ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ;

Τι έχει να σου προσφέρει το Neuro Self Mastery

Ζούμε σε μία εποχή με άπειρες επιλογές - Ό,τι ψάξουμε μπορούμε να το βρούμε.

  • Υπάρχουν 20 είδη απ'το κάθε προϊόν να επιλέξουμε και δεκάδες διαφορετικές υπηρεσίες ή επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.
  • Περισσότερα βιβλία έχουν εκδοθεί πλέον μέσα στα τελευταία 20 χρόνια απ'οτι σε όλα τα προηγούμενα χρόνια ΜΑΖΙ.
  • Κατοικούνται τα περισσότερα μέρη στον πλανήτη και υπάρχουν άπειρα μέρη να δούμε και να εξερευνήσουμε.
  • Οι επιστήμες έχουν διακλαδωθεί και εξειδικευτεί πιο πολύ από ποτέ.

Τι λείπει, όμως, απ'τον κόσμο;

Με τις άπειρες επιλογές και ευκαιρίες που πλέον μας δίνονται, όμως, δημιουργούνται νέα προβλήματα και ανάγκες.

Τα πανεπιστήμια και τα πτυχία έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, που πλέον το να έχεις πτυχίο είναι το δεδομένο, και πολλές φορές δεν λέει και τίποτα (τις περισσότερες φορές).

Ο κόσμος καταλήγει να μην το χρειάζεται ή να μην εφαρμόζει τίποτα από αυτά που τον μάθανε στο πεπαλαιωμένο πλέον εκπαιδευτικό σύστημα.

Έτσι καταλήγει να γίνεται όλο και πιο σύνηθες το να προοδεύουν άνθρωποι που παραιτήθηκαν από το Πανεπιστήμιο.

Γιατί αυτοί έμαθαν και είχαν καθημερινή τριβή με το επάγγελμα που θέλανε από πολύ πιο νωρίς - δε χάσανε χρόνο, και μαθαίναν μόνο χρήσιμα πράγματα μέσα από την πρακτική και την εξάσκηση, και την επαφή τους με τον εκάστοτε πελάτη, συνεργάτη και κατάσταση.

Μέσα από την υπερβολή και την αφθονία της σημερινής εποχής, αρχίζουν να αναδύονται οι εξής ανάγκες:

1. Απλούστευση και απλότητα

Στις μέρες μας υπάρχει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα από ποτέ.

Ο κόσμος πλέον πληρώνει, επιζητά και αναζητά την απλότητα στη ζωή του.

Όταν κάποιος μπορεί να κάνει κάτι με ποιο απλό και αποτελεσματικό τρόπο, η κοινωνία τον πληρώνει, και τον σπρώχνει προς τα μπροστά.

Η απλότητα είναι κάτι που λείπει σε όλους μας. Το μυαλό μας αποζητά την απλότητα. Ζούμε σε μία κοινωνία που διαδίδει πως οι περισσότερες επιλογές μας φέρνουν την ευτυχία. Όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Η απλότητα είναι αυτή που οδηγεί στην ευτυχία. Όσες περισσότερες επιλογές έχουμε, τόσο πιο δυστυχισμένοι είμαστε, όπως έχουν δείξει οι έρευνες.

"Η απλότητα είναι η υπέρτατη πολυπλoκότητα" ~ Λεονάρντο Ντα Βίντσι~

Click to Tweet

Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να πιάσουμε κάτι να το αναλύσουμε και να το κάνουμε πολύπλοκο, ώστε να το καταλάβουμε, και να ξαναεπιστρέψουμε στην απλότητα, αυτή τη φορά κατανοώντας το εις βάθος.

2. Καθοδήγηση

Στις μέρες μας υπάρχει λιγότερη καθοδήγηση από ποτέ.

Τα παιδιά έως και τέλος του Λυκείου δεν ξέρουν τι να κάνουν με τη ζωή τους και τις άπειρες επιλογές που τους ανοίγονται. Δεν ξέρουν καν τις επιλογές τους πολλές φορές. Εάν συμπεριλάβεις και τις επιλογές στο εξωτερικό, πάει χάθηκες.

Τα σχολεία δεν ασχολούνται ουσιαστικά με το μέλλον των παιδιών, αλλά με το "να βγάλουμε την ύλη που μας υποχρεώνει το Υπουργείο". Αντικαθιστούν τη Δημιουργικότητα των παιδιών με την Υπακοή, προετοιμάζοντάς τα για ένα δυσλειτουργικό Δημόσιο που είναι πλέον δεινόσαυρος, και καταπατώντας τις ικανότητες που χρειάζονται για το επιχειρείν - ή για να επιχειρίσουν το οτιδήποτε ουσιαστικό για τη ζωή τους.

Το Δημόσιο είναι ένας δεινόσαυρος που περιμένει να πεθάνει. Είναι το τελευταίο σύστημα που θα εξελιχθεί, αφού παραβιάζει βασικούς νόμους της φύσης, και δεν υπάρχει η ευγενής άμιλλα του ανταγωνισμού που υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα και τον υποχρεώνει να εξελιχθεί ώστε να επιβιώσει (όπως κάθε ζωντανός οργανισμός).

Οι γονείς και οι παππούδες δεν μπορούν προσφέρουν καθοδήγηση στις επιλογές των νεώτερων γενεών για πολλούς λόγους:

  • λόγω της άγνοιας των νέων δρώμενων,
  • λόγω της ταχύτητας με την οποία γίνονται τα άλματα στις επιστήμες και στην τεχνολογία, 
  • λόγω των εργαλείων (και του ιντερνετ) που μέχρι πριν 50 χρόνια δεν υπήρχαν
  • λόγω έλλειψης χρόνου και της ανάγκης να εργάζονται συνεχώς ώστε να παρέχουν τα απαραίτητα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σκεφτούν ήρεμα και μακροχρόνια.

Οι επιχειρήσεις ζητούν υπαλλήλους με ικανότητες που δεν τις λαμβάνεις από καμία σχολή, αλλά πρέπει να τις αναζητήσεις και να τις εκπαιδεύσεις από μόνος σου.

Οι περισσότερες σχολές δεν έχουν καμία επαφή πλέον με το τι συμβαίνει στον "έξω κόσμο" και δεν σε προετοιμάζουν καταλλήλως, εστιάζοντας φουλ στην θεωρία, και καθόλου στην πράξη.

Γίνονται καθηγητές άτομα που δεν "το'χουν", δεν έχουν μεταδοτικότητα, δεν έχουν υπομονή ή δημιουργικότητα, και συχνά είτε έγιναν για λάθος λόγους και με λάθος τρόπο καθηγητές, και δεν έχουν ιδέα απο διδασκαλία.

3. Κριτική σκέψη

Στις μέρες μας υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη για κριτική σκέψη από ποτέ.

  • Ώστε ο κάθε άνθρωπος να μπορεί να ξεδιαλύνει μόνος του το περιττό από το χρήσιμο.
  • Ώστε να μπορεί να βρει την ποιότητα μέσα στην ποσότητα και να πετάξει ό,τι δεν του χρειάζεται ή δε λειτουργεί για αυτόν
  • Ώστε να αγκαλιάσει τις δικές του απαντήσεις και να χαράξει το δικό του δρόμο.

Σε μία εποχή που δημοσιεύονται πάνω από 400.000 - 600.000 βιβλία κάθε χρόνο (μόνο στην Αμερική), και γράφονται πάνω από 70.000.000 νέα άρθρα κάθε μήνα, και να θες να τα διαβάσεις όλα, δεν σου φτάνουν ούτε 1.000 χρόνια.

Ο όγκος της πληροφορίας που βγαίνει συνεχώς είναι τόσο τεράστιος, και υπάρχει τόσο μεγάλη ανακύκλωση της πληροφορίας, αλλά και παραπληροφόρηση, που εάν κάποιος δεν μπορεί να σκεφτεί από μόνος του και να ξεσκαρτάρει το καλό από το περιττό, είναι καταδικασμένος να κυνηγάει την ουρά του.

4. Εποικοδομητική αμφισβήτηση

Στις μέρες μας υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη για εποικοδομητική αμφισβήτηση και διάλογο από ποτέ.

Το να μην πιστεύουμε ό,τι μας λένε και να ζητούμε αποδείξεις.

Πλέον, με τόσες νέες έρευνες που βγαίνουν συνεχώς (εκ των οποίων κάποιες σωστές, κάποιες με στατιστικά λάθη, κάποιες με "μαγειρεμένα" νούμερα προκειμένου να δημοσιευτούν, που ξεγελάνε τον κόσμο), ο κόσμος χρειάζειται κάπως να μπορεί να ελιχθεί μέσα σε αυτό τον λαβύρινθο.

Πλέον υπάρχουν βάσιμες ενστάσεις για τις περισσότερες ιδέες και σκέψεις. Υπάρχουν έρευνες που υποστηρίζουν όλες τις αντίπαλες απόψεις.

Χρειάζεται να μπορείς να αμφισβητείς τα όσα ακούς ακόμα και αν προέρχονται απο "αυθεντίες" στο χώρο, και να μπορείς να επεξεργάζεσαι την "μασημένη τροφή" που σου δίνουν.

Και χρειάζεται να χτίσεις την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και την αυτοπεποίθησή σου, ώστε

  1. καταρχάς να μην προσβάλλεσαι εύκολα,
  2. να μπορείς να δεις την αντίθετη όψη και τους ισχυρισμούς του άλλου και να καταλάβεις τι εννοεί
  3. να μπορείς να κάνεις οικοδομητική κουβέντα ώστε να πάρεις κάτι από αυτήν
  4. να είσαι αρκετά ευέλικτος ώστε να μπορείς να αλλάξεις τις απόψεις σου εάν κάπου έχεις λάθος
  5. να είσαι υπεράνω των απόψεών σου, ώστε να μπορείς να αναγνωρίσεις και να παραδεχτείς ότι κάνεις λάθος.

Αλλά πάνω απ'όλα:

5. ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Ή αλλιώς, η ανάγκη του να κατανοούμε τον εαυτό μας, να τον μάθουμε όσο καλύτερα μπορούμε, ώστε εν συνεχεία να μπορούμε να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας.​

Για να μπορέσεις να κατακτήσεις τον οποιοδήποτε στόχο, θα πρέπει να μπορέσεις πρώτα να καταλάβεις τον εαυτό σου, και να ξεπεράσεις τον παλιό σου εαυτό και τρόπο σκέψης, με κάποιο τρόπο.

Η Αυτογνωσία είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για να σταματήσεις να "πυροβολάς τα πόδια σου", και να σαμποτάρεις τον εαυτό σου και τις προσπάθειές σου.

Τη θες για να μπορείς να μάθεις από τα λάθη που επαναλαμβάνονται  με το μικρότερο δυνατό κόστος (ψυχολογικό ή υλικό), και να μπορέσεις να πετύχεις τον στόχο σου, μικρό ή μεγάλο, και να προχωρήσεις στο επόμενο κεφάλαιο.

Τη χρειάζεσαι για να ξέρεις τα αδύναμα σημεία σου, και τι θα εκμεταλλευτούν οι άλλοι για να σε παρασύρουν έξω από τον δρόμο σου.

Υπάρχουν πλέον τόσα άπειρα ερεθίσματα γύρω μας που είναι πανεύκολο αποπροσανατολιστείς, να "σκοντάψεις" και να χαθείς σε επικίνδυνα σκοτεινά δρομάκια ή να καταλήξεις να κάνεις κύκλους χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Έχει ήδη ξεκινήσει ένας πόλεμος για την προσοχή μας. 

Τηλέφωνα, μηνύματα, ειδοποιήσεις, απαιτήσεις, καθήκοντα, διαφημίσεις όπου και να κοιτάξεις. Όλοι κυνηγάνε να αποσπάσουν μέρος της προσοχής μας.

Η προσοχή μας, όπως και η ενέργεια και ο χρόνος μας είναι από τα αγαθά που πρέπει να διαφυλάσσεις ως κόρη οφθαλμού, γιατί όποιος ελέγχει την προσοχή σου, ελέγχει και τη ζωή σου.

Ο κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη κάποιας καθοδήγησης μέσα στο σκοτάδι του χάους.

Το να αρχίσεις να γνωρίζεις τον εαυτό σου, να ακούς την εσωτερική σου φωνή και να καταλάβεις τι σου ταιριάζει και τι όχι, είναι σαν να ρίχνεις φως σε σκοτεινά μέρη - σε εκείνα τα μέρη που ναι μεν μπορεί να κρύβουν τέρατα, όμως είναι τα τέρατα που θα κληθείς να αντιμετωπίσεις αργά ή γρήγορα, γιατί κρύβουν τον θησαυρό που ψάχνεις.

Έτσι, λοιπόν, ελπίζω να αρχίζεις να καταλαβαίνεις ποια η χρησιμότητα της αυτογνωσίας και της αυτοκυριαρχίας στις μέρες μας.

Χωρίς αυτογνωσία (και εντέλει αυτοκυριαρχία), ο εξωτερικός κόσμος θα κυριαρχήσει στη ζωή μας, και θα γίνουμε το κλασσικό χαριτωμένο σκυλάκι που κυνηγάει τα μπαλάκια που του πετάνε και δεν ξέρει πού να πρωτοπάει. Εάν δεν σταματήσει όμως αυτό, μετά από καιρό καταλήγει μία μίζερη ύπαρξη που κάθεται στη γωνία του γιατί δεν μπορεί να πιάσει κανένα μπαλάκι, και προσπαθεί να αποτρέψει και τους άλλους.

Το Neuro-Self-Mastery, λοιπόν, ασχολείται με το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ανακαλύψει τον εαυτό του και σιγά σιγά να τον κατανοήσει και να αρχίσει να χρησιμοποιεί τα όσα μαθαίνει για να βελτιώσει την καθημερινή του ζωή.

Με αυτή την αναζήτηση της αυτο-κυριαρχίας, τους πειραματισμούς, και τις μικρές επιτυχίες να συσσωρεύονται, ξεκινάμε ένα φαινόμενο κύματος  (ripple effect), που εξαπλώνεται σε όλους τους τομείς της ζωής μας και όχι μόνο.

Εξαπλώνεται ταυτόχρονα στους ανθρώπους γύρω μας - στα αγαπημένα μας πρόσωπα, στις ομάδες που ανήκουμε, στην κοινωνία μας, στη χώρα μας, και τελικά σε όλον τον κόσμο.

Είπαμε - τα πάντα είναι ένα, και αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους - ναι, ακόμη και ένας άνθρωπος είναι αρκετός για να επηρεάσει το σύνολο. Κανένας δεν είναι ξεχωριστός από το σύνολο, και κάθε τι που κάνεις ή δεν κάνεις, προσθέτει ή αφαιρεί από όλη την ανθρωπότητα.

Έτσι...

Για να μπορέσεις να αλλάξεις τον κόσμο αύριο,
θα πρέπει να ξεκινήσεις από τον εαυτό σου σήμερα. ~

Και αυτό που επιζητούμε, περισσότερο απ'όλα, είναι να ξαναβρούμε την ευτυχία μας, το χαμόγελό μας και το πάθος μας για ζωή.

Γιατί;

Γιατί είναι ο στόχος με τη μεγαλύτερη αξία, ο οποίος στη διαδρομή μας μετατρέπει σε κάτι παραπάνω, και μας οδηγεί στο να ανακαλύψουμε το ποιοι είμαστε, τι μπορούμε να κάνουμε και τι ρόλο ήρθαμε να παίξουμε σε αυτόν τον κόσμο.

Και στη συνέχεια, μπορούμε να εμφυσήσουμε και στους άλλους αυτή την ενέργεια και το πάθος, ώστε να τους υποστηρίξουμε και αυτούς στον αντίστοιχο αγώνα τους για εξέλιξη.

Τι έχει να σου προσφέρει το Neuro-Self-Mastery;

Θα μοιραστώ μαζί σου σκέψεις, ιδέες, άρθρα, βίντεο, σειρές μαθημάτων και ό,τι άλλο μπορεί να σε βοηθήσει (επιστημονικώς αποδεδειγμένα όσα περισσότερα μπορώ) που να αφορούν την υπέρτατη πρόκληση για τον κάθε άνθρωπο, όποιον στόχο και να έχει: την Αυτογνωσία, την Διαχείριση των καταστάσεων, και την Τελείωση, που είναι τα μεγάλα βήματα της εξελικτικής μας πορείας.

Νευρο- γιατί το στοιχείο κλειδί, εδώ, είναι ο Εγκέφαλος και το Νευρικό μας Σύστημα.

Ο εγκέφαλός σου είναι ο πιο φανταστικός υψηλής-τεχνολογίας υπερ-υπολογιστής και αυτόματος-μηχανισμός που υπάρχει στον πλανήτη μας αυτή τη στιγμή.

Το site αυτό ονομάζεται Neuro-Self-Mastery (Νευρο-αυτο-κυριαρχία) για 2 λόγους:

Πρώτον: Αφορά την Εξερεύνηση, την Κατανόηση και την Κυριαρχία ΕΠΙ του Νευρικού μας συστήματος (της μηχανής/υπολογιστή) και κατ'επέκταση στην κατανόηση και εκπαίδευση του Μυαλού μας (του χρήστη) - με απλά λόγια και χωρίς να χρειάζεστε εξοικίωση με περίεργους όρους!

Γιατί ΓΙΝΕΤΑΙ να γίνουμε εμείς οι κυρίαρχοι του μυαλού και της ζωής μας.

Δεύτερον: Πιστεύω ότι η Αυτοκυριαρχία είναι ο πιο δύσκολος αλλά και ο στόχος με την υψηλότερη ανταπόδοση. Είναι η μητέρα όλων των υπόλοιπων στόχων που κάποιος μπορεί να προσπαθήσει να επιτύχει.

Όλοι οι στόχοι από αυτόν περνάνε προκειμένου να επιτευχθούν.

Είτε κάποιος έχει όνειρο μία Lamborghini, είτε το ιδιωτικό του νησί, είτε οικονομική ανεξαρτησία, είτε την ωραιότερη κοπέλα (ή άντρα) στον πλανήτη, είτε να χάσει κιλά, είτε να αναπτυχθεί πνευματικά, είτε μία αγαπημένη οικογένεια, είτε το να βελτιώσει όλο τον κόσμο και να πολεμίσει την παγκόσμια φτώχια, αδικία και πείνα.

Ό,ΤΙ και να επιθυμείς, απαιτεί Αυτογνωσία και Αυτοκυριαρχία.

Όλοι οι στόχοι είναι διαφορετικά μονοπάτια που οδηγούν στον ίδιο σκοπό, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικό τρόπο για τον καθένα μας.

Όπως είχε πει ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι (που θα διαβάσεις αρκετά για αυτό στο NeuroSelfMastery: "Δεν μπορεί κάποιος να έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη κυριαρχία από την κυριαρχία που έχει επί του εαυτού του."

Ποτέ δεν θα έχεις μεγαλύτερη ή μικρότερη εξουσία απ'αυτή που έχεις πάνω στον εαυτό σου...
τα ύψη της επιτυχίας ενός ανθρώπου μετρώνται από την αυτο-κυριαρχία του,
και τα βάθη της αποτυχίας του από την αυτο-εγκατάλειψή του.
...Και αυτός ο νόμος είναι η έκφραση της αιώνιας δικαιοσύνης.
Αυτός που δεν μπορεί να εξουσιάσει τον εαυτό του, δεν θα έχει καμία εξουσία πάνω σε άλλους."

~ Leonardo da Vinci ~

Η φιλοσοφία του Neuroselfmastery είναι ο συνδιασμός των Νευροεπιστημών ("δύση") με την Αυτοκυριαρχία ("ανατολή").

Θα δεις πως τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο, και "ή αυτό ή το άλλο", αλλά και τα δύο - όλα αποχρώσεις του γκρι. ?

Δεν είναι ή "φιλοσοφία" Ή "επιστήμη", αλλά και τα δύο, καθώς η φιλοσοφία κρύβει επιστήμη, και η επιστήμη έχει φιλοσοφία.

Όλες οι επιστήμες και οι κλάδοι αρχίζουν σιγά σιγά να συνδέονται και να αναμειγνύονται, όπως και στα αρχαία χρόνια.

Είναι στην τάση των ανθρώπων να παίρνουν τα απλά και να τα κάνουν πολύπλοκα, να τα αναλύουν και να τα υπερ-αναλύουν, προκειμένου να καταλάβουν, να μάθουν και να εξασκηθούν, σαν "ασκήσεις επί χάρτου".

Στη συνέχεια τείνουν να επανέρχονται σιγά σιγά στην απλότητα - αλλά αυτή τη φορά γνωρίζοντας - έχοντας πάρει το μάθημά τους.

Έτσι λοιπόν, όπως πάλι έλεγε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι:

"Τα πάντα είναι ένα, τα πάντα συνδέονται"
και
"Αν δεν βλέπεις τη σύνδεση, δεν κοιτάς αρκετά προσεκτικά."

Οι επιστήμες τείνουν να αναμυγνύονται πλέον και να αλληλο-ενισχύονται.

Και αν και πιστεύουμε πως διαχωρίζονται και διακλαδίζονται ακόμη περισσότερο, και υπο-εξειδικεύονται, μας ξεγελά το μυαλό μας - μας φαίνονται να διαχωρίζονται ενώ στην πραγματικότητα συνδέονται, και απλά εμείς δίνουμε νέες και διαφορετικές ταμπέλες.

Μπες να κατεβάσεις το Δωρεάν Πακέτο Εξερεύνησης του Εαυτού σου για να ξεκινήσεις το ταξίδι προς την Αυτο Κυριαρχία και μία ζωή εσύ όπως την επιθυμείς. 

Εδώ μπορείς να βρεις τις Βασικές Αρχές του Neuro-Self-Mastery.

Τι δε σου λένε για την “Αισιοδοξία”;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πήγαινα στα ΚΕΠ σήμερα να κάνω μερικές δουλειές που έλεγα καιρό τώρα να κάνω…

Και καθώς πάω να μπω, μαζί με μια άλλη κυρία που πέτυχα στην πόρτα, ανακαλύπτουμε ότι έχουν απεργία.

Ενοχλήθηκε πολύ, και άρχισε να γκρινιάζει.

Εγώ της το γυρνάω και της λέω γελώντας “μία φορά είπα και γω να κάνω τα γραφειοκρατικά και έχουν απεργία χαχαχαχα”.

Και μου λέει θλιμμένη “πήρα άδεια για να τα κάνω…” – και της απαντάω – “ωραία, άρα έχετε ελεύθερη μέρα, μπορείτε να κάνετε ό,τι άλλο θέλετε!” και με κοιτάει περίεργα και φεύγει…

Αυτή έφυγε ενοχλημένη, εγώ έφυγα γελώντας, και σκεφτόμενος ΟΚ, ελεύθερο πρωινό τελικά, πάμε για διάβασμα ή συγγραφή.

Είχα backup plan.

Και εκεί μου έρχεται η ιδέα της διαφοράς “θετικής σκέψης”, με τη “θετική νοοτροπία” (που δε λένε στα βιβλία “αυτοβελτίωσης” και του “θετικού κινήματος”).

Πολλοί νομίζουν ότι “αισιοδοξία” και η “θετική σκέψη” είναι η επανάληψη θετικών φράσεων:

  • Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος.
  • Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος.
  • Είμαι υγιής. Κάθε μέρα γίνομαι καλύτερος” κλπ κλπ κλπ και να τα επαναλαμβάνουν συνεχώς μέχρι τελικής πτώσεως.

Όμως ξέρουν ότι κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μέσα τους.

Το νοιώθουν (και έχει αποδειχτεί ότι αυτό αυξάνει την πιθανότητα για κατάθλιψη και αρνητικά συναισθήματα γενικότερα). 

Γιατί;

Γιατί τα αποτελέσματα, οι πράξεις τους και όλη τους η πραγματικότητα πάει κόντρα σε αυτά που λένε.

Δεν είναι “ρεαλιστικά”.

Και επιπλέον, με το να τα λένε αυτά, θυμίζουν στον εαυτό τους ότι δεν κάνουν κάτι για αυτά που λένε!

Ή [τα βιβλία αυτοβελτίωσης] τους λένε το να σκέφτονται συνεχώς αυτά που θέλουν, να περνάνε ώρες “οραματιζόμενοι” τους στόχους τους να πραγματοποιούνται, και την χαρά που θα έχουν τότε… (πράγμα που μερικές φορές μειώνει το κίνητρο να κάνεις τη δουλειά που απαιτείται).

Κάτι που επίσης δεν λειτουργεί (από μόνο του και έτσι όπως το περιγράφουν).

Αυτό που δε λένε είναι ότι υπάρχει και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ αισιοδοξία.

Ω, ναι.

Ο ρεαλισμός δεν είναι απαραίτητα απαισιόδοξος και μπορεί να συνδιαστεί άψογα με τη θετική σκέψη.

***Βασικά είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα ο ρεαλισμός με τη θετική σκέψη, που αν δεν υπάρχει το ένα, το άλλο κάνει περισσότερο ΚΑΚΟ, παρά καλό από μόνο του.***

Θες να δεις μερικά παραδείγματα θετικών ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ αισιόδοξων φράσεων (= φράσεις if this, then that);

Θέλω να είμαι υγιής (να φτάσω τα Χ κιλά, Ψ λίπος, Υ άλλα χαρακτηριστικά – ευλυγισία, δύναμη κλπ).

  • Όκ, αυτή τι στιγμή κάνω τα …., …. και ….. . Τι άλλο μπορώ να κάνω;
  • Τι μπορώ να βελτιώσω;
  • Τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει στις Χ περιστάσεις; (Όταν πάω μία βόλτα, όταν βγω με τους φίλους μου, όταν τύχει να κάνουμε παραγγελία, όταν είμαι έξω στις 6 το πρωί και θέλω κάτι να φάω; Όταν είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να πάω γυμναστήριο; Όταν πάω γυμναστήριο αλλά είναι κλειστό; Όταν πονάω σε όλο μου το σώμα και δεν μπορώ να πάω; Όταν έχω κανονίσει και δεν προλαβαίνω;)
  • Ο καλύτερος τρόπος να τα αντιμετωπίσω όταν προκύψουν είναι……. (και βρίσκεις 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε πρόβλημα).

Θέλω να κατακτήσω πλήρη οικονομική ελευθερία.

  • Οκ, τι κάνω για αυτό τώρα;
  • Γιατί δεν είμαι ήδη οικονομικά ανεξάρτητος; Τι με εμποδίζει; Τι με τραβάει κάτω; Τι με κρατάει δεμένο στη θέση μου;
  • Τι πιστεύω / κάνω / τι συνήθειες έχω που με έχουν οδηγήσει εδώ που είμαι;
  • Τι λάθη κάνω, πώς μπορώ να τα εντοπίσω, τι μπορώ να διαβάσω να ξεστραβωθώ, και ποιος μπορεί να με βοηθήσει;
  • Τι δεν γνωρίζω που με καταστρέφει και πώς μπορώ να το φτιάξω αυτό;
  • Πού είμαι δυνατός και τι προβλήματα μπορώ να λύσω για τον κόσμο;
  • Τι μπορώ να κάνω όταν προκύψει το Χ Ψ Ω; Τι θα κάνω αν προκύψει ελεύθερος χρόνος;
  • Τι μπορώ να ακούω όσο θα είμαι στα ΜΜΜ ή στο αυτοκίνητο ή σε αναμονή ή σε νεκρό χρόνο (πιάτα, σφουγγάρισμα, δουλειές χωρίς πολλή σκέψη) –  (υπάρχουν τόσα podcasts, videos, audio)
  • Πού μπορώ να γνωρίσω περισσότερα άτομα με τα Χ χαρακτηριστικά που θέλω; Ποιους γνωρίζω ήδη που να έχουν αυτά;
  • Ποιες είναι 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε ένα από τα παραπάνω “πρόβληματα”

Βλέπεις τη διαφορά;

Βλέπεις ότι οι πρωτες “θετικές φράσεις” δεν έχουν κανένα νόημα και είναι σαν να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μεταφραστούν σε ΠΡΑΞΕΙΣ;

Βλέπεις ότι στη δεύτερη περίπτωση οι φράσεις είναι “ρεαλιστικές” μεν, δηλαδή σου λένε πως “φίλε, ο δρόμος δεν είναι εύκολος, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες”, ΑΛΛΑ είναι και αισιόδοξες, δε, δηλαδή “όταν αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες, θα κάνεις αυτο και εκείνο και το παρ’άλλο”.

ΑΥΤΟ είναι η πραγματική, ρεαλιστική αισιοδοξία.

Η σιγουριά που σου δίνει αυτό είναι 1.000.000 φορές μεγαλύτερη από την πρώτη περίπτωση.

Όταν έχεις ένα μεγαλύτερο πλάνο για τη ζωή σου, πράγματα που θες να κάνεις, να καταφέρεις και να ζήσεις, κάθε αναποδιά μπορείς να την εκμεταλευτείς για το καλύτερο, αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου στις λύσεις και να πιστεύεις στον εαυτό σου ώστε ό,τι πρόβλημα και να εμφανιστεί να ξέρεις ότι μπορείς να το λύσεις.

Γιατί;

Γιατί το έχεις ξανακάνει, ή έχεις προνοήσει.

Αν όχι, κάτι σε μαθαίνει για το τι θα κάνεις την επόμενη φορά. ;)

Σας εύχομαι να είστε ή να γίνετε ρεαλιστικά αισιόδοξοι σε όλους τους τομείς.

***Προσοχή: η θετική σκέψη χωρίς ρεαλισμό, και ο ρεαλισμός χωρίς θετική σκέψη είναι σαμποτέρ από μόνοι τους, και οδηγούν στην αναβλητικότητα και τη στασιμότητα.***

Αν θες να μάθεις περισσότερα για τους εσωτερικούς μας Σαμποτέρ, διάβασε εδώ:

Επίσης μπορεί να σε ενδιαφέρει αυτό:

Ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής μας

Αυτή η ιστορία είναι απόσπασμα του άρθρουΜήπως χαραμίζεις τα ταλέντα σου;

Ένας λάτρης της Ιστορίας πεθαίνει και πάει στον Παράδεισο. Εκεί, στην πύλη, βρίσκει τον Άγιο Πέτρο. Προτού μπει, λοιπόν, μέσα στον Παράδεισο, στέκεται για μια στιγμή, κοιτάει τον Πέτρο και του λέει:

– Να σε ρωτήσω Πέτρο κάτι που το είχα μεγάλη απορία τα τελευταία χρόνια; Μου άρεσε πολύ η Iστορία, όπως ξέρεις, και διάβασα πολλά για τα κατορθώματα του Μ.Αλεξάνδρου, αλλά και άλλων μεγάλων και τρανών στρατηγών. Όμως αναρωτιώμουν, εν τέλει, ποιος ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της σημερινής εποχής;

Εκείνη τη στιγμή, ερχόταν άλλος ένας στον Παράδεισο σιγά σιγά. Τον βλέπει ο Πέτρος, και του λέει “Να η απάντησή σου. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής σου”.

Τον κοιτάει ο ιστορικός άναυδος…

– Μα καλά, τον ξέρω αυτόν, ήταν ο μανάβης της γειτονιάς μου… Τι μου λες τώρα…?

– Αλήθεια, αυτός θα ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής σου… ΑΝ γινόταν στρατηγός.

 

  • Έχεις  επιλέξει αυτό που πραγματικά αγαπάς να κάνεις;
  • Βασικότερο: Ξέρεις τι είναι αυτό που αγαπάς να κάνεις;
  • Έχεις σκεφτεί πόσοι Αινστάιν, Τέσλα, ΜέγΑλέξανδροι, Σωκράτες και Πλάτωνες έχουν μείνει αφανείς και αναξιοποίητοι επειδή ακολούθησαν τη δουλειά που τους είπαν οι άλλοι να ακολουθήσουν και δεν καλλιέργησαν τα ταλέντα τους και τις φυσικές σου κλίσεις;
  • Έχεις δει πώς είναι τα εκπαιδευτικά μας συστήματα και πόσες άχρηστες ώρες και πληροφορίες γεμίζουν τα παιδιά, χωρίς να τους καλλιεργούν τις δυνάμεις τους;
  • Έχεις δει πόσος κόσμος μετά τη σειρά “υποχρεωτικών” τάξεων καταλήγει να αγαπάει τη μάθηση ΛΙΓΟΤΕΡΟ απόσο όταν μπήκε, ενώ θα έπρεπε περισσότερο; Έχεις ακούσει κόσμο να λέει “έχω να διαβάσω από τότε που τέλειωσα το Λύκειο, ή το Πανεπιστήμιο;”
  • Έχεις καταλάβει σε τι κόσμο ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΩΝ δυνατοτήτων ζούμε ΣΗΜΕΡΑ, που μπορούμε να έχουμε τα πάντα στα χέρια μας, και όμως τόσοι λίγοι τα αξιοποιούν; Ότι έχουμε πρόσβαση σε υλικό των καλύτερων Πανεπιστημίων, απ’όλον τον κόσμο, σε Ο,ΤΙ μπορείς να φανταστείς; Από παλαιοντολογία και δεινοσαύρους, φυσική, διάστημα, φιλοσοφία, Ιατρική, βοτανολογία, Ψυχολογία, μουσική, τέχνες, πολεμικές τέχνες, χημεία, προγραμματισμό, ρομποτική, αυτοματισμούς και όόό,τι άλλο μπορεί να χωρέσει ο νους σου; Κάποιος με τα μέσα του σήμερα θα μπορούσε να γίνει σύγχρονος Λεονάρντο Ντα Βίντσι μέσα σε μια 10ετία και λιγότερο.
  • Πιστεύω στη Δια Βίου Μάθηση με όλο μου το είναι. Γι’αυτό για τους συνδρομητές έχω κάνει και ένα pdf με διαδικτυακές πλατφόρμες εκπαίδευσης που πραγματικά θα άξιζε να ψάξεις και να κοιτάξεις έστω και μία φορά, σε περίπτωση που κάτι σου τραβήξει το ενδιαφέρον.

Μήπως χαραμίζεις τα ταλέντα σου;

Σημείωση: Αυτό το άρθρο έπρεπε να το έχω ανεβάσει εδώ και πολύ καιρό, μιας και το θεωρώ απ’τα πιο σημαντικά ζητήματα και φαινόμενα που συμβαίνουν στην Ελλάδα – αλλά και γιατί είμαι ευγνώμων που γνώρισα τον Σπύρο. Τα υπόλοιπα παρακάτω.

Μιλώντας με πολύ κόσμο, βλέπω στις μέρες μας όλο και περισσότερους ανθρώπους να κάνουν δουλειές που δεν τους ικανοποιούν για να βγάλουν το μεροκάματο, και πασχίζουν να επιβιώσουν κάνοντας κάτι που δεν αγαπούν.

Αυτή η ρουτίνα και το να πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα, τους έχει κάνει να χάσουν τα όνειρά τους και να γίνουν “ρεαλιστές”, και να περιορίσουν έτσι κατά πολύ τα όρια του εφικτού. Θεωρούν τα όνειρα και τους στόχους κάτι εξωγήινο.

Στόχοι όμως μπαίνουν αυτόματα – το “να τα βγάλω πέρα και αυτή την εβδομάδα”, στόχος είναι ο οποίος -σωστά μάντεψες- επιτυγχάνεται.

Αν πας λίγο παραπέρα – βάλεις ξανά στόχους και όνειρα, και πιστέψεις σε αυτά, θα δεις πως θα επανέλθει και το χαμόγελο και η ζωντάνια σου.

Όμως αυτή η πάλη για επιβίωση είναι που κόβει τα φτερά του περισσότερου κόσμου. Αυτή η συνεχής τριβή με πράγματα που δεν του αρέσουν, και η απορία “γιατί το κάνω αυτό;”…

Όλα αυτά όμως θα μπορούσαν να έχουν αποφεχθεί από νωρίς.

Όχι μόνο αυτό, αλλά μπορούν να θεραπευτούν και τώρα, σε όποιο σημείο της ζωής μας και αν βρισκόμαστε.

Ο κόσμος δε χρειάζεται να χάσει το χαμόγελό του, τα όνειρά του, το πάθος του, τους στόχους του, για να ξανα-“πατήσει στην πραγματικότητα”.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρει το θάρρος να κάνει το άλμα, παρά το φόβο του για τον γκρεμό.

Επιτυχία που δε σε γεμίζει, είναι αποτυχία~Tony Robbins.

Και για να φτάσει να γίνει κάποιος “επιτυχημένος”, όπως το ορίζει αυτός, και ταυτόχρονα να είναι ευτυχισμένος, θα πρέπει να αγαπάει ΠΟΛΥ αυτό που κάνει. Θα πρέπει πραγματικά να μπορεί να δουλεύει και να ζει και να μη μπορεί να ξεχωρίσει τη ζωή του από τη δουλειά του. Τόσο πολύ να την αγαπάει.

Η ζωή μας είναι, απ’την αρχή μέχρι το τέλος, γεμάτη δυσκολίες και αποτυχίες. Αλλά αν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν σε νοιάζουν όλα αυτά.

Κοστίζουν λιγότερο.

Αν δεν σου αρέσει πραγματικά, δεν το θες πραγματικά, και δεν έχεις κάποιο λόγο να επιμείνεις, τότε με την πρώτη ή τη δέκατη δυσκολία, τα παρατάς.

Πώς πνίγονται τα ταλέντα…

Όταν ήμουν στο λύκειο, θυμάμαι το μάθημα του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΣΕΠ) που ήταν “ώρα του παιδιού” και ουσιαστικά διάλειμμα απ’όλο το τρέξιμο της 3ης λυκείου.

Δεν έμαθα τίποτε για τον εαυτό μου ή για τις σχολές που υπάρχουν στην Ελλάδα, ή έστω για τη σχολή της Ιατρικής που σκόπευα να επιλέξω.

Δεν πιστεύω καν ότι οι καθηγητές ήξεραν τι ακολουθεί μετά το σχολείο στον κάθε τομέα και επάγγελμα.

Είναι ένας τομέας που ήθελε κάποιον ειδικό να το κάνει και να μας κατευθύνει, έτσι ώστε να γνωρίσουμε τις δυνάμεις  και τις αδυναμίες μας, τις κλίσεις μας, και εν τέλει, τι μας ταιριάζει από τις εκατοντάδες σχολές που υπάρχουν.

Για τον μέσο Έλληνα μαθητή, είναι καθαρά επιλογή που παίρνεται με τις συμβουλές των γονέων και με βάσει αυτά που ξέρουν και μπορεί να ίσχυαν πριν από πολλά χρόνια.

Τις περισσότερες φορές δεν εκλαμβάνονται υπόψιν ούτε οι κλίσεις των παιδιών, ούτε οι συνθήκες της τωρινής εποχής – συνθήκες που συνεχώς μεταβάλλονται και εξελίσσονται.

Προφανώς όχι λόγω έλλειψης αγάπης από μεριάς των γονέων, αλλά περισσότερο από άγνοια του ποια είναι η καλύτερη επιλογή που μπορούν να πάρουν.

Υπάρχει η νοοτροπία, το σχολείο – και οι γονείς – να εστιάζει στα μαθήματα που πέρναμε 12 ή 8 ή ακόμα και 5, και να προσπαθούμε μανιωδώς να τα βελτιώσουμε, ενώ εκ των πραγμάτων ποτέ δεν θα γίνουμε οι καλύτεροι σε αυτά, αφού μας αρέσουν και δεν μας τραβάνε σαν μαθήματα.

Αντίθετα, δεν εστιάζει καθόλου, σχεδόν, στα 18 – 19 και 20 που ήταν οι πραγματικές δυνάμεις μας, καθώς “ήδη είμασταν καλοί σε αυτά, οπότε δεν θέλαν πολύ δουλειά“.

Και αυτό είναι τελείως λάθος, γιατί είναι αυτά τα μαθήματα, κλίσεις και επιλογές που πιθανότατα θα είναι το μέλλον που θα μας κάνει όλους – μαθητές, οικογένειες και κοινωνίες – πιο ευχαριστημένους και αποδοτικούς στη δουλειά μας.

Αντί να πατήσει σε αυτά και πάνω σε αυτά να κολλήσει ικανότητες και μαθήματα που θα είναι ΧΡΗΣΙΜΑ, αλλά και ανώτερου επιπέδου, επιμένει να προσπαθεί να μάθει τα παιδιά αχρείαστα πράγματα (για την παρούσα τους ζωή, εποχή και ανάγκες – όχι γενικότερα αχρείαστα, μη με παρερμηνεύσεις) σε τομείς που δεν τους ενδιαφέρουν καν – γιατί δεν έχουν ένα πλαίσιο στο μυαλό τους να τα ταιριάξουν. Δεν βλέπουν πώς θα τους χρησιμεύσουν και, επομένως, μηδέν ενδιαφέρον, μηδέν προσοχή, μηδέν μάθηση!

Θυμάμαι τον Αλέξανδρο, έναν συμμαθητή που είχα και ήταν εκπληκτικός στα Μαθηματικά.

Πραγματικά, ένα μυαλό απ’τα λίγα, να λύνει από μόνος του ασκήσεις με δημιουργικούς τρόπους στο μισό του χρόνου, ή Φυσική μόνο με αρχές των Μαθηματικών.

Όμως επειδή δεν τα πήγαινε καλά στα υπόλοιπα, οδηγήθηκε στο να ακολουθήσει ένα μέλλον και μια σταδιοδρομία που καθόλου δεν τον ικανοποιούσε, ενώ αν ακολουθούσε τα Μαθηματικά ίσως να γινόταν και ο καλύτερος στον κόσμο.

Στις Πανελλήνιες πήρα 14.5 στην έκθεση…

Βλέπεις ένα παιδί από 3η γυμνασίου παίρνει συνεχώς 20 στα μαθηματικά. Τι κάθεσαι και επιμένεις να το μάθεις πώς να γράφει εκθέσεις, όταν μπορείς να το διδάξεις μαθηματικά λυκείου και πανεπιστημίου μία ώρα αρχύτερα, ή να “κουμπώσεις” πάνω σε αυτά μαθήματα όπως η Φυσική ή ο Προγραμματισμός;

Και όταν του φανούν χρήσιμες οι εκθέσεις, θα εκπαιδεύσει και τη γραφή του.

Έπαιρνα συνεχώς μέχρι 14-15 στις εκθέσεις (το μέγιστο) – και στις πανελλήνιες πήρα μάλιστα 14.5. Αυτό με έστειλε Ιατρική στα Ιωάννινα αντί για στρατιωτική Ιατρική στη Θεσσαλονίκη (και το ευχαριστώ!!!).

Όμως όταν ήρθε η ώρα να θέλω να μεταδώσω κάποια πράγματα από όλα αυτά που μάθαινα, με προβλημάτιζαν, διάβαζα, άκουγα και βίωνα, άρχισα να γράφω. ΠΟΛΥ.

Και αυτό με βελτίωσε δραματικά όχι μόνο στην έκθεση, αλλά και γενικότερα στην ομιλία, την εκφραστικότητα, την κοινωνικότητα και πόσους άλλους τομείς.

5 χρόνια μετά το 14.5 στην έκθεση:

  • είχα γράψει βιβλίο 200 σελίδων νούμερο ένα στην κατηγορία του στο Amazon για 3 εβδομάδες,
  • είχα δημιουργήσει δικό μου site με πάνω από 300 επισκέψεις ημερησίως και
  • το άρθρο μου “15+ Συμβουλές για ταχύτερο και αποτελεσματικότερο διάβασμα“, που το είχα γράψει από το 3ο έτος, υπάρχει εδώ και 4 χρόνια νούμερο 1 στο Google (εάν γράψεις τη λέξη διάβασμα ή οποιαδήποτε έκφραση με αυτό)…

Για να μη σχολιάσω περεταίρω τις αχανείς πρόχειρες σημειώσεις και ημερολόγια που κράταγα από όσα μάθαινα και δοκίμαζα.

Τι να πω για τη βαθμολόγηση ή στις φιλολόγους μου;;;

Πήγε ένας Ιστορικός στον Παράδεισο…

Ένας λάτρης της Ιστορίας πεθαίνει και πάει στον Παράδεισο. Εκεί, στην πύλη, βρίσκει τον Άγιο Πέτρο. Προτού μπει, λοιπόν, μέσα στον Παράδεισο, στέκεται για μια στιγμή, κοιτάει τον Πέτρο και του λέει:

– Να σε ρωτήσω Πέτρο κάτι που το είχα μεγάλη απορία τα τελευταία χρόνια; Μου άρεσε πολύ η Iστορία, όπως ξέρεις, και διάβασα πολλά για τα κατορθώματα του Μ.Αλεξάνδρου, αλλά και άλλων μεγάλων και τρανών στρατηγών. Όμως αναρωτιώμουν, εν τέλει, ποιος ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της σημερινής εποχής;

Εκείνη τη στιγμή, ερχόταν άλλος ένας στον Παράδεισο σιγά σιγά. Τον βλέπει ο Πέτρος, και του λέει “Να η απάντησή σου. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής σου”.

Τον κοιτάει ο ιστορικός άναυδος…

– Μα καλά, τον ξέρω αυτόν, ήταν ο μανάβης της γειτονιάς μου… Τι μου λες τώρα…?

– Αλήθεια, αυτός θα ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής σου… ΑΝ γινόταν στρατηγός.

Οι κλίσεις μας θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, αν καλλιεργούσαμε τις σωστές συνθήκες

Το μυαλό που έχουμε, με τις κλίσεις του και τα ταλέντα του (που όλοι μας έχουμε κάποια), θέλει και τις κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθεί.

Αν ένας γεννημένος στρατηγός πάει και γίνει μανάβης γιατί η οικογένειά του ήθελε να συνεχίσει την οικογενειακή επιχείρηση, τότε όλοι μαζί φέρουν την ευθύνη της στέρησης απ’τον κόσμο ενός απ’τους καλύτερους στρατηγούς, και θα βιώνουν το τίμημα συναισθηματικά και οικονομικά.

Στην Αμερική, η εφημερίδα New York Times αναφέρει πως τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με το στρες απ’τη δουλειά κοστίζουν στην Αμερικανική οικονομία $200 δισεκατομμύρια ετησίως – σχεδόν το οικονομικό κόστος του Τυφώνα Κατρίνα…

Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα, εδώ και εκεί για διάφορα φαινόμενα που συμβαίνουν αν δεν αγαπάς τη δουλειά που κάνεις, και θα γράψω περισσότερα σε άλλο άρθρο σχετικά με τις διακοπές και την υγεία – πληροφοριακά: αν δεν κάνεις διακοπές για ένα χρόνο, έχεις στατιστικά σημαντική μεγαλύτερη πιθανότητα εμφράγματος.

Όπως και να’χει, πιστεύω ακράδαντα ότι όλοι μας θα έπρεπε να κάνουμε δουλειά που να την αγαπάμε, γιατί αυτός είναι ο πιο άμεσος τρόπος να προσφέρουμε στον κόσμο, στην οικογένειά μας, αλλά και στον εαυτό μας. 

Το να είσαι ένας δυσαρεστημένος, μέτριος (ή και κακός) υπάλληλος μόνο και μόνο γιατί φοβάσαι να κάνεις αυτό που σου αρέσει, κοστίζει και σε εσένα, και στην οικογένειά σου, και στην κοινωνία, ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από χρήματα.

Δυσαρεστημένος και απογοητευμένος κόσμος είναι αυτός που:

Θα πληγώνει τους γύρω του γιατί δε θα μπορεί να τους καταλάβει, και θα βρίσκεται χαμένος στο μυαλό του, στις σκέψεις του και στον πόνο του.

Είναι αυτός που θα κόψει τα φτερά στους νέους και θα τους πει να μην ονειρεύονται αλλά να “πατήσουν στην πραγματικότητα”.

Είναι αυτός που θα μεγαλώσει τα παιδιά του με τη νοοτροπία “κάνε αυτό που σου λένε και μην ξεχωρίζεις” και δε θα τα μάθει να ονειρεύονται και να κυνηγούν αυτό που θέλουν – θα τα μεγαλώσει με τη νοοτροπία “να κάνουν κάτι για να τα βγάλουν πέρα”.

Είναι αυτός που θα γκρινιάζει για το οτιδήποτε και θα χαλάει τη διάθεση των γύρω του, και θα προσπαθεί να κάνει όσο λιγότερα μπορεί προκειμένου να μην τον καταλάβουν και τον διώξουν (εν ολίγοις – όση περισσότερη λούφα γίνεται).

Είναι αυτός που θα καταλήξει σε εξαρτήσεις και καταχρήσεις για κακό δικό του και της οικογένειάς του, γιατί θα θέλει κάπως να ξεφύγει απ’την πραγματικότητα που θα έχει δημιουργήσει (ναι, εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητά μας).

Είναι αυτός που θα διαιωνίζει πολλούς φαύλους κύκλους κακών συνηθειών, νοοτροπιών και συμπεριφωρών.

Για να ξεφύγουμε όλων αυτών θα πρέπει να μάθουμε να ακολουθούμε τις κλίσεις μας και να ακούμε την εσωτερική μας φωνούλα – τι μας αρέσει και τι όχι, τι θα ανεχτούμε και τι όχι – και όχι απλά να καθόμαστε ήσυχοι.

Φαντάσου για λίγο, έναν κόσμο που οι άνθρωποι που αγαπούν τη δουλειά τους είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση…

Ανέφερα στην αρχή, πως για να γίνεις καλός σε κάτι, θα πρέπει να το αγαπάς και να έχεις έναν λόγο που να σε πεισμώνει, ώστε να μπορείς να ξεπερνάς όλες τις δυσκολίες που θα βρεις στην πορεία σου.

Αυτό σημαίνει βέβαια, ότι όσο αγαπάς αυτό που κάνεις, τόσο καλύτερος θα γίνεσαι, τόσο περισσότερο θα βελτιώνεσαι, και τόσο περισσότερη αξία θα μπορείς να προσθέσεις στη ζωή του κόσμου, εν γένει, βελτιώνοντας και την υγεία των σχέσεων, του σώματός σου, αλλά και την οικονομική σου άνεση.

Πώς μπορούμε να βρούμε τι αγαπάμε και να το κάνουμε σαν επάγγελμα αντί για χόμπι;

Θέλω, προσωπικά, να ευχαριστήσω τον Σπύρο Μιχαλούλη και όλη τη δουλειά που έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει με την ORIENTUM.gr.

Δεν έχω κάποιο όφελος από τους συνδέσμους (links) παρακάτω, ούτε το λέω για κερδοσκοπικούς λόγους. Όσα γράφω, όπως ξέρετε και μέχρι τώρα, τα γράφω γιατί τα πιστεύω.

Πιστεύω λοιπόν πραγματικά ότι η Orientum μπορεί να σε βοηθήσει να μάθεις τις κλίσεις σου και τον εαυτό σου παραπάνω, καθώς και να σε βοηθήσει να επιλέξεις κατευθύνσεις που δεν ήξερες καν μέχρι τώρα ότι μπορείς να ακολουθήσεις στο μέλλον σου.

Αυτό λοιπόν που έγινε το 2012 πραγματικά άλλαξε τα σχέδιά μου και πολλά από αυτά που ήθελα να κάνω, ήταν όταν γνώρισα τον Σπύρο Μιχαλούλη που προανέφερα και την ORIENTUM.gr, που μαζί με τον Νίκο Παυλάκο έχουν γράψει το Πάμε Πανεπιστήμιο.

Σε συνεργασία με την Δρ. Γεωργία Κουμουνδούρου, δημιούργησαν ένα τεστ με 190 ερωτήσεις που μελετά κατά πόσον σου ταιριάζουν, ποιες σχολές απ’όλη την Ελλάδα. Έψαξαν τι γίνεται σε όλες τις σχολές τις Ελλάδας και τι γίνεται μέσα, αλλά και μετά από αυτές (τι πιστοποιήσεις παίρνεις), και μετά από αυτό το τεστ συζητάς μαζί τους και σου εξηγούν τα αποτελέσματα.

Όταν το έκανα και πήρα τα αποτελέσματα του Horizon και του Profiler, καθώς και ύστερα που έκατσα και το συζήτησα με τον Σπύρο, ήταν από τις πιο διαφωτιστικές στιγμές της ζωής μου.

Κατάλαβα γιατί έκανα πολλά απ’αυτά που έκανα, γιατί δυσκολευόμουν σε άλλα, τι πραγματικά ήθελα, και ποιος πραγματικά ήμουν.

Μου ήρθαν νέες ιδέες για συνδυασμούς που θα’θελα να κάνω, για αδυναμίες που είχα και τι θα έπρεπε να αποφύγω, ή με τι άτομα θα έπρεπε να συνεργαστώ που να με καλύψουν στους συγκεκριμένους τομείς που εγώ υστερώ.

Δεν μπορούσα να ξεγελάσω τον εαυτό μου. Είχα τα αποτελέσματα μπροστά μου, στο χαρτί, να με κοιτάνε κατάματα.

Και είναι άλλο να τα έχεις στο μυαλό σου γενικά, “Ναι, ΟΚ, μου αρέσει αυτό και εκείνο, πάνω κάτω”, και άλλο να τα βλέπεις μπροστά σου με νούμερα και ποσοστά τι σου ταιριάζει και πόσο.

Αυτό το τεστ ήταν ένας απ’τους λόγους που υπάρχει αυτό το site τώρα, και ο Σπύρος ήταν αυτός που με ώθησε να το μεταφρασω στα Ελληνικά και να το στρέψω προς τα Ελληνικά δεδομένα.

Επίσης να αναφέρω ότι αυτό το τεστ το έκανα ΑΦΟΥ είχα τελειώσει το σχολείο, και σίγουρα με ωφέλησε πολυ. Δηλαδή ΔΕΝ είναι μόνο για μαθητές του Λυκείου, και θέλω να το τονίσω αυτό, γιατί πραγματικά πιστεύω ότι όλοι μας θα έπρεπε να κάνουμε δουλειά ή καριέρα που να αγαπάμε, ή τουλάχιστον τη δουλειά στην οποία ήδη βρισκόμαστε, να της προσθέσουμε στοιχεία και να τη στρέψουμε προς τα εκεί που μας αρέσει.

Αυτά λοιπόν που περιλαμβάνονται στο Πάμε Πανεπιστήμιο και στο τεστ της Orientum (το τεστ λέγεται Horizon, και υπάρχει και για Masters – Horizon Masters, καθώς τεστ προσωπικότητας το Profiler) είναι πράγματα που θα έπρεπε να υπάρχουν στο λύκειο σαν μάθημα, ώστε τουλάχιστον να ξέρουμε προς τα που να βαδίσουμε.

Αφού δεν υπάρχει λοιπόν, αισθάνομαι μετά από όλα αυτά που μου προσέφερε, την υποχρέωση να τονίσω το έργο του, και να σας το αναφέρω σε έναν άρθρο τουλάχιστον, ώστε αντί να λέω τα ίδια και τα ίδια σε καφέδες με διάφορους ανθρώπους, να μπορώ να τους δείξω/στείλω αυτό το άρθρο :)

Το τεστ επαγγελματικών κλίσεων Horizon μπορείτε να το βρείτε εδώ, και πραγματικά η αξία που δίνει είναι τουλάχιστον 10.000χ του κόστους του (θα έπρεπε να αξίζει τουλάχιστον το δεκαπλάσιο πιστεύω).

– Προσοχή: το masters είναι για τους φοιτητές (επιλογή master), και το σκέτο είναι για τους μαθητές (επιλογή σχολής), αλλά και τα 2, καθώς και το τεστ χαρακτήρα είναι για όλους, καθώς από όλα θα μάθεις περισσότερα για τον εαυτό σου και τις δυνητικές επιλογές σου.

Κλείνοντας, μία άσκηση:

Προς το παρόν, άρχισε να ψάχνεις και να ανακαλύπτεις περισσότερο τον εαυτό σου, τις κλίσεις σου, τα ενδιαφέροντά σου, τις δυνάμεις σου.

Ξεκίνα να καταγράφεις σε μια συνεχώς εξελισσόμενη λίστα/ημερολόγιο, πράγματα που βλέπεις ότι σε έλκουν, πιάνεις τον εαυτό σου να δακρύζει ή να σκέφτεται “και γω θα το ήθελα αυτό”, και δες ΑΚΡΙΒΩΣ ποιο στοιχείο είναι αυτό που θα ήθελες. Μπορεί να μη σου ταιριάζει όλο αυτό που βλέπεις. Ή μπορεί αυτό που βλέπεις να σου θυμίζει – να σε κάνει να φαντάζεσαι κάτι άλλο. Ξεκαθάρισέ τα όλα.

Σε παρακαλώ το συγκεκριμένο θέμα να το πάρεις στα σοβαρά. Δεν τα λέω θεωρητικά όλα αυτά. 

Έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα απ’όση πιστεύεις, σε όλους τους τομείς και τις εκφάνσεις της ζωής σου –  την υγεία (νοητική, σωματική και συναισθηματική), τις σχέσεις (με οικογένεια, φίλους και ερωτικές) και τον πλούτο (εσωτερικό και εξωτερικό).

Εάν θες, δες και το βίντεο του Σπύρου απ’το TEDx :)

——————————————

Για τους συνδρομητές είναι ήδη έτοιμο το pdf: “Γνώρισε τον εαυτό σου – Ένας οδηγός 58 ερωτήσεων για να ανακαλύψεις τις κρυφές απαντήσεις του εαυτού σου” με ερωτήσεις για να ανακαλύψεις καλύτερα το ποιος είσαι και τι θέλεις απ’τη ζωή σου, και μπορείς να το βρεις στην “εργαλειοθήκη” που θα πάρεις, μαζί με λοιπά δωράκια. :)

Μπορείς να γίνεις συνδρομητής στη δεξιά στήλη, ή στην αρχική σελίδα.