητες. Και όσο περισσότερες είναι τόσο περισσότερο συμπαθείς κάποιον και σε έλκει.

Όμως είναι στη διαφορετικότητα που μαθαίνουμε, επηρεαζόμαστε και εξελισσόμαστε σαν άνθρωποι. Είναι η διαφορετικότητα που ανοίγει το μυαλό μας σε νέους κόσμους, νέες δυνατότητες, νέες ιδέες, δημιουργικότητα και καινοτομίες.

Είναι η διαφορετικότητα που πάει τον κόσμο μπροστά.

Είναι οι αντιθέσεις που μας κάνουν να εκτιμούμε αυτά που έχουμε, να επαναξιολογούμε τον εαυτό μας και τις πράξεις μας, και είναι η αντίθεση ο τρόπος που σκεφτόμαστε.

Και είναι ταυτόχρονα μία απ΄τις αρχές του σύμπαντος – αρκεί να δεις τριγύρω σου για να καταλάβεις τι εννοώ.

Όταν συμφωνείς σε όλα με τον άλλον τότε ένας απ’τους δύο είναι περιττός.

2. Βρες και ξεκαθάρισε τις Αρχές σου.

Οι αρχές είναι για τους ανθρώπους ό,τι είναι οι ρίζες για το δέντρα.

Χωρίς ρίζες τα δέντρα πέφτουν όταν τα χτυπάει ο άνεμος.

Χωρίς αρχές, οι άνθρωποι πέφτουν όταν τους συγκλονίζουν οι θύελλες της ζωής.

Σκέψου τις αρχές σου, ξεκαθάρισέ τις, βάλτες σε προτεραιότητα και ευθυγράμμισε τη ζωή σου.

Ιδίως σε μια κοινωνία που οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει αυτά τα “παλιομοδίτικα πράματα” που όμως είναι τόσο σημαντικά όσο και διαχρονικά.

(Παρεπιπτόντως, έχεις σκεφτεί τι σημαίνει “Επιτυχία” για εσένα (δες το άρθρο), ή το έχεις αφήσει στους ορισμούς των άλλων και της κοινωνίας;)

3. Ό,τι και να γίνει, μην αποκλίνεις από τις αρχές σου.

4. Αν αποκλίνεις, δες το #3.

5. Κράτα γερό τον Πυρήνα σου.

Ό,τι και αν γίνει είναι σημαντικό να μη “φαγωθείς” με τα άτομα που αγαπάς και νοιάζεσαι, να μην καταστρέψεις τη σχέση σας. Γιατί τότε χάθηκε το παιχνίδι.

Θες να έχεις γερό τον κύκλο σου, ώστε να συνεχίσει να σε υποστηρίζει. Θες την ασφάλεια και την αγάπη που σου παρέχει, ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις τις οποιεσδήποτε δυσκολίες και να μην είσαι μόνος. Δεν χρειάζεται.

Κανένας ποτέ δεν κατάφερε κάτι αξιόλογο μόνος του, χωρίς συνεργάτες, βοηθούς, υποστηρικτές, και άλλους ανθρώπους γύρω του. Αν δεν υπήρχε αγάπη απ’τους γύρω σου θα είχες πεθάνει απ΄τους πρώτους μήνες της ζωής σου.

Επίσης οι γερές, δυνατές, ζωντανές ανθρώπινες σχέσεις είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας και πηγή της ευτυχίας μας. Είναι οι άλλοι άνθρωποι που μεγενθύνουν ό,τι βιώνουμε. Καλό και κακό. Είναι οι μεγενθυντικοί φακοί.

Και για αυτό θες να έχεις ένα γερό, θετικό, υποστηρικτικό δίκτυο γύρω σου.

Οπότε, άσε τις συναισθηματικές εκρήξεις και οξυθυμίες, κάνε ένα βήμα πίσω, και προσπάθησε να δεις τα πράγματα αντικειμενικά, αν υπάρχουν όντως απώλειες, ποιες είναι, και αν μπορεί να γίνει κάτι για να αλλάξει η κατάσταση.

Μην κάθεσαι να κλαίγεσαι πάνω από χυμένο γάλα, πόσο μάλλον να κατηγορείς άλλους για αυτό – απλά μάζεψέ το και μην το κάνεις μεγαλύτερο θέμα απ’όσο είναι στην πραγματικότητα.

6. Μην παλεύεις με το Παρόν – άλλαξέ το.

Τα όποια αρνητικά συναισθήματα θα δημιουργούνται όσο θα παλεύεις με το παρόν και θα εύχεσαι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.

Πόσοι από εμάς γκρινιάζουν για τη βαρύτητα; Βγαίνεις κάθε μέρα έξω και λες “Πωπω! Αυτή η βαρύτητα φταίει για όλα, φταίει που δεν πετάμε, που αργώ να πάω στη δουλειά μου και έχει κίνηση” κλπ κλπ; Νομίζω πως όχι.

Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν έχουμε κάτι καλύτερο για να το αλλάξουμε! Μόνο αυτό ξέρουμε και έχουμε γευθεί, και το έχουμε αποδεχτεί σαν κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.

Τότε όμως γιατί γκρινιάζουμε για τον καιρό; Για το παρελθόν μας; Για κάποιο ατύχημα; Για κάτι που έκανε κάποιος άλλος που δεν είχαμε κανέναν έλεγχο ούτως ή άλλως;

Γιατί έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαμε ίσως κάπως να το αλλάζαμε!

Τα αρνητικά συναισθήματα θα πάψουν μόνο όταν αποδεχτείς το παρόν ως έχει, ξαναβρεις την ψυχραιμία σου, και δεις αν μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις, μικρό ή μεγάλο, ΑΜΕΣΑ.

Πώς και τί; Μπορείς; Αν ναι, κάντο.

Μπορείς να μάθεις κάτι για να κάνεις κάτι αλλιώς στο μέλλον; Τότε σκέψου αυτό.

Και ξέχνα όλη την κόντρα με το παρελθόν, με πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις και με το “τι θα γινόταν αν”.

7. Αποδέξου τα χαρτιά που σου ήρθαν και σου έρχονται στο χέρι.

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα από ό,τι γίνει, ό,τι σου έρθει στο χέρι σου και στη ζωή σου, πρώτα θα πρέπει να το αποδεχτείς.

Αποδοχή του παρόντος και του παρελθόντος, δεν σημαίνει υποταγή.

Σημαίνει ότι είμαστε αρκετά έξυπνοι να σταματήσουμε να πολεμάμε με αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε – το (πλέον) παρελθόν.

8. Ανέλαβε την Ευθύνη.

Στη συνέχεια θα πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου και των επιλογών σου και να αναλάβεις δράση τώρα, στο παρόν, το μόνο που υπάρχει και στο οποίο μπορείς να κάνεις κάτι.

Όχι μόνο να πεις ότι “εγώ φταίω”, ή “εγώ θα το φτιάξω”. Αλλά “Εγώ Μπορώ να το φτιάξω και θα το Κάνω Τώρα”

9. “Ό,τι συνέβη, μπορώ να το γυρίσω – και θα το κάνω”.

Βεβαίωσε τον εαυτό σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου ότι, ό,τι και να γίνει, θα είσαι εκεί, και θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς – όχι μόνο για να τα βγάλεις πέρα, αλλά και να το γυρίσεις υπέρ σου και να βγείτε ακόμα καλύτεροι.

10. Όλες οι ιστορίες των Ηρώων ξεκίνησαν με κρίση.

Καταρχάς σκέψου πως όλες οι ιστορίες των μεγάλων Ηρώων ξεκινούν με μια δραματική αλλαγή, αφόρητη πίεση και μία μεγάλη περίοδο κρίσης.

Από τσίμπημα μεταλλαγμένης αράχνης, θανάτους αγαπημένων προσώπων, πολέμους, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εισβολή εξωγήινων, απελευθέρωση δεινοσαύρων, διωγμό απ’το σπίτι, απ’την πατρίδα ή απ’τη χώρα, μέχρι και καταστροφή του πλανήτη στον οποίον γεννήθηκαν.

Όμως ο Ήρωας κάνει το καλύτερο που μπορεί με αυτά που έχει, χωρίς να αναλώνεται σε άσκοπες σκέψεις “τι και αν”. Δεν έχει αυτή την πολυτέλεια ή τον περισσευούμενο χρόνο.

Προσαρμόζεται, μαθαίνει, εξελίσσεται, και το γυρίζει και το χρησιμοποιεί υπέρ του. Γίνεται ένα Διαμάντι.

Οι δυσκολίες είναι που γεννούν τους Ήρωες.

Χωρίς αυτές, δε θα υπήρχαν Ήρωες.

Χωρίς αυτές, δε θα μαθαίναμε τίποτα και δεν θα εξελισσόμασταν.

Χωρίς μαθήματα και αναποδιές για να εξελιχθούμε ποτέ δε θα μάθει κανείς το ποιος είναι πραγματικά και τι μπορεί να καταφέρει.

“Ο κόσμος δεν γνωρίζει τον εαυτό του, γιατί δεν έχει αναγκαστεί να τον γνωρίσει. Όσο περισσότερο εκτίθεσαι σε δυσκολίες και εξελίσσεσαι, τόσο περισσότερο μαθαίνεις ποιος είσαι και τι είσαι ικανός να κάνεις.”
~Anthony Robbins~

Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός; (ιστορία Γιώργου part 4)

Σε έναν του καφέ τους ο Γιώργος με τον διευθυντή του, πιάσαν την κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση την προηγούμενη φορά

«Δεν μου λες ρε Παναγιώτη, είπαμε ότι δε μετράει τόσο ο προορισμός, όσο το ταξίδι, και ότι ο δρόμος, οι λύσεις και οι ευκαιρίες θα εμφανίζονται καθ’οδόν.

Αλλά πώς ξέρεις ότι έχεις τον σωστό προορισμό;

Πώς ξέρω εγώ ότι από όοοολα αυτά που μου αρέσουν, αυτός είναι ο αληθινός προορισμός μου;

Πώς μπορώ να τον ξεχωρίσω από τον θόρυβο που κάνουν όλα τα υπόλοιπα που θέλω;

Και πάνω απ’όλα – πώς ξέρω ότι δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;» ρωτάει ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του και του λέει χαμηλόφωνα, ψιθυρίζοντας σχεδόν, σαν να του αποκαλύπτει ένα μεγάλο μυστικό:

«Ο αληθινός προορισμός είναι αυτό που θες περισσότερο απ’όλα τ’άλλα, και δε θα το μετανοιώσεις όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσεις.

Ο αληθινός προορισμός είναι αυτός που θα σε γεμίσει μεν, αλλά σε φοβίζει περισσότερο απ’όλους τους άλλους.

Είναι αυτός που έχει τον πιο δύσκολο δρόμο για σένα

Δεν θα τον παραδεχτείς και δε θα σου φανερωθεί αμέσως.

Αλλά είναι αυτό που εάν δεις κάτι αντίστοιχο σε κάποια ταινία δακρύζεις.

Εάν δεις κάποιον να το έχει, να το ζει ή να παλεύει προς τα εκεί, τον ζηλεύεις μέσα σου.

Όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλή – αυτή που λες στον εαυτό σου «θέλω και εγώ…».

Είναι αυτό που μπορεί να το ήθελες από μικρός, αλλά αργότερα όσο μεγάλωνες, ήρθαν οι ενήλικες με τις δικές τους ανασφάλειες και περιορισμούς για τον κόσμο και σου είπαν “καλά τα όνειρα, αλλά γίνε ρεαλιστής, ο κόσμος δε δουλεύει τόσο απλά, πρέπει να κάνεις κάτι για να επιβιώσεις.”

Ή μπορεί να μη σε περιόρισαν άμεσα, αλλά έμμεσα – να προέβαλαν πάνω σου τις δικές τους επιθυμίες, απωθημένα και όνειρα που είχαν μικροί αλλά αγνοήσαν για πάρα πολύ καιρό, και να σε σπρώξαν προς τα εκεί – προς τον δικό τους δρόμο.

Έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου.

Πρόσεχε μην ακολουθήσεις τους δρόμους τους άλλους, γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός σου δρόμος.

Ο αληθινός σου δρόμος είναι αυτό που αναβάλλεις συνεχώς..

…Και προσπαθείς να ξεχαστείς με πιο εύκολους μικρο-προορισμούς και επιτυχίες, προκειμένου να αποσπάσεις την προσοχή σου από αυτό που είναι το δύσκολο και το καλύτερο για σένα…

Γιατί νομίζεις ότι ο κόσμος καταλήγει σε τόσους εθισμούς που του μουδιάζουν το μυαλό;

Ίσως βέβαια να τον θεωρούσες υπεράνω των ικανοτήτων σου και γι’αυτό να τον απέρριπτες μονομιάς μέχρι τώρα. 

Και επειδή τον θεωρούσες ακατόρθωτο, αυτό συνεχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Ενώ ξέρεις πολύ καλά μέσα σου ότι αυτό είναι αυτό που ήθελες εξ αρχής.

Ξέρεις ότι αυτό θα σου φέρει τη μεγαλύτερη χαρά, ικανοποίηση, πληρότητα, αυτοσεβασμό και αναγνώριση.

Όμως σου λέω: αυτός είναι η Νέα σου Ιθάκη.

Το επόμενο βήμα για σένα λοιπόν, είναι να καθορίσεις αυτό:

Τι φοβάσαι περισσότερο απ’όλα;

Τι θα ήθελες, αλλά έχει τόσο πολύ κόπο, ενέργεια και δυσκολίες που σε αποθαρρύνει;

Τι είναι αυτό που σε θολώνει από τη δυσκολία, και καταλήγεις να ασχολείσαι με δευτερεύοντα και τριτεύοντα πράγματα και επιτυχίες;

Τι είναι ο μεγαλύτερος και πιο δύσκολος στόχος που θα μπορούσες να θέσεις;

Τι είναι αυτό που λες – ναι, θα το ήθελα, αλλά αποκλείεται εγώ να τα καταφέρω;

Πίστεψε στον εαυτό σου.
Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Γιατί αν δεν το κάνεις εσύ,
κανένας άλλος δεν πρόκειται να το κάνει για εσένα.

Κάτσε και συζήτησέ το με τον εαυτό σου.

Κάνε τις ερωτήσεις* των κλίσεων και των δυνάμεών σου (για τους συνδρομητές έχω pdf 25+33extra ερωτήσεων, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω – γράφεσαι στη δεξιά στήλη).

Σκέψου και απάντα τις εξής ερωτήσεις για να βρεις πού είσαι δυνατός.

  • Τι σε κάνει πιο ευτυχισμένο στη ζωή σου; Τι σε ενθουσιάζει;
  • Τι θα έκανες εάν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις;
  • Τι φοβάσαι περισσότερο για την επόμενη γεννεά;
  • Εάν μπορούσες να είσαι μέρος του κοινού, στην δική σου κηδεία (100+ χρονών), τι θα ήθελες να ακούσεις τους ανθρώπους να λένε για εσένα;
  • Ποιας Επανάστασης θα ήθελες να ηγηθείς;

Όλες αυτές τις ερωτήσεις, γράψ’τες κάπου, και πάρ’τες μαζί σου σε ένα ήρεμο μέρος.

Που ξέρεις ότι δε θα σε ενοχλήσουν για τουλάχιστον μία ώρα.

Μπορείς στο δάσος, ή σε μία ωραία καφετέρια ή έναν κήπο στο κέντρο ή σε μία βιβλιοθήκη.

Όπου σε εμπέει περισσότερο.

Και κάτσε και γράψε ασταμάτητα.

Άφησε ελεύθερο το μυαλό σου.

Μη κριτικάρεις καμία ιδέα. Μην κριτικάρεις τίποτα.

Το νόημα είναι να τα βγάλεις από μέσα σου στο χαρτί απευθείας, με όσο λιγότερη λογοκρισία γίνεται.» κατέληξε ο Παναγιώτης.

Μετά από όλες αυτές τις ερωτήσεις, ο Γιώργος είχε μείνει άναυδος.

Απαντήσεις είχαν αρχίσει να ξεπηδούν στο μυαλό του, σκέψεις, ιδέες και όνειρα από καιρού ξεχασμένα.

Αφού τις κατέγραψε ο Γιώργος και τις συζήτησαν λίγο, τον ευχαρίστησε και έφυγε.

Στον δρόμο για τον γυρισμό άρχισε να σιγοσφυρίζει χαρούμενος.

Είχε πολύ καιρό να το κάνει.

Σημειώσεις:

**Αυτές, και αρκετές ακόμα ερωτήσεις, έχω στο (ανανεωμένο) pdf για τους συνδρομητές – 25 βασικές (+33 έξτρα) ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου – και έτσι να μπορείς να κάνεις πιο συνειδητά τα επόμενά σου βήματα.

Συνδρομητής μπορείς να γίνεις στα δεξιά βάζοντας το email σου και επιβεβαιώνοντάς το θα σου αποσταλλεί το link να τα κατεβάσεις.**

Αν σου άρεσε, like + share στο Facebook (ή όπου αλλού θες) :)

Αν θες να διαβάσεις περισσότερα για το ποιοι είναι οι 4 πιο συνηθισμένοι λόγοι που φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις και το αναβάλλουμε συνεχώς – και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε, κοίτα εδώ: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Προηγούμενη ιστορία εδώ – Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Επόμενη ιστορία εδώ – Μέρος 5: Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα;

Μήπως τα όνειρα και οι στόχοι δεν είναι για μένα; (ιστορία Γιώργου part 2)

Ένα εξάμηνο πέρασε από τότε που ο Γιώργος πήρε προαγωγή (βλέπε προηγούμενη ιστορία εδώ).

Αν και η νέα του θέση ήταν κάποτε ένα όνειρο για τον Γιώργο, τώρα όχι μόνο δε του άρεσε, αλλά θεωρούσε πως αυτή έφταιγε που είχε μετατραπεί όλη του η ζωή σε εφιάλτης.

Όλη του η ζωή είχε αρχίσει να καταρρέει, και αυτός μαζί της.

Έτσι, έκατσε να τα συζητήσει με τον καλό διευθυντή και μέντορά του, Παναγιώτη.

«Βρε Παναγιώτη, μου είπες την προηγούμενη φορά να βάλω ένα μεγάλο όνειρο και να αρχίσω να το κυνηγάω

Όμως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα…

Βλέπεις, έθεσα ένα μεγαλύτερο όραμα, κάτι που το θέλω πάρα πολύ.

Όμως δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ.

Τα πάντα γύρω μου έχουν αρχίσει να καταρρέουν.

Μετά την προαγωγή που μου έδωσες, ναι μεν δουλεύω σκληρά και προσπαθώ να ανταπεξέλθω, έχασα όμως το κίνητρο να κάνω πράγματα.

Το βάρος στη δουλειά είναι πολύ μεγάλο, δεν έχω τα αποτελέσματα που θέλω, και αισθάνομαι λιγότερο παραγωγικός.

Όσο και να τρέχω τίποτε δεν τελειώνει.

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι έχασα και το πάθος μου και την ενέργειά μου και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς.

Κατάλαβα πως πρέπει να θέσω ένα μεγαλύτερο όραμα για τη ζωή μου, όπως μου’πες.

Όμως αυτή τη στιγμή δεν προλαβαίνω για τέτοια πράγματα.

Υπάρχουν υποχρεώσεις που επείγουν στη νέα μου θέση, υπάρχουν υποχρεώσεις που επείγουν στο σπίτι, τσακώνομαι με τη γυναίκα μου και δεν έχω χρόνο για το γιο μου, δε βλέπω τους συναδέλφους μου και δεν κάνω τόσα άλλα πράγματα που προηγουμένως έκανα και με κρατούσαν χαρούμενο.

Επιπλέον, έχω χάσει όλη μου την ενέργεια, έχω βάλει κιλά και δεν έχω πλέον το πάθος που είχα για τη ζωή μου.

Πού θα βρω το χρόνο να θέσω ή να κυνηγήσω τόσο δευτερεύοντα πράγματα όπως όνειρα και φιλοδοξίες;» κατέληξε ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης τον κοιτάει ήρεμος, με το χαρακτηριστικό γαλήνιο βλέμμα του – που μερικές φορές θαυμάζει ο Γιώργος, για το πώς μπορεί να μένει ανεπηρέαστος από όλα όσα συμβαίνουν γύρω του-… Και του λέει:

«Τοσο δευτερεύοντα όπως τα όνειρα και οι φιλοδοξίες ε; Χμμμ…

Όταν μου λες ότι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες είναι δευτερεύοντα πράγματα, καταλαβαίνω ότι έχεις πιεστεί πάρα πολύ.

Γιατί λες να προέκυψαν όλα αυτά τα επείγοντα;»

«Δεν ξέρω, είμαι άτυχος, ή μάλλον δεν είναι η νέα θέση για μένα. Μάλλον απαιτεί περισσότερα απ’όσα έχω και μπορώ να κάνω, και γι’αυτό. Ίσως και γιατί είναι ανάδρομος ο Ερμής και η Αφροδίτη έχει καβαλήσει τον Δία, δεν ξέρω…»

«Θα είμαι λίγο ρεαλιστής μαζί σου, για να σταματήσεις τις δικαιολογίες που λες στον εαυτό σου.

Μαντεύω πως τα προβλήματα που μου λες, εμφανίστηκαν γιατί δεν είχες προνοήσει όσο δεν ήταν επείγοντα, και δεν τα είχες βάλει στο πρόγραμμά σου.

Σε είχε απορροφήσει τόσο η νέα σου δουλειά και το καθημερινό τρέξιμο που τα άφησες στη μοίρα τους όπως είπες…

Και έτσι κατέληξαν να γίνουν και εκείνα επείγοντα και να φωνάζουν για την προσοχή σου… Έχω δίκιο;»

“Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν δεν έχεις προνοήσει όσο δεν ήταν επείγοντα.”

«Ναι, θα μπορούσε να είναι και αυτό, για να πω την αλήθεια…»

«Ωραία. Οπότε τι κάνεις για αυτά; Τι σκοπεύεις να κάνεις;»

«Σου είπα, δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω. Υπάρχουν τόσα προβλήματα γύρω μου, τόσες φωτιές να σβήσω, και όλες οι ευθύνες πέφτουν σε μένα, και αισθάνομαι πως όλοι από εμένα περιμένουν να τους λύσω τα δικά τους προβλήματα και ανασφάλειες…

Στην πραγματικότητα όμως, έχω πελαγώσει.

Τρέχω τριγύρω κάνοντας συνεχώς, χωρίς να σκέφτομαι, και δεν καταλήγω πουθενά.

Είναι λες και ποτέ δεν τελειώνουν, λες και τίποτε δεν βγαίνει απ’το τρέξιμο, και πέφτω όλο και περισσότερο σε αυτό το βούρκο.

Επίσης, ξέρω, κατά βάθος, ότι το «όραμα» που μου λες να σχηματίσω για τη ζωή μου, είναι μια βλακεία στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Δε δουλευέι για μένα τώρα, και σίγουρα όχι αυτή την περίοδο.

Δεν είναι η λύση, γιατί δεν θα με βγάλει από εδώ που είμαι.

Μόνο οι πράξεις θα με βγάλουν. Και γι’αυτό τρέχω…» είπε ο Γιώργος, έχοντας κοκκινίσει, καθώς ξανάφερνε όλα αυτά τα προβλήματα, της απαιτήσεις και τα πράγματα που έχει να κάνει, στο μυαλό του.

«Έχεις μεγάλο δίκιο ότι μόνο οι πράξεις θα σε βγάλουν από εκεί που βρίσκεσαι τώρα.

Όμως το «όραμα», που λέω, είναι βλακεία, μόνο εάν παραμείνει σαν «όραμα».

Όταν το «όραμα» μεταφραστεί σε ουσιώδη βήματα, και όταν συνοδεύεται με πράξεις, είναι αυτό που κάνει όλη τη διαφορά.

Πες μου, σε παρακαλώ, πώς ένα καράβι βγαίνει απ’τη φουρτούνα; Πώς ξέρει ότι δεν κάνει συνεχώς κύκλους;»

«Τι ερώτηση είναι αυτή, τι έχει να κάνει αυτό με μένα…; Δεν έχω ιδέα, δεν είμαι καπετάνιος για να ξέρω…»

«Ω, φίλε μου, έχει τεράστια σχέση με σένα.

Γιατί αν δεν είσαι εσύ ο καπετάνιος της ζωής σου, τότε δεν είναι κανένας στο τιμόνι.

Και το πλοίο πάει ανεξέλεγκτο, πολλές φορές κάνοντας κύκλους.

Αν μπορούσες να μαντέψεις, τι θα μάντευες;»

«Φαντάζομαι θα είχε πυξίδα; Και έτσι ακολουθώντας την ίδια κατεύθυνση για αρκετές ώρες ή μέρες θα έβγαινε από τη φουρτούνα…;» απαντάει διστακτικά ο Γιάννης.

«Όντως, αλλά προς τα πού; Προς τα όπου να’ναι θα ακολουθούσε μια κατέυθυνση;»

«Όχι, προς κάποιον προορισμό..»

«Εσένα ποιος είναι ο προορισμός σου;»

«Δεν ξέρω αυτή τη στιγμή… Αυτό δεν είπαμε; Ότι νοιώθω σα φτερό στον άνεμο;»

«Ωραία. Ας αρχίσουμε απ’τα βασικά τότε. Εσύ αισθάνεσαι αυτή τη στιγμή κυβερνήτης του πλοίου της ζωής σου;»

«Ω, σίγουρα όχι…»

«Οπότε, όχι μόνο δεν έχεις κάποιο όραμα, αυτή τη «βλακεία» να ακολουθείς, έναν προορισμό, ούτε μια πυξίδα για να σε οδηγήσει έξω από τη φουρτούνα, και προς τα εκεί που θες,  αλλά ούτε είσαι ο καπετάνιος στη ζωή σου!» λέει συνοφριωμένος ο Παναγιώτης…

«Ωραία, άρα τώρα τι; Τι κάνω;»

«Μα δεν είναι προφανές;

Πρώτα θα πρέπει να ξαναγίνεις ο καπετάνιος του πλοίου σου!

Ακόμα αν και για αρχή θα ακολουθείς τη λάθος πορεία μέχρι να τη διορθώσεις, πρέπει κάποιος να αναλάβει το τιμόνι – και αυτός είσαι εσύ».

«Πώς γίνεται αυτό δηλαδή;

Κατ’αρχάς, όλοι μας δεν είμαστε καπετάνιοι στη ζωή μας, ούτως ή άλλως; Αφού δική μας είναι η ζωή…»

«Γιώργο μου, ναι, κανονικά όλοι μας θα έπρεπε να είμαστε καπετάνιοι της ζωής μας.

Όμως δεν είναι κάτι μόνιμο ή κάτι αυτονόητο.

Εύκολα μπορεί κάποιος να χάσει τον έλεγχο, όπως εσύ τώρα, και να αφήσει το τιμόνι και το πλοίο στη μοίρα του, όπως και έκανες όταν τα άφησες όλα στη μοίρα τους, με το που πήρες την προαγωγή.

Το διασκέδασες, το ευχαριστήθηκες, και μετά σε πλάκωσαν οι υποχρεώσεις της νέας θέσης που αγνοούσες τον πρώτο καιρό. 

Ξέχασες ταυτόχρονα όλους τους υπόλοιπους τομείς της ζωής σου…

Και έτσι άρχισες να τρέχεις σα σκύλος που του πετάνε 100 μπαλάκια και δεν ξέρει πιο να πρωτοκυνηγήσει. 

Τώρα άρχισαν και όλοι οι υπόλοιποι τομείς να σου πετάνε μπαλάκια να κυνηγήσεις και έχεις χαθεί ακόμα περισσότερο…»

«Έχεις δίκιο, ότι αυτό έγινε, όντως…

Οπότε τώρα πώς μπορώ να ξαναγίνω ο καπετάνιος

«Είναι πολύ απλό:

Ανέλαβε τις ευθύνες της ζωής σου.

Πρώτο και κύριο μέλημα είναι να κατανοήσεις, βαθιά μέσα σου, πως εσύ οδήγησες τη ζωή σου στο σημείο που βρίσκεται, μέσα απ’τις επιλογές που έκανες.

Δεν είναι ούτε η τύχη, ούτε η νέα σου δουλειά, ούτε η οικογένειά σου που φταίει, ούτε κανένας άλλος πέρα από εσένα.

Εντόπισε ποιες ήταν οι λάθος επιλογές.

Και κατανόησε επίσης ότι εσύ είσαι αυτός που θα πρέπει να βγάλει πάλι το καράβι απ’τη φουρτούνα.

Εσύ τα έκανες έτσι, εσύ θα τα λύσεις. Θες, δε θες.

Κάτι τέτοιο είναι μέσα στις ικανότητές σου.

Και ότι όχι μόνο αυτό, αλλά είναι και υποχρέωσή σου.

Προς εμένα και τη δουλειά σου, προς την οικογένειά σου, προς τους συναδέλφους σου, και πάνω απ’όλα προς τον εαυτό σου.

Ο εαυτός σου είναι ο πιο αυστηρός κριτής.

Γι’αυτό το λόγο όμως, μη σταματήσεις εκεί, στο σημείο που λες ότι για όλα φταιες εσύ – γιατί έτσι θα παραμείνεις πιεσμένος και δίχως διέξοδο από τον κριτή σου.

Πήγαινε ένα βήμα παραπέρα.

Υπάρχει ένα ρητό για αυτό που πάει κάπως έτσι…

«Ο περισσότερος κόσμος λέει πως φταίνε οι άλλοι.
Οι σωστοί ηγέτες λένε πως φταίνε οι ίδιοι.
Οι σοφοί ηγέτες, λένε πως φταίνε οι ίδιοι,
κατανοούν όμως πως δε φταίει κανένας.»

Το παραπέρα βήμα, λοιπόν, είναι να συγχωρέσεις τον εαυτό σου.

Να κατανοήσεις πως ούτε εσύ φταις για αυτή την κατάσταση, γιατί δε γνώριζες.

Ναι, ναι, υπάρχει το κλασσικό, «άμα ήξερα τότε, θα έκανα αλλιώς», όμως δεν είναι αυτό το νόημα.

Τώρα κατανοείς τι έφταιξε.

Συγχώρεσε τον εαυτό σου για όλα, γιατί δε γνώριζε και έκανε το καλύτερο που μπορούσε ή ήξερε.

Και στη συνέχεια πάρε τη σωστή απόφαση και δράσε

«Ωραία, και αφού αναλάβω το τιμόνι, την ευθύνη της ζωής μου, μετά τι κάνω για να βγω απ’αυτή την φουρτούνα;»

«Το πρώτο βήμα είναι να γίνεις εσύ ξανά ο καπετάνιος της ζωής σου, και να αναλάβεις το τιμόνι.

Το δεύτερο βήμα είναι να συγχωρέσεις πλήρως τον εαυτό σου για όλο σου το παρελθόν.

Είναι τα βασικότερα όλων και γι’αυτό στα είπα πρώτα.

Χωρίς αυτά τα δύο δεν μπορείς να πας πουθενά, καθώς το πλοίο παραμένει ακυβέρνητο.

Και θα συζητήσουμε τα επόμενα βήματα την άλλη φορά.»

Ερωτήσεις να σκεφτείς

1. Πώς πιστεύεις ότι μπορείς να γίνεις ο καπετάνιος της ζωής σου; Καταλαβαίνεις το γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο πρώτο βήμα;

2. Υπάρχουν πράγματα και επιλογές που θα πρέπει να συγχωρέσεις τον εαυτό σου που έκανε; Καταλαβαίνεις γιατί τα έκανε αυτά τότε, σύμφωνα με αυτά που ήξερες; Πώς μπορείς να τον συγχωρέσεις; Πώς μπορείς να του το δείξεις ενεργά αυτό; Τι κάνεις όταν πραγματικά συγχωρείς κάποιον;

3. Και, τέλος, εσύ ποιο λες να είναι το επόμενο βήμα;

 

Αν σου άρεσε αυτή η ιστορία διέδωσέ την στους φίλους σου, στο facebook/twitter/email. Ευχαριστώ! :) 

Επόμενο μέρος εδώ: Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Εάν θες να διαβάσεις περισσότερα για τον προορισμό, διάβασε την προηγούμενη ιστορία εδώ: Αισθάνεσαι ένα κενό, ανία ή βαλτωμένος; Να τι να κάνεις.

Εάν θες να διαβάσεις περισσότερα για την Υπευθυνότητα και του Νόμου Αιτίου – Αποτελέσματος, καθώς και να βρεις 6 σημάδια για να αναγνωρίσεις εάν «αυτο-σαμποτάρεσαι», μπορείς να τα διαβάσεις εδώ: Μήπως σαμποτάρεις τον εαυτό σου χωρίς να το καταλάβεις;

Αισθάνεσαι ένα κενό, ανία ή βαλτωμένος; Να τι να κάνεις. (ιστορία Γιώργου part 1)

Ο Γιώργος πήρε προαγωγή πριν λίγες μέρες! 

Ήταν πολύ καλός στη δουλειά του και την έκανε με μεράκι, και έτσι ο (καλός) διευθυντής του το αναγνώρισε.

Ο Γιώργος, πολύ χαρούμενος, τρέχει στην οικογένειά του εκείνη την ημέρα και τους βγάζει έξω για φαγητό, κατενθουσιασμένος, για να το γιορτάσουν.

Άλλωστε την κυνήγαγε πολύ καιρό αυτή τη θέση, και ήταν το όνειρό του τα τελευταία χρόνια.

Ένα εξάμηνο πέρασε από τότε.

Αυτή τη στιγμή “ζει το όνειρο”:

Έχει μια πολύ καλή δουλειά, έχει αναγνωριστεί ο κόπος του, έχει μια καλή σύζυγο, οικογένεια, παιδιά που προοδεύουν, πάνε μια στο τόσο εκδρομούλα μαζί, ή με τους φίλους του, κυρίως απ’τη δουλειά.

Αλλά αισθάνεται ένα κενό μέσα του τους τελευταίους λίγους μήνες.

Συζητώντας το με τον διευθυντή του που ήταν και πολύ καλός του φίλος και μέντοράς του, του λέει:

“Μα καλά, πόσο πλεονέκτης είμαι, τα έχω όλα και πάλι παραπονιέμαι.

Έφτασα το στόχο μου, το όνειρό μου, την οικογένεια, τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τη θέση…

Όλα όσα είχα ονειρευτεί έγιναν πραγματικότητα..

Αλλά αισθάνομαι ότι κάτι λείπει…

Γιατί αισθάνομαι έτσι; Θα έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος, ρε Παναγιώτη…” ρωτάει ο Γιώργος.

“Γιώργο μου ήθελα να το συζητήσω και γω μαζί σου, γιατί σε βλέπω να μην αποδίδεις αρκετά στη νέα θέση που σου προσέφερα.

Θέλω να ξεκινήσω με το να σου πω πως είναι φυσιολογικό αυτό που περνάς.” απαντάει ήρεμα ο Παναγιώτης.

“Γιατί είναι φυσιολογικό;; Θα έπρεπε να μην νοιώθω έτσι. Να έχω περισσότερη όρεξη για δουλειά. Περισσότερη όρεξη γενικότερα…

Δεν έχω όρεξη ούτε καν για σεξ, ούτε για παιχνίδια και εκδρομές. 

Τόσα χρόνια όλα αυτά τα λάτρευα…

Ακόμα και τη δουλειά μου ξέρεις πόσο πολύ την αγαπούσα, και τώρα που τα κατάφερα όλα αυτά, υποτίθεται ότι θα έπρεπε να αισθάνομαι ακόμα καλύτερα…

Όμως αισθάνομαι χειρότερα. Νοιώθω ένα κενό.. Λες και η ζωή μου έχει μείνει στάσιμη και έχει βαλτώσει…”

“Αισθάνεσαι έτσι, γιατί όντως, έχεις παραμείνει στάσιμος τον τελευταίο καιρό. Το καταλαβαίνω. Σε βλέπω στη νέα θέση να μη δουλεύεις με το ζήλο που δούλευες στην προηγούμενη.

Και αυτό σου λέω ότι είναι φυσιολογικό.

Βλέπεις, με την προαγωγή έγινε και κάτι που δεν περίμενα, αλλά έπρεπε να το περιμένω – πέτυχες όλα σου τα όνειρα.

Πέτυχες όλα όσα είχες φανταστεί τον εαυτό σου να κατακτά.

Ο λόγος που αισθάνεσαι κενός είναι γιατί πλέον δεν έχεις κάποιο μεγαλύτερο όραμα να κυνηγήσεις.

“Και τι να κάνω τώρα; Θα με απολύσεις για να έχω ξανά κάτι να κυνηγήσω; :Ρ” λέει ο Γιώργος γελώντας.

“Να σε απολύσω;;; Τον πιο αγαπητό μου φίλο και τον πιο καλό μου συνεργάτη; Ούτε για αστείο.

Αυτό που θα πρέπει να κάνεις είναι να θέσεις ένα υψηλότερο όνειρο, ένα μεγαλύτερο όραμα. Τόσο απλά.” του λέει ο Παναγιώτης με ένα αδρό χαμόγελο.

“Το λες, λες και το έκανα επίτηδες, και μπορώ να το ξανακάνω συνειδητά…

Δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο, και για να σου πω την αλήθεια, δε θα ήθελα να το κάνω…

Να αποκτήσω μεγαλύτερα όνειρα; 

Δεν είμαι παιδί πλέον να έχω καινούρια όνειρα, ούτε και θα ήθελα καν, για να σου πω την αλήθεια, να θέσω μεγαλύτερα…”

“Γιατί δε θες να βάλεις υψηλότερα τον πήχη;

Γιατί δε θες να φανταστείς υψηλότερους στόχους και μεγαλύτερα όνειρα;

Φοβάσαι;”

“Ίσως… Τώρα που το λες, ναι, φόβο νοιώθω όταν το σκέφτομαι…

Μάλλον ότι δε θα τα καταφέρω, ή ότι θα έχουν ακόμα περισσότερη δουλειά απ’όση έχω κάνει μέχρι τώρα, και δε θέλω πάλι να δουλεύω μανιωδώς, ούτε να αποτύχω τόσες φορές και να κάνω τόσο καιρό όσο έκανα για να πάρω αυτή την προαγωγή…”

“Γιώργο θα πρέπει να το βάλεις καλά στο μυαλό σου.

Το να θέτουμε μεγαλύτερα όνειρα, να θέλουμε περισσότερα, και να αισθανόμαστε ότι αναπτυσσόμαστε είναι μέρος του DNA μας.

Το να αναπτυσσόμαστε είναι στις βασικές μας ανάγκες.

Ό,τι δεν αναπτύσσεται δεν παραμένει μόνο στάσιμο… Αλλά αργοπεθαίνει.

ΘΕΣ να έχεις μεγαλύτερα όνειρα.

Θες να αισθάνεσαι την ικανοποίηση του να τα κυνηγάς και να τα πλησιάζεις σιγά σιγά.

Θυμάσαι το ποίημα;

Σημασία δεν έχει η Ιθάκη, αλλά το ταξίδι για την Ιθάκη.

Το θέμα είναι να βρίσκεις συνεχώς επόμενες Ιθάκες

γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους: να σε κάνουν ευτυχισμένο όσο τις κυνηγάς, όχι μόνο όταν τις φτάσεις.

Να σε κάνουν να πετάγεσαι από το κρεβάτι ή τον καναπέ με όρεξη να σκεφτείς, να κάνεις, να κυνηγήσεις, να ταξιδέψεις, να γίνεις δημιουργικός, να κερδίσεις γίγαντες, τιτάνες, να ζήσεις και να γίνεις περισσότερα, ώστε να μπορείς προσφέρεις περισσότερα:

Στους γύρω σου, στην οικογένειά σου, στην κοινωνία σου, στον κόσμο. 

Σε κάνει έναν ήρωα, ένα πρότυπο για τον κόσμο.

Και έτσι σιγά σιγά γίνεσαι η σπίθα και μέρος της τεράστιας αλλαγής που θες να δεις σε αυτόν τον πλανήτη.

Τη θέση στην έδωσα γιατί έγινες κάποιος μέσα από το ταξίδι σου μέχρι τώρα.

Και αυτός ο κάποιος άξιζε αυτή τη νέα θέση – αυτό το νέο “καράβι” για να συνεχίσω τη μεταφορά με τον Οδυσσέα. 

Το νέο καράβι το έχεις για να πας να βρεις την Νέα Ιθάκη.

Το μεγαλύτερο όνειρο που έχεις, που από την προηγούμενη θέση, με το προηγούμενο καράβι, ούτε κάν μπορούσες να το αντιληφθείς.

Σου ανοίγονται πόρτες και ορίζοντες που ακόμα δεν έχεις δει, πόσο μάλλον να κάτσεις να τους σκεφτείς.

Όμως, αν σταματήσεις να είσαι ικανός να κουμαντάρεις το νέο σου καράβι, αν σταματήσεις να είσαι αυτός που έγινες μέσα από το τελευταίο σου ταξίδι, αν σταματήσεις και ξεχάσεις όλα αυτά που έκανες και σε οδήγησαν στην Ιθάκη σου, αν σταματήσεις να εξελίσσεσαι, τότε όχι μόνο το καράβι θα χάσεις, αλλά και το πλήρωμα και όλα όσα παιδεύτηκες μέχρι τώρα τόσο πολύ να κατακτήσεις.”

Αν σταματήσεις και ξεχάσεις όλα αυτά που έκανες και όλα αυτά που έγινες, θα τα χάσεις όλα όσα κέρδισες.

Επίλογος:

Αν αισθάνεσαι κενός και βαλτωμένος, ανέβασε τον πήχη.

Θέσε νέους στόχους. Νέα όνειρα. Νέους προορισμούς. 

Ξεκαθάρισέ τους στο μυαλό σου.

Τόλμα να βρεις τόσο μεγάλα όνειρα, τόσο λαμπερούς προορισμούς που ούτε γίγαντες, ούτε τιτάνες, ούτε ο χρόνος να μη μπορούν να σε εμποδίσουν να τα κατακτήσεις.

Και ξεκίνα.

Και κάθε φορά που θα κοντεύεις να φτάσεις εκεί που ήθελες, κατευθείαν κοίτα παραπέρα.

Μη μένεις σα φτερό στον άνεμο ούτε για λίγο.

Μη χάνεις χρόνο.

Ο χρόνος είναι πολύτιμος και το ταξίδι σου εύχομαι να είναι πολύ μεγαλύτερο απ’όσο ποτέ σου φανταζόσουν.

Μην ξεχνάς: Άνθρωπος δίχως όνειρα = καράβι δίχως προορισμό.”

 

Μην ξεχάσεις στο “όνειρό” σου να συμπεριλάβεις ΟΛΟΥΣ τους τομείς της ζωής σου – επαγγελματικά, ερωτικά, διασκέδαση, πνεύμα, μυαλό, σώμα, σχέσεις, περιπέτειες και άλλες δραστηριότητες.

Όσο πιο ξεκάθαρο το έχεις για τον κάθε τομέα, τόσο καλύτερα.

Αν θες μπορείς να διαβάσεις περισσότερα επί του θέματος στα παλαιότερα άρθρα μου, ξεκινώντας από εδώ: 

Γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε – οι 6 ανθρώπινες ανάγκες

Αν σου άρεσε αυτή η ιστοριούλα μοιράσου την με όποιον πιστεύεις ότι θα τον βοηθήσει, ή απλά σχολίασε κάτι :)

Επόμενο μέρος εδώ: Μέρος 2: Μήπως τα όνειρα και οι στόχοι δεν είναι για μένα;

7 πράγματα που μου έμαθε ένας γλάρος για τις Σχέσεις και την Εξέλιξη.

Ενημέρωση από 14 Μαΐου 2020: το podcast περιέχει κάποιες αλλαγές από το αρχικό άρθρο του 2014​​​​.

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Διάβαζα τον Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον τις προάλλες (2 μήνες πριν).

Ένα πραγματικά καταπληκτικό βιβλίο.

Και πολλές ιδέες άρχισαν να ξεπηδούν.

Πραγματικά έμεινα αποσβολωμένος από αυτά που μου έλεγε ο γλάρος…

Πιστεύω ότι τον είχα μέσα μου εξ αρχής. Όλοι μας τον έχουμε.

Αλλά πόσοι από μας μπορούμε να τον ακούσουμε;

Αυτόν τον μικρό ιπτάμενο που διψά για ταξίδια, να μαθαίνει καινούρια πράγματα, για κυριαρχία και μαεστρία, αλλά επίσης για σύνδεση, αποδοχή και αγάπη…

Ένας μικρός γλάρος που διψά να ανακαλύψει όλον τον κόσμο, επειδή μπορεί να δει ότι ο κόσμος είναι μέρος, αντανάκλαση, του εαυτού του…

Αυτό το βιβλίο δείχνει, στο τέλος, πολύ ισχυρά, το πώς ο μαθητής γίνεται ο διδάσκαλος, το πώς κατανοεί την βαθύτερη αλήθεια: ότι αυτόν που πιστεύουμε ως ιδιοφυΐα, ώς έναν δάσκαλο “εκεί έξω”, είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος μας ο εαυτός, απλά σε τελείως διαφορετικό επίπεδο

Το ότι δεν τον είδαμε καθ’όλη του την εξελικτική πορεία, δεν σημαίνει ότι δεν την πέρασε και αυτός.

Δεν είναι πιο ξεχωριστός απ’όσο είσαι ΕΣΥ. Δεν έκανε κάτι που δεν μπορείς εσύ.

Είναι απλά ένας κοινός γλάρος που αγαπούσε αυτά που μάθαινε και μάθαινε αυτά που αγαπούσε, και συνέχισε να το κάνει αυτό παρ’όλες τις δυσκολίες, και με τον καιρό, έφτασε αυτό το επίπεδο.

Αυτό είναι απλά.

Θες να ξεκινήσεις να μαθαίνεις;

Πήγαινε να μάθεις κάτι που πραγματικά αγαπάς και σε ενδιαφέρει… :)

Και τότε πήγαινε δίδαξέ το σε κάποιον που και αυτός το αγαπάει.

Κράτα την ενέργεια σε ροή.

1) Θες να πας γρήγορα; Πήγαινε μόνος.

Έδειξε ξεκάθαρα πώς αν και η αρχική επιλογή είναι να πάρεις λιγότερο ταξιδεμένο δρόμο, πολλές φορές ίσως να αισθανθείς μόνος σου, και αυτό είναι ένας σημαντικός παράγοντας της εξίσωσης.

Σου επιτρέπει να μαθαίνεις ασταμάτητα και να βελτιώνεσαι απίστευτα.

“Θες να πας γρήγορα; Πήγαινε μόνος σου”, για αρχή.

Ειδικά εάν είσαι σε μια παρέα που αισθάνεσαι ότι σε τραβάει προς τα κάτω αντί για προς τα πάνω, που θα βρεις τον εαυτό σου να κλείνεται όλο και περισσότερο.

Όμως, είναι εντάξει για λίγο, αλλά:

Μην επαναπαύεσαι! -Ψάξε και θα βρεις-

2) Θες να πας μακριά; Πηγαίνετε μαζί.

Γιατί, κάποια στιγμή θα χρειαστεί να βρεις κάποια ομάδα για να μπορέσεις να συνεχίσεις.

Και θα είναι γλάροι που αγαπούν να πετάνε όσο και εσύ.

Και πίστεψέ με σε αυτό, το ΘΕΣ, ΔΙΨΑΣ να βρεις ένα θετικό Δίκτυο γύρω σου.

Και αυτό θα είναι το δύσκολο μέρος που θα δείξει εάν τελικά έμαθες κάτι από το μοναχικό σου ταξίδι ή όχι.

Τις προάλλες, συνειδητοποίησα βαθύτατα για άλλη μια φορά την πραγματική σημασία των Θετικών Δικτύων.

Το πρώτο μέρος του Αφρικανικού ρητού είναι “Εάν θες να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος”, εντάξει, αλλά τα μάτια μου έμειναν διάπλατα ανοιχτά όταν συνειδητοποίησα το δεύτερο σκέλος, και συνεπώς και τι να κάνω με αυτό…

“Εάν θες να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος. Αλλά εάν θες να πας μακριά πηγαίνετε μαζί”

3) Οι σχέσεις είναι ο Μεγεθυντικός Φακός

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι οι μεγεθυντικοί φακοί της ανθρώπινης εμπειρίας. Οι άνθρωποι χρειάζονται να ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ πράγματα, εμπειρίες, κλπ., όχι μόνο για την “αποδοχή”, αλλά και για να Μεγενθύνουν (γιγάντια) το συναισθηματικό βάθος της εμπειρίας!

Αλλά ποιόν έχεις δίπλα σου;

Επειδή,

Και αυτό το ρητό δεν αναφέρεται μόνο στους φίλους, αλλά σε κάθε άνθρωπο με τον οποίον περνάς τον χρόνο σου.

Η συνειδητοποίηση ήταν ότι ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ για το ποιοι αποτελούν το “μαζί” κομμάτι του αφρικανικού ρητού. Εμείς είμαστε αυτοί που επιλέγουμε τα δίκτυά μας, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα.

Αυτή η συνειδητοποίηση ήρθε από έναν συνδιασμό πηγών, όπως:

4) Δεν χρειάζεσαι πειθαρχία και θέληση

Αυτό βέβαια ισχύει μόνο εφόσον έχεις γύρω σου ανθρώπους που έχουν υψηλότερα στάνταρς για τον εαυτό τους απ’ότι έχεις εσύ. Θα προσπαθείς συνεχώς να τους προφτάσεις, θες δεν θες.

Αλλά όσο κάθεσαι τριγύρω στους ίδιους ανθρώπους ΟΛΗ την ώρα, η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου δεν θα μπορεί να αλλάξει, γιατί αυτοί οι άνθρωποι θα τείνουν να την επιβεβαιώνουν όλη την ώρα, ασυνείδητα!

Εκεί είναι που θα χρειαστείς όλη την θέλησή σου: στο να προσπαθήσεις να αντισταθείς στο ρεύμα, να κρατηθείς στη νέα εικόνα που έχεις (/θέλεις να έχεις) για τον εαυτό σου – ξέρεις ότι έχεις αλλάξεις, αλλά πώς μπορούν να πειστούν οι άλλοι όταν δεν μπορούν να το δουν;

Μόνο μέσα από επίμονη, συνεχή δράση. Και η δράση χρειάζεται δύναμη θέλησης εάν δεν είναι ήδη συνήθεια (βαθιά ριζωμένη στην εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου), και εάν είσαι στη διαδικασία της “προσπάθειας” αυτή τη στιγμή…

5) Θετικά VS Αρνητικά Κοινωνικά Δίκτυα

Είτε το θέλουμε είτε όχι, απλά πρέπει να αποδεχθούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι όχι μόνο δεν θέλουν να εξελιχθούν, αλλά έχουν και τόσο πολύ φόβο μέσα τους για την αλλαγή, για το καινούριο, που θα προσπαθήσουν να σε σταματήσουν και εσένα.

Θα προσπαθήσουν να σε κρατήσουν στην παλαιά σου εικόνα, απλά και μόνο γιατί θεωρούν ότι αυτό ήταν πιο ασφαλές για σένα.

Μην με παρεξηγείς: Αγαπώ όλους τους ανθρώπους που έχουν περάσει από τη ζωή μου, μέχρι και τον τελευταίο. Δεν υπάρχουν σκληρά ή κακά συναισθήματα για κανέναν τους.

Αλλά η μη-προσκόλληση είναι η κεντρική έννοια της πραγματικής αγάπης. Η μη-προσκόλληση βρίσκεται στην καρδιά της εξέλιξης.

Τους αφήνεις τους άλλους να κάνουν ό,τι θέλουν (ή νομίζουν ότι θέλουν), και εσύ κάνεις αυτό που ΕΣΥ θες.

Συμφωνώ με τον “Αλχημιστή” του Paolo Coelho που λέει ότι η μόνη πραγματική αγάπη είναι αυτή που είναι τόσο δυνατή που σε βοηθάει, και σου επιτρέπει να είσαι ελεύθερος – όχι αυτή που σε φυλακίζει και σε χαντακώνει λόγω ανασφάλειας.

Η πραγματική αγάπη σε βοηθάει στο να “πολεμήσεις τον Καλό Αγώνα” και να “ζεις τον Προσωπικό σου Μύθο”. 

Και η πραγματική αγάπη δεν είναι μόνο ερωτική αγάπη. Είναι και προς τα δύο φύλλα. Είναι το να σε νοιάζεται και να σε υποστηρίζει κάποιος δίχως να περιμένει αντάλλαγμα, δίχως να έχει να κερδίσει κάτι.

Εάν είσαι από τους ανθρώπους που εξελίσσονται και θέλουν να αλλάζουν και να προχωρούν, θα μπορέσουν να συμβαδίσουν μαζί σου μόνο οι άνθρωποι που συνεχώς εξελίσσονται και αλλάζουν και με την συνεχώς.

Επειδή μπορούν να σε αποδεχτούν σαν ύπαρξη, γιατί δεν φοβούνται την αλλαγή.

Στην πραγματικότητα ξέρουν ότι ενώ η αλλαγή συμβαίνει ούτως ή άλλως, η πρόοδος είναι επιλογή.

Αυτό συνέβη και με τον γλάρο Ιωνάθαν: επειδή ήταν “διαφορετικός” από τους υπόλοιπους, τον στείλαν στην εξορία.

Ανεξαρτήτως του τι ονειρευόταν για την ομάδα του, να επιστρέψει και να τους εμφυσήσει με νόημα για την ύπαρξή τους, να τους δείξει το πώς μπορούν πραγματικά να πετάνε και να σπάσουν τον κάθε τους φραγμό, ανεξαρτήτως των δυνατοτήτων που θεωρούσαν ότι έχουν….

Αλλά οι περισσότεροι γλάροι ΔΕΝ θέλουν να εξελιχθούν. Δεν είναι “ασφαλές” για αυτούς στο μυαλό τους. Αυτό συμβαίνει συνεχώς και σε αυτόν τον κόσμο.

“Εάν προσπαθήσεις να μάθεις αριθμητική στο γουρούνι, και τον χρόνο σου χάνεις, και το γουρούνι ενοχλέις.”(ο αδερφός μου το λέει συχνά αυτό :Ρ )

Όταν ήταν μόνος του στην εξορία, μπορούσε να εκπαιδευτεί όσο περισσότερο και καλύτερα μπορούσε.

Αλλά μόνο όταν βρήκε και άλλους γλάρους παθιασμένους με τις πτήσεις, περισσότερο σαν τον εαυτό του, μπόρεσε να βελτιωθεί ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ.

Η Δύναμη της Θέλησης χρειάζεται για όσο είσαι τριγύρω σε ανθρώπους με τους οποίους δεν θες να συμμορφωθείς. Σε “Αρνητικά” Δίκτυα.

Και εδώ είναι αυτό που πιστεύω:

Δεν χρειάζεται να είσαι καλά συμμορφωμένος σε μια πρωτοφανώς άρρωστη κοινωνία. (~Krishnamurti~)

Θα πρέπει να ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ τους ανθρώπους στους οποίους θες να μοιάσεις περισσότερο. (~Teo Kark~)

Μην επαναπαύεσαι. Δεν έχεις πολύ χρόνο. Ψάξε αυτό που αγαπάς, και μην επαναπαύεσαι. (~Steve Jobs~)

Φαντάσου να ήσουν συνεχώς μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι τρέχουν 10χλμ κάθε πρωί για την πλάκα τους, και έχουν γενικότερα πολύ πιο υγιεινό τρόπο ζωής. 

Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου διαφορετικά μεταξύ τους; 

Θα χρειαζόσουν δύναμη θέλησης για να -ΜΗΝ- προσαρμοστείς.

Και μόλις αύξησες ραγδαία τις πιθανότητές σου να γίνεις δρομέας και να αποκτήσεις περισσότερη υγεία – εάν αυτά είναι που θες.

ή

Φαντάσου να ήσουν συνεχώς μεταξύ εκατομμυριούχων, επιχειρηματιών, φιλανθρωπιστών, ανθρώπων που δημιουργούν και προσφέρουν πραγματική αξία για τον κόσμο.

Ότι και να’κανες, οι ιδέες τους, η νοοτροπία τους θα βυθιζόταν όλο και περισσότερο στο μυαλό σου και στην εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

ή

Φαντάσου να ήσουν συνεχώς μεταξύ επιστημόνων, ή συγγραφέων, ή οτιδήποτε, όλη την ώρα.

Ό,τι και να’κανες, κάποιο μέρος τους θα εντυπωνόταν στο ασυνείδητό σου.

– Φαντάσου να ήσουν συνεχώς μεταξύ των Χ ανθρώπων όλη την ώρα. Ότι και να’κανες, ασυνείδητα, ο εγκέφαλός σου θα προσπαθούσε να προσαρμοστεί, απλά και μόνο γιατί αυτό θα θεωρούσε το νέο “φυσιολογικό”!

Το “Φυσιολογικό” είναι αυτό που μας περιβάλλει, όχι αυτό που κάνει η πλειοψηφία του κόσμου πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Το “φυσιολογικό” είναι τελείως υποκειμενικό και δεν το έχουμε καταλάβει.

Οποιοσδήποτε θεωρεί ότι δεν είναι φυσιολογικό το να αλλάζει κάποιος τόσο γρήγορα ή τόσο πολύ, ας διαβάσει τις παρακάτω 2-3 παραγράφους, και εάν ακόμα το πιστεύει, μπορεί να πατήσει Ctrl+W.

6) Ευπροσαρμοστικότητα: Το κλειδί της ανθρώπινης εξέλιξης!

Απλά σκέψου για μια στιγμή. Τι έχουμε εμείς οι άνρθωποι περισσότερο απ’ότι όλα τ’άλλα ζώα και μπορέσαμε να κυριαρχήσουμε σε τόσο μεγάλη επιφάνειας της γης; (στεριά)

Θα μου πεις πως ήταν ο εγκέφαλός μας. Αλλά και ο ίδιος μας ο εγκέφαλος είναι ένα εύπλαστο όργανο!!! Ο εγκέφαλός μας αλλάζει τον εαυτό του το κάθε δευτερόλεπτο! Είναι η ευλυγισία του ανθρώπινου μυαλού, και η ευπροσαρμοστικότητά του που μας οδήγησε σαν είδος εδώ που βρισκόμαστε. Είτε αυτό είναι καλό είτε κακό.

Και είναι αυτή η ευλυγισία που θα κάνει τον άνθρωπο να ευδοκιμεί σε οποιαδήποτε εποχή, ανεξαρτήτως περιστάσεων και συγκυριών. Όπως έλεγε ο S. Covey, ο συγγραφέας του best-seller βιβλίου “Οι 7 συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών ανθρώπων” στα παιδιά του όλη την ώρα, πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχει μια λύση για όλα τα προβλήματα. Θες το μαγικό χαπάκι; Να το:

“Χρησιμοποίησε την Ευρηματικότητα και την Πρωτοβουλία σου” (Use your Resourcefulness and Initiative)”

Αυτό είναι το κλειδί της ανθρώπινης εξέλιξης, όχι μόνο σαν είδος, αλλά και σαν μονάδας.

Δεν υπάρχει η “Επιβίωση του Δυνατότερου” όταν μιλάμε για ανθρώπους, αλλά μάλλον η “Επιβίωση του πιο Ευπροσάρμοστου” (Δημιουργικού).

Και είναι αλήθεια!

Οι άνθρωποι που έγιναν Σπουδαίοι δεν είχαν περισσότερο χρόνο, ή περισσότερα λευτά, ή περισσότερο μυαλό, ή περισσότερο οτιδήποτε. Το ΜΟΝΟ πράγμα που θα χρειαστείς ΠΟΤΕ σου για να εξελιχθείς, είναι η ανθρώπινη Ευρηματικότητά σου!!!

Το να βρίσκεις τον δρόμο σου ανάμεσα στα προβλήματα. Άλλοι το λένε δημιουργικότητα. Αλλά είναι αυτό που παίρνει τον άνθρωπο και τον ανεβάζει πάνω από τα υπόλοιπα ζώα.

Και εδώ έρχεται και ο δεύτερος παράγοντας, που είναι η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ!!!

Θα πρέπει να ΔΡΑΣΕΙΣ σε αυτές τις δημιουργικές παρορμήσεις σου, ή απλώς θα σου φύγουν, και ίσως να μην σου ξαναέρθουν ποτέ.

Χωρίς ΠΡΑΞΗ, ποτέ δεν πήγε κανένας οπουδήποτε. Ακόμα και η λάθος “πράξη”, είναι καλύτερη από το να μην κάνεις τίποτε, γιατί το λάθος θα σου μάθει κάτι. Το να μην κάνεις, όμως, τίποτα, όχι.

7) Εσύ αποφασίζεις ποιον θα βάλεις δίπλα σου.

Λοιπόόόόόόν….

Ποίον έχεις δίπλα σου;

Και τι ανθρώπους δύνασαι να “απολύσεις” από τη ζωή σου; :)

Θυμίσου, όλοι μας έχουμε αυτή τη θανάσιμη ασθένεια εκ γενετής, που λέγεται θάνατος.

Ο χρόνος μας είναι πολύ περιορισμένος, είτε σ’αρέσει, είτε όχι, και απλά θα πρέπει να το αποδεχτούμε. Ίσως να μην μπορούμε να ελέγξουμε το πώς θα πεθάνουμε, αλλά μπορούμε να ελέγξουμε το πώς θα ζήσουμε.

Λεπτό προς λεπτό προς λεπτό.

Να θυμάσαι και να ζεις με το παρακάτω ρητό για το Υπέρτατο ανθρώπινο Νόμισμα – την Ευτυχία:

Εάν σου άρεσε το παραπάνω άρθρο, πραγματικά θα με ευχαριστούσε πολύ να το μοιραστείς με άλλα άτομα που πιστεύεις ότι θα τα βοηθούσε ή θα τα ενδιέφερε… Επίσης:

Μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης, με ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να σκεφτείς (αυτό που βλέπεις στην πλαϊνή στήλη), καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / εργαλεία για τους συνδρομητές.