Μήπως είσαι ήδη πλούσιος και δεν το ξέρεις;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Ο ζητιάνος και το κασελάκι

Ήταν κάποτε στην Ισπανία, στους δρόμους της Βαρκελώνης, ένας ζητιάνος. Από μικρός καθόταν στο ίδιο σημείο, κάθε μέρα, και περίμενε να του δώσουν οι περαστικοί μερικά κέρματα για να μπορέσει να φάει.

Κάποια στιγμή, περνάει από εκείνον το δρόμο ένας γνωστός Πανεπιστημιακός καθηγητής της Ισπανικής Ιστορίας. Βλέπει τον ζητιάνο, γουρλώνει τα μάτια του και τρέχει προς το μέρος του.

"Ξέρεις τι είναι αυτό πάνω στο οποίο κάθεσαι;!;" του φωνάζει προτού καν προλάβει να πλησιάσει.

"Ένα παλιό κασελάκι που το έχω και κάθομαι πάνω του από τότε που γεννήθηκα!" του λέει με περηφάνια ο ζητιάνος.

"Ξέρεις, άνθρωπέ μου, ότι αυτό είναι ένα Ισπανικό σεντούκι θησαυρού;"

"Μα τι λες τώρα, αυτό είναι το κασελάκι μου, το έχω από μικρός."

"Το έχεις ανοίξει ποτέ σου να το δεις; Έχει μεγάλο θησαυρό μέσα του!"

"Είσαι με τα καλά σου; Δεν ξέρεις τι λες! Όχι δεν το έχω ανοίξει και ούτε θέλω, προτιμώ να κάθομαι πάνω του και δε θέλω να το χαλάσω. Έχεις κανένα κέρμα;" του λέει ο ζητιάνος, περιμένοντας τον άγνωστο να φύγει.

Και έτσι, συνέχισε να κάθεται στη γωνιά του, περιμένοντας ελεημοσύνη απ'τους περαστικούς, χωρίς να έχει ιδέα τι υπήρχε κάτω απ'τα πόδια του για τόσα χρόνια...

Έχεις δει τον πλούτο που ήδη έχεις;

Έτσι είμαστε και εμείς, σαν και αυτόν τον ζητιάνο.

Βλέπεις, το μυστικό του εσωτερικού μας πλούτου, δεν είναι το πόσα πράγματα έχουμε - είναι το πόσα πράγματα είμαστε ευγνώμονες που έχουμε. Το πόσα πράγματα εκτιμούμε που έχουμε. Πόσο κατανοούμε την αξία τους;

Η Ευγνωμοσύνη είναι το επόμενο μεγάλο συναίσθημα Δύναμης, μετά την Αγάπη και τη ζεστασιά (δες σχετικά άρθρα). Και δεν υπάρχει πραγματική αγάπη χωρίς την Ευγνωμοσύνη.

Πόσα δώρα έχουμε στην καθημερινότητά μας που τα παίρνουμε για δεδομένα. Αλλά όταν τα χάσουμε, τότε μόνο καταλαβαίνουμε τι αξία είχαν πραγματικά για εμάς.

Είσαι υγιής; Περπατάς; Βλέπεις; Γεύεσαι; Τότε έχεις ήδη πολλά να είσαι ευγνώμων.

Αν κάτσεις λίγο να σκεφτείς πώς θα είναι αν τα χάσεις, μόνο τότε θα τα εκτιμήσεις.

Για παράδειγμα αναφέρω το χαρακτηριστικό ρητό:

"Η Υγεία είναι η Κορώνα στο κεφάλι του υγιούς
 που μόνο ο άρρωστος άνθρωπος μπορεί να δει."

ή

"Βλαστημούσα για το ότι δεν είχα παπούτσια,
μέχρι που είδα τον άνθρωπο που δεν είχε πόδια."

Πόσοι από εμάς παίρνουμε την υγεία μας για δεδομένη;

Πόσοι από μας παίρνουμε τα πρόσωπα που αγαπάμε και μας αγαπούν για δεδομένα;

Είναι φυσικό και είναι θέμα χρόνου το πότε θα αρχίσει να συμβαίνει αυτό. Έτσι είναι καλωδιωμένος ο εγκέφαλός μας εδώ και χιλιάδες χρόνια:

Να εστιάζει στα αρνητικά, στα οποία προσδίδει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα (γιατί ήταν δυνητικά θανατηφόρα - οπότε προσέφερε ένα εξελικτικό πλεονέκτημα).

Και ταυτόχρονα να μην βλέπει τα καλά, που είναι πιο φευγαλέα και εύκολα να ξεφύγουν της προσοχής σου, παρ'όλο που είναι αφάνταστα περισσότερα.

Σταμάτα για 5 λεπτά και άρχισε να κοιτάς το πόσα πράγματα έχεις στη ζωή σου για τα οποία θα μπορούσες να είσαι ευγνώμων.

Πράγματα που αν τα έχανες, από τη μία στιγμή στην άλλη, θα πονούσες.

Πράγματα που κάποτε ήταν επιθυμίες και όνειρα και τώρα τα έχεις για δεδομένα, ή που όταν τα χάσεις στο μέλλον ξέρεις ότι θα σου στοιχίσει πάρα πολύ.

  • Πώς θα εκτιμήσεις τη ζωή σου, αν δεν έχεις σκεφτεί το θάνατό σου; Το ότι θα τ'αφήσεις όλα πίσω;
  • Πώς θα εκτιμήσεις την οικογένειά σου και τα αγαπημένα σου πρόσωπα, αν δεν έχεις σκεφτεί ότι όλοι κάποια στιγμή θα φύγουν;
  • Πώς θα εκτιμήσεις την ελευθερία σου, αν δεν έχεις σκεφτεί τη φυλάκισή σου;
  • Πώς θα εκτιμήσεις την υγεία σου, αν ξεχνάς το πώς ένοιωθες όταν ήσουν άρρωστος;
  • Πώς θα εκτιμήσεις τις παρέες, αν ξεχνάς το πώς ένοιωθες όσο ήσουν μόνος;

Πόσο διαφορετικά θα ζούσαμε, αν κάθε μέρα σκεφτόμασταν το πόσο λίγο χρόνο έχουμε;

Πόσες συζητήσεις θα γίνονταν αλλιώς, πόσες επιλογές θα ήταν διαφορετικές, πόσα πράγματα που φοβόμαστε θα τολμούσαμε, πόσο πιο πολύ θα εκτιμούσαμε την κάθε στιγμή; Πόσα πράγματα παραπάνω ή λιγότερα θα λέγαμε, πόσο λιγότερο φόβο θα νοιώθαμε και πόσο περισσότερο θα ζούσαμε;

Θες το μεγαλύτερο αντίδοτο για το φόβο και τη λύπη;  Ναι, καλά το κατάλαβες:

Είναι η ευγνωμοσύνη.

Η μεγαλύτερη λύπη δεν είναι όταν χάνουμε κάτι ή κάποιον.

Η μεγαλύτερη λύπη είναι όταν το/τον/την χάνουμε και καταλαβαίνουμε για πρώτη φορά πως δεν είχαμε καταλάβει την αξία του - δεν το είχαμε εκτιμήσει αρκετά.

Όταν καταλαβαίνουμε πως έμειναν άρρητα (ανείπωτα) πολλά λόγια, ή ειπώθηκαν άλλα που δεν έπρεπε. Πως έμειναν άλυτα πολλά ζητήματα.

Ο καλύτερος αποχωρισμός είναι όταν πλέον δεν έχουν μείνει άλλα πράγματα να ειπωθούν και από τις δύο μεριές.

Συζητάμε συχνά μέσα στην καθημερινότητά μας για πλούτο, και πως δεν τον έχουμε και πως μας λείπει το ένα και το άλλο. Και ταυτόχρονα ζητιανεύουμε για προσοχή, εκτίμηση και αναγνώριση από τους άλλους, σαν τον ζητιάνο της ιστορίας.

Όταν ο πραγματικός Πλούτος βρισκόταν όλη την ώρα κάτω απ'τα πόδια μας.

Καλλιεργώντας και ζώντας περισσότερο αυτή τη συναισθηματική κατάσταση της ευγνωμοσύνης, κάθε μέρα, η ζωή σου θα εμπλουτιστεί περισσότερο απ’όσο θα μπορούσες ποτέ σου να διανοηθείς.

Καλλιεργώντας την Ευγνωμοσύνη, είναι το να καλλιεργείς την ίδια τη Ζωή.

Οι πιο ευτυχισμένοι και παθιασμένοι άνθρωποι στη Γη, ξυπνούν κάθε μέρα και ευχαριστούν που είναι ζωντανοί.

Με ρωτάνε πώς μπορώ να είμαι τόσο χαρούμενος και με τόση ενέργεια, και να μην επηρεάζομαι συναισθηματικά από πολλές καταστάσεις.

Αυτή είναι η απάντηση.

Το "ευχαριστώ για ..." που με ακούνε πολλοί να λέω συχνά. Και το λέω ακόμα πιο συχνά από μέσα μου, και το νοιώθω. Γιατί πώς μπορώ να μην εκτιμώ αυτά που έχω;

Πολλοί νομίζουν ότι το πεις ευχαριστώ είναι από καλοσύνη, για τα τυπικά καλής κοινωνικής συμπεριφοράς.

Όμως το νόημα είναι άλλο όταν λες ευχαριστώ για κάτι συγκεκριμένο και το εννοείς.

Γιατί αυτό δείχνει πως εκτιμάς αυτό που σου δόθηκε. Και το νοιώθεις πολύ περισσότερο και εσύ και ο άλλος.

Άκουγα τις προάλλες ένα interview του Gary Vaynerchuk (Gary V) με τον Tony Robbins.

Κάποιος τους ρώτησε για το πώς γίνεται να εκτιμούν τόσο τη ζωή τους και την κάθε τους ημέρα και να είναι τόσο χαρούμενοι.

Η απάντηση του Robbins ήταν πως ξυπνάει κάθε μέρα και αφήνει τον εαυτό του να νοιώσει απέραντη ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που έχει, ξεκινάει από οικογένεια και φίλους, και επεκτείνεται.

Και μου έκανε εντύπωση η απάντηση - αυτό που κάνει ο Gary V, γιατί είναι τόσο ισχυρό και περίεργο:

Κάθε πρωί, ξυπνάει, και για λίγα δευτερόλεπτα αναλογίζεται πώς θα αισθανόταν αν ανακάλυπτε πως μέσα στο βράδυ είχε πεθάνει όλη του η οικογένεια.

Μακάβριο;

Και όμως τον κάνει τόσο ευγνώμων που είναι όλοι ζωντανοί, και μπορεί να εκτιμά πολύ περισσότερο την κάθε στιγμή μαζί τους. Ό,τι και να συμβεί μέσα στη μέρα του δε συγκρίνεται με αυτόν τον πόνο.

Σκέψου μόνο τι δύναμη δίνει στον άνθρωπο η σύγκριση με αυτόν τον πόνο.

Τι μπορείς να κάνεις

Καθημερινά εξέφραζε ενεργά, μέσα από σκέψεις και πράξεις, την εκτίμηση και την αγάπη σου για όλα τα δώρα που η Ζωή σου χάρισε. Για τους ανθρώπους, τις εμπειρίες, το γέλιο, τις συζητήσεις, τη σύνδεση, το παιχνίδι, τη χαρά και τις στιγμές που σου έδωσε την ευκαιρία να ζήσεις.

Αφιέρωσε 5 λεπτά τώρα, να αναλογιστείς πόσα πράγματα έχεις που εάν τα έχανες θα σου κόστιζε. Πώς θα ένοιθες τότε; Και πώς νοιώθεις τώρα που τα έχεις; Αυτό θα σου δώσει πραγματική Δύναμη.

Κάνε μία λίστα αν θες, με 5 ή 10 ή 50 πράγματα τα οποία πραγματικά εκτιμάς.

Και κάν'το αυτό κάθε μέρα, πρωί ή βράδυ, στο μυαλό σου ή σε χαρτί, για 5 λεπτά ή όσο θες. Την ώρα που φτιάχνεις τον καφέ σου. Την ώρα που βουρτσίζεις τα δόντια σου. Την ώρα που κάνεις μπάνιο. Την ώρα που φεύγεις απ'το γραφείο ή τη δουλειά σου. Όταν σε πιάνει κόκκινο φανάρι στην κίνηση. Την ώρα που πέφτεις να ξαπλώσεις. Συνέδεσέ το σε κάτι που ήδη κάνεις, και βάλ'το στην καθημερινότητά σου.

Και δες πόσο πλούσιος είσαι και δεν το ήξερες.

Κάθε φορά που αισθάνεσαι λυπημένος, μπορείς να το κάνεις αυτό μέχρι που να δακρύσεις. Δεν σου λέω πως θα φύγει η λύπη. Αλλά θα την κάνει πολύ πιο γλυκιά - θα την μεταμορφώσει.

Αν θες να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα, για να τον εκτιμήσεις περισσότερο και να βρεις και άλλους λόγους να είσαι ευγνώμων, γράψε παρακάτω όνομα και e-mail για να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης "Γνώρισε τον Εαυτό σου",  καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / εργαλεία για τους συνδρομητές.

Πώς μπορώ να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

- Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που θα μπορούσα να κάνω για το το νέο έτος; με ρώτησε η Σοφία.

Ήταν όμορφη, στα 30κάτι της, ίσως τελειομανής, με αρκετές επιτυχίες σε όλους τους τομείς, και παρ'όλ'αυτά, κάτι της έλλειπε συνεχώς.

Ήταν απίστευτα σκληρή με τον κόσμο, δε συγχωρούσε εύκολα, και ακόμη χειρότερη ως προς τον εαυτό της.

Όλα αυτά την είχαν οδηγήσει πλέον τα βράδια να μην μπορεί να κοιμηθεί και μου είπε πως αισθανόταν δυστυχισμένη και πως αυτό την έκανε να κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό της, δίχως να βρίσκει κάποια λύση.

- "Να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου λες και η ζωή σου εξαρτάται από αυτό. Γιατί ισχύει. Αυτή είναι η βασικότερη και μεγαλύτερη αλλαγή που πρέπει να κάνεις" της είπα.

Στα προηγούμενα άρθρα έμαθες γιατί η αγάπη και οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους είναι η μεγαλύτερη πηγή της ευτυχίας μας.

Επίσης έμαθες γιατί αν θέλουμε να αγαπήσουμε και να μας αγαπήσουν, θα πρέπει πρώτα να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, και πως αυτό ΔΕΝ είναι εγωισμός, αλλά αντιθέτως:

Στη βάση του αληθινού αλτρουισμού βρίσκεται η υγιής αγάπη προς τον εαυτό μας.

Click to Tweet

Όταν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας κοιτάμε να ρουφήξουμε απ'τους άλλους αυτή τη ζωτική ενέργεια που μας λείπει.

Όταν τον αγαπάμε και ξεχειλίζουμε από αυτή την αγάπη, τότε, και ΜΟΝΟ τότε, μπορούμε να προσφέρουμε κιόλας, πραγματικά.

Πρώτο βήμα για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους θα πρέπει να είναι να αποκτήσουν μία απεριόριστη αγάπη, κατανόηση και σεβασμό για τον εαυτό τους.

- Ωραία. Πώς, όμως, μπορώ να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου;

Υπάρχουν δύο βασικοί κανόνες στις σχέσεις

Ο ένας γνωστός, ο άλλος όχι και τόσο.

Ο πρώτος είναι: "Μην κάνεις στους άλλους αυτά που δε θες να κάνουν σε εσένα."  και άρα

"Να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θες να συμπεριφέρονται και σε εσένα".

Ο δεύτερος, όμως, που είναι πιο άγνωστος, είναι και πιο βασικός: "Μην κάνεις στον εαυτό σου αυτά που δεν κάνεις στους άλλους." Ή αλλιώς,

"Να συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου
όπως θα ήθελες να σου συμπεριφέρονται οι άλλοι
".

~Κάτσε λίγο και σκέψου τα αυτά.~

Γιατί απ'αυτούς τους κανόνες πηγάζουν πολλά που μπορείς να κάνεις, για να δείξεις στον εαυτό σου πως τον αγαπάς.

25 Τρόποι που δείχνεις πως τον/την αγαπάς:

Ας πούμε ότι υπάρχει κάποιος που τον αγαπάς πολύ. Πώς του το δείχνεις;

1. Κατ'αρχάς, ενδιαφέρεσαι. Και τον αφήνεις να το καταλάβει.

2. Ακούς πραγματικά προτού μιλήσεις.

3. Προσπαθείς να τον γνωρίσεις και να τον κατανοήσεις εις βάθος:

  • τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο
  • τον τρόπο που ερμηνεύει τα γεγονότα
  • τις απόψεις του
  • τις δυνάμεις του και τις αδυναμίες του

4. Εν συνεχεία, εστιάζεις στις δυνάμεις του και παραβλέπεις ή κοιτάς πώς να τον βοηθήσεις στις αδυναμίες του.

5. Δεν τον κατηγορείς για αυτά που δεν είναι καλός.

6. Επίσης όταν κάνει κάτι λάθος (επειδή δε γνωρίζει), ή όταν γίνεται μία παρεξήγηση, κάθεσαι κάτω και τα συζητάτε.

Δεν το αφήνεις να περάσει έτσι, γιατί έχεις υψηλές προσδοκίες απ'τον άλλον.

7. Κατανοείς, και του συγχωρείς τα λάθη.

Δεν του τα "κοπανάς" συνεχώς, ούτε του τα "τρίβεις στη μούρη" με την πρώτη ευκαιρία.

8. Τον βοηθάς να βρει το μάθημα απ'τις λάθος επιλογές που έκανε, ώστε να μην τις επαναλάβει.

9. Τον περιποιείσαι, περνάς χρόνο μαζί του, καλλιεργείς τη σχέση σας.

10. Κάνετε νέα πράγματα και ζείτε νέες εμπειρίες μαζί.

11. Του κάνεις δώρα. Τον προσέχεις.

12. Εκτιμάς αυτά που κάνει για σένα. Τον ευχαριστείς.

13. Του λες "σε αγαπώ". Δε φοβάσαι να το πεις.

14. Θυμάστε ωραίες εμπειρίες που περάσατε μαζί και τις συζητάτε.

15. Εκτιμάς που τον έχεις στη ζωή σου και όλα τα μικρά πράγματα που κάνει για εσένα καθημερινά και άκοπα.

16. Κάνετε όνειρα και σχέδια μαζί για πράγματα που θέλετε να κάνετε, να ζήσετε, ή μέρη που θέλετε να δείτε.

17. Μπορεί να συζητάτε με τις ώρες επί συγκεκριμένων θεμάτων που σου αρέσουν ή του αρέσουν.

18. Τον σέβεσαι, όπως σέβεσαι και τον χρόνο του, και δεν του τον σπαταλάς σε ανοησίες.

19. Όταν κάποιος λέει εναντίον του, τον υπερασπίζεσαι. Αν έχεις την οποιαδήποτε αμφιβολία, θα τον υπερασπιστείς, αλλά μετά θα το συζητήσετε ιδιαιτέρως.

20. Δεν επιτρέπεις σε κανέναν να πει κάτι αρνητικό για αυτόν και δεν αφήνεις άλλους να τον υποβιβάσουν. Δεν το ανέχεσαι.

21. Μιλάς για αυτόν με τα καλύτερα λόγια, αλλά όταν είστε οι δυο σας και συζητάτε δεν του "χαϊδεύεις τα αυτιά". Του τα λες ευθέως και χωρίς υπεκφυγές.

22. Είσαι ειλικρινής μαζί του και δεν τον κοροϊδεύεις, ούτε του λες ψέματα.

23. Τον βοηθάς αν μπορείς να εξελιχθεί και να του διευρύνεις τους ορίζοντες.

24. Όταν έχει κάποιο δίλημμα τον υποστηρίζεις σε όποια απόφαση και να πάρει, ακόμα και αν είσαι αντίθετος.

25. Όταν έχει κάποιο πρόβλημα το συζητάτε και τον ενισχύεις, και ψάχνεις να βρεις λύσεις αντί να του το μεγενθύνεις.

Τα κάνεις όλα αυτά για τον εαυτό σου;

Τα θέλουμε όλα αυτά σε μία σχέση να μας τα κάνουν; NAI.

Και θα πρέπει πρώτος ΕΓΩ να τα κάνω για τον άλλον.

Αλλά ακόμα πιο πριν θα πρέπει να τα κάνω για τον εαυτό μου.

Ξαναδιάβασε τη λίστα και σκέψου αν τα κάνεις με τον εαυτό σου.

Σκέψου πράγματα που μπορείς να κάνεις για να δείξεις στον εαυτό σου πως τον αγαπάς.

Κάνε μία λίστα - ένα σχέδιο με τα πράγματα που θα ξεκινήσεις να κάνεις για να δείξεις στον εαυτό σου πως τον αγαπάς περισσότερο.

Και ξεκίνα να τα κάνεις.

Το ξέρεις πως όσο περισσότερο περιποιείσαι τον εαυτό σου, τόσο περισσότερο ανεβαίνει η αξία σου στα μάτια του, και συνεπώς και στα μάτια των άλλων;

Τι είναι η αυτο-εκτίμηση;

Αυτοεκτίμηση είναι το πόσο εκτιμάς τον εαυτό σου!
Στις πράξεις και στα λόγια.

Αν θες ο κάθε χρόνος της ζωής σου να είναι μαγικός, πάνω απ'όλα τ'άλλα, υποσχέσου στον εαυτό σου πως κάθε μέρα θα προσπαθείς να επιδιορθώσεις και να βελτιώσεις τη σχέση σου μαζί του.

Γιατί αν δεν είσαι ΕΣΥ ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου, ΕΣΥ, ο μόνος που είσαι μαζί του 24 ώρες το 24άωρο, κάθε μέρα, ακόμα και στο πιο απομονωμένο μέρος του πλανήτη, και από τη γέννηση μέχρι τον θάνατό του, κανένας δε θα είναι.

Μερικές ακόμα ιδέες για το 
πώς μπορώ να περιποιηθώ τον εαυτό μου.

  • Κάτσε διάβασε. Καλλιέργησέ τον.
  • Ξεκούρασέ τον. Κοιμήσου τουλάχιστον 8 ώρες κάθε βράδυ.
  • Πήγαινε για μασάζ ή σε Σπα για δώρο για κάτι που κατάφερες.
  • Επαίνεσέ τον όταν τον βλέπεις να ξεπερνά τον εαυτό του και κάνει το κάτι παραπάνω.
  • Εκτίμησε τα μικροπράγματα που κάνει που σε ενισχύουν και σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
  • Φτιάξε τη διατροφή σου. Φτάσε τα κιλά που είναι καλά για το ύψος σου.
  • Γυμνάσου. Ξεκίνα τουλάχιστον με καθημερινό περπάτημα.
  • Κάνε πράγματα που σε ζωντανεύουν και σε γεμίζουν ενέργεια.
  • Κάτσε σκέψου τις αρχές και τις αξίες σου, και μην τις καταπατάς.
  • Κάνε πράγματα που θα κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και θα λες με χαμόγελο περηφάνιας: "Ναι ρε φίλε. Χαίρομαι που ζω τη ζωή σου. Σε χαίρομαι. Συνέχισε έτσι."


Κλείνοντας:

- Πώς, όμως, μπορώ να αγαπήσω τον εαυτό μου με τόσες κακές επιλογές και τόσα λάθη που κάνω καθημερινά;

- Πώς μπορώ να μου συγχωρήσω όλα αυτά που έκανα στο παρελθόν;

- Και κάτι ακόμη πιο δύσκολο - πώς μπορώ να συγχωρήσω τους άλλους, για πραγματικά ασυγχώρητα πράγματα που μου έχουν κάνει;

- Στο κάτω κάτω... Και γιατί να το κάνω...;

Έπεται συνέχεια!

Διάβασε παραπάνω για τα "Τα Δέκα Συναισθήματα Δύναμης και Ευτυχίας", εδώ.

Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός; (ιστορία Γιώργου part 4)

Σε έναν του καφέ τους ο Γιώργος με τον διευθυντή του, πιάσαν την κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση την προηγούμενη φορά

«Δεν μου λες ρε Παναγιώτη, είπαμε ότι δε μετράει τόσο ο προορισμός, όσο το ταξίδι, και ότι ο δρόμος, οι λύσεις και οι ευκαιρίες θα εμφανίζονται καθ’οδόν.

Αλλά πώς ξέρεις ότι έχεις τον σωστό προορισμό;

Πώς ξέρω εγώ ότι από όοοολα αυτά που μου αρέσουν, αυτός είναι ο αληθινός προορισμός μου;

Πώς μπορώ να τον ξεχωρίσω από τον θόρυβο που κάνουν όλα τα υπόλοιπα που θέλω;

Και πάνω απ’όλα – πώς ξέρω ότι δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;» ρωτάει ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του και του λέει χαμηλόφωνα, ψιθυρίζοντας σχεδόν, σαν να του αποκαλύπτει ένα μεγάλο μυστικό:

«Ο αληθινός προορισμός είναι αυτό που θες περισσότερο απ’όλα τ’άλλα, και δε θα το μετανοιώσεις όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσεις.

Ο αληθινός προορισμός είναι αυτός που θα σε γεμίσει μεν, αλλά σε φοβίζει περισσότερο απ’όλους τους άλλους.

Είναι αυτός που έχει τον πιο δύσκολο δρόμο για σένα

Δεν θα τον παραδεχτείς και δε θα σου φανερωθεί αμέσως.

Αλλά είναι αυτό που εάν δεις κάτι αντίστοιχο σε κάποια ταινία δακρύζεις.

Εάν δεις κάποιον να το έχει, να το ζει ή να παλεύει προς τα εκεί, τον ζηλεύεις μέσα σου.

Όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλή – αυτή που λες στον εαυτό σου «θέλω και εγώ…».

Είναι αυτό που μπορεί να το ήθελες από μικρός, αλλά αργότερα όσο μεγάλωνες, ήρθαν οι ενήλικες με τις δικές τους ανασφάλειες και περιορισμούς για τον κόσμο και σου είπαν “καλά τα όνειρα, αλλά γίνε ρεαλιστής, ο κόσμος δε δουλεύει τόσο απλά, πρέπει να κάνεις κάτι για να επιβιώσεις.”

Ή μπορεί να μη σε περιόρισαν άμεσα, αλλά έμμεσα – να προέβαλαν πάνω σου τις δικές τους επιθυμίες, απωθημένα και όνειρα που είχαν μικροί αλλά αγνοήσαν για πάρα πολύ καιρό, και να σε σπρώξαν προς τα εκεί – προς τον δικό τους δρόμο.

Έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου.

Πρόσεχε μην ακολουθήσεις τους δρόμους τους άλλους, γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός σου δρόμος.

Ο αληθινός σου δρόμος είναι αυτό που αναβάλλεις συνεχώς..

…Και προσπαθείς να ξεχαστείς με πιο εύκολους μικρο-προορισμούς και επιτυχίες, προκειμένου να αποσπάσεις την προσοχή σου από αυτό που είναι το δύσκολο και το καλύτερο για σένα…

Γιατί νομίζεις ότι ο κόσμος καταλήγει σε τόσους εθισμούς που του μουδιάζουν το μυαλό;

Ίσως βέβαια να τον θεωρούσες υπεράνω των ικανοτήτων σου και γι’αυτό να τον απέρριπτες μονομιάς μέχρι τώρα. 

Και επειδή τον θεωρούσες ακατόρθωτο, αυτό συνεχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Ενώ ξέρεις πολύ καλά μέσα σου ότι αυτό είναι αυτό που ήθελες εξ αρχής.

Ξέρεις ότι αυτό θα σου φέρει τη μεγαλύτερη χαρά, ικανοποίηση, πληρότητα, αυτοσεβασμό και αναγνώριση.

Όμως σου λέω: αυτός είναι η Νέα σου Ιθάκη.

Το επόμενο βήμα για σένα λοιπόν, είναι να καθορίσεις αυτό:

Τι φοβάσαι περισσότερο απ’όλα;

Τι θα ήθελες, αλλά έχει τόσο πολύ κόπο, ενέργεια και δυσκολίες που σε αποθαρρύνει;

Τι είναι αυτό που σε θολώνει από τη δυσκολία, και καταλήγεις να ασχολείσαι με δευτερεύοντα και τριτεύοντα πράγματα και επιτυχίες;

Τι είναι ο μεγαλύτερος και πιο δύσκολος στόχος που θα μπορούσες να θέσεις;

Τι είναι αυτό που λες – ναι, θα το ήθελα, αλλά αποκλείεται εγώ να τα καταφέρω;

Πίστεψε στον εαυτό σου.
Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Γιατί αν δεν το κάνεις εσύ,
κανένας άλλος δεν πρόκειται να το κάνει για εσένα.

Κάτσε και συζήτησέ το με τον εαυτό σου.

Κάνε τις ερωτήσεις* των κλίσεων και των δυνάμεών σου (για τους συνδρομητές έχω pdf 25+33extra ερωτήσεων, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω – γράφεσαι στη δεξιά στήλη).

Σκέψου και απάντα τις εξής ερωτήσεις για να βρεις πού είσαι δυνατός.

  • Τι σε κάνει πιο ευτυχισμένο στη ζωή σου; Τι σε ενθουσιάζει;
  • Τι θα έκανες εάν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις;
  • Τι φοβάσαι περισσότερο για την επόμενη γεννεά;
  • Εάν μπορούσες να είσαι μέρος του κοινού, στην δική σου κηδεία (100+ χρονών), τι θα ήθελες να ακούσεις τους ανθρώπους να λένε για εσένα;
  • Ποιας Επανάστασης θα ήθελες να ηγηθείς;

Όλες αυτές τις ερωτήσεις, γράψ’τες κάπου, και πάρ’τες μαζί σου σε ένα ήρεμο μέρος.

Που ξέρεις ότι δε θα σε ενοχλήσουν για τουλάχιστον μία ώρα.

Μπορείς στο δάσος, ή σε μία ωραία καφετέρια ή έναν κήπο στο κέντρο ή σε μία βιβλιοθήκη.

Όπου σε εμπέει περισσότερο.

Και κάτσε και γράψε ασταμάτητα.

Άφησε ελεύθερο το μυαλό σου.

Μη κριτικάρεις καμία ιδέα. Μην κριτικάρεις τίποτα.

Το νόημα είναι να τα βγάλεις από μέσα σου στο χαρτί απευθείας, με όσο λιγότερη λογοκρισία γίνεται.» κατέληξε ο Παναγιώτης.

Μετά από όλες αυτές τις ερωτήσεις, ο Γιώργος είχε μείνει άναυδος.

Απαντήσεις είχαν αρχίσει να ξεπηδούν στο μυαλό του, σκέψεις, ιδέες και όνειρα από καιρού ξεχασμένα.

Αφού τις κατέγραψε ο Γιώργος και τις συζήτησαν λίγο, τον ευχαρίστησε και έφυγε.

Στον δρόμο για τον γυρισμό άρχισε να σιγοσφυρίζει χαρούμενος.

Είχε πολύ καιρό να το κάνει.

Σημειώσεις:

**Αυτές, και αρκετές ακόμα ερωτήσεις, έχω στο (ανανεωμένο) pdf για τους συνδρομητές – 25 βασικές (+33 έξτρα) ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου – και έτσι να μπορείς να κάνεις πιο συνειδητά τα επόμενά σου βήματα.

Συνδρομητής μπορείς να γίνεις στα δεξιά βάζοντας το email σου και επιβεβαιώνοντάς το θα σου αποσταλλεί το link να τα κατεβάσεις.**

Αν σου άρεσε, like + share στο Facebook (ή όπου αλλού θες) :)

Αν θες να διαβάσεις περισσότερα για το ποιοι είναι οι 4 πιο συνηθισμένοι λόγοι που φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις και το αναβάλλουμε συνεχώς – και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε, κοίτα εδώ: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Προηγούμενη ιστορία εδώ – Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Επόμενη ιστορία εδώ – Μέρος 5: Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα;