4 Αντίδοτα της Αναβλητικότητας

Μπορείς να διαβάσεις το προηγούμενο άρθρο μου επί της Αναβλητικότητας εδώ:

Και τα 3 προηγούμενα άρθρα της σειράς “Τα Αντίδοτα”, εδώ:

Αφού αναλύσαμε λίγο το θέμα της Αναβλητικότητας και το πώς και γιατί κυριαρχεί στις ζωές των περισσοτέρων από εμάς, θα πρέπει τώρα να εφοδιαστούμε με μερικά “αντίδοτα” για αυτό το “δηλητήριο”.

Εδώ συνεχίζουμε, λοιπόν, με 4 πολύ χρήσιμα “Αντίδοτα” της Αναβλητικότητας:

1. Δώσε στον εαυτό σου την Άδεια να είναι άνθρωπος

ΕΠΕΤΡΕΨΕ, δώσε το δικαίωμα στον εαυτό σου να είναι άνθρωπος (αγγλιστί αυτό που λένε “give yourself permission to be human”).

Να στο ξαναπω γιατί είναι σημαντικό:

Επέτρεψε στον εαυτό σου να είναι άνθρωπος.

Εν ολίγοις, αποδέξου την ανθρώπινη φύση σου. Μην περιμένεις την τελειότητα. Περίμενε την ατέλεια, τις δυσκολίες, τα εμπόδια, το ζόρισμα, τα συναισθηματικά πάνω και κάτω.

Αυτός είναι ένας απ’τους σημαντικότερους νόμους της φύσης – η ατέλεια και η συνεχόμενη εξέλιξη και πρόοδος.

Όταν έχεις καλύτερες προσδοκίες (και ο χάρτης της πραγματικότητας είναι πιο ακριβής), όχι μόνο θα είσαι πιο χαρούμενος αλλά θα απογοητεύεσαι πολύ πιο δύσκολα από αυτά που σου συμβαίνουν ή βλέπεις καθημερινά.

Αυτό εννοείται πως δεν σημαίνει να τα παρατήσεις, αλλά ακριβώς το αντίθετο: ότι τα εμπόδια είναι σίγουρα, όπως πάντα ήταν, και θα πρέπει να είσαι προνοητικός και εφευρετικός, αναμένοντας τα, για να βρεις νέες λύσεις και τρόπους για να τα προσπεράσεις.

Το να πιστεύεις στην ατέλεια δεν σημαίνει ότι παραδίνεις τα όπλα.

Σημαίνει ότι έχεις μια πιο ρεαλιστική εικόνα της πραγματικότητας και συνεπώς θα έχεις καλύτερα αποτελέσματα και διάθεση, γιατί θα ξαφνιάζεσαι πολύ λιγότερο. Πρόβλημα λέμε κάτι το οποίο δεν το είδαμε να έρχεται.

Αν το περιμένεις από πριν, και έχεις προβλέψει τι μπορεί να πάει στραβά, και έχεις κάνει κάτι για αυτό, τότε είσαι προνοητικός.

Κατανόησε ότι είναι φυσιολογικότατο να έχεις τα πάνω σου και τα κάτω σου, και μην προσπαθείς να κουκουλώσεις τα συναισθήματά σου. Τα συναισθήματα είναι κάτι που όσο προσπαθείς να τα κρύψεις, μασκαρέψεις και καταπιέσεις, τόσο πιο πολύ θα ενισχύονται και θα γυρίσουν να σε φάνε – όπως ανέφερα στη σειρά άρθρων με τα “αντίδοτα” – εδώεδώ και εκεί.

2. Ξεκίνα να καταγράφεις και να αναλογίζεσαι τις επιτυχίες σου…

Ή αλλιώς, γίνε υποστηρικτής του εαυτού σου και σταμάτα να είσαι ο δικαστής του.

Αντί να βάζεις τον εαυτό σου στη γωνία και να τον δικάζεις, να τον επιπλήττεις και να τον βασανίζεις συνεχώς – ενώ ξέρεις ότι έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες, δεδομένων των εκάστοτε περιστάσεων, γίνε ο καλύτερός του φίλος.

Αν ένας φίλος σου περνούσε ακριβώς τα ίδια, τι θα του έλεγες; Θα τον κατηγορούσες, θα τον τιμωρούσες και θα τον αποδοκίμαζες ακόμα περισσότερο; Ακόμα και να ήξερες ότι δεν έκανε το καλύτερο που μπορούσε;

Όχι, δεν θα τα έκανες.

Θα τον υποστήριζες, θα προσπαθούσες να του φτιάξεις τη διάθεση και θα τον ενίσχυες.

Πιθανόν να αναδείκνυες μια άλλη οπτική γωνία του γεγονότος, ίσως καλύτερη.

Ίσως να τον πήγαινες μια βόλτα να τον κεράσεις κάτι ή να του έκανες ένα μικρό δωράκι για να σταματήσει να το σκέφτεται.

Ίσως απλά να προσπαθούσες να του αποσπάσεις την προσοχή.

Ίσως να του θύμιζες παλαιότερες επιτυχίες του, ή επιτυχίες που έχει τώρα σε άλλους τομείς και πτυχές της ζωής του.

Αν ήξερες ότι δεν προσπάθησε αρκετά, θα του το έλεγες μόνο αφού του έφτιαχνες τη διάθεση, τον έκανες να αισθανθεί καλύτερα, και καθόσασταν εκ των υστέρων να το συζητήσετε για να βάλετε τα πράγματα σε μια σειρά και να δείτε τώρα τι μπορεί να γίνει.

Γιατί, λοιπόν, να μην κάνουμε το ίδιο και στον εαυτό μας;

Γιατί να μην αρχίσουμε να τον υποστηρίζουμε και να γίνουμε οι καλύτεροί του φίλοι, αντί να είμαστε ο χειρότερος εχθρός του;

Μια ολόκληρη ζωή θα περάσουμε μαζί του ούτως ή άλλως…

  • Αν βλέπεις έναν φίλο σου να προσπαθεί να τα κάνει όλα απολύτως τέλεια , τι κάνεις;
  • Αν τον βλέπεις να έχει κάτι πολύ σημαντικό που θα μπορούσε να του αλλάξει τη ζωή αν το μοιραζόταν ή αν το έκανε δημοσίως, αλλά αυτός θέλει να το κάνει “τέλειο” ή να γίνει πρώτα “ο καλύτερος”, τι κάνεις;
  • Αν είναι άνω του μετρίου καλός σε κάτι, αλλά δεν θέλει να σε διδαξει γιατί λέει πως “δεν είναι ο καλύτερος”, τι κάνεις;

Μάλλον προσπαθείς να τον καθησυχάσεις, του λες ότι “αποκλείεται ούτως ή άλλως να γίνει τέλειο”, αποδέχεσαι πως όντως δεν είναι ο καλύτερος, πως όντως έχει τις ατέλειές του και αυτός σαν άνθρωπος, αλλά δεν σε νοιάζει.

Ως άνθρωποι ξεχνάμε πολύ εύκολα το παρελθόν, και ιδίως τις επιτυχίες του παρελθόντος μας.

Θα σε συμβούλευα, λοιπόν, να ξεκινήσεις να τις καταγράφεις κάπου – είτε στο κινητό σου, είτε σε κάποιο τετράδιο ή σημειωματάριο.

Κάν’το καθημερινά, και κάν’το όσο μικρές και να είναι αυτές οι επιτυχίες. Και ρίξε ξανά μια ματιά στο τέλος της εβδομάδας και στο τέλος του μήνα.

Θα εκπλαγείς με το πόσα κάνουμε καθημερινά και τα παίρνουμε για δεδομένα – και τα ξεχνάμε δίχως να τους δώσουμε τη δέουσα προσοχή, αντί να τα χρησιμοποιούμε για να μας ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση και σαν σκαλοπάτι για να πάμε παραπέρα.

3. Θέσε δικές σου “Ημερομηνίες Λήξης” και Ποινές

Ζούμε σε μία κοινωνία που βασίζεται εξ ολοκλήρου σε “εξωτερικά προκαθορισμένες” Ημερομηνίες Λήξης και Ποινές.

Οι λογαριασμοί του τηλεφώνου ή του κινητού μας έχουν ημ/νια λήξης. Ό,τι είναι στο ψυγείο έχει ημ/νια λήξης. Τα φάρμακα έχουν. Ο λογαριασμός της εφορίας, ή της πληρωμής του δανείου ή της πιστωτικής, ή οι λογαριασμοί του αυτοκινήτου έχουν ημ/νία λήξης. Το φοιτητικό πάσο έχει ημ/νία λήξης, η ταυτότητα, το διαβατήριο και το δίπλωμα οδήγησης επίσης.

Επιπλέον όλα τα παραπάνω συνοδεύονται και με κυρώσεις εάν δεν υπακούσουμε πριν την αναγραφόμενη ημ/νία.

Πληρώνεις παραπάνω, ή σου κόβουν το τηλέφωνο, το ρεύμα, το νερό, πληρώνεις πρόστιμα, σου παίρνουν το δίπλωμα, το αυτοκίνητο ή το σπίτι κ.ο.κ. Αν φας ή πιεις ληγμένα, κινδυνεύεις να πάθεις δηλητηρίαση.

Και η απλή λογική έρχεται να ρωτήσει:

Αν όλα αυτά δεν είχαν ποινές και κυρώσεις, θα τα έκανες στην ώρα τους;

Θα πήγαινες να τα πληρώσεις προτού λήξουν ή θα τα άφηνες να μαζευτούν; Θα τα έτρωγες μη χαλάσουν ή δεν θα σε ένοιαζε καθόλου; Θα πήγαινες να ανανεώσεις διαβατήρια, ταυτότητες και διπλώματα στην ώρα τους, ή δεν θα σε ένοιαζε;

Η απλή λογική μου φωνάζει ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Η αλήθεια όμως είναι ότι αν η κοινωνία βασίζεται εξ ολοκλήρου σε “εξωτερικά προκαθορισμένες” Ημερομηνίες Λήξης και Ποινές, τότε η Προσωπική Επιτυχία βασίζεται σε “εσωτερικά προκαθορισμένες” Ημερομηνίες Λήξης και Ποινές.

Θα πρέπει να θέσεις ΔΙΚΕΣ σου ημερομηνίες λήξης και ποινές!

Αν δεν πήγαινες να πληρώσεις τους λογαριασμούς αν δεν είχαν ποινή, τότε γιατί να πας στο γυμναστήριο μέχρι αύριο αν δεν έχει ποινή μέσα στην επόμενη εβδομάδα; Γιατί να κόψεις το κάπνισμα αν δεν έχει μεγάλο αντίκτυπο (ποινή) μέχρι το τέλος του μήνα; Γιατί να αναγκαστείς να παράγεις περισσότερο απ’όσο παράγεις μέχρι τώρα και να ζοριστείς, αν δεν έχει κάποια ποινή το να μην το κάνεις;

Η αλήθεια είναι ότι περιμένουμε τα πράγματα να μας έρθουν από μόνα τους, και δεν είμαστε αρκετά σίγουροι ή πεπεισμένοι ώστε να θέσουμε από μόνοι μας Ημερομηνία Λήξης και σοβαρές Κυρώσεις αν δε γίνει. 

Και γι’αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι αν τους αφήσεις χωρίς ένα “εξωτερικά προκαθορισμένο” πρόγραμμα, deadlines, χρονικά περιθώρια, και κυρώσεις που υπάρχουν στα πλαίσια της δουλειάς, του σχολείου και του Πανεπιστημίου, ΔΕΝ μπορούν να λειτουργήσουν από μόνοι τους.

Επίσης γι’αυτό στις περισσότερες εξεταστικές τα αφήναμε όλα για τελευταία στιγμή εάν πιστεύαμε ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε. Και εκεί να βλέπεις εργασίες μηνών να γίνονται μέσα σε ένα βράδυ ή σε μία-δύο εβδομαδες, και να χαίρεσαι, γιατί πιστεύεις ότι η “νοοτροπία της τελευταίας στιγμής” λειτουργεί!

Όμως, δυστυχώς, όσον αφορά τις Προσωπικές Επιτυχίες τα πράγματα δε δουλεύουν έτσι απλά. Τους άλλους δεν τους νοιάζει αν θα καταφέρεις αυτά που θες, για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν και αυτοί τα “θέλω” τους, τα “πρέπει” τους και τα όνειρά τους, και το δικό τους τέρας της αναβλητικότητας να αντιμετωπίσουν. Οπότε, αν δεν έχουν κάτι να κερδίσουν, θα συνεχίσουν να μη νοιάζονται και είναι φυσιολογικό.

Οπότε ένα απτό παράδειγμα που βρήκα ότι λειτουργεί για μένα είναι αυτό, και το αξιοποιώ όσο περισσότερο και όπου μπορώ – αυτό είναι ένα παράδειγμα που έβαλα με ένα φίλο μου στοίχημα να διαβάσω 6 ώρες Ιατρική, μέχρι τις 7μμ, σε περίοδο που ήμουν διακοπές κιόλας:

_______study6h

 

Το κατάφερα, ήμουν κομμάτια στο τέλος, αλλά άξιζε γιατί είχα καιρό να διαβάσω τόσο για τη σχολή, πόσο μάλλον σε διακοπές.

Δες αν θες αυτό εδώ το βιντεάκι στο 5:46 για 2-3 λεπτά, για να καταλάβεις γιατί έκανα το παραπάνω. Μιλάει για ακριβώς αυτό το φαινόμενο. Μπορώ άνετα να πω πως το πιο ισχυρό αντίδοτο της αναβλητικότητας είναι οι προκαθορισμένες Ημερομηνίες λήξης (αυτο-καθοριζόμενες πολλές φορές), με κυρώσεις εάν τις παραβούμε (επίσης αυτο-καθοριζόμενες πολλές φορές):

Χρησιμοποίησε τη δημιουργικότητά σου και πάρε πρωτοβουλίες.

Αυτό είναι που θα κάνει τη διαφορά.

Και ναι, δεν θα έχεις κάποιον πάνω απ’το κεφάλι σου να σε παρακολουθεί αν το’κανες ή όχι – αλλά θα βλέπεις εσύ τον εαυτό σου, και θα το ξέρεις εσύ.

Οπότε το τι κάνεις καθορίζει και το τι εικόνα θα έχεις για τον εαυτό σου – κάποιου που κάνει αυτό που λέει ή κάποιου που κρύβεται πίσω απ’το δάχτυλό του.

4. “Αρκετά καλό” VS “Τέλειο”

Απ’το παραπάνω μπορούμε να δούμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι τέλεια, αλλά “αρκετά καλά”, αρκεί να λειτουργεί.

Έχουμε μάθει από τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα τεστ και τα διαγωνίσματα, ότι θα πρέπει να πάρουμε 10/10, ή 20/20, και να τα κάνουμε όσο πιο τέλεια γίνεται.

Όμως ο πραγματικός κόσμος δεν είναι έτσι.

Στον πραγματικό κόσμο, είναι δυνατόν κάποιος που κάνει 10 να μην έχει αποτελέσματα, ενώ κάποιος άλλος να κάνει 5 ή 7 ή ακόμα και 1-2 συγκεκριμένα πράγματα, αλλά αυτά που κάνει να λειτουργούν και έτσι να έχει τα αποτελέσματα που θέλει.

Δεν έχει να κάνει με το αν η ζωή είναι δίκαια ή όχι (όποτε ακούω για το πόσο άδικη είναι η ζωή στο μυαλό μου έρχεται αυτό το άρθρο – ότι ο άλλος έχει μάλλον μια τελείως λάθος οπτική για το τι εστί δικαιοσύνη).

Έχει καθαρά να κάνει με το τι λειτουργεί και συμβαδίζει με την πραγματικότητα και τη φύση των πραγμάτων, και τι όχι.

Στη θεωρία πολλά μπορεί να ισχύουν, όμως στην πράξη θα πρέπει να πειραματιστείς και να δεις από μόνος σου, τι λειτουργεί για σένα και τι όχι!

Οπότε, ό,τι και να κάνεις, μην περιμένεις να είναι τέλειο πριν το “εκδόσεις”, πριν το δει ο κόσμος.

Θα το δει ο κόσμος, και θα δεις μόνος σου τι λειτουργεί και τι όχι, και αναλόγως θα το βελτιώσεις.

Είναι αρκετά καλό; Αρκεί.

Δεν τον νοιάζει κανέναν το τέλειο. Τον νοιάζει αν λειτουργεί ή όχι, αν τον βοηθάει ή όχι.

Σε αυτά που έκανες μέχρι τώρα και ήθελες την τελειότητα – αναρωτήσου : άξιζε τελικά η εξαντλητική προσπάθεια ή η αναμονή; Ή απλά ανέβαλες την κρίσημη στιγμή, λέγοντας ότι “δεν είναι τέλειο ακόμα”;

Έχεις μια ιδέα ή ένα project στο μυαλό σου;

Μήπως το να ξεκινήσεις να εφαρμόζεις αυτά που μαθαίνεις, να αναλαμβάνεις περισσότερες ευθύνες και να κάνεις σημαντικά βήματα, θα σε αναγκάσουν να βελτιωθείς καθ’οδόν και θα σου βάλουν την απαιτούμενη πίεση για να ανταπεξέλθεις;

Μήπως το να δημιουργήσεις μια beta δοκιμαστική έκδοση που να λειτουργεί “σχετικά καλά” είναι το βασικότερο, και τα υπόλοιπα τα βρίσκεις στην πορεία;

Μήπως το να πατήσω “Δημιοσιοποίηση” τώρα, χωρίς να διορθώσω τα ορθογραφικά, είναι σημαντικότερο, και τα διορθώνω αμέσως μετά; ;)

 

Περί αντιδότων αναβλητικότητας έχω πολλά περισσότερα να αναφέρω απ’όσα χώρεσαν σε αυτό το άρθρο, οπότε ακολουθούν μελλοντικά και άλλα.

Ο Συχνότερος Σαμποτέρ: Αναβλητικότητα

Παρακάτω αναλύω τα εξής:

  • Τι είναι η Αναβλητικότητα;
  • Η νοοτροπία της "Αρπαχτής"
  • Άπιαστα Ιδανικά και Λάθος Πεποιθήσεις
  • Νοοτροπία που διαιωνίζει την Αναβλητικότητα

Όπως παρατηρήσατε πέρασαν 2 μήνες σχεδόν από το τελευταίο μου άρθρο. Απ'τη μία είχα και άλλες υποχρεώσεις, διάβασμα και προετοιμασία για το Proficiency στα αγγλικά - ναι, δεν το έχω πάρει ακόμα και έγραψα βιβλίο στα αγγλικά! Να είναι καλά ο Γιώργος Κουρόγιωργας που με βοήθησε αφάνταστα να το βελτιώσω στη 2η έκδοσή του.

Αλλά πριν από ενάμιση μήνα, γράφοντας αυτό το άρθρο για την αναβλητικότητα, όσο αναλογιζόμουν το πρόβλημα, και πριν φτάσω να αναλύσω τις λύσεις, με έπιασε και εμένα η αναβλητικότητα και το άρθρο αυτό έμεινε στα πρόχειρα για ένα μήνα τώρα.

Η αναβλητικότητα είναι κάτι που όλους μας ταλαιπωρεί. Άλλοτε για μικρά και άλλοτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δαπανούν τον χρόνο τους (ίσως και μια ζωή), για άλλα πράγματα από αυτό που τους ενδιαφέρει λόγω αναβλητικότητας και άλλοι, οι οποίοι μπορούν αμέσως να κινηθούν χωρίς κανέναν δισταγμό.

Και γι'αυτό η αναβλητικότητα μπορεί να ανακηρυχθεί ο Νούμερο 1 Σαμποτέρ του εαυτού μας, του μέλλοντος μας, των ονείρων μας, των επιτυχιών μας, των σχέσεών μας, της οικονομικής μας άνεσης, της ζωντάνιας και της υγείας μας.

Τι είναι η Αναβλητικότητα;

Ουσιαστικά η αναβλητικότητα είναι μια έκφραση του φόβου: το "πάγωμα" ή η "φυγή", στην αντίδραση μάχης/φυγής/παγώματος (fight or flight or freeze).

Εν ολίγοις, όντας είδος "παγώματος", έχει τη ρίζα της βαθειά μέσα στον "αρχαιότερο" εγκέφαλο του ανθρώπου - στον ερπετικό εγκέφαλο (reptilian brain) - εκεί απ'όπου πηγάζει η αντίδραση fight/flight/freeze.

Κάτι συμβαίνει ή κάτι πρόκειται να μας συμβεί που μας τρομάζει, και αρχίζουμε να προσπαθούμε να το αναβάλουμε (ενεργοποιείται άμυνα της αναβλητικότητας).

Στη συνέχεια ο "λιμβικός" εγκέφαλος θα δημιουργήσει τα συναισθήματα, την ένταση, το τι και πώς θα νοιώσεις, καθώς και το τι εν τέλει θα κάνεις (πχ να πατήσεις το snooze/αναβολή στο ξυπνητήρι αντί να ξυπνήσεις, ή να παραμείνεις στον καναπέ  σου αντί να πας γυμναστήριο).

Τελευταίος και καταϊδρωμένος έρχεται ο "ανθρώπινος" εγκέφαλος (ο "νεοφλοιός"): το μόνο που έχει να κάνει είναι να βρει εκ των υστέρων μια "εξήγηση/εκλογίκευση/δικαιολογία" που να είναι αρκετά ικανοποιητική, γιατί έκανες αυτό που έκανες. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν έχει καμία σχέση με το γιατί πραγματικά συνέβη.

Οι πεποιθήσεις μας και οι προσδοκίες μας εμπλέκονται στο κατά πόσο είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι που θα συμβεί - ένα "αναπάντεχο" γεγονός ή πρόβλημα πχ - και το κατά πόσον θα μπούμε σε αντίδραση μάχης/φυγής/παγώματος, καθώς και το πώς θα νοιώσουμε και πώς θα αντιδράσουμε. Οι πεποιθήσεις που έχουμε μέσα μας και ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο θα σε βοηθήσει να επιλέξεις αν θα πολεμήσεις, αν θα το βάλεις στα πόδια, ή αν θα το αναβάλλεις για αργότερα (πάγωμα).

Το θέμα είναι ότι από την ανατροφή μας οι περισσότεροι - από την οικογένεια, από την κοινωνία, από το σχολείο - έχουμε μια εικόνα στο μυαλό μας ότι όλα θα έπρεπε να είναι τέλεια, εύκολα και βολικά, και έτσι φοβόμαστε την ατέλεια, τις δυσκολίες και το ξεβόλεμα. Δεν τα αποδεχόμαστε.

Δεν είμαστε εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίζουμε με κάποια σχετική άνεση έστω και μια μικρή δυσκολία. Δεν θεωρούμε τον εαυτό μας ικανό να ανταπεξέλθει εκείνη τη στιγμή. Αντί λοιπόν να πολεμήσουμε, προτιμούμε να τραπούμε σε φυγή ή να παγώσουμε στη θέση μας και να ευχόμαστε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν με τον καιρό, και να το εκλογικεύουμε με έναν παιδαριώδη τρόπο αργότερα: εγώ δεν είμαι γεννημένος έτσι - εγώ δεν μπορώ για τον χ/ψ λόγο, δεν είμαι ικανός, ο άλλος είναι πιο δυνατός κ.ο.κ.

Και εκεί βρίσκεται η ρίζα της αναβλητικότητας - στο να έχουμε βολευτεί και να φοβόμαστε να βγούμε από αυτό το ψευτο-βόλεμα.

Η νοοτροπία της "Αρπαχτής"

Πόσο πολύ η κοινωνία προβάλλει (μέσω ΜΜΕ, διαφημίσεων κλπ) την νοοτροπία της "ευκαιρίας", της γρήγορης επιτυχίας, της επιτυχίας μέσα σε μία νύχτα και ότι το ιδανικό είναι να είμαστε συνέχεια χαρούμενοι;

Πόσες ταινίες τελειώνουν με το τέλος καλό, όλα καλά όπου στο τέλος " ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα";

Πόσο ενισχύουν την πεποίθηση ότι τα "αρνητικά" συναισθήματα είναι κακά και δεν πρέπει να τα αισθανόμαστε καθόλου και να τα υποτιμούμε σαν να μην υπάρχουν;

Πόσο εύκολα προβάλλουν τη νοοτροπία ότι οι αλλαγές γίνονται μέσα σε μία μέρα ή σε μία εβδομάδα; "Μέσα σε μία μέρα από φτωχός έγινε πλούσιος (ή το αντίθετο)". "Πώς να κάνεις six-pack χωρίς να κουραστείς μέσα σε 1 εβδομάδα". "Πώς να χάσεις 10 κιλά σε 30 δευτερόλεπτα".

Και ερωτώ: Θεωρείς ότι όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογικά; Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να περνάει μόνο καλά και να μην έχει προβλήματα; Να έχει μόνο τα πάνω του και ποτέ τα κάτω του; Είναι δυνατόν κάποιος να κατακτήσει την επιτυχία μέσα σε μια μέρα, και να διαρκέσει αυτό για όλη του τη ζωή; Είναι δυνατόν τα πάντα να εξιδανικεύονται σε βαθμό όπου να διατηρείται η αρμονία και η ισορροπία πάντοτε, σε όλους τούς τομείς;

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό δείχνουν, γιατί αυτό πουλάει. Σιγά μην σου έδειχναν τις δυσκολίες που πέρασε ο άλλος. Σιγά μην σου έδειχναν τα χρόνια που αγωνιζόταν να τα βγάλει πέρα, τις ανασφάλειες που πέρασε, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, το πόσες φορές σκέφτηκε να τα παρατήσει, το πόσες φορές τα περισσότερα του ήρθαν στραβά.

Σιγά μην σου έδειχναν την πραγματικότητα.

Αν είναι να σου δείξουν δυσκολίες κλπ, θα δείξουν μόνο τα αρνητικά που συμβαίνουν στην κοινωνία, όπως τους βιασμούς, τις δολοφονίες και τα αεροπλάνα που πέφτουν. Σιγά μην σου δείξουν τις δυσκολίες που περνάνε όλοι όσοι θέλουν να καταφέρουν κάτι που να αξίζει τον κόπο.

Παράδειγμα: Ένας δημοσιογράφος ρωτάει έναν απ'τους δημιουργούς του Facebook:
"Πώς αισθάνθηκες που ήσουν μέρος της επιτυχίας που είχε το Facebook μέσα σε μία νύχτα;"

Dustin Moskovitz: “Αν με το "επιτυχία μέσα σε μία νύχτα" εννοείς το να μένω ξάγρυπνος και να γράφω κώδικα όλο το βράδυ, κάθε βράδυ, για έξι χρόνια συνεχόμενα, τότε ήταν υπερβολικά κουραστικό και αγχωτικό."

Άπιαστα Ιδανικά και Λάθος Πεποιθήσεις

Πόσους διάσημους ή φημισμένους ανθρώπους έχουμε στο μυαλό μας θεοποιήσει ότι όλα τα  έκαναν τέλεια και ότι ζουν μια τέλεια ζωή; Όπως είχα αναφέρει και αλλού, άλλοι μπορεί να θαύμαζαν κάποιον τραγουδιστή, άλλοι κάποιον ποδοσφαιριστή, ή αθλητή, ή επιστήμονα, αλλά για μένα ήταν ίνδαλμα ο Ντα Βίντσι. Με άφηναν άναυδο όλα του τα έργα, ο συνδυαστικός και ερευνητικός τρόπος που έβλεπε τα πάντα, και το πώς πάντα έβρισκε τις λύσεις.

Όμως, όταν άκουσα την πραγματική του βιογραφία, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, τις άπειρες αποτυχίες που είχε, τις κακές του συνήθειες και συμπεριφορές και ατέλειες, με έβαλαν να σκεφτώ. Και συνειδητοποίησα ότι και αυτός ήταν άνθρωπος σαν εσένα και μένα.

Είναι ανθρώπινο να έχεις εναλλαγές στη διάθεση σου ακόμη και να εκνευριστείς η να έχεις μερικές κακές συνήθειες καθώς και ελαττώματα τα οποία προσπαθείς να βελτιώσεις. Ακόμα και οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι έχουν τις κακές τους ημέρες, αυτές που τους παίρνει από κάτω.

Όσοι έχουν διαβάσει λίγο αρχαιοελληνική μυθολογία και ιστορία, ξέρουν πολύ καλά ότι παρουσίαζαν τους θεούς τους σαν "ανώτερους ανθρώπους", αλλά και πάλι ατελείς - με τα λάθη τους, τα πάθη τους, τις κυκλοθυμίες και τους τσακωμούς τους.

Οι θεοί τους δεν ήταν τέλειοι, αλλά και αυτοί συνέχιζαν να εξελίσσονται, όμως παρέμεναν τα πρότυπα, αυτοί στους οποίους ήθελε να μοιάσει ο κόσμος.

Συμπτωματικά διάβαζα πρόσφατα για κάποιες ιθαγενείς φυλές της Χαβάης οι οποίες έχουν και αυτοί θεότητες με αδυναμίες και τάσεις να εξελιχθούν κατανοώντας τις ατέλειές τους και οι οποίες τείνουν προς μία υπέρτατη τελειότητα.

Και όσο διάβαζα αυτό, η αντικειμενική πραγματικότητα με έφερνε όλο και πιο κοντά στην ανθρώπινη και κατανοητή αλήθεια όχι μόνο του σήμερα αλλά και του χθες και του αύριο.

Στη συνέχεια το βιβλίο αυτό ανέφερε το πόσο λάθος ήταν οι πιστοί να ανατρέχουν σε αυτούς τούς θεούς όποτε ήθελαν να ζητήσουν προσωπική βοήθεια ή κάποια χάρη που θα εξυπηρετούσε τα πάθη τους και το ατομικό τους συμφέρον.

Όμως, ευτυχώς ή δυστυχώς, οι άνθρωποι θα πρέπει από μόνοι τους να τα βγάλουν πέρα με τις δυσκολίες που τους προκύπτουν, ή που επιλέγουν να βάλουν στη ζωή τους, προκειμένου να δυναμώσουν. Αυτό είναι το μάθημα της πεταλούδας:

Αν βοηθήσεις μία πεταλούδα την ώρα που "γεννιέται", όταν αγκομαχάει να βγει απ'το κουκούλι της, τότε αυτή η πεταλούδα δεν θα είναι ποτέ ικανή στη ζωή της να πετάξει.

Τα φτερά της πρέπει από μόνα τους να σπάσουν το κουκούλι για να δυναμώσουν αρκετά και όταν θα είναι πλέον στεγνά και δυνατά να μπορέσει μετά να σηκώσει το βάρος της προς τον ουρανό.

Καλό είναι λοιπόν είναι ο άνθρωπος να μην αποδίδει ευθύνες και ελπίδες αλλού, αλλά να έχει τα φυσικά πρότυπα και να βάζει τα δυνατά του να τα ακολουθήσει και να τα φτάσει. Πρότυπα όχι τέλεια, αλλά εξελισσόμενα... Αυτή είναι η μεγάλη γνώση του βιβλίου της φύσης.

Όλοι θέλουμε ενδόμυχα όλα να είναι τέλεια. Όμως δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ διότι μέσα από τις δυσκολίες και την αναγνώριση των λαθών μας εξελισσόμαστε και γινόμαστε πιο δυνατοί. Συχνά αυτό δεν το αποδεχόμαστε, συνεχίζοντας να περιμένουμε τη βελτίωση, την τελειότητα και τον "παράδεισο" να έρθουν από μόνα τους, χωρίς να κάνουμε τίποτα, και τα αποδίδουμε στην "τύχη" ή την "ατυχία", στους "θεούς", ή σε "δυνάμεις", "κράτη", ή "οικονομικά συστήματα", και άλλες τόσο ασαφείς και θολές έννοιες και οντότητες στο μυαλό μας που εν τέλει ούτε καν καταλαβαίνουμε τι λέμε.

Δίνοντας όμως την ευθύνη στον εαυτό μας και όχι σε άλλους κατά την διάρκεια του βίου μας , κατοχυρώνουμε ταυτόχρονα την ελευθερία μας, τη δύναμη της βούλησής μας, την εξελικτικότητα μας και το μέλλον μας.

Η Νοοτροπία που διαιωνίζει την Αναβλητικότητα...

Τα παρακάτω είναι σκέψεις ή τμήματα μιας νοοτροπίας που χαρακτηρίζεται ως "αντιδραστική" (reactive mindset) - μιας νοοτροπίας που προσπαθεί να αποφύγει κάθε ευθύνη και να αποδώσει τις ευθύνες "κάπου εκεί έξω", και η οποία υπονοεί ότι είμαστε θύματα και δεν έχουμε καμία δύναμη να αλλάξουμε τη ζωή μας ή το μέλλον μας.

  1. Μεγαλώνουμε και ακόμα φοβόμαστε να "ζωγραφίσουμε έξω απ'το περιθώριο", όπως μας λέγαν στο σχολείο... Κρυβόμαστε και προσπαθούμε να μην ξεχωρίσουμε απ'τη μάζα για να αποφύγουμε την "κατακραυγή"- το κριτικάρισμα (και έτσι χάνουμε και τις επιβραβεύσεις).
  2. Κάνουμε τα πάντα τελευταία στιγμή, πολλές φορές αργοπορημένα ή και ποτέ.
  3. Μιλάμε πολύ για το "πρέπει", και χρησιμοποιούμε λέξεις στο καθημερινό μας λεξιλόγιο που δείχνουν ότι δεν έχουμε επιλογή και ότι κάποιος άλλος μας υποχρεώνει να κάνουμε κάτι παρά τη θέλησή μας (εν δυνάμει θύματα).
  4. Αποδίδουμε τις ευθύνες της κατάστασης της ζωής μας σε άλλους - σε τρίτους (ανθρώπους) ή σε θολές "ευρύτερες" έννοιες που βρίσκονται έξω απ'τη δική μας επιρροή, όπως "κοινωνία", "σύστημα", "θεός", "πολιτική", "κράτος", "οικονομία" κλπ.
  5. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια εικόνα "τέλεια" προς τα έξω, κρύβοντας συστηματικά τις ατέλειές μας.
  6. Φοβόμαστε να ανοιχτούμε στον κόσμο, γιατί δεν θέλουμε να δουν ότι είμαστε ατελείς - πόσο μάλλον όταν δεν το αποδεχόμαστε ούτε εμείς οι ίδιοι.
  7. Φοβόμαστε να ανοιχτούμε στον κόσμο, γιατί δεν θέλουμε να δουν ότι είμαστε ατελείς, (τι θα πει ο κόσμος;) - πόσο μάλλον όταν δεν το αποδεχόμαστε ούτε εμείς οι ίδιοι.
  8. Προσπαθούμε να δείξουμε στα παιδιά μας ή στους γονείς μας μια ψεύτικη τέλεια εικόνα, "για το καλό τους" ή "για να τους προφυλάξουμε από την απογοήτευση" - κάνοντας όμως ακόμα μεγαλύτερο κακό: διαιωνίζοντας αυτή τη νοοτροπία ότι θα έπρεπε να είμαστε ή να είναι τέλειοι.
  9. Ενώ ξέρουμε τι μας αρέσει ή τι πρέπει να κάνουμε, δεν το κάνουμε γιατί περιμένουμε οι συνθήκες να είναι κατάλληλες.
  10. Ενώ έχουμε κάποιους στόχους, δεν τους κυνηγάμε γιατί "δεν έχουμε χρόνο για τέτοια πράγματα".
  11. Τείνουμε να μεγαλοποιούμε αυτά που πρέπει να κάνουμε, αντί απλά να εστιάζουμε στο επόμενο μικρό βηματάκι - και απλά να το κάνουμε.
  12. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι (ή όντα) εκεί έξω, χωρίς λάθη, πάθη, ατέλειες και αδυναμίες.
  13. Φοβόμαστε να δημιουργήσουμε ή να διδάξουμε κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει ή να αρέσει σε πολύ κόσμο, γιατί "δεν είμαι ο καλύτερος σε αυτό, υπάρχουν καλύτεροι από μένα εκεί έξω..."
  14. Υποτιμούμε τον εαυτό μας, τις επιλογές που κάναμε, και υποσκάπτουμε την αυτοπεποίθησή μας, ξεχνώντας ή υποτιμώντας τις επιτυχίες μας, τα έργα μας και τις δημιουργίες μας γενικότερα (γιατί εκ των υστέρων μας φαίνονται εύκολα και μηδαμινά αφού τα καταφέραμε, ξεχνώντας το τι περάσαμε για να τα καταφέρουμε...).
  15. Έχουμε τόσο απίστευτα υψηλές και μη ρεαλιστικές απαιτήσεις και προσδοκίες από τον εαυτό μας, που συνεχώς απογοητευόμαστε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και να παρατάμε.
  16. Περιμένουμε ότι ο δρόμος μπροστά μας θα είναι βατός και εύκολος και δεν θα υπάρχουν πολλά προβλήματα.
  17. Πιστεύουμε ότι είμαστε εδώ που είμαστε κατά τύχη, υποτιμώντας την προσπάθειά μας, τα αποτελέσματά μας, τον κόπο μας, και όλα αυτά που περάσαμε και αντιμετωπίσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Είναι ακριβώς το αντίθετο από την "προνοητική" νοοτροπία (proactive mindset) στην οποία ο άνθρωπος έρχεται να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν και να ξαναπάρει τη θέση του κυβερνήτη του πλοίου της ζωής του, κατανοώντας ότι το κάθε τι, κρύβει μια επιλογή και τις συνέπειές της, είτε αυτές είναι καλές, είτε κακές. Σχετικά με την Αντιδραστική και Προνοητική νοοτροπία (ή μοντέλο ερμηνείας του κόσμου) μπορείς να διαβάσεις περισσότερα εδώ.

Για αυτόν το λόγο να παραθέσω ότι πλέον το 7 Habits of Highly Effective People του Steven Covey έχει γίνει το νούμερο 1 αγαπημένο μου βιβλίο στο οποίο ανατρέχω συνεχώς, ξανά και ξανά, γιατί ξεκινάει από αυτό ακριβώς το σημείο (habit No1: Be Proactive) - στο να καταλάβεις δηλαδή ότι για να αλλάξεις το οτιδήποτε θα πρέπει πρώτα να αποδεχθείς ότι μπορείς να το αλλάξεις - έχεις τη δύναμη, την ικανότητα, την ευθύνη και την επιλογή. Και ότι από εκεί πηγάζουν και ξεκινούν όλα τα υπόλοιπα.

Στο επόμενο άρθρο ακολουθούν τα 4 Αντίδοτα της Αναβλητικότητας.

15+ Συμβουλές για ταχύτερο και αποτελεσματικότερο διάβασμα

Εδώ θα βρείς 15 (και παραπάνω) συμβουλές για το πώς να διαβάζεις καλύτερα, να συγκεντρώνεσαι περισσότερο, να θυμάσαι περισσότερα, και γενικότερα να κάνεις πιο αποδοτικό τον χρόνο που αφιερώνεις στο διάβασμα.

Μια ζωή διάβαζα, πανεπιστημιακά και εξωπανεπιστημιακά και όλο αυτό τον καιρό έχω ψάξει, μάθει, δοκιμάσει και τεστάρει ΠΑΡΑ πολλές τεχνικές και συμβουλές για το πώς να το βελτιώσω. Τώρα ήρθε ο καιρός να μαζέψω εδώ τα καλύτερα από αυτά που βρήκα για να τα δοκιμάσεις και εσύ.

Προτού ξεκινήσουμε απλά να πω 3 πράγματα - σημειώσεις:

Σημείωση 1: Εδώ θα βρεις κάποια απ'αυτά που έχω βρει από sites/βιβλία/προσωπική εμπειρία τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για μεγάλο άρθρο, οπότε χαλάρωσε, απλώσου, βάλε χαμηλά μουσικούλα, και take your time.

Σημείωση 2: Έχε κατα νού γενικά πως ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ μεταξύ τους. Επομένως, όσο καλύτερο τρόπο ζωής κάνεις, τόσο πιο αποδοτικός θα είσαι στο κάθε τι που κάνεις. Είτε αυτό είναι η συγκέντρωση στο διάβασμα, είτε η ικανοποίηση από τη δουλειά σου, είτε η στήριξη από τις σχέσεις σου, είτε η δημιουργικότητα μέσω κάποιας τέχνης που σου αρέσει, είτε η ενέργεια μέσω της γυμναστικής και της διατροφής.

Σημείωση 3: Σίγουρα οι παρακάτω μέθοδοι δεν είναι οι μοναδικές. Και για άλλους θα δουλέψουν περισσότερο, για άλλους λιγότερο. Ό,τι είναι το πιο αποτελεσματικό για εσένα, αυτό να κρατήσεις. Αμφισβήτησε τα πάντα, κάνε τη δική σου έρευνα και ψάξιμο, δοκιμές και πειραματισμούς, και κατέληξε στις ΔΙΚΕΣ σου αλήθειες. 

Αυτά είχα να πω, οπότε ας ξεκινήσουμε:

1. Αυτό που πιστεύεις, αυτό ισχύει για σένα.

Το διάβασμα δεν είναι κάτι το οποίο κάποιοι το έχουν και άλλοι δεν το έχουν.

Κανένας δεν γεννήθηκε με ένα βιβλίο στο χέρι, όλοι μάθαμε να διαβάζουμε από άλλους.

Βέβαια, ισχύει εν μέρει το "με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις", αλλά εν πάση περιπτώσει, ό,τι δεν μάθαμε από τους δασκάλους μας, θα πρέπει να το μάθουμε από μόνοι μας :)

Αποδέξου ότι και το διάβασμα θέλει εξάσκηση και μην περιμένεις τελειότητα.

Ιδίως στην αρχή.

Πίστεψε ότι είναι κάτι στο οποίο γίνεσαι καλός, δεν γεννιέσαι καλός.

Πειραματίσου τι λειτουργεί για σένα. Παίξε. Γέλα.

Οι περισσότεροι το παίρνουν πολύ στα σοβαρά, ενώ πραγματικά δεν θα έπρεπε.

Γι'αυτό και η καλύτερη μάθηση γίνεται μέσα από τις ιστορίες, τα παιχνίδια και τις ταινίες.

Σκέψου τι πιστεύεις για ό,τι αφορά τη μάθηση.

  • Πώς πρέπει να γίνεται;
  • Πώς σου βγαίνει καλύτερα;
  • Τι σε ενδιαφέρει;
  • Πιστεύεις ότι είσαι έξυπνος ή όχι;
  • Πιστεύεις ότι το'χεις ή όχι;

Εάν έχεις για τον εαυτό σου την εικόνα ενός ατόμου που μαθαίνει εύκολα και γρήγορα, και δεν είναι θέμα εξυπνάδας, αλλά προσπάθειας και εκπαίδευσης, τότε αυτή θα γίνει η πραγματικότητά σου.

Επέμεινε σε αυτήν την άποψη και απόδειξέ το με πράξεις! Απόδειξέ το, πρώτα στον εαυτό σου.

Πηγή απ'το psychologytoday.com, εδώ.

2. Βάλ'το στην καθημερινότητά σου

Άσε ελεύθερη κάποια ώρα κάθε μέρα για διάβασμα.

Αρχικά μπορείς να έχεις 1 ώρα την ημέρα.

Κάν'το όμως κάθε μέρα για τουλάχιστον 66 μέρες, ώστε να γίνει συνήθεια.

Ναι, οι έρευνες πλέον λένε για 66 μέρες και όχι για 30 μέρες για να σου γίνει κάτι συνήθεια.

Σε αυτό μπορεί να σε βοηθήσει πολύ το παρακάτω site, που αφορά τις συνήθειες (και έπεται άρθρο μου πάνω σε αυτό ακριβώς το θέμα): www.zenhabits.net

Κάποιες συμβουλές στα γρήγορα;

Εστίασε στο να δημιουργήσεις μια "ρουτίνα" Μελέτης.

Εάν προγραμματίσεις συγκεκριμένες ώρες της ημέρας να μελετήσεις, θα μπεις σε μια ρουτίνα, και έτσι θα καταφέρεις περισσότερα.

Εάν απλά το "βολέψεις" μέσα στην ημέρα σου, οι πιθανότητες λένε ότι ποτέ δεν θα βρίσκεις χρόνο (το ίδιο και με τη γυμναστική, και ένα σωρό άλλα που ποτέ μας "δεν βρίσκουμε τον χρόνο να τα κάνουμε", άσχετα εάν ξέρουμε τη βαρύτητά τους)

Ένας αποτελεσματικός τρόπος να το κάνεις αυτό είναι πραγματικά να το προγραμματίσεις και να το γράψεις στο ημερολόγιό σου (ή στο κινητό σου) ή στην αντζέντα σου, όπως θα έκανες και με ένα ραντεβού με τον ιατρό σου.

Για παράδειγμα: "Τρίτη, 3-4:30 μμ - Διάβασμα."

Πλέον το ημερολόγιο της Google έχει την επιλογή να σου στέλνει και sms όποτε το προγραμματίσεις να έχει reminder, δωρεάν. Είναι ό,τι πιο βολικό. Δημιούργησε ένα event που επαναλαμβάνεται καθημερινά, και άστο να τρέχει μόνο του.

Είναι σημαντικό να το κάνεις κάθε μέρα, την ίδια ώρα περίπου, γιατί έτσι εγκαθίσταται πολύ πιο εύκολα η συνήθεια.

Και έτσι μάθε και άρχισε να συνηθίζεις την κάθε σου μέρα, και την κάθε σου εβδομάδα, να την προγραμματίζεις αδρά εκ των προτέρων, ώστε να ξέρεις τι έχεις να κάνεις, ασυμβίβαστα, ώστε να αφαιρείται ο παράγοντας "επιλογή".

Δεν υπάρχει επιλογή, και δεν έχει να κάνει με το πώς νοιώθεις.

Οι περισσότεροι περιμένουν να έχουν πρώτα την ενέργεια να κάνουν κάτι, ώστε να το κάνουν.

Οι επιτυχημένοι άνθρωποι ξέρουν ότι πρέπει να κάνουν το κάτι, για να πάρουν την ενέργεια.

Και έτσι οι παραγωγικοί γίνονται παραγωγικότεροι, και το αντίθετο.

"Για να έχεις την ενέργεια (να σου 'ρθει όρεξη), θα πρέπει να κάνεις τη δουλειά."
~Robin Sharma~

3. Ετοίμασε το περιβάλλον μελέτης σου!

Εάν χρειάζεσαι κάποια στοιχεία στο περιβάλλον σου για να σε βοηθήσουν να διαβάσεις, δοκίμασε πάντα να τα κάνεις προτεραιότητα ΠΡΙΝ την κανονισμένη σου ώρα διαβάσματος.

Για παράδειγμα, εάν χρειάζεσαι ειδικό φωτισμό, μουσική, ησυχία, προσωπικό χώρο, πιθανά σνακς κλπ., τότε θα πρέπει να τα έχεις κανονίσει όλα προτού κάτσεις, όχι να τα θυμηθείς αφού κάτσεις.

Πρόσεξε τι δουλεύει για σένα, και επανέλαβέ το κάθε φορά που διαβάζεις, για μεγαλύτερη επιτυχία.

Όταν έχεις κάτι σταθερό με το οποίο ξεκινάς το διάβασμά σου, τότε αυτό μελλοντικά θα μπορεί να χρησιμοποιείται πολύ πιο εύκολα σαν "σήμα" για το μυαλό σου και το σώμα σου, ότι "ξέρεις, είναι ώρα για διάβασμα".

Καλός φωτισμός πάντα είναι σημαντικός για να κουράζονται λιγότερο τα μάτια.

Όταν υπάρχει ανεπαρκής φωτισμός, κουράζεσαι εύκολα, θες πιο συχνά διαλείμματα και η προσοχή σου αποσπάται πολύ περισσότερο.

Σε αυτό θα σε βοηθήσει επίσης αφάνταστα να βάλεις το κινητό σου σε λειτουργία πτήσης, ή να μπλοκάρεις τα social media, να έχεις μακριά το κινητό σου με το messenger, το instagram, και το tik tok.

ΔΩΡΕΑΝ online Σεμινάριο:

"Πώς να χρησιμοποιείς τα Social Media χωρίς να σε χρησιμοποιούν"

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2020, και ώρα 17:00


4. Μελέτα σε σύντομα, συχνά Διαστήματα

Έχει αποδειχθεί ότι μικρές εκρήξεις συγκέντρωσης συχνά επαναλαμβανόμενες, είναι πολύ πιο αποδοτικές απ΄ότι μία μεγάλη περίοδος.

Έτσι, ακόμα και εάν έχεις μόνο 10 λεπτά, ΚΑΝ'ΤΟ!!! Κάτσε διάβασε, αυτά τα 10 λεπτά.

Στη συνέχεια κάνε διάλειμμα.

Και ξαναδιάβασε για άλλα 10 λεπτά.

Μπορεί να γίνει και με 25άλεπτα +2-5λεπτά διάλειμμα και ανά δίωρο κάνε ένα μεγαλύτερο διάλειμμα του μισάωρου (γνωστό ως pomodoro technique!)

Αυτή η προσέγγιση της "καταμερισμένης μάθησης" είναι πολύ αποδοτική γιατί τιμά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το μυαλό!

Το μυαλό μας χρειάζεται χρόνο να ανακάμψει και να επαναφορτιστεί, χρόνο για "πρωτεϊνοσύνθεση".

Ο εγκέφαλός σου αφομοιώνει αυτά που έμαθε στις περιόδους ξεκούρασης!

Είναι ένα πολύ δυνατό εργαλείο που πολλοί πολλοί δάσκαλοι και καθηγητές αμελούν.

Το να καθίσεις και να διαβάζεις για  πολλές ώρες, δεν είναι μόνο βαρετό, αλλά δημιουργεί κούραση, υπερένταση, και εύκολη διάσπαση προσοχής.

Όμως δεν μπορείς να μάθεις όταν είσαι κουρασμένος, στρεσσαρισμένος και η προσοχή σου είναι αλλού!

5. Πίνε ΠΟΛΥ ΝΕΡΟ!

3L ημερησίως όπως+δήποτε!!! (εκτός και εάν τρώς άπειρα φρούτα και λαχανικά που ήδη είναι γεμάτα νερό σε περιεκτικότητα, οπότε εκει δεν χρειάζεται να πίνεις τόσο).

Ποτέ μην πίνεις πάνω από 6-7L. (για αποφυγή υπονατριαιμίας a.k.a. δηλητηρίαση από νερό)

Ίσως σε κάποιους να φανεί άκυρο με το θέμα.

Σίγουρα το'χετε ξανακούσει και αλλού. Όμως δεν είναι ψέματα.

Πραγματικά ισχύει ότι είναι σημαντικότατο για να λειτουργεί σωστά ο εγκέφαλός μας.

Έμενα προσωπικά με βοήθησε τρομερά το να πίνω πολύ νερό τις περιόδους που διάβαζα ΠΟΛΥ (βλέπε εξεταστικές - 14άωρα διαβάσματος την ημέρα...).

Είχα μάλιστα φτάσει να πίνω και 4.5L ημερησίως, και μου'μεινε από τότε και εκτός εξεταστικής να πίνω γύρω στα 2-3λ.

Ο πιο εύκολος τρόπος είναι να συνηθίσεις να έχεις πάντα κοντά σου ένα μεγάλο (1.5Λ) μπουκάλι.

Όταν δεν έχω μεγάλο μπουκάλι δίπλα μου, σίγουρα θα γυρίσω στην παλιά συνήθεια του να πίνω λιγότερο.

Στο διάβασμα βοηθάει πολύ γιατί καθαρίζει το μυαλό σου, σου διώχνει εν μέρει ζαλάδα και πονοκέφαλο από την κούραση του διαβάσματος και σου δίνει ενεργεία να συνεχίσεις.

Μην περιμένεις να αισθανθείς δίψα για να πιεις νερό.

Τότε είναι ήδη αργά, ο οργανισμός σου είναι αφυδατωμένος.

Τα πρώτα σημεία δίψας είναι αφυδάτωση του στόματος, και στη συνέχεια θόλωμα στο μυαλό.

Μετά έρχεται το αίσθημα της δίψας.

Άλλος τρόπος να ενυδατώνεσαι συχνά και εύκολα είναι να τρως πολλές τροφές πλούσιες σε νερό (λαχανικά - αγγούρια, ντομάτες, μαρούλια κλπ, και φρούτα - πορτοκάλια, μανταρίνια, καρπούζι, πεπόνι κλπ)

Θα συνιστούσα περισσότερο τα λαχανικά, γιατί τα φρούτα μετά από λίγη ώρα, όταν πέσουν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, μπορεί να σου κάνει θολούρα στο μυαλό για λίγο.

6. Θέσε μικρούς και εφικτούς στόχους

Ένας απ'τους σπουδαιότερους λόγους που οι άνθρωποι δεν κατακτούν τους στόχους τους είναι επειδή τους θέτουν υπερβολικά ψηλά. (Ο άλλος λόγος είναι να μην θέτουν καθόλου, πράγμα εξίσου καταστροφικό).

Θέσε ηλιθιωδώς μικρούς και εφικτούς στόχους, και προσπάθησε να τους ξεπεράσεις αν έχεις όρεξη.

Αλλά κράτα τους ηλιθιωδώς μικρούς ώστε να είναι πιο εύκολο να τους κάνεις από το να μη τους κάνεις.

* Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για αυτό στα άρθρα μου εδώ:

  1. Ποιο είναι το επόμενο εκτελέσιμο βήμα σου;
  2. Αποφάσισε και ξεκίνα με δύναμη

Αν θέσεις στόχους που θεωρείς πως μπορείς να τους πετύχεις, ακόμα και εάν φαίνονται πολύ απλοί, θα μπεις στο συνήθειο (Habit) του να επιτυγχάνεις στόχους και σταδιακά να θέτεις υψηλότερους.

Επίσης, αναγνώρισε την διαφορά μεταξύ μακροπρόθεσμων και βραχυπρόθεσμων στόχων.

Θέσε το μεγάλο σου όραμα στο απώτερο μέλλον, και μετά σπάσ'το σε βήματα, ώστε στις καθημερινές σου δραστηριότητες να επικεντρώνεσαι αποκλειστικά στους κοντινούς στόχους, στα επιτρεπόμενα βήματα που θα σε οδηγήσουν σε εκείνο το μακρινό όνειρο.

Μην ξεκινάς με το "θα βγάλω 5 μαθήματα ή 10 βιβλία".

Ξεκίνα με το "μέσα στα επόμενα 2 χρόνια θα έχω τελειώσει 2 βιβλιοθήκες, αλλά τώρα θα κάνω 10 σελίδες" (ή 1 σελίδα για αρχή).

7. Απέφυγε τον υπερβολικό ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ

Και αυτό στο λέω γιατί ήταν η καθημερινότητά μου.

Γενικά είμαι ενθουσιώδης.

Και αυτό μου έβγαινε πολλές φορές σε κακό στο συγκεκριμένο θέμα.

Πάει χέρι χέρι με το αποπάνω βήμα (6. Θέσε μικρούς και εφικτούς στόχους) γιατί μετά τον ενθουσιασμό, ακολουθεί πτώση.

Θα πρέπει να το έχεις κάνει πολύ εύκολο να ξαναξεκινήσεις το διάβασμα (με το 6.), διαφορετικά σε περιμένει μεγάλη απογοήτευση.

Είναι καλό να διαβάζεις πολύ: μαθαίνεις απίστευτα πράγματα, αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο, και, εν συνεχεία, όλη σου η ζωή.

Όμως μην κάνεις το λάθος από εκεί που δεν διαβάζεις καθόλου να πέσεις με τα μούτρα στις 10 ώρες την ημέρα, γιατί αυτό είναι απλός ενθουσιασμός, και όπως πάντα θα εξαφανιστεί εάν όχι στην 1η βδομάδα, στη 2η σίγουρα..

Και δεν πρόκειται να ξαναπιάσεις βιβλίο στα χέρια σου για ΑΡΚΕΤΟ καιρό, στο εγγυώμαι  :P 

Έχω πέσει ουκ ολίγες φόρες θύμα αυτής της παγίδας.

Το ίδιο ισχύει και όταν ασχολείσαι ΠΑΡΑ πολλές ώρες πάνω σε ένα και μόνο θέμα χωρίς να έχεις ποικιλία.

Το βαριέσαι και μετά πάλι κάνεις μερικές μέρες να το ξαναπιάσεις.

Το καλύτερο είναι να βάλεις ένα ανώτατο όριο ωρών, και μέσα σε αυτές τις ώρες να πιάσεις όχι μόνο 1 άλλα εάν προλαβαίνεις, και παραπάνω θέματα, τα οποία σε ενδιαφέρουν κιόλας.

Η λύση για αυτό;

ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΣΟΥ!!!

Όσο περίεργο και εάν φαίνεται!

Με το να δημιουργήσεις μια αίσθηση περιέργειας και του απαγορευμένου ("δεν πρέπει παραπάνω") , θα σε κάνει να θες ακόμη περισσότερο την επόμενη μέρα, και την επόμενη, και την επόμενη.

Έτσι ξεπερνάς το φράγμα του ενθουσιασμού, και αυτός ο ενθουσιασμός έχει χαλιναγωγηθεί για το χτίσιμο μιας άριστης συνήθειας.

Καθώς οι μέρες περνούν, ξεπερνάς κατα πολύ, συνολικά, τις ώρες που θα διάβαζες μόνο από ενθουσιασμό (και μετά θα τα παρατούσες).

8. Προετοιμάσου!

(ή) Θέσε ένα Χρονοδιάγραμμα, και προ-επισκόπησε το υλικό

Με ένα χρονοδιάγραμμα μπορείς να προγραμματίσεις πως να καλύψεις όλα τα θέματα και τα κεφάλαια που θες, με έναν οργανωμένο τρόπο, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο στο καθένα, χωρίς να αισθάνεσαι ότι πνίγεσαι.

Το να βγάζεις ένα πρόγραμμα όταν ξεκινάς να κάνεις σοβαρό διάβασμα (για εξεταστική ή μη), είναι εξίσου σημαντικό με το διάβασμα:

Μην σνομπάρεις το πρόγραμμα, καθώς αυτό μπορεί να σε σώσει ή να σε καταστρέψει.

Όπως και το να προετοιμάσεις / προεπισκοπήσεις αυτά που θες να διαβάσεις στα περιεχόμενα, να δεις εάν υπάρχουν περιλήψεις στο τέλος των κεφαλαίων κλπ κλπ, να ξεφυλλίσεις και να δεις ό,τι χρειάζεσαι προτού σηκώσεις τα μανίκια και πέσεις με τα μούτρα.

Υπάρχει η φάση της προετοιμασίας, που στα γρήγορα, χρειάζεται καταμερισμό χρόνου, προγραμματισμό τι θα γίνει πότε, πώς και γιατί.

Και  υπάρχει και η φάση της δράσης, που ξεκινάς να διαβάζεις αυτό που σε ενδιαφέρει, να βουτάς στο κείμενο, να παίρνεις αυτό που θες, και μετά να συνεχίζεις μέχρι να βρεις το επόμενο κομμάτι που σε ενδιαφέρει.

Μην τα μπλέκεις και τα 2 μαζί σε ένα βήμα, γιατί είναι αντιπαραγωγικό :)

Καλύτερα κάν'τα ξεχωριστά.

Επίσης, όταν θέτεις το χρονοδιάγραμμα ή το "ραντεβού με τον εαυτό σου" για διάβασμα, είναι ΠΟΛΥ προτιμότερο αντί να γράψεις

"3-4:30μμ: Διάβασμα"

να γράψεις

"3-4:30μμ Κεφάλαιο Χ-Ψ-Ζ, ---σελίδες",

ή γενικά να είσαι ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΗΣ.

Επιπλέον, μπορείς να γράψεις και ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ του γιατί θες να διαβάσεις (αυτό θα σε παρακινήσει στις "δύσκολες" ώρες...)!

9. Τίμησε τη Συναισθηματική σου Διάθεση...

...αλλά μην εξαρτάσαι από αυτή.

Μην διαβάζεις πολύ εάν είσαι κουρασμένος, θυμωμένος, ή βιαστικός.

Ο εγκέφαλός μας όταν είναι χαλαρός, είναι σαν σφουγγάρι, και από φυσικού του απορροφά τα δεδομένα χωρίς προσπάθεια.

Εάν είσαι συναισθηματικά φορτισμένος, ο εγκέφαλός σου, τείνει να απωθεί τις πληροφορίες.

Το να πιέζεις τον εαυτό σου να κάτσει να διαβάσει όταν ο νους σου είναι γεμάτος με άλλα πράγματα, είναι παντελώς χάσιμο χρόνου!

Πάνω σε αυτό, όμως, έχω βρει ένα άρθρο (παρακάτω) που συνοψίζει μερικά πολύ ωραία φαινόμενα και συνήθειες οι οποίες πραγματικά με βοήθησαν ΠΑΡΑ πολύ στις τελευταίες μου εξεταστικές.

Ήταν οι πιο αποδοτικές και ταυτόχρονα πιο ξεκούραστες απ'όλες τις προηγούμενες.

Το παρακάτω άρθρο το βρήκα πριν από λίγα χρόνια, αλλά συνοψίζει πάρα πολύ ωραία αυτά που έχω βρει.

Περαιτέρω πληροφορίες στο θέμα, μπορείς να βρεις ​στο βιβλίο μου (Πάντα Υπάρχει Λύση - 33 τρόποι να ενισχύσεις τον εγκέφαλό σου και την επιλυτική του ικανότητα - κοίτα στη δεξιά στήλη), στο κεφάλαιο με τη μουσική, στο άλλο με τον διαλογισμό, καθώς και στο άρθρο μου «Τα 7 μεγαλύτερα Οφέλη του Διαλογισμού και γιατί να τον ξεκινήσεις σήμερα!».

Πίστεψέ με είναι καλύτερο απ’ ότι ακούγεται.

Αν υπήρχε ένα μαγικό χαπάκι που σου αυξάνει μνήμη, τη συγκέντρωση, τη δημιουργικότητα, την ενέργεια, και σου μειώνει το στρες, το πόσο εύκολα αισθάνεσαι να απειλείσαι από άλλους ή συνθήκες, το πόσο εύκολα προσβάλλεσαι, σου χτίζει την αυτοπεποίθηση, σου ενισχύει την εγκράτεια, και πολλά άλλα, ΠΟΣΟ θα έδινες να το αγοράσεις;;;

Ε λοιπόν υπάρχει όχι μόνο ένα, αλλά δύο τέτοια χαπάκια. Και είναι ΔΩΡΕΑΝ.

Ονομάζονται «Γυμναστική» και «Διαλογισμός

Κατέβασε τώρα το άρθρο που διαβάζεις σε εκτυπώσιμη μορφή, σε pdf, ώστε να μπορείς να το στείλεις ή να το χαρίσεις σε φίλους, φίλες, συμμαθητές, καθηγητές και συγγενείς σου.


Επίσης θα λαμβάνεις νέα τα νέα άρθρα ή podcasts κατευθείαν στο email σου, μαζί με bonus υλικό!

10. Μπες σε χαλαρή εγρήγορση

Γενικά σε οτιδήποτε κάνεις, το να είσαι χαλαρός, άλλα ταυτόχρονα σε πνευματική εγρήγορση, (Α-state) είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου.

Μπορείς να μαθαίνεις καλύτερα, να απομνημονεύεις ευκολότερα, να σκέφτεται διαυγέστερα, να κατεβάζεις ιδέες, να συνδυάζεις γεγονότα/δεδομένα/γνώσεις και να βγάζεις συμπεράσματα πολύ πιο ακριβή.

Το παραπάνω άρθρο δίνει πολλούς τρόπους για να μπεις σε αυτό το "trance-state", άλλους απλούς, άλλους "περίεργους" ό,τι να'ναι, και άλλους πιο ψαγμένους.

4 είναι οι βασικές τεχνικές "χαλάρωσης":

Ι- Η μουσική

Η μουσική στα 40-60 bpm (beats per minute) όπως αρκετά κλασσικά κομμάτια, ιδίως του στυλ baroque, ή και μερικά lounge. Μπορείτε να βρείτε και στο youtube "music for studying" και τα σχετικά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι έρευνες έχουν δείξει πως δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που μπορούν να επωφεληθούν με το να ακούνε baroque αυτού του τύπου. Ακόμα και τα φυτά μεγαλώνουν καλύτερα και υγιέστερα όταν εκτίθενται σε αυτή τη μουσική. Θα γυρίσουν ακόμα και προς τα ηχεία με τον ίδιο τρόπο που στρέφονται προς τον ήλιο! Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα είναι η παρατήρηση ότι τα ίδια φυτά τείνουν να ζαρώνουν και να πεθαίνουν εάν εκτεθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε δυνατή heavy (death κ τα παρόμοια) metal/ heavy rock μουσική!!)

Άλλοι επιστήμονες λένε πως αυτό οφείλεται στις ιδιότητες του νερού.

ΙΙ. Διαλογισμός/Περισυλλογή 

Μην το πάρεις για κάτι περίεργο, γιατί δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι.

Απλά χαλαρώνεις καθιστός σε στάση που σε βολεύει με ίσια πλάτη, κλείνεις τα μάτια, συγκεντρώνεσαι στην αναπνοή σου και την παρατηρείς, και δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο πέρα από αυτή (περισυλλογή = συλλογή από γύρω γύρω - του νου σου).

5-10 λεπτά είναι υπεραρκετά, και για 2-3 φορες την ημέρα μπορούν να επιτευχθούν μεγάλες αλλαγές.

Το καλύτερο είναι να το κάνεις προτού πιάσεις διάβασμα, ώστε ακόμα και αρνητικά φορτισμένος να είσαι, να καταλαγιάζουν τα συναισθήματα και να σε αφήνουν να λειτουργήσεις πιο αποδοτικά. Έστω για 30 δευτερόλεπτα, κλείσε μάτια, και εστίασε στην αναπνοή. Κάντες πιο βαθειές και μακριές.

Παρατήρησε το σώμα σου από την κορυφή έως τα νύχια και χαλάρωσέ το σιγά σιγά. Όταν δεν υπάρχει ένταση στο σώμα, δεν μπορεί να υπάρχει συναισθηματική ένταση, ενώ εάν αισθανόμαστε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα (fight/flight/freeze - αντίδραση μάχης/φυγής/παγώματος) τότε βλέπουμε διάφορους μύες του σώματός μας να είναι σε σύσπαση χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Χαλάρωσε για να "ανοίξει" το μυαλό σου.

ΙΙΙ. Προγράμματα "Εκπαίδευσης Εγκεφάλου"

Υπάρχουν πλέον διάφορα προγράμματα για binaural beats και "brain entrainment" (εκπαίδευσης εγκεφάλου).

Ουσιαστικά είναι ακουστικά προγράμματα που εκπαιδεύουν τον εγκέφαλό σου σιγά σιγά με τον καιρό να λειτουργεί όπως ενός γιόγκι που διαλογίζεται για δεκαετίες. Είναι σαν "υποβοήθημα", για να σε φτάσει ποιο γρήγορα σε χαμηλότερους ρυθμούς του εγκεφάλου, που φυσιολογικά τους έχουμε μόνο όταν κοιμόμαστε (ή όταν ήμασταν μωράκια).

Ακολουθεί το κομμάτι του άρθρου του ΤΙ κάνουν αυτά τα προγράμματα, με πολύ απλά λόγια - είπα να μην το κάνω πολυσύνθετο και αυτό.
"Οι επιστήμονες βρήκαν ότι εάν βάλεις τακτικά παλλόμενους ήχους σε μία συχνότητα στο ένα αυτί, και ήχους σε άλλη συχνότητα στο άλλο αυτί, ο εγκέφαλός σου θα πάλλεται σε συχνότητα ίση της διαφοράς των δύο συχνοτήτων.

...οπότε εάν βάλεις ήχο των 100 κύκλων το δευτερόλεπτο (hertz) στο αριστερό αυτί, και 110 ήχων στο δεξί αυτί, ο ρυθμός των κυμάτων του εγκεφάλου σου θα τείνει στα 10 hertz... = κατάσταση Άλφα (alpha state)."
Ο διαλογισμός και η περισυλλογή, σε συνδυασμό με brain entrainment audio, θα διαπιστώσεις (ιδίως αν το ψάξεις και συ) ότι βοηθούν φοβερά και σε πολλούς άλλους τομείς, όπως πχ ενσυναίσθηση και stress release, καθώς και το να είσαι πιο πολύ παρόν-στη-στιγμή (presence - κύριο συστατικό αυτού που λέμε "χάρισμα" (charisma) σε έναν "χαρισματικό άνθρωπο" και σίγουρα κάτι 100% απαραίτητο για τον οποιονδήποτε ηγέτη. Και όλα αυτά επιστημονικά αποδεδειγμένα και με βούλα.  ;D

Για παραπάνω πληροφορίες, έρευνες κλπ στα 2 παραπάνω, μπορείς να κατεβάσεις το βιβλίο μου απ'τη στήλη δεξιά όπως προανέφερα, να γραφτείς για να κατεβάσεις δωρεάν υλικό για τους συνδρομητές και να διαβάσεις το παλαιότερο άρθρο μου: "Τα 7 μεγαλύτερα Οφέλη του Διαλογισμού και γιατί να τον ξεκινήσεις σήμερα!"

Μερικά που χρησιμοποιώ τα τελευταία χρόνια, είναι αυτά εδώ, μπορείς να πειραματιστείς και να δεις τι σου ταιριάζει εσένα. Με ακουστικά πάντα, ώστε να λαμβάνει τον συγκεκριμένο ήχο διαφορετικής συχνότητας το κάθε αυτί.

Παρέβλεψε σε παρακαλώ τους περίεργους τίτλους, και απλά πειραματίσου. ?

Σίγουρα εάν ψάξεις, θα βρεις πολλά τέτοια προγράμματα.

IV. Το πρωινό σου μετράει

Και δεν μιλάω για το τι θα φας για πρωινό. Μιλάω για τι θα ταΐσεις το μυαλό σου με το που θα ξυπνήσεις. Όταν ξυπνάς το πρωί, εκεί που χουζουρεύεις, προτού σηκωθείς να φτιάξεις το καφεδάκι σου, ρίξε και μια ματιά και σε αυτά που διάβαζες το προηγούμενο βράδυ.

Έτσι θα εντυπωθούν πολύ καλύτερα στη μνήμη σου γιατί ο εγκέφαλος αποθηκεύει καλύτερα τότε. Γενικά η επανάληψη είναι κάτι ΑΚΡΩΣ σημαντικό όπως θα αναφέρουμε παρακάτω στο 13. Αλλά έχε κατά νου ότι είναι υπερβολικά σημαντικό τι θα κάνεις το πρώτο τέταρτο (15') με το που θα ξυπνήσεις.

Αν αισθάνεσαι μια θολούρα όταν ξυπνάς ή δεν έχεις κοιμηθεί καλά, τότε είναι σημαντικότερο να κάνεις πρώτο πράγμα για λίγα λεπτά κάτι που θα σου φτιάξει τη διάθεση και θα ανεβάσει τους παλμούς - γυμναστική, χορός με μουσική, yoga, τρέξιμο, περπάτημα, σουτάκια, οτιδήποτε σ'αρέσει. Γιατί διαφορετικά έχεις περισσότερες πιθανότητες όλη την υπόλοιπη μέρα να είσαι άκρως αντιδραστικός.

Το να κάνεις κάτι που θα σε ξυπνήσει ευχάριστα, και στη συνέχεια να κάνεις την επανάληψη, είναι ότι καλύτερο.

11. Διατροφή για τον Εγκέφαλο

Πραγματικά χρειάζεται να τονίσω το ΠΟΣΟ σημαντική είναι από μόνη της και πόσους τομείς επηρεάζει? Είναι τεράστιο θέμα το οποίο δεν θα το αναλύσω εδώ. Θα αναφέρω όσον αφορά το διάβασμα μόνο το ότι:

Αν δεν τρώτε πολλά φρούτα/λαχανικά τουλάχιστον πάρτε κάποιο συμπλήρωμα με βιταμίνες, καθώς χρειάζονται για την μνήμη και γενικότερα για τον εγκέφαλο. Αλλά προφανώς προτιμώνται τα φρούτα και τα λαχανικά, και το να βάλεις μια σαλάτα μαζί με κάθε σου γεύμα είναι από τις καλύτερες διατροφικές αλλαγές και συνήθειες που μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου (και για τους γύρω σου κατ'επέκταση!)

Πρωτεΐνη (κρέας, αυγά, αρακάς, όσπρια, φασόλια κλπ) μπορεί να αισθάνεσαι λίγο κουρασμένος για λίγο μέχρι να την χωνέψεις, άλλα μετά σου δίνει ενέργεια. Όπως επίσης και σου δίνει μεγαλύτερη αίσθηση κορεσμού (χόρταση) σε σχέση με τους υδατάνθρακες και με τα λίπη.

Υδατάνθρακες (μακαρόνια, ρύζια κλπ) κάνουν πολλή ώρα να τα χωνέψεις, και σου ρουφάνε ενεργεία ασύστολα, και γιαυτό χρειάζεσαι και τον "μεσημεριανό υπνάκο" ύστερα... Όπως επίσης σε κάνουν μόλις τα χωνέψεις να έχεις όρεξη να φας κι άλλο... Γενικότερα παίζουν με τα επίπεδα της ινσουλίνης και της γλυκόζης (και όχι μόνο) του αίματος σου, πράγμα καθόλου καλό για τη διαύγεια του εγκεφάλου σου... Οπότε περιόρισε τα ρύζια, τα μακαρόνια, τα ζυμαρικά γενικότερα, τα γλυκά και τις πατάτες στο ελάχιστο εάν μπορείς... Εάν θες να έχεις διαύγεια τουλάχιστον.

Γιατί για μένα είναι σημαντικότερο να λειτουργεί το μυαλό μου στο μέγιστο απ'το να τρώω οτιδήποτε (και να παχαίνω κιόλας! Δεν λέει!)

Λίπη (κυρίως ελαιόλαδο / λάδι καρύδας / ιχθυέλαια (ω-3)) - είναι τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ για την υγεία του νευρικού συστήματος, και γενικότερα): Κρατάνε περισσότερη ώρα την αίσθηση του κορεσμού από τους υδατάνθρακες, και έτσι απλά τρως λιγότερο. Επίσης απεδείχθη ότι εάν φας κάτι λιπαρό μαζί με κάτι γλυκό (πχ το αγαπημένο μου μετά το γυμναστήριο: χουρμάδες + λάδι καρύδας), τότε γίνεται πολύ πιο αμβλεία η αιχμή της ινσουλίνης στο αίμα, πράγμα που σημαίνει λιγότερη +αργότερη αποθήκευση στις λιπο-αποθήκες + λιγότερο πείραγμα της διαύγειας του εγκεφάλου.

Συμπέρασμα, εάν θες να διαβάσεις μετά από φαγητό, απέφυγε υδατάνθρακες και φάε περισσότερη πρωτεΐνη με μια σαλάτα, ή υγιή λιπαρά με μια σαλάτα. Προσπάθησε να αποφύγεις τον συνδυασμό πολλών λιπαρών με πολλή πρωτεΐνη. Αναγράφω λίγα περισσότερα στο κεφάλαιο περί διατροφής στο βιβλίο μου, καθώς είναι καίριας σημασίας το τι βάζεις στο στόμα σου, σε σχέση με το πώς λειτουργεί το μυαλό σου!!!

12. Συμπληρώματα Ω-3!

"Ανακάλυψη"/υπόδειξη ενός μέντορα και πολύ καλού μου φίλου, του Ηρακλή Κυριακάκη, πραγματικά είναι τρομερά, τον χιλιοευχαριστώ (και όχι μόνο γι'αυτό..).

Εάν δεν τρώτε πολλά ψάρια (που σίγουρα δεν τρώτε), απαραίτητα τα συμπληρώματα ιχθυέλαιου. Αυτό που εγώ παίρνω είναι αυτό εδώ της Carlson - σε υγρή μορφή με γεύση λεμόνι (ύψηστη ποιότητα), αλλά τα φτηνότερα (λόγω ελληνικής παραγωγής) είναι οι κάψουλες salmon oils εδώ, που τα βρίσκετε σε όλα τα φαρμακεία. Υποτίθεται ότι στην διατροφή μας το ιδανικότερο είναι μια αναλογία λιπαρών Ω-3 : Ω-6 = 1:1.

Η σύγχρονη διατροφή μας "τύπου δυτικού κόσμου", ακόμα και η "τυπική" μεσογειακή δίαιτα που υποτίθεται ότι έχουμε στην Ελλάδα, έχει φτάσει αυτή την αναλογία μικρότερη από 1:5 (υπερέχουν τρομερά τα Ω-6). 

Φάε περισσότερα Ω-3 και ας μην τα φτάσεις ούτε 1:2, αλλά σίγουρα ανέβασε το ποσοστό!

Πέρα από τα καρδιαγγειακά οφέλη που έχουν, αυξάνουν την όρεξη για διάβασμα, γενικά μπορείς να θυμάσαι περισσότερα και να θες να διαβάσεις ακόμα περισσότερα.

Είναι απ'τα πιο απαραίτητα συστατικά στοιχεία της μυελίνης του εγκεφάλου (και γενικά των κυτταρικών μεμβρανών, ιδίως των νευρώνων) προκείμενου να σταθεροποιηθούν νευρωνικά δίκτυα, και είναι κάτι το οποίο ΔΕΝ μπορεί να παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός από μόνος του, επομένως είναι απαραίτητη η πρόσληψη τους από εξωτερικές πήγες (τροφές / συμπληρώματα).

Μην περιμένετε αποτελέσματα σε μια νύχτα, γιατί κάνουν εβδομάδες/μήνες για να φανεί η διαφορά. Όμως όταν φανεί, κάνει "ΜΠΑΜ".... Και το λέω εκ πείρας. Περισσότερη όρεξη για διάβασμα, καλύτερη μνήμη, και πολλά άλλα.

Τελευταία άρχισαν να μιλάνε και για χρησιμότητα των ω-3 για ασθενείς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας που είναι σε κώμα, για πολύ γρηγορότερη ανάρρωση... Φαντάσου..

Πηγές: εδώεδώ και εκεί.

13. Κάνε επανάληψη ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ!

Όταν μαθαίνεις κάτι καινούριο, προσπάθησε να επαναλάβεις αυτά τα σημεία την ίδια μέρα, μετά από καμιά ωρίτσα ή δίωρο, έστω και γρήγορα για 5 λεπτά... Αν περιμένεις μερικές μέρες και τότε κάνεις προσπάθειες να ξαναδείς το υλικό, θα φαίνεται πολύ λιγότερο οικείο.

Όμως, ένα σύντομο review αργότερα την ίδια μέρα, θα τείνει να εδραιώσει την πληροφορία στο μυαλό σου, όποτε την επόμενη φορά που θα καθίσεις να διαβάσεις, θα το αναγνωρίσεις και θα σου φαίνεται εύκολο.

Γενικότερα, τα peak μνήμης και οι ιδανικές ώρες για επανάληψη, σύμφωνα με το βιβλίο "Χρησιμοποίησε το μυαλό σου" του Tony Buzan (απ'τα αγαπημένα μου και αυτά που είχαν πρωτο-αλλάξει την αντίληψή μου για πολλά πράγματα και μου είχαν κινήσει την περιέργεια για ακόμη περισσότερα) είναι κατά σειρά αφού διαβάσεις κάτι για 1η φορά:

  • 10 λεπτά μετά
  • 1 ώρα μετά
  • 24 ώρες μετά
  • 1 εβδομάδα μετά
  • 1 μήνα μετά
  • 1 εξάμηνο μετά --> και μπήκε στη μακράς διαρκείας μνήμη

14. ΥΠΝΟΣ! Πολύς ύπνος!

Ούτε αυτό δεν θα έπρεπε να το τονίσω γιατί είναι βασικότατο, ιδίως μέσα στις εξεταστικές, άλλα έτσι όπως μας έχει φέρει η κοινωνία να θεωρούμε τα ξενύχτια ως τρόπο ζωής (ε όχι ότι είναι και άσχημα ;) ), μάλλον θα πρέπει να θυμηθούμε, να επιστρέψουμε και να κατανοήσουμε τα βασικά...!!

Έτσι, τον ύπνο τον υπερτονίζω γιατί είναι υπέρ-σημαντικός, για ΚΑΘΕ πτυχή της ζωής μας.. Κατά τη διάρκεια αυτού, είναι που κάνει όλη τη δουλειά το "ασυνείδητο/υποσυνείδητο" (όπως θες πες το).

Έκτος και αν είσαι extreme meditator και μπορείς να μπεις σε delta-state στο λεπτό, πράγμα που δεν το νομίζω, ο ύπνος είναι ένα θέμα μείζονος σημασίας που θα πρέπει να φτιάξεις.

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο εδώ καλύπτει όλους τους τομείς και ο,τι αφορά τον ύπνο και είναι σε απλά κατανοητά ελληνικά. Θα σου πρότεινα να του ρίξεις μια ματιά.

Επίσης ο ύπνος είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της σωστής ρύθμισης και ελέγχου των συναισθημάτων μας, της ενέργειας του εγκεφάλου μας, και του κατά πόσον αισθανόμαστε καλά (πόση ντοπαμίνη έχει απομείνει στον εγκέφαλό μας!). Παραπάνω για τον ύπνο και γενικότερα τη σπουδαιότητα της ξεκούρασης στο βιβλίο μου στα δεξιά. :)

15. Μερικά κολπάκια ακόμα...

1: Speed Reading

Γενικά επειδή με ενδιέφερε πολύ, είχα ψάξει και για γρηγορότερη ανάγνωση, και για mental (subconscious)-reading και για διάφορα άλλα τέτοια.

ΟΜΩΣ, αυτό που δοκίμασα κυρίως αρχικά και είχε αποτελέσματα από την πρώτη στιγμή, ήταν το SpeedReading (ταχεία ανάγνωση).

Την αιτιολόγηση του γιατί ισχύει, την αφήνω πάνω σου :D Θα καταλάβεις τι εννοώ!

Βήμα 1:

Αυτό που πρόκειται να κάνεις, είναι να εξασκηθείς να βλέπεις λέξεις σε τόσο υψηλούς ρυθμούς όσο 5.000 λέξεις το λεπτό (ο μέσος άνθρωπος διαβάζει με 400-500 λέξεις το λεπτό).  

Προφανώς και δεν θα μπορείς να διαβάσεις ενώ βλέπεις τις λέξεις με αυτό το ρυθμό.

Ο λόγος που το κάνεις όμως αυτό, είναι ότι όταν μειώσεις ταχύτητα περίπου στις 1000 ή και 800 λέξεις το λεπτό, θα μπορείς να διαβάσεις, κατανοώντας και μπορώντας να θυμηθείς το οτιδήποτε διαβάζεις.

  • Σημείωσε τώρα στο βιβλίο από πού θες να ξεκινήσεις.
  • Τώρα, χρησιμοποιώντας τον δείκτη σου, θα αρχίσεις να τον προχωράς γραμμή γραμμή αλλά σε πολύ γρήγορους ρυθμούς.
  • Μην πηγαίνεις τόσο γρήγορα που οι λέξεις φαίνονται θολές, αλλά σίγουρα πιο γρήγορα απ'όταν πιστεύεις ότι τις καταλαβαίνεις.
  • Θυμήσου, αυτή είναι άσκηση ταχύτητας, όχι άσκηση διαβάσματος.
  • Για 2 λεπτά απλά σκάναρε προς τα κάτω τις γραμμές, και να θυμάσαι να κινείσαι γρήγορα και ομαλά από το τέλος της μία γραμμής στην επόμενη.
  • Εάν πιάσεις τον εαυτό σου να μπορεί να καταλάβει αυτό που σκανάρεις, τότε πηγαίνεις υπερβολικά αργά. Επιτάχυνε!
  • Θυμήσου όμως ότι οι λέξεις θα πρέπει να σου φαίνονται καθαρές, όχι θολές.
  • Τώρα, όταν το κάνεις αυτό για 2 λεπτά, χρησιμοποίησε ένα χρονόμετρο, και σημείωσε το σημείο του βιβλίου που σταμάτησες.

Μην ανησυχείς πολύ εάν αισθάνθηκες ότι δεν είδες την κάθε λέξη καθαρά ή ότι τα μάτια σου δεν μπορούσαν συνεχώς να προφτάσουν το δάκτυλό σου. Αυτό είναι φυσιολογικό όταν δοκιμάζεις για πρώτη φορά αυτήν την άσκηση.

Ίσως κιόλας να αισθάνεσαι λίγο κουρασμένος (εγώ σίγουρα αισθανόμουν), αλλά και αυτό είναι φυσιολογικό.

Με τον καιρό αυτά τα προβλήματα θα σταματήσουν κάποια στιγμή, οπότε το θέμα είναι να συνεχίσεις να εξασκείσαι.

Βήμα 2:

Τώρα, θέλω να πας πίσω στο πρώτο σου σημείωμα. Τι θα κάνεις τώρα, είναι να επαναλάβεις την ίδια άσκηση, αλλά αυτή τη φορά να καλύψεις την ίδια "απόσταση" μέσα σε ΕΝΑ λεπτό (αντί για 2).

Καλά διάβασες, σε 1 λεπτό. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Πρέπει να φτάσεις σε ένα λεπτό στο δεύτερο σημείωμά σου (εκεί που τέλειωσες πριν), παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισες πριν και θα ξαναντιμετωπίσεις τώρα.

Σίγουρα κάποιες λέξεις τώρα θα φαίνονται θολές και θα χάνεις το συγχρονισμό χεριού-ματιού, αλλά δεν πειράζει, απλά προχώρα.

Θα κινείσαι σε διπλάσια ταχύτητα. Εάν έχεις πρόβλημα με το να κρατήσεις το χρόνο, βάλε κάποιον άλλον να σου μετράει φωναχτά.

Εάν δεν τα καταφέρεις να φτάσεις στο σημείο που πρέπει μέσα σε ένα λεπτό, ξαναδοκίμασε. Εάν περάσεις το σημείο, όλα καλά απλά προχώρα το δεύτερο σημείωμά σου σε εκείνο το σημείο.

Όταν συνηθίσεις το δεύτερο βήμα, τότε μπορείς να προχωρήσεις στο επόμενο επίπεδο.

Τώρα πρόκειται να καλύψεις την ίδια απόσταση σε 30 δευτερόλεπτα.

Σε αυτό το σημείο κάλλιστα θα μπορούσες να δεις τις λέξεις θολωμένες. Ίσως κιόλας να πιστεύεις ότι μπορείς να δεις μόνο μέρος της γραμμής, και όχι όλη. Ίσως σίγουρα να πρέπει να υπογραμμίσεις και 3 και 4 γραμμές με ένα πέρασμα του δακτύλου σου.

Για να κάνεις αυτή την άσκηση ευκολότερη, φαντάσου το δάκτυλό σου σαν πινέλο ζωγραφικής.

Απλά πέρνα το δάκτυλό σου από τις σελίδες όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Τώρα, θέσε το χρονόμετρο στα περίπου 30 δευτερόλεπτα.

Κράτα εστιασμένα τα μάτια σου όσο καλύτερα μπορείς καθώς κατεβαίνεις τη σελίδα.

Αυτή η άσκηση θα πρέπει να γίνεται περίπου 15 λεπτά καθημερινά για τουλάχιστον 3 εβδομάδες.

Εάν το κάνεις καθημερινή πρακτική να κάνεις αυτές τις ασκήσεις, η ταχύτητα ανάγνωσης και η κατανόησή σου θα αυξηθούν δραματικά, απλώς και μόνο γιατί ο εγκέφαλός σου αρχίζει να υπερ-λειτουργεί. :)

2: Pointer (=Δείκτης)

Όταν διαβάζεις να δείχνεις με την άκρη ενός στυλό, του δαχτύλου σου, η κατιτίς μυτερό. Έτσι αποφεύγονται οι άσκοπες κινήσεις του ματιού (το οποίο και ας μην το καταλαβαίνεις, δεν μπορεί να κινηθεί σε ευθεία γραμμή εάν δεν έχει κάτι κινούμενο να ακολουθήσει).

Γλιτώνεις πολύ χρόνο, καταλαβαίνεις καλύτερα, και συγκεντρώνεσαι επίσης καλύτερα.

Ιδίως εάν πηγαίνεις το στυλό λίγο γρηγορότερα από τον κανονικό σου ρυθμό που διαβάζεις.

Σε αυτό συνδυάζεται το να ξέρεις ότι δεν χρειάζεται να ακούς τη φωνούλα μέσα στο κεφάλι σου να προφέρει τις λέξεις, γιατί τότε διαβάζεις με τον ίδιο ρυθμό με τον οποίο μιλάς.

Το μυαλό δεν χρειάζεται να ακούσει αυτό που διαβάζει για να το καταλάβει.

Επομένως μπορείς να διαβάσεις πιο γρήγορα απ'όσο νομίζεις, ούτως ή άλλως.

Δοκίμασε διάφορα, και ότι δουλεύει για σένα καλύτερα.

3: Eye Chart Drill (Άσκηση με διάγραμμα για τα μάτια)

Σε αυτά από πάνω βοηθάει μια τεχνική που είχα βρει σε ένα βιβλίο, η οποία αναπτύσσει σιγά σιγά την περιφερική σου όραση. Αυτή εννοείται χρειάζεται όχι μόνο στο διάβασμα, άλλα σε ΠΟΛΛΑ πράγματα.

Έχει ως εξής:

Παίρνεις ένα άσπρο, χωρίς γραμμές χαρτί Α4. Το διπλώνεις πρώτα μια φορά στην κατακόρυφη μέση και μετά στην οριζόντια μέση. Έτσι έχεις ένα μικρό τετραγωνάκι που είναι το μισό μέγεθος του Α4.

  • Το σηκώνεις στο επίπεδο των ματιών σου σε μια άνετη απόσταση από τα μάτια σου.
  • Στο πεδίο της όρασης σου να έχεις επίγνωση και του χαρτιού και των όσων βρίσκονται γύρω του. Μην κοιτάς μόνο το χαρτί, αλλά σιγουρέψου ότι είναι στο πεδίο της οράσεως σου.
  • Ξεκίνα με τα μάτια να κοιτάνε την κορυφή, απλά έχε επίγνωση των εξωτερικών άκρων του χαρτιού.
  • Άσε τα μάτια σου να κινούνται κάτω και ξανά πάνω γρήγορα και ομαλά, σε ρυθμό ένα κάτω η ένα πάνω ανά δευτερόλεπτο, μετρώντας 1-2-3 που να διαρκεί 1 δευτερόλεπτο.
  • Έχε πλήρη επίγνωση των εξωτερικόν άκρων του χαρτιού.
  • Προσπάθησε να μην κάνουν ζιγκζαγκ τα μάτια σου.
  • Καν'το αυτό για 10-20sec με πλήρως διπλωμένο το χαρτί (να είναι το μισό μέγεθος του Α4).
  • Μετά ξεδίπλωσε μια φορά το χαρτί (να έχει βάση μίση του κανονικού, άλλα κανονικό ύψος Α4) και κανε το ίδιο για άλλα 10-20sec.
  • Ξεδίπλωσε τελείως το Α4 (όρθιο) και καν το ξανά.
  • Μετά γύρισε το σε portrait (οριζοντίως) και ξανά το ίδιο.
  • Τέλος ξαναδίπλωσε το πλήρως (μισό Χ μισό Α4) και επανέλαβε για 5-10sec. Κάθε φορά έχε πλήρη επίγνωση και των τεσσάρων άκρων.

Κάνοντας το αυτό 3-4 φορές (όχι παραπάνω) την ημέρα, κάθε μέρα, πραγματικά θα δεις αποτελέσματα... Θα σε βοηθήσει και στα 2 παραπάνω, και σε πολλούς άλλους τομείς που χρειάζονται περιφερική όραση. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο τυφλοί είμαστε.

4: Mind Maps (Νοητικοί Χάρτες)

Είναι κλειδί, πραγματικά. Πολλά μεγάλα μυαλά κρατούσαν τέτοιες σημειώσεις, καθώς είχαν μεγαλύτερη εφευρετικότητα και δημιουργικότητα, εκφραστικότητα, αποτελεσματικότητα και όλα τα σχετικά. Κλασσικό παράδειγμα οι Leonardo Da Vinci, Albert Einstein, Pablo Picasso, etc.

Αν εξασκηθείς σε αυτόν τον τρόπο λήψης σημειώσεων, και το χρησιμοποιείς και σε άλλους τομείς στη ζωή σου (πχ εγώ το χρησιμοποιούσα και όταν ήθελα να γράψω εκθέσεις στα ιταλικά μου, αλλά και όταν γράφω μακροσκελή άρθρα σαν αυτό εδώ), είναι ΟΤΙ καλύτερο για να μπορείς να αναπτύξεις απεριόριστα την κάθε πλευρά της ιδέας σου.

Τι είναι και πως το κάνεις, μπορείς να το δεις στο παρακάτω βίντεο, αλλά και στο αντίστοιχο κεφάλαιο του βιβλίου μου στα δεξιά:

Καθώς επίσης υπάρχουν και βιβλία (βλ. Tony Buzan), κ άλλα βίντεο, ακόμα και προγράμματα (MindManager Pro) για να το κάνεις στα γρήγορα, στο PC.

5: Ασκήσεις Χαλάρωσης των ματιών

Ιδίως για αυτούς που διαβάζουν (ή θέλουν να διαβάσουν) πολύ, και γι'αυτούς που είναι στον υπολογιστή πολλές ώρες, είναι πολύ σημαντικές αυτές οι ασκήσεις που ξεκουράζουν τα μάτια.

Η μυωπία και άλλες οπτικές παθήσεις οφείλονται πολλές φορές σε μεγάλης διάρκειας στρεσάρισμα των ματιών και εστίαση σε κοντινή απόσταση (κάτω των 1-2 μέτρων).

Τα μάτια μας για να στρίψουν προς τα εκεί που εστιάζουμε, έχουν πολλούς μύες για να τους στρίβουν (οφθαλμοκινητικοί μύες).

Αυτοί είναι που κουράζονται, και γι'αυτό μερικές φορές στο τέλος μιας κουραστικής μέρας τα βλέπουμε όλα διπλά ανα διαστήματα και χάνουμε την εστίαση.

Η χαλάρωση των ματιών, λοιπόν, είναι το να μην εστιάζουν καθόλου.

Σαν να κοιτάς τα αστέρια ή ένα βουνό στον ορίζοντα, η γραμμή που κοιτούν είναι (σχεδόν) παράλληλη. Αν βάλεις ένα δάχτυλο μπροστά απ'τα μάτια σου την ώρα που βλέπεις μακριά και δεν εστιάσεις πάνω του, θα το δεις διπλό. Αυτό γιατί κάθε μάτι το βλέπει από διαφορετική γωνία.

Ι. Μπορείς να ψάξεις για "στερεοσκοπικές εικόνες - 3D stereoscopic pictures" στο ίντερνετ, όπου είναι μια εικόνα με περίεργο μοτίβο, αλλά αν χαλαρώσεις πλήρως τα μάτια, ίσως να αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι ένα τρισδιάστατο σχέδιο που κρύβουν. Στην αρχή θα σου πάρει μερικά λεπτά, αλλά με λίγη εκπαίδευση και άμα μάθεις το κόλπο, θα μπορείς αυτόματα και χωρίς να το σκέφτεσαι. Αυτές οι εικόνες είναι καταπληκτικές για χαλάρωση, αλλά και για το παιχνίδι που κάνουν :)

Μάλλον αυτό το φαινόμενο εκμεταλλεύτηκε η Nintendo και έβγαλε την πρώτη οθόνη 3D σε κονσόλα (3DS) όπου μπορείς να δεις τρισδιάστατα χωρίς να φοράς γυαλιά 3D, και κουράζει λιγότερο τα μάτια..

Για παράδειγμα παραθέτω μία τέτοια εικόνα εδώ, και άμα δεΙς το 3D σχέδιο που κρύβουν, συγχαρητήρια ;)

Tip: Ίσως μπορέσεις ευκολότερα να το καταφέρεις άμα πλησιάζεις/απομακρύνεσαι απ'την εικόνα (με χαλαρά πάντα τα μάτια λες και βλέπεις πέρα απ΄την εικόνα, τον ορίζοντα πίσω απ'τον υπολογιστή)... - μπορείς να πατήσεις πάνω της για να την δεις μεγαλύτερη.

ΙΙ. Μπορείς να ζεστάνεις τα χέρια σου τρίβοντάς τα μεταξύ τους, ή με ζεστό νερό, και στη συνέχεια, να κλείσεις τα μάτια σου, και να βάλεις τα χέρια σου από πάνω τους σκεπάζοντας τα με τις παλάμες σου (ένα χέρι σε κάθε μάτι). Χωρίς να τα πιέζεις.

Αυτή η ζεστασιά που εκπέμπεται απ'τα χέρια σου στην ουσία ζεσταίνει και χαλαρώνει αυτούς τους εσωτερικούς μύες των ματιών που έχουν κουραστεί.

16. Συγκεντρώσου περισσότερο!

Παραθέτω το παρακάτω άρθρο προαιρετικά να το διαβάσετε για το πώς να αυξήσετε περισσότερο τη συγκέντρωσή σας :)

Προτάσεις για συγκέντρωση από αυτές που ανέφερα παραπάνω είναι το κομμάτι του διαλογισμού, η άσκηση, η διατροφή, και η αποφυγή καφεΐνης που τείνει να σου δίνει ενέργεια μεν, αλλά σε κάνει να μη μπορείς να συγκεντρωθείς δε.

Αν θες κάτι που να σου δίνει ενέργεια αλλά να σου επιτρέπει συγχρόνως να συγκεντρώνεσαι, δοκίμασε πράσινα τσάγια, και συγκεκριμένα προτείνω "Yerba Mate" και "Matcha Green Tea" τα οποία είναι είδη τσαγιού, το δεύτερο πολύ ισχυρότερο (γιατί έχει και καφεΐνη μέσα του), που διεγείρουν μεν, δεν προκαλούν την απότομη πτώση όμως που κάνει ο καφές μετά από 6-7 ώρες, και σου επιτρέπουν να συγκεντρώνεσαι καθ'όλη τη διάρκεια αντί να σου διαχέουν το μυαλό (μπορείς να τα αναμίξεις και με Gingko Biloba που αυξάνει γενικότερα επιδόσεις εγκεφάλου).

Το Matcha μάλιστα, το είχαν ανακαλύψει και το χρησιμοποιούσαν κυρίως οι Zen μοναχοί γιατί είχαν δει ότι τους έδινε πολύ καλύτερη συγκέντρωση και τους ενίσχυε πολύ στον διαλογισμό τους. Πλέον το χρησιμοποιούν στις Ιαπωνία στις τελετές τσαγιού...

Κλείνοντας

Οτιδήποτε από τα παραπάνω θέλετε να κάνετε, καλύτερο είναι να κρατήσετε μια δικιά σας λίστα με αυτά που σας ενδιαφέρουν, και 3 πράγματα είναι το μυστικό για ΟΛΑ:

"Εξάσκηση, Εξάσκηση, Εξάσκηση."

Κατέβασε τώρα το άρθρο που διαβάζεις σε εκτυπώσιμη μορφή, σε pdf, ώστε να μπορείς να το στείλεις ή να το χαρίσεις σε φίλους, φίλες, συμμαθητές, καθηγητές και συγγενείς σου.


Επίσης θα λαμβάνεις νέα τα νέα άρθρα ή podcasts κατευθείαν στο email σου, μαζί με bonus υλικό!

Πάτα το κουμπί παρακάτω για να δεις και άλλα άρθρα σχετικά με το διάβασμα και τη μνήμη:

Θέλω να βελτιώσω τις επιδόσεις μου στο διάβασμα