Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast!

Μπες στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts, πάτα "Follow", και γράψε ένα σύντομο Review, ώστε να το βρει περισσότερος κόσμος που το χρειάζεται!

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

  • Πόσες φορές μας έχει τύχει να πρέπει να πάρουμε μια απόφαση αλλά να μην μπορούμε;
  • Πόσες φορές αναβάλλουμε τις αποφάσεις που ΞΕΡΟΥΜΕ πως πρέπει να πάρουμε;
  • Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των καλών ηγετών και του υπόλοιπου κόσμου;

Παρακάτω θα αναλύσουμε γιατί συμβαίνουν αυτά και το τι μπορείς να κάνεις για να το μειώσεις ή να σταματήσεις να το κάνεις αυτό.

Όμως, ας ξεκινήσουμε με το τελευταίο:

Η διαφορά μεταξύ των καλών ηγετών και του υπόλοιπου κόσμου

Είναι με λίγα λόγια το πόσο ενδίδουν στους φόβους τους ή όχι. 

Και αυτό φαίνεται στο πόσο γρήγορα παίρνουν τις αποφάσεις τους.

Δε μιλάμε για βιαστικές αποφάσεις εδώ.

Κύριο γνώρισμα των καλών ηγετών (και μιας ελκυστικής προσωπικότητας) είναι η "Παρουσία" = το να βρίσκονται στο παρόν.

Όταν βρίσκεσαι στο παρόν, μαγικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν:

  • Η επικοινωνία σου με τους άλλους ανθρώπους είναι πολύ πιο αποδοτική.
  • "Διαβάζεις" καλύτερα τον κόσμο, τις αντιδράσεις του, τις σκέψεις του, και μπορείς να δράσεις αναλόγως.
  • Γίνεσαι πιο αρεστός απ'τους άλλους και τους επηρεάζεις περισσότερο.
  • Είσαι περισσότερο ήρεμος, παρατηρείς και βλέπεις περισσότερα - ευκαιρίες, λύσεις και επιλογές.
  • Φοβάσαι και αγχώνεσαι λιγότερο - και τα δύο είναι παιχνίδια ενός μυαλού που βρίσκεται στο παρελθόν ή στο μέλλον - και όχι στο παρόν.
  • Παίρνεις καλύτερες αποφάσεις γιατί δεν αφήνεις το παρελθόν και το μέλλον να σου θολώσουν τη σκέψη - βλέπεις τα τωρινά δεδομένα και απαντάς καταλλήλως σε αυτά.

Έτσι, καταλήγουμε στη βασική διαφορά των καλών ηγετών: ζυγίζουν τις επιλογές τους και παίρνουν αποφάσεις γρήγορα.

Αυτός είναι ο ρόλος τους εξάλλου.

Το να ζυγίζεις τις επιλογές σου και να παίρνεις μια καλή απόφαση γρήγορα και υπό πίεση, είναι μία ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ.

Πώς όμως χτίσαν μια τέτοια ικανότητα;

Σαν οποιαδήποτε άλλη ικανότητα.

Την εκπαίδευσαν, "έφαγαν τα μούτρα τους", σίγουρα πήραν και (ΠΟΛΛΕΣ) λάθος αποφάσεις, όμως μάθανε, και κάθε φορά παίρναν όλο και καλύτερες.

Τι είναι αυτό, όμως, που σε εμποδίζει να γίνει σαν αυτούς;

Και εδώ ερχόμαστε στους 4 κύριους λόγους για τους οποίους αναβάλλουμε συνεχώς το να πάρουμε κάποια απόφαση:

Οι 4 λόγοι που αναβάλλουμε τις αποφάσεις μας

Πολλές φορές μας έχει τύχει να αποφεύγουμε να πάρουμε κάποια απόφαση.

Δεν είναι κάτι καινούριο.

Όλοι οι άνθρωποι το κάνουν και πάντα το κάνανε.

Και αυτό οφείλεται σε 4 κύριους φόβους που θα πρέπει κάποιος να ξεπεράσει ή να μάθει να διαχειρίζεται, εάν θέλει να παίρνει γρηγορότερες και καλύτερες αποφάσεις:

α. Φόβος Λάθος Επιλογής

Φοβόμαστε ότι θα κάνουμε την λάθος επιλογή.

Και γι'αυτό το λόγο παραμένουμε στάσιμοι, προτιμώντας έτσι, συνειδητά ή μη, να μην κάνουμε καμία επιλογή. Όμως,

Η μόνη αποτυχία, είναι η αποτυχία του να πάρουμε μια απόφαση και να παραμεινουμε στασιμοι.

Το να μην παίρνεις μια απόφαση, είναι και αυτό από μόνο του μια απόφαση - και μια μορφή αναβλητικότητας.

Περιμένεις "την κατάλληλη στιγμή", ή την "όρεξη" να σου'ρθει.

Όμως στην πραγματικότητα, απλά φοβάσαι να πάρεις μια απόφαση.

β. Αβεβαιότητα για το "Τι θα σημαίνει" η απόφαση

Άλλες φορές δεν παίρνουμε μια απόφαση, γιατί δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, και τι θα γίνει εάν επιλέξουμε αυτό ή το άλλο.

Το θέμα όμως είναι ότι ποτέ δεν θα είμαστε 100% βέβαιοι τι θα σημαίνει αυτό ή το άλλο.

Πάντα παίρνουμε τις αποφάσεις μας βάσει πιθανοτήτων - μας φαίνεται πιο πιθανό να συμβεί αυτό ή εκείνο.

Οπότε η επιλογή θα πρέπει να γίνει με βάση τις μεγαλύτερες πιθανότητες.

Αναγνωρίζοντάς  αυτό, καταλαβαίνουμε ότι όλες οι αποφάσεις του παρελθόντος μας,  είχανε ληφθεί βάσει πιθανοτήτων.

Πόσες φορές έχουμε πει "όχι ρε φίλε, έπρεπε να έχω διαλέξει το άλλο!" 

Προφανώς και δεν θα μπορούσαμε τότε να προβλέψουμε όλα αυτά που θα γίνονταν στη συνέχεια και πιο θα ήταν "σωστό". Και κάναμε αυτό που πιστεύαμε.

Καθυστερούμε γιατί πιστεύουμε ότι εάν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν από μόνα τους, θα διακρίνουμε καλύτερα ποια είναι η καλύτερη απόφαση και θα την πάρουμε τότε.

Κάτι το οποίο δυστυχώς γίνεται πολύ πολύ σπάνια, και έτσι οδηγούμαστε στη στασιμότητα.

Αντίδοτο για (α) και (β):

"Εάν πάρω τη λάθος επιλογή, ποιο είναι
(1) το χειρότερο δυνατό,
(2) το πιο πιθανό και
(3) το καλύτερο δυνατό σενάριο;"

Κάνε μια λίστα με τα χειρότερα που μπορούν να συμβούν, και πώς μπορείς να τα ελαχιστοποιήσεις, τι μπορείς να κάνεις τότε.

Τις περισσότερες φορές, το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ΤΙΠΟΤΑ. Καλά διάβασες.

Τις περισσότερες φορές, το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ΤΙΠΟΤΑ.

Να παραμείνεις εκεί που ήσουν, και απλά να μην υπάρξει βελτίωση, να έχεις χάσει λίγο χρόνο ή/και μηδαμινά χρήματα και να έχεις πάρει ένα μάθημα βλέποντας κάτι αν λειτουργεί ή όχι.

Αυτό μπορεί να είναι και το πιο πιθανό.

Όμως στην καλύτερη;

Πες ότι σου αυξάνει τα κέρδη κατά ένα 5% το μήνα. Διόλου άσχημο.

Ή ότι δεν κερδίζεις τίποτε άμεσα, αλλά ότι έχει πολύ καλύτερες προοπτικές από αυτές που έχεις ήδη (στην τώρα δουλειά / σχέση / θέση κλπ)

Είναι αυτή η περίπτωσή σου;

Αν ναι, τότε συνειδητοποίησέ το, και προχώρα.

Θέσε ένα χρονικό περιθώριο (πχ 1 ώρα ή 1 εβδομάδα, ανάλογα με το πόσο κρίνεις απαραίτητο).

Μάζεψε όλες τις πληροφορίες που μπορείς.

Βάλ'τις κάτω στο χαρτί εάν είναι σημαντική απόφαση (γιατί το μυαλό μας τείνει να μπαίνει σε αιώνιους κύκλους).

Και πάρε μια απόφαση.

Το να το αναβάλλεις δεν αλλάζει τίποτα πέρα απ'το ότι χάνεις τον χρόνο σου, και πιθανές ευκαιρίες/αποτελέσματα που θα είχαν προκύψει αν το είχες ήδη ξεκινήσει.

γ. Μας λείπει η εκπαίδευση της ικανότητας λήψης αποφάσεων.

Ο μόνος τρόπος να ενδυναμώσουμε αυτή την ικανότητα, είναι όπως και κάθε άλλη: χρησιμοποιώντας τη όσο πιο συχνά γίνεται.

Χρησιμοποίησε την ικανότητα αυτή όσο πιο συχνά γίνεται!

Πρέπει να αρχίσουμε να παίρνουμε συνειδητά περισσότερες αποφάσεις.

Σίγουρα πολλές θα είναι λάθος.

Όμως ακόμα και αυτό είναι πολύ προτιμότερο από το να μείνουμε στάσιμοι. 

Οι λάθος αποφάσεις μας θα είναι αυτές που θα μας διδάξουν.

Όσο εκπαιδεύουμε την ικανότητα της αποφασιστικότητας και όσο περισσότερες αποφάσεις παίρνουμε, τόσο περισσότερο θα μαθαίνουμε να τις παίρνουμε πιο γρήγορα και να είναι πιο σωστές, βασισμένες στην πείρα που θα προσκομίζουμε καθ'οδόν.

“Η καλή κρίση είναι το αποτέλεσμα της εμπειρίας,
και η εμπειρία είναι το αποτέλεσμα της κακής κρίσης.”
~Mark Twain~

Αντίδοτο

Εκπαιδεύσου από τις απλές, μικρές, καθημερινές επιλογές, και παίρνε γρήγορα αποφάσεις.

Άρχισε να παίρνεις όλο και περισσότερες μικρές αποφάσεις για να χτίσεις αυτόν τον "μυ" (/ικανότητα).

δ. Αίσθημα Υπερφόρτωσης

Τελευταίος λόγος που δεν αποφασίζουμε, είναι ότι πολλές φορές αισθανόμαστε υπερφορτωμένοι, γιατί μας φαίνεται σαν ένα "τεράστιο βήμα" ή "μεγάλη αλλαγή" από τα συνηθισμένα.

Δεν ξέρουμε από που να πρωτο-ξεκινήσουμε, και γι'αυτό δεν ξεκινάμε καθόλου, και χανόμαστε σε ανούσιες λεπτομέρειες που απλά πιστεύουμε ότι θα μας κερδίσουν λίγο χρόνο, μέχρι να "μαζέψουμε το κουράγιο" να πάρουμε την απόφαση, ή μέχρι να "αισθανόμαστε έτοιμοι" ή να έρθει η "σωστή στιγμή". 

Εν ολίγοις, το αφήνουμε εντελώς στην τύχη και τις συγκυρίες και πιστεύουμε στα θαύματα.

Αντίδοτο

Σπάσε το "μεγάλο βήμα" σε μικρότερα.

Θες να βρεις μια ισορροπία, που να μην είναι άπειρα μικρά και χαθείς ακόμα περισσότερο, αλλά και ούτε πολύ μεγάλα που να σου φαίνονται ακατόρθωτα.

Σωστή τεμάχιση = μεγαλύτερη κινητοποίηση + περισσότερα αποτελέσματα.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα σύστημα/τρόπο σκέψης, μια νοοτροπία, που θα μας κάνει να εστιάζουμε στα αποτελέσματα που θέλουμε, αντί για τη (άσκοπη) δραστηριότητα.

Το ότι είσαι απασχολημένος δε σημαίνει ότι είσαι και παραγωγικός.

Θες να παράγεις ωφέλιμα αποτελέσματα μακροχρόνια.

Εν ολίγοις, γίνε πιο προσανατολισμένος στους στόχους σου (goal-oriented).

Άρχισε να κυνηγάς τα αποτελέσματα, και ξεκίνα απ'τα μικρά αποτελέσματα και στόχους.

Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, σου συνιστώ να διαβάσεις το παρακάτω:

Γιατί ο εαυτός μας έιναι ο χειρότερός μας εχθρός;

Ποιο είναι ΤΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ που αν γνωρίσεις, μάθεις και αρχίσεις να αναλογίζεσαι περισσότερο, θα σου γλιτώσει ΠΟΛΛΑ χρόνια στασιμότητας;

Τι κίνδυνος παραμονεύει κάθε φορά που πάμε να κάνουμε το επόμενο βήμα;

Διάβασε αυτό εδώ: Αποφάσισε και ξεκίνα με δύναμη

Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός; (ιστορία Γιώργου part 4)

Σε έναν του καφέ τους ο Γιώργος με τον διευθυντή του, πιάσαν την κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση την προηγούμενη φορά

«Δεν μου λες ρε Παναγιώτη, είπαμε ότι δε μετράει τόσο ο προορισμός, όσο το ταξίδι, και ότι ο δρόμος, οι λύσεις και οι ευκαιρίες θα εμφανίζονται καθ’οδόν.

Αλλά πώς ξέρεις ότι έχεις τον σωστό προορισμό;

Πώς ξέρω εγώ ότι από όοοολα αυτά που μου αρέσουν, αυτός είναι ο αληθινός προορισμός μου;

Πώς μπορώ να τον ξεχωρίσω από τον θόρυβο που κάνουν όλα τα υπόλοιπα που θέλω;

Και πάνω απ’όλα – πώς ξέρω ότι δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;» ρωτάει ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του και του λέει χαμηλόφωνα, ψιθυρίζοντας σχεδόν, σαν να του αποκαλύπτει ένα μεγάλο μυστικό:

«Ο αληθινός προορισμός είναι αυτό που θες περισσότερο απ’όλα τ’άλλα, και δε θα το μετανοιώσεις όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσεις.

Ο αληθινός προορισμός είναι αυτός που θα σε γεμίσει μεν, αλλά σε φοβίζει περισσότερο απ’όλους τους άλλους.

Είναι αυτός που έχει τον πιο δύσκολο δρόμο για σένα

Δεν θα τον παραδεχτείς και δε θα σου φανερωθεί αμέσως.

Αλλά είναι αυτό που εάν δεις κάτι αντίστοιχο σε κάποια ταινία δακρύζεις.

Εάν δεις κάποιον να το έχει, να το ζει ή να παλεύει προς τα εκεί, τον ζηλεύεις μέσα σου.

Όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλή – αυτή που λες στον εαυτό σου «θέλω και εγώ…».

Είναι αυτό που μπορεί να το ήθελες από μικρός, αλλά αργότερα όσο μεγάλωνες, ήρθαν οι ενήλικες με τις δικές τους ανασφάλειες και περιορισμούς για τον κόσμο και σου είπαν “καλά τα όνειρα, αλλά γίνε ρεαλιστής, ο κόσμος δε δουλεύει τόσο απλά, πρέπει να κάνεις κάτι για να επιβιώσεις.”

Ή μπορεί να μη σε περιόρισαν άμεσα, αλλά έμμεσα – να προέβαλαν πάνω σου τις δικές τους επιθυμίες, απωθημένα και όνειρα που είχαν μικροί αλλά αγνοήσαν για πάρα πολύ καιρό, και να σε σπρώξαν προς τα εκεί – προς τον δικό τους δρόμο.

Έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου.

Πρόσεχε μην ακολουθήσεις τους δρόμους τους άλλους, γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός σου δρόμος.

Ο αληθινός σου δρόμος είναι αυτό που αναβάλλεις συνεχώς..

…Και προσπαθείς να ξεχαστείς με πιο εύκολους μικρο-προορισμούς και επιτυχίες, προκειμένου να αποσπάσεις την προσοχή σου από αυτό που είναι το δύσκολο και το καλύτερο για σένα…

Γιατί νομίζεις ότι ο κόσμος καταλήγει σε τόσους εθισμούς που του μουδιάζουν το μυαλό;

Ίσως βέβαια να τον θεωρούσες υπεράνω των ικανοτήτων σου και γι’αυτό να τον απέρριπτες μονομιάς μέχρι τώρα. 

Και επειδή τον θεωρούσες ακατόρθωτο, αυτό συνεχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Ενώ ξέρεις πολύ καλά μέσα σου ότι αυτό είναι αυτό που ήθελες εξ αρχής.

Ξέρεις ότι αυτό θα σου φέρει τη μεγαλύτερη χαρά, ικανοποίηση, πληρότητα, αυτοσεβασμό και αναγνώριση.

Όμως σου λέω: αυτός είναι η Νέα σου Ιθάκη.

Το επόμενο βήμα για σένα λοιπόν, είναι να καθορίσεις αυτό:

Τι φοβάσαι περισσότερο απ’όλα;

Τι θα ήθελες, αλλά έχει τόσο πολύ κόπο, ενέργεια και δυσκολίες που σε αποθαρρύνει;

Τι είναι αυτό που σε θολώνει από τη δυσκολία, και καταλήγεις να ασχολείσαι με δευτερεύοντα και τριτεύοντα πράγματα και επιτυχίες;

Τι είναι ο μεγαλύτερος και πιο δύσκολος στόχος που θα μπορούσες να θέσεις;

Τι είναι αυτό που λες – ναι, θα το ήθελα, αλλά αποκλείεται εγώ να τα καταφέρω;

Πίστεψε στον εαυτό σου.
Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Γιατί αν δεν το κάνεις εσύ,
κανένας άλλος δεν πρόκειται να το κάνει για εσένα.

Κάτσε και συζήτησέ το με τον εαυτό σου.

Κάνε τις ερωτήσεις* των κλίσεων και των δυνάμεών σου (για τους συνδρομητές έχω pdf 25+33extra ερωτήσεων, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω – γράφεσαι στη δεξιά στήλη).

Σκέψου και απάντα τις εξής ερωτήσεις για να βρεις πού είσαι δυνατός.

  • Τι σε κάνει πιο ευτυχισμένο στη ζωή σου; Τι σε ενθουσιάζει;
  • Τι θα έκανες εάν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις;
  • Τι φοβάσαι περισσότερο για την επόμενη γεννεά;
  • Εάν μπορούσες να είσαι μέρος του κοινού, στην δική σου κηδεία (100+ χρονών), τι θα ήθελες να ακούσεις τους ανθρώπους να λένε για εσένα;
  • Ποιας Επανάστασης θα ήθελες να ηγηθείς;

Όλες αυτές τις ερωτήσεις, γράψ’τες κάπου, και πάρ’τες μαζί σου σε ένα ήρεμο μέρος.

Που ξέρεις ότι δε θα σε ενοχλήσουν για τουλάχιστον μία ώρα.

Μπορείς στο δάσος, ή σε μία ωραία καφετέρια ή έναν κήπο στο κέντρο ή σε μία βιβλιοθήκη.

Όπου σε εμπέει περισσότερο.

Και κάτσε και γράψε ασταμάτητα.

Άφησε ελεύθερο το μυαλό σου.

Μη κριτικάρεις καμία ιδέα. Μην κριτικάρεις τίποτα.

Το νόημα είναι να τα βγάλεις από μέσα σου στο χαρτί απευθείας, με όσο λιγότερη λογοκρισία γίνεται.» κατέληξε ο Παναγιώτης.

Μετά από όλες αυτές τις ερωτήσεις, ο Γιώργος είχε μείνει άναυδος.

Απαντήσεις είχαν αρχίσει να ξεπηδούν στο μυαλό του, σκέψεις, ιδέες και όνειρα από καιρού ξεχασμένα.

Αφού τις κατέγραψε ο Γιώργος και τις συζήτησαν λίγο, τον ευχαρίστησε και έφυγε.

Στον δρόμο για τον γυρισμό άρχισε να σιγοσφυρίζει χαρούμενος.

Είχε πολύ καιρό να το κάνει.

Σημειώσεις:

**Αυτές, και αρκετές ακόμα ερωτήσεις, έχω στο (ανανεωμένο) pdf για τους συνδρομητές – 25 βασικές (+33 έξτρα) ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου – και έτσι να μπορείς να κάνεις πιο συνειδητά τα επόμενά σου βήματα.

Συνδρομητής μπορείς να γίνεις στα δεξιά βάζοντας το email σου και επιβεβαιώνοντάς το θα σου αποσταλλεί το link να τα κατεβάσεις.**

Αν σου άρεσε, like + share στο Facebook (ή όπου αλλού θες) :)

Αν θες να διαβάσεις περισσότερα για το ποιοι είναι οι 4 πιο συνηθισμένοι λόγοι που φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις και το αναβάλλουμε συνεχώς – και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε, κοίτα εδώ: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Προηγούμενη ιστορία εδώ – Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Επόμενη ιστορία εδώ – Μέρος 5: Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα;

Γιατί, τις περισσότερες φορές, δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε;

Μέσος χρόνος ανάγνωσης ~6 λεπτά

 

Τι θα γινόταν εάν υπήρχε ένας Κυβερνήτης του κόσμου; μια μεγαλύτερη Συνείδηση;

Πες το Θεό, πες το Αλλάχ, πες “Αρχιτέκτονα” (όπως ήταν στο “Matrix”), πες το ό,τι θες, ή μην το πεις και τίποτα, αλλά ακολούθησε για μια στιγμή αυτά που γράφω. Ας τον λέμε απλά Κυβερνήτη.

Πες ότι αυτός ο Κυβερνήτης μπορούσε να ελέγξει όλη την “Τύχη” στη ζωή σου: το ποιόν θα συναντούσες, ποιόν όχι, πώς θα πήγαιναν οι αλληλεπιδράσεις σου με τους άλλους ανθρώπους, σε τι προβλήματα θα έμπαινες, ποια θα ήταν η κατάσταση της υγείας σου και του σώματός σου, τα οικονομικά σου, οι επαγγελματικές σου ευκαιρίες, και γενικότερα οτιδήποτε βρίσκεται στο Υλικό πεδίο, σε αυτόν τον κόσμο. Το λεγόμενο “Matrix“.

Το μόνο πράγμα που δεν θα μπορούσε να αλλάξει και να διαχειριστεί άμεσα, είναι ο εγκέφαλός σου, οι απαντήσεις σου, και η εστίασή σου. Τουλάχιστον έχεις και συ κάποιο επίπεδο ελέγχου πάνω σε αυτά!

Τι θα γινόταν εάν αυτός ο Κυβερνήτης υπήρχε;

Θα τον ήθελες για εχθρό σου ή για φίλο σου;

Ποια πιστεύεις ότι είναι η ΠΑΡΟΥΣΑ σχέση σου με αυτόν τον Κυβερνήτη;

Ποια πιστεύεις ότι είναι η σχέση σου με τον κυβερνήτη του περιβάλλοντός σου, των σχέσεών σου, της ίδιας σου της ζωής;

Ποια είναι η σχέση σου με τον κυβερνήτη της ζωής σου;

Είστε αντίπαλοι; Του αντιστέκεσαι; Είστε σε πόλεμο; Είστε κολλητοί; Είστε πρώην; Είστε σε συγχρονισμό; Ή και οι δυο σας θέλετε τελείως διαφορετικά πράγματα;

Γιατί η ουσία των σχέσεων (συνεπώς και της σχέσης σου με τον Κυβερνήτη) είναι κάτι το ανύπαρκτο στον υλικό κόσμο, δηλαδή ούτως ή άλλως υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό μας. Πραγματικά μπορείς να διαλέξεις με ποιόν θες να έχεις σχέση και σε ποιο βαθμό, και να βλέπεις σχέση εκεί που δεν υπάρχει, και αντίθετα να μην βλέπεις σχέση εκεί που υπάρχει.. Και εφόσον οι σχέσεις υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας και δεν είναι κάτι το υλικό, αυτό που σκεφτόμαστε για αυτές, είναι και η αλήθεια που βιώνουμε!

Για μένα πολλές φορές η σχέση μου με αυτόν τον Κυβερνήτη είναι μια συνεχούς, επιμένουσας, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ: 

Αυτός τραβάει το σκοινί προς τη μια μεριά, και εγώ προς την άλλη.

Το αποτέλεσμα είναι να συμβιβαζόμαστε και οι δυο μας. Κανένας από τους δυο μας να μην παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει.

Μπορώ να δω ότι με αγαπάει.

Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες από δω και από κει τριγύρω μου, πολλές μαγικές στιγμές, πολλά πράγματα για τα οποία είμαι ευγνώμων, και πολλές “συμπτώσεις” (μερικές φορές περισσότερες απ’όσες μπορεί να περιγράψει η στατιστική) που με βοηθούν να προχωρήσω προς τα εκεί που θέλω.

Αλλά, γαμώτο, υπάρχουν και κάποια πράγματα που δεν μπορώ να τα ανεχτώ.

Πράγματα και καταστάσεις που με κατατρώνε ολημερίς, αφήνοντάς με εντέλει με μια αίσθηση κενού μέσα μου. Πράγματα για τα οποία λέω “γιατί σε μένα ρε;”… Και πράγματα που δεν παίρνω ποτέ απ’τη ζωή.

Ζητάω, ζορίζομαι, προσπαθώ σκληρά, αλλά τα πράγματα δεν βελτιώνονται ΚΑΘΟΛΟΥ.

Ποια θα ήταν η ιδανική σου σχέση με αυτόν τον “Κυβερνήτη”;

Δε θα ήταν μια κατάσταση απόλυτου συγχρονισμού;

Μια κατάσταση που θέλω κάτι και ΜΠΑΜ, να το.

Μπορείς να μου δώσεις λίγο παραπάνω απ’αυτό; ή απ’τ’άλλο;

ΜΠΑΜ, και να το.

Οτιδήποτε να συμβαίνει ακριβώς όταν χρειάζεται, και όταν το θέλω περισσότερο.

Οι συγκυρίες και οι συμπτώσεις που να συμβαίνουν σε μένα και σ’όλο μου το περιβάλλον, να απαντούν σε αυτό που θέλω περισσότερο και να με βοηθούν με τους στόχους μου, τις σχέσεις μου, τις δυσκολίες μου, και την καθημερινή μου ζωή…

Και απ’την άλλη μεριά, θέλει αυτός κάτι; ΜΠΑΜ, του το δίνω αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Καλύτεροι φίλοι για μια ζωή. Αυτό δεν θα’ταν πραγματικά το ιδανικό;

Θυμάμαι μερικές φορές, που για λίγες μέρες, η ζωή μου ήταν ακριβώς έτσι, σαν να ήμασταν κολλητοί.

Και ήταν κορυφαίες στιγμές, που θα τις θυμάμαι για όσο ζω.

Συγχρονισμοί, συμπτώσεις, και “τύχη” που πραγματικά έμοιαζε σαν από όνειρο, λες και πραγματικά, όπως λέει και ο Paolo Coelho, το σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ μου.

ΠΩΣ ΟΜΩΣ;;;

ΠΩΣ, όμως, μπορούμε να γίνουμε κολλητοί φίλοι με τον “κυβερνήτη/σύμπαν/οτιδήποτε κυβερνά τις εξωτερικές συνθήκες”; Αυτόν που ελέγχει την πραγματικότητά μας και το περιβάλλον μας;

(Ξέρω ότι επιχειρώ κάτι δύσκολο αυτή τη στιγμή, καθώς αυτή η ερώτηση βρίσκεται στην καρδιά της ύπαρξης των θρησκειών, αλλά και πάλι, χρησιμοποίησαν αυτή την ερώτηση για να προάγουν πολέμους, και να δώσουν εξουσία σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Αυτό που προσπαθώ να κάνω εδώ είναι να μείνω ΜΑΚΡΙΑ από το οποιοδήποτε θρησκευτικό κομμάτι, φανατισμούς κλπ, και να δω τα πράγματα από μια σκοπιά απλή, ενός παιδιού, με μια απλή, κοινή λογική…)

Πιστεύω πως πάει όπως και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις:

ΕΣΤΙΑΣΕ στα ΚΑΛΑ πράγματα

Πρώτα, πρέπει να εστιάσουμε σε αυτά που ΘΕΛΟΥΜΕ και μας αρέσουν, και να μην δώσουμε και πολύ σημασία στα υπόλοιπα.

Δεν λέω να τα αγνοούμε, αλλά να τα αναγνωρίζουμε, και εφόσον μπορούμε να τα αλλάξουμε, να κάνουμε κάτι γι’αυτό.

Αν όχι, τότε να προσπαθούμε να τους δώσουμε διαφορετική ερμηνεία ή και ναι, αυτά να τα αγνοούμε εντελώς (εφόσον δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι).

Σίγουρα, υπάρχουν πολλοί λόγοι, μερικές φορές, να πεις “στο διάλο” σε πολλούς απ’τους φίλους σου και τους κολλητούς σου (και στον κυβερνήτη του matrix).

Αλλά για να είμαστε ακόμα κοντά τους, σημαίνει ότι εστιάζουμε ΠΟΛΥ περισσότερο σε αυτά που μας ΑΡΕΣΟΥΝ/ σε αυτά που αγαπάμε σε αυτούς και σε αυτά που μας προσφέρουν.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία θα μπορούσαμε να πούμε “σε ευχαριστώ, ρε, αυτό ήταν πραγματικά τέλειο”.. Οπότε εστιάζουμε απλά στα δεύτερα, σωστά;

Ασκήσεις για να βελτιώσεις τη σχέση σου με τον “κυβερνήτη”

gratitudejournal-e1359688676693Για να εμβαθύνω λίγο στην αποπάνω παράγραφο, θα γράψω ένα ολόκληρο άρθρο πάνω στην Ευγνωμοσύνη και την Εκτίμηση, που είναι κάτι που λείπει πολύ απ’τις ζωές των περισσότερων, και είναι πραγματικά η πιο εύκολη και μικρή αλλαγή που θα είχε τα πιο μεγάλα αποτελέσματα από οτιδήποτε άλλο, από τις σχέσεις μας και τη διάθεσή μας, μέχρι την υγεία μας και τα επαγγελματικά μας.

Όμως προς το παρόν:

Ξεκίνα να παρατηρείς τι είναι καλό στη ζωή σου.

Για ΤΙ είσαι πραγματικά υπερήφανος στη ζωή σου; Τι εκτιμάς; Ποιες είναι 5 μαγικές στιγμές που έζησες σήμερα; Χτες; Προχτές; Αυτή τη βδομάδα; Τον προηγούμενο μήνα; Το περασμένο τρίμηνο; εξάμηνο; έτος; Τι αγαπάς στη ζωή σου αυτή τη στιγμή; Ποιον/α; και ποιος πιστεύεις ότι σε αγαπάει αυτή τη στιγμή και νοιάζεται για σένα; Πες το. Παραδέξου το.

Τι ανυπομονείς να έρθει; Σήμερα; Μέσα στην εβδομάδα; Μέσα στους ερχόμενους μήνες και χρόνια;

Ρώτα πιο θετικές ερωτήσεις, και θα λάβεις πιο θετικές απαντήσεις :)

Δίνε με όλη σου την καρδιά

Δεύτερο έρχεται το κομμάτι της “Προσφοράς“.

Όταν πρόκειται για τους κολλητούς μας και τους φίλους μας, δίνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Με όλη μας την καρδιά.

Δεν κρατάμε σκορ και δεν μετράμε πόσες φορές δώσαμε εμείς και πόσες φορές μας έδωσαν αυτοί.

Ούτε δίνουμε για να μας το ανταποδώσουν και αυτοί.

Επειδή, απλά, ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ότι υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, ΠΡΟΣΦΟΡΑ και από τις ΔΥΟ πλευρές, αμέτρητες φορές.

Το ερώτημα, νομίζω, που πρέπει να θέσουμε, είναι σε ΠΟΙΕΣ πτυχές αντιστεκόμαστε από αυτά που μας δίνονται, τακτικά, από τον κυβερνήτη;

Και ΤΙ ο κυβερνήτης ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ θέλει, τι πραγματικά μετράει για αυτόν, ώστε να του το δώσουμε με όλη μας την καρδιά;

Για να το βρούμε αυτό υπάρχει ένα μικρό τρικ. :)

Η άσκηση της Αντίστασης

Αυτό εδώ είναι το κομμάτι που ήθελα να μοιραστώ εξ αρχής και μου εντυπώθηκε περισσότερο. Όλα τα παραπάνω ήταν “εισαγωγή και προετοιμασία” για αυτό. Εδώ είναι το ζουμερό κομμάτι. Συγκεντρώσου για λίγο. Πάει κάπως έτσι:

Εάν ήταν να ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΔΗΜΟΣΙΩΣ (δηλαδή με τουλάχιστον 2 άτομα) αυτό που θέλω, θα το έκανα; Και κάτι πολύ πιο δύσκολο – Θα το μοιραζόμουν σαν “status” στο Facebook; θα το έκανα tweet, θα το μοιραζόμουν έτσι ώστε όλοι να μπορούσαν να το δουν ή να το ακούσουν;

Εν ολίγοις, θα μπορούσαμε να ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ όλα τα υπόλοιπα;

Ευκαιρίες, προτάσεις, πειρασμούς, χρόνο, ενέργεια;

Θα θυσιάζαμε εν δυνάμει κάποιες σχέσεις μας με ανθρώπους γύρω μας που δεν θέλουν τα ίδια με εμας; Ανθρώπους που πολλές φορές εάν τους λέγαμε κιόλας αυτά που θέλουμε θα μας έλεγαν τρελούς και θα προσπαθούσαν να μας αποθαρρύνουν;

Νομίζω ότι η απάντηση πολλές φορές μάλλον είναι ΟΧΙ. Γιατί στρουθοκαμηλίζουμε, και κρυβόμαστε, αντί να ζητήσουμε ανοιχτά αυτό που θέλουμε.

Γιατί δεν τα θέλουμε αρκετά, και αμφιταλαντευόμαστε. Δεν τα ζητάμε ξεκάθαρα και με όλο μας το είναι.

Σε τι αντιστέκεσαι; Τι σε εμποδίζει;

– Οι λόγοι για τους οποίους δεν θα το μοιραζόσουν δημοσίως (ή με ορισμένους ανθρώπους), είναι και οι λόγοι που του αντιστέκεσαι, οι λόγοι που φοβάσαι ότι θα σε πληγώσουν.

– Οι φόβοι σου είναι τα πράγματα που σου μπλοκάρουν τον δρόμο να καταφέρεις αυτό που πραγματικά θέλεις.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που σε κρατάνε κρυμμένο από τους άλλους ανθρώπους που πραγματικά θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν όσο δε φαντάζεσαι.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που θα εμποδίσουν τον Κυβερνήτη απ’το να σου δώσει αβίαστα αυτό που θέλεις. Που θα πει “Αααα ώστε αυτό ήθελες;; Και γιατί δεν το έλεγες τόσο καιρό;”.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που κάνουν τον Ασυνείδητό σου εαυτό να σαμποτάρει τις προσπάθειές σου. Ιδίως καθώς πλησιάζεις τον στόχο σου, ο ασυνείδητός σου εαυτός γίνεται όλο και περισσότερο ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ και πιο ισχυρός στην προσπάθειά του να σε εμποδίσει (όπως ανέλυσα στα άρθρα μου “Σαμποτέρ: Ο άγνωστος πόλεμος μέσα μας” και “Μήπως σαμποτάρεις τον εαυτό σου χωρίς να το καταλάβεις;“)

Αυτοί οι (συχνά ασυνείδητοι) φόβοι είναι που σε κρατούν απ’το να πετύχεις αυτό που θέλεις. Αυτοί είναι οι σαμποτέρς των προσπαθειών σου την τελευταία στιγμή! Ο φόβος για αλλαγή, ο φόβος της απόρριψης, ο φόβος της επιτυχίας, και τα λοιπά.

Ερώτηση: Τι θα συμβεί στη χειρότερη;

Σκέψου ποιο θα ήταν πραγματικά το χειρότερο πιθανό σενάριο; 

Κοιτώντας σε τι πραγματικά αντιστέκεσαι, μπορείς να φέρεις αυτούς τους φόβους στην επιφάνεια της συνείδησης, και να δεις ΓΙΑΤΙ υποσυνείδητα σαμπόταρες τον εαυτό σου εξ’αρχής.

Αυτά τα χειρότερα πιθανά σενάρια, ίσως, βέβαια, και να μην συμβούν ποτέ!…

Αλλά, στην πραγματικότητα, όταν τα αντιμετωπίζουμε κατά μέτωπο, τις περισσότερες φορές ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμα και να συνέβαιναν, δεν θα ήταν τόσο χάλια όσο σκεφτόμασταν στην αρχή ότι θα’ταν…

Ακόμα και αυτά θα κρύβουν διαμάντια μέσα τους, πράγματα που και πάλι θα μας έδιναν αφάνταστη ευχαρίστηση, ευτυχία και πληρότητα. Και με κάποιον τρόπο θα μπορούσαμε να προσαρμοστούμε, θα κάναμε και την πλάκα μας, και κάποιο τρόπο θα βρίσκαμε να ξαναβγούμε από εκείνη την κατάσταση.

Αυτό κάνουν οι άνθρωποι από τότε που πρωτοπερπάτησαν – λύνουν προβλήματα, προσαρμόζονται και εξελίσσονται.

Πραγματικά Συνειδητοποιώντας, Απελευθερώνοντας και Αποδεχόμενοι τα χειρότερα πιθανά σενάρια είναι το μυστικό κλειδί για να γίνουμε κολλητοί με τον “Κυβερνήτη”. 

Γιατί τότε του επιτρέπουμε να εκφραστεί ελεύθερος γύρω μας και να κάνει τα γεγονότα να συμβούν.

Κατανόησε ότι δεν υπάρχει τίποτα που στην πραγματικότητα να φοβόμαστε και που μπορεί να μας στερήσει την ευτυχία, εκτός από τα πράγματα που ΕΜΕΙΣ τους επιτρέπουμε να το κάνουν.

Θα πρέπει να θες κάτι τόσο πολύ που κανένα από τα “χειρότερα πιθανά σενάρια” να μην είναι χειρότερο από το να μην αποκτήσεις αυτό που πραγματικά θες, και να επαναπαυτείς σε οτιδήποτε λιγότερο.

Γιαυτό και πιστεύω στο ρητό που λέει:

“Όταν θα θες να επιτύχεις τόσο πολύ όσο θες να αναπνεύσεις ενώ πνίγεσαι, τότε θα πετύχεις, γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή.” ~Ανώνυμος

Και με το να “πετύχεις” δεν εννοώ με τα στάνταρ της κοινωνίας.

Εννοώ αυτό που είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιτυχία (δες το άρθρο Τι είναι η πραγματική επιτυχία για εσένα;) για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά, καθώς ο καθένας μας της δίνει και διαφορετικό ορισμό.

Όταν ο πόνος του να κρατήσεις μια συμπεριφορά είναι ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ από τον πόνο του να την αλλάξεις, τότε θα συμβεί η αλλαγή.

Όταν συνειδητοποιήσεις ότι μια συμπεριφορά σου προσέφερε μόνο πόνο, και θα συνεχίσει για πάντα στο μέλλον να σου προσφέρει μόνο πόνο, χωρίς να έχεις φρούδες ελπίδες ότι κάτι θ’αλλάξει από μόνο του. 

Το θέμα είναι ότι επιλέγοντας που να εστιάσουμε, μπορούμε μόνοι μας να μεγενθύνουμε ή να απαλύνουμε αυτόν τον πόνο, προκαλώντας ή αποφεύγοντας έτσι την αλλαγή.

Το κάνουμε κάθε μέρα με το να επαναπαυόμαστε σε πολλά πράγματα.

  • Με το να απαλύνουμε το πώς είναι η πραγματικότητα.
  • Με το να “χρυσώνουμε το χάπι” και να κουκουλώνουμε αυτά που βιώνουμε με απαλές λεξούλες.
  • Με το να μας “χαϊδεύουν” τα αυτιά οι γύρω μας.

Όμως για αυτό θα μιλήσω σε μελλοντικό μου άρθρο γιατί σηκώνει πολύ “κράξιμο”. :)

Έχε το Θάρρος να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου, να αποδεχτείς την κατάσταση ως έχει, και να δεις τι μπορείς να κάνεις με αυτά που έχεις τώρα, εστιάζοντας σε αυτά που πραγματικά μετράνε για σένα.

Ο ήρωας δεν είναι πιο θαρραλέος από έναν συνηθισμένο άνθρωπο, αλλά είναι πιο θαρραλέος για 5 λεπτά παραπάνω.
~ Ralph Waldo Emerson (1803-1882) ~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εάν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο, πραγματικά θα με ευχαριστούσε πολύ να το μοιραστείτε με άλλα άτομα που πιστεύετε ότι θα τα βοηθούσε ή θα τα ενδιέφερε :) Δεν το έγραψα για να μείνει κρυφό, αλλά για να διαδοθεί σε αυτούς που ενδιαφέρονται! :)