Τα Δέκα Συναισθήματα Δύναμης και Ευτυχίας

Υπάρχουν Δέκα Συναισθήματα Δύναμης, τα οποία ΑΝ θες να τα αισθάνεσαι με μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια στη ζωή σου, όπως το οτιδήποτε άλλο, θες να βρεις τα κουμπιά που τα ενεργοποιούν στο μυαλό σου, να τα εκπαιδεύσεις και να εστιάζεις συνεχώς σε αυτά.

Θα πρέπει να τα καλλιεργείς στην καθημερινότητά σου, σαν ένας αφοσιωμένος γεωργός. Τα καλλιεργείς μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις συζητήσεις σου. Δηλαδή με το πού στρέφεις την προσοχή σου και την ενέργειά σου.

Συνήθως περιμένουμε από μόνο του να συμβεί κάτι  για να μας δημιουργήσει κάποιο συναίσθημα. Κάτι που σημαίνει πως λειτουργούμε ακόμα με αντιδραστικό μοντέλο του κόσμου...

Βασική λάθος πεποίθηση, ρίζα πολλών προβλημάτων, είναι το να πιστεύουμε ότι ΕΙΜΑΣΤΕ το μυαλό μας, οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να τα κατηγορούμε, αυτά ή τις συγκυρίες, όποτε μας βολεύει, και να απαλασσόμαστε ευθυνών όταν δεν κάνουμε κάτι γιατί "δεν το αισθανόμαστε".

Είναι σαν να δηλώνουμε "είμαι θύμα των συναισθημάτων μου και των συγκυριών - αυτά φταίνε, αυτά με τραμπουκίζουν, δε φταίω εγώ!".

Πάλι, σε παροτρύνω να διαβάσεις το άρθρο "Ο μεγαλύτερος παράγοντας της ευτυχίας μας", ώστε να ξεχωρίσεις αν έχεις τον έλεγχο της ζωής σου ή όχι, και τι μπορείς για να τον ξαναπάρεις στα χέρια σου.

Ό,τι και να αποκτήσεις στη ζωή σου, ό,τι και να πετύχεις, χωρίς αυτά τα συναισθήματα δε θα νιώθεις πληρότητα - θα αισθάνεσαι πως συνεχώς κάτι λείπει.

Αφιερώνοντάς τους όμως χρόνο να τα καλλιεργείς καθημερινά, θα κάνουν τη ζωή σου πραγματικά μαγική, και θα σου δώσουν πραγματική ζωντάνια και όρεξη.

Είναι ικανά να σου μεταμορφώσουν κάθε πτυχή της ζωής σου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τους αφιερώνεις λίγο χρόνο ώστε να τα "τροφοδοτείς".

Θυμήσου: η Συνέπεια είναι σημαντικότερη της Ισχύος.

Το λίγο και ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, είναι ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ του ΠΟΛΥ και για μία μέρα. Ναι, θες μερικές φορές περισσότερο, αλλά εστίασε περισσότερο στη συνέπεια.

Έστω και 5 λεπτά κάθε μέρα, κάθισε και κάνε ερωτήσεις στον εαυτό σου που να εκλύουν τα παρακάτω συναισθήματα. Ζήσε τα πραγματικά μέσα σου.

Θα τα αναλύσουμε σιγά σιγά όλα, και θα ξεκλειδώνουν με τις μέρες και τα νέα άρθρα.

Οι συνδρομητές έχουν ήδη το πόστερ Α5 και με τα 10, αλλά με σύντομη περιγραφή. Και ξεκινάμε:


Κατέβασε το A3 Poster! :)

Αυτό το άρθρο συνοδεύει το poster που περιέχεται στη δωρεάν εργαλειοθήκη για τους συνδρομητές του Neuroselfmastery, στο οποίο αποκτάς πρόσβαση μόλις εγγραφείς - ώστε να το τυπώσεις σε Α3 και να το τοιχοκολλήσεις.

Απλά βάλε όνομα και email για να τα κατεβάσεις.

Έπεται και συνέχεια, με τα Δέκα "αρνητικά συναισθήματα", τα Δέκα "Σήματα για Δράση".

Γιατί αυτό είναι στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι αρνητικό. Απλά τα αισθανόμαστε άσχημα για να μας κινητοποιήσουν να δράσουμε. Αλήθεια, τι θα κάναμε χωρίς αυτά;

Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast!

Μπες στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts, πάτα "Follow", και γράψε ένα σύντομο Review, ώστε να το βρει περισσότερος κόσμος που το χρειάζεται!

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

  • Πόσες φορές μας έχει τύχει να πρέπει να πάρουμε μια απόφαση αλλά να μην μπορούμε;
  • Πόσες φορές αναβάλλουμε τις αποφάσεις που ΞΕΡΟΥΜΕ πως πρέπει να πάρουμε;
  • Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των καλών ηγετών και του υπόλοιπου κόσμου;

Παρακάτω θα αναλύσουμε γιατί συμβαίνουν αυτά και το τι μπορείς να κάνεις για να το μειώσεις ή να σταματήσεις να το κάνεις αυτό.

Όμως, ας ξεκινήσουμε με το τελευταίο:

Η διαφορά μεταξύ των καλών ηγετών και του υπόλοιπου κόσμου

Είναι με λίγα λόγια το πόσο ενδίδουν στους φόβους τους ή όχι. 

Και αυτό φαίνεται στο πόσο γρήγορα παίρνουν τις αποφάσεις τους.

Δε μιλάμε για βιαστικές αποφάσεις εδώ.

Κύριο γνώρισμα των καλών ηγετών (και μιας ελκυστικής προσωπικότητας) είναι η "Παρουσία" = το να βρίσκονται στο παρόν.

Όταν βρίσκεσαι στο παρόν, μαγικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν:

  • Η επικοινωνία σου με τους άλλους ανθρώπους είναι πολύ πιο αποδοτική.
  • "Διαβάζεις" καλύτερα τον κόσμο, τις αντιδράσεις του, τις σκέψεις του, και μπορείς να δράσεις αναλόγως.
  • Γίνεσαι πιο αρεστός απ'τους άλλους και τους επηρεάζεις περισσότερο.
  • Είσαι περισσότερο ήρεμος, παρατηρείς και βλέπεις περισσότερα - ευκαιρίες, λύσεις και επιλογές.
  • Φοβάσαι και αγχώνεσαι λιγότερο - και τα δύο είναι παιχνίδια ενός μυαλού που βρίσκεται στο παρελθόν ή στο μέλλον - και όχι στο παρόν.
  • Παίρνεις καλύτερες αποφάσεις γιατί δεν αφήνεις το παρελθόν και το μέλλον να σου θολώσουν τη σκέψη - βλέπεις τα τωρινά δεδομένα και απαντάς καταλλήλως σε αυτά.

Έτσι, καταλήγουμε στη βασική διαφορά των καλών ηγετών: ζυγίζουν τις επιλογές τους και παίρνουν αποφάσεις γρήγορα.

Αυτός είναι ο ρόλος τους εξάλλου.

Το να ζυγίζεις τις επιλογές σου και να παίρνεις μια καλή απόφαση γρήγορα και υπό πίεση, είναι μία ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ.

Πώς όμως χτίσαν μια τέτοια ικανότητα;

Σαν οποιαδήποτε άλλη ικανότητα.

Την εκπαίδευσαν, "έφαγαν τα μούτρα τους", σίγουρα πήραν και (ΠΟΛΛΕΣ) λάθος αποφάσεις, όμως μάθανε, και κάθε φορά παίρναν όλο και καλύτερες.

Τι είναι αυτό, όμως, που σε εμποδίζει να γίνει σαν αυτούς;

Και εδώ ερχόμαστε στους 4 κύριους λόγους για τους οποίους αναβάλλουμε συνεχώς το να πάρουμε κάποια απόφαση:

Οι 4 λόγοι που αναβάλλουμε τις αποφάσεις μας

Πολλές φορές μας έχει τύχει να αποφεύγουμε να πάρουμε κάποια απόφαση.

Δεν είναι κάτι καινούριο.

Όλοι οι άνθρωποι το κάνουν και πάντα το κάνανε.

Και αυτό οφείλεται σε 4 κύριους φόβους που θα πρέπει κάποιος να ξεπεράσει ή να μάθει να διαχειρίζεται, εάν θέλει να παίρνει γρηγορότερες και καλύτερες αποφάσεις:

α. Φόβος Λάθος Επιλογής

Φοβόμαστε ότι θα κάνουμε την λάθος επιλογή.

Και γι'αυτό το λόγο παραμένουμε στάσιμοι, προτιμώντας έτσι, συνειδητά ή μη, να μην κάνουμε καμία επιλογή. Όμως,

Η μόνη αποτυχία, είναι η αποτυχία του να πάρουμε μια απόφαση και να παραμεινουμε στασιμοι.

Το να μην παίρνεις μια απόφαση, είναι και αυτό από μόνο του μια απόφαση - και μια μορφή αναβλητικότητας.

Περιμένεις "την κατάλληλη στιγμή", ή την "όρεξη" να σου'ρθει.

Όμως στην πραγματικότητα, απλά φοβάσαι να πάρεις μια απόφαση.

β. Αβεβαιότητα για το "Τι θα σημαίνει" η απόφαση

Άλλες φορές δεν παίρνουμε μια απόφαση, γιατί δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, και τι θα γίνει εάν επιλέξουμε αυτό ή το άλλο.

Το θέμα όμως είναι ότι ποτέ δεν θα είμαστε 100% βέβαιοι τι θα σημαίνει αυτό ή το άλλο.

Πάντα παίρνουμε τις αποφάσεις μας βάσει πιθανοτήτων - μας φαίνεται πιο πιθανό να συμβεί αυτό ή εκείνο.

Οπότε η επιλογή θα πρέπει να γίνει με βάση τις μεγαλύτερες πιθανότητες.

Αναγνωρίζοντάς  αυτό, καταλαβαίνουμε ότι όλες οι αποφάσεις του παρελθόντος μας,  είχανε ληφθεί βάσει πιθανοτήτων.

Πόσες φορές έχουμε πει "όχι ρε φίλε, έπρεπε να έχω διαλέξει το άλλο!" 

Προφανώς και δεν θα μπορούσαμε τότε να προβλέψουμε όλα αυτά που θα γίνονταν στη συνέχεια και πιο θα ήταν "σωστό". Και κάναμε αυτό που πιστεύαμε.

Καθυστερούμε γιατί πιστεύουμε ότι εάν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν από μόνα τους, θα διακρίνουμε καλύτερα ποια είναι η καλύτερη απόφαση και θα την πάρουμε τότε.

Κάτι το οποίο δυστυχώς γίνεται πολύ πολύ σπάνια, και έτσι οδηγούμαστε στη στασιμότητα.

Αντίδοτο για (α) και (β):

"Εάν πάρω τη λάθος επιλογή, ποιο είναι
(1) το χειρότερο δυνατό,
(2) το πιο πιθανό και
(3) το καλύτερο δυνατό σενάριο;"

Κάνε μια λίστα με τα χειρότερα που μπορούν να συμβούν, και πώς μπορείς να τα ελαχιστοποιήσεις, τι μπορείς να κάνεις τότε.

Τις περισσότερες φορές, το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ΤΙΠΟΤΑ. Καλά διάβασες.

Τις περισσότερες φορές, το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ΤΙΠΟΤΑ.

Να παραμείνεις εκεί που ήσουν, και απλά να μην υπάρξει βελτίωση, να έχεις χάσει λίγο χρόνο ή/και μηδαμινά χρήματα και να έχεις πάρει ένα μάθημα βλέποντας κάτι αν λειτουργεί ή όχι.

Αυτό μπορεί να είναι και το πιο πιθανό.

Όμως στην καλύτερη;

Πες ότι σου αυξάνει τα κέρδη κατά ένα 5% το μήνα. Διόλου άσχημο.

Ή ότι δεν κερδίζεις τίποτε άμεσα, αλλά ότι έχει πολύ καλύτερες προοπτικές από αυτές που έχεις ήδη (στην τώρα δουλειά / σχέση / θέση κλπ)

Είναι αυτή η περίπτωσή σου;

Αν ναι, τότε συνειδητοποίησέ το, και προχώρα.

Θέσε ένα χρονικό περιθώριο (πχ 1 ώρα ή 1 εβδομάδα, ανάλογα με το πόσο κρίνεις απαραίτητο).

Μάζεψε όλες τις πληροφορίες που μπορείς.

Βάλ'τις κάτω στο χαρτί εάν είναι σημαντική απόφαση (γιατί το μυαλό μας τείνει να μπαίνει σε αιώνιους κύκλους).

Και πάρε μια απόφαση.

Το να το αναβάλλεις δεν αλλάζει τίποτα πέρα απ'το ότι χάνεις τον χρόνο σου, και πιθανές ευκαιρίες/αποτελέσματα που θα είχαν προκύψει αν το είχες ήδη ξεκινήσει.

γ. Μας λείπει η εκπαίδευση της ικανότητας λήψης αποφάσεων.

Ο μόνος τρόπος να ενδυναμώσουμε αυτή την ικανότητα, είναι όπως και κάθε άλλη: χρησιμοποιώντας τη όσο πιο συχνά γίνεται.

Χρησιμοποίησε την ικανότητα αυτή όσο πιο συχνά γίνεται!

Πρέπει να αρχίσουμε να παίρνουμε συνειδητά περισσότερες αποφάσεις.

Σίγουρα πολλές θα είναι λάθος.

Όμως ακόμα και αυτό είναι πολύ προτιμότερο από το να μείνουμε στάσιμοι. 

Οι λάθος αποφάσεις μας θα είναι αυτές που θα μας διδάξουν.

Όσο εκπαιδεύουμε την ικανότητα της αποφασιστικότητας και όσο περισσότερες αποφάσεις παίρνουμε, τόσο περισσότερο θα μαθαίνουμε να τις παίρνουμε πιο γρήγορα και να είναι πιο σωστές, βασισμένες στην πείρα που θα προσκομίζουμε καθ'οδόν.

“Η καλή κρίση είναι το αποτέλεσμα της εμπειρίας,
και η εμπειρία είναι το αποτέλεσμα της κακής κρίσης.”
~Mark Twain~

Αντίδοτο

Εκπαιδεύσου από τις απλές, μικρές, καθημερινές επιλογές, και παίρνε γρήγορα αποφάσεις.

Άρχισε να παίρνεις όλο και περισσότερες μικρές αποφάσεις για να χτίσεις αυτόν τον "μυ" (/ικανότητα).

δ. Αίσθημα Υπερφόρτωσης

Τελευταίος λόγος που δεν αποφασίζουμε, είναι ότι πολλές φορές αισθανόμαστε υπερφορτωμένοι, γιατί μας φαίνεται σαν ένα "τεράστιο βήμα" ή "μεγάλη αλλαγή" από τα συνηθισμένα.

Δεν ξέρουμε από που να πρωτο-ξεκινήσουμε, και γι'αυτό δεν ξεκινάμε καθόλου, και χανόμαστε σε ανούσιες λεπτομέρειες που απλά πιστεύουμε ότι θα μας κερδίσουν λίγο χρόνο, μέχρι να "μαζέψουμε το κουράγιο" να πάρουμε την απόφαση, ή μέχρι να "αισθανόμαστε έτοιμοι" ή να έρθει η "σωστή στιγμή". 

Εν ολίγοις, το αφήνουμε εντελώς στην τύχη και τις συγκυρίες και πιστεύουμε στα θαύματα.

Αντίδοτο

Σπάσε το "μεγάλο βήμα" σε μικρότερα.

Θες να βρεις μια ισορροπία, που να μην είναι άπειρα μικρά και χαθείς ακόμα περισσότερο, αλλά και ούτε πολύ μεγάλα που να σου φαίνονται ακατόρθωτα.

Σωστή τεμάχιση = μεγαλύτερη κινητοποίηση + περισσότερα αποτελέσματα.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα σύστημα/τρόπο σκέψης, μια νοοτροπία, που θα μας κάνει να εστιάζουμε στα αποτελέσματα που θέλουμε, αντί για τη (άσκοπη) δραστηριότητα.

Το ότι είσαι απασχολημένος δε σημαίνει ότι είσαι και παραγωγικός.

Θες να παράγεις ωφέλιμα αποτελέσματα μακροχρόνια.

Εν ολίγοις, γίνε πιο προσανατολισμένος στους στόχους σου (goal-oriented).

Άρχισε να κυνηγάς τα αποτελέσματα, και ξεκίνα απ'τα μικρά αποτελέσματα και στόχους.

Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, σου συνιστώ να διαβάσεις το παρακάτω:

Γιατί ο εαυτός μας έιναι ο χειρότερός μας εχθρός;

Ποιο είναι ΤΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ που αν γνωρίσεις, μάθεις και αρχίσεις να αναλογίζεσαι περισσότερο, θα σου γλιτώσει ΠΟΛΛΑ χρόνια στασιμότητας;

Τι κίνδυνος παραμονεύει κάθε φορά που πάμε να κάνουμε το επόμενο βήμα;

Διάβασε αυτό εδώ: Αποφάσισε και ξεκίνα με δύναμη

Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα; (ιστορία Γιώργου part 5)

Συνεχίζοντας την κουβέντα τους από την προηγούμενη φορά, ρωτάει ο Γιώργος:

«Παναγιώτη, ήθελα να σε ρωτήσω… Έχω πολλά πράγματα που θέλω να κάνω, πράγματα να καταφέρω, μέρη να δω, εμπειρίες να ζήσω.

Πώς ξέρω ότι εάν επιλέξω έναν προορισμό και αφοσιωθώ εκεί, δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;

Και αν κάνω τη λάθος επιλογή;

Μου είπες ότι ο σωστός δρόμος για μένα είναι αυτός που φοβάμαι περισσότερο και είναι ο πιο δύσκολος.

Όμως αφού είναι τόσο δύσκολος, λογικό δεν είναι να αναρωτιέμαι αν αξίζει; Και να το διπλο-τριπλο-σκέφτομαι;»

Και του απαντάει ο Παναγιώτης, γαλήνιος αλλά και γεμάτος πάθος στη φωνή του:

«Σε ό,τι και να αφιερωθείς ΔΕΝ πρόκειται να το μετανιώσεις αυτό που επέλεξες.

Μπορεί να μετανοιώσεις τον τρόπο που έζησες, τον τρόπο που το προσέγγισες, και ευκαιρίες που δεν άδραξες.

Οι άνθρωποι φτάνουν στο τέλος της ζωής τους και μετανοιώνουν ότι δεν προσέφεραν αρκετά, δεν περάσαν αρκετό χρόνο με αυτούς που αγαπούσαν, δεν είπαν αυτά που είχαν να πουν, δεν έπαιξαν τον καταλυτικό ρόλο που θα ήθελαν να έχουν παίξει, δεν είδαν τα μέρη που ήθελαν να δουν, δεν έκαναν αυτά που ήθελαν να κάνουν στον ελεύθερό τους χρόνο.

Ο κόσμος δεν μετανοιώνει αυτά που έκανε και είχαν νόημα για τον ίδιο.
Μετανοιώνει το πού ξόδευε τον υπόλοιπο χρόνο του.

Μετανοιώνει το πόσο πολύ τηλεόραση έβλεπε, πόσο χάζευε στο facebook, και πόσο αναλώθηκε σε πράγματα που δεν είχαν καμία απολύτως σημασία και ενδιαφέρον για αυτόν.

Φρόντισε ο μεγάλος προορισμός και όραμα της ζωής σου να προσφέρει με κάποιον – με οποιονδήποτε – τρόπο στον κόσμο.

Σε όποιον τομέα θέλεις.

Και αφοσιώσου εκεί. Δε θα μετανοιώσεις που δεν κυνήγησες τα 1002 άλλα πράγματα που ήθελες, γιατί δεν μπορείς να ξέρεις από τώρα τι πόρτες θα σου ανοιχτούν στο μέλλον.

Σε ένα πράγμα αφοσιώνεσαι, άλλα 100 βρίσκεις που να ταιριάζουν στην πορεία.
Αλλά πρέπει να ξεκινήσεις με το να θυσιάσεις τα υπόλοιπα θέλω σου για το μεγαλύτερο απ’όλα, στην αρχή.

  • Αυτό που θα μετανοιώσεις σίγουρα, εν τέλει, είναι το ότι δεν αφιερώθηκες τόσο καιρό σε έναν προορισμό με όλο σου το είναι.
  • Αυτό που θα μετανιώσεις είναι ότι δεν άρπαξες κάποια ευκαιρία που σου δόθηκε, ή ότι πέρασες μια ζωή αναλωμένη στο “τι να κάνω από όλα αυτά;” αντί να αφιερωθείς σε κάτι και να προχωρήσεις δυναμικά, ανοίγοντας πόρτες και εξερευνώντας μονοπάτια.
  • Αυτό που θα μετανοιώσεις είναι οι συμβιβασμοί σου με την κοινωνία και στα «θέλω» και τα «πρέπει» των άλλον. Ξεφορτώσου τα όλα αυτά, και αφοσιώσου στο ένα και μοναδικό πράγμα που θεωρείς πιο σημαντικό.

Από την προηγούμενη φορά, σε ρώτησα και σε έκανα να σκεφτείς πράγματα όπως «τι φοβάσαι για την επόμενη γεννεά» ή «ποιες είναι οι δυνάμεις σου» και «τι ήθελες να γίνεις μικρός».

Ερωτήσεις σαν αυτές μπορούν μόνο να σε επιβεβαιώσουν, δεν μπορούν να σου ΠΟΥΝ τι να κάνεις.

Είναι ερωτήσεις που ξεκαθαρίζουν το ΓΙΑΤΙ θες αυτό που θες.

“Για ποιο λόγο έχεις έρθει σε αυτή τη ζωή;”

Βλέπεις, μας τα έχουν μάθει τελείως ανάποδα.

Η αλήθεια είναι πως δεν πρέπει να ρωτάμε τους άλλους για ποιο λόγο έχουμε έρθει σε αυτή τη ζωή.

Δεν πρόκειται να μας το πει κανένας. Ο νόμος της ελεύθερης βούλησης το επιβάλλει αυτό, ούτε οι Θεοί οι ίδιοι δεν μπορούν να σου πουν τι ρόλο έχεις να παίξεις.

Κανένας δεν μπορεί να σου πει ποιος είναι ο ρόλος σου σε αυτή τη ζωή.

Αντιθέτως, είναι η ίδια μας η ζωή, οι Θεοί και ο κόσμος τριγύρω μας που ρωτάει ΕΜΑΣ «για ποιο λόγο έχεις έρθει εδώ;».

Και είμαστε εμείς που πρέπει να απαντήσουμε μέσα από τις πράξεις μας, σε αυτή την ερώτηση, δυναμικά και με όση σιγουριά έχουμε μέσα μας.

Και εκεί έγκεται η ανταμοιβή – εσωτερική και εξωτερική – που θα έχουμε.

Πρέπει να απαντήσεις εσύ στον κόσμο – ποιος είναι ο ρόλος που θέλεις να παίξεις στη ζωή σου;
Και το απαντάς μόνο μέσα από τις πράξεις σου.

Όσο γίνεσαι εξαιρετικά καλός σε αυτό που κάνεις, θα έχεις όλη την ελευθερία να το τροποποιήσεις στην πορεία, να προσθέσεις και να αφαιρέσεις στοιχεία που σου ταιριάζουν ή όχι. Αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου και να εξελίσσεσαι σαν άνθρωπος καθημερινά, εστιάζοντας στο τι έχει νόημα για εσένα.

Το θέμα είναι ότι όλοι βλέπουν τη δύσκολη πορεία και τα παρατάνε προτού καν ξεκινήσουν, έχοντας σαν δικαιολογία το “τι και αν το μετανοιώσω;”.

Σου λέω λοιπόν – ποτέ κανένας δεν μετάνοιωσε δουλειά που έφτασε να κάνει ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ καλά και προσέφερε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στον κόσμο μέσα από τον κόπο του.

Όλα τα υπόλοιπα, οι δεύτερες σκέψεις, τα «δεν είμαι σίγουρος» και «δεν μπορώ να αποφασίσω ακόμα» είναι απλά προσπάθειες του μυαλού μας να αναβάλλει ή να αποφύγει το αναπόφευκτο.

Είναι δικαιολογίες για να αναβάλλουμε αυτό που φοβόμαστε να κάνουμε.

Ενώ θα πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια και να πιάσουμε δουλειά όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Φαντάζεσαι τον Michael Jordan να ξεκινούσε να παίζει μπάσκετ στα 40 του; Πόσοι θα τον ξέραν και πόσο καλός θα γινόταν; Τι θα είχε να προσφέρει;

Η καλύτερη ώρα να ξεκινήσουμε ήταν πριν 20 χρόνια. Έχουμε ήδη καθυστερήσει, γι’αυτό η καλύτερη ώρα να ξεκινήσουμε είναι Τώρα.»

Επίλογος

Επέλεξε αυτό που σου θες να γίνεις ακολουθήσεις περισσότερο – αυτό που συνδιάζει και χρειάζεται τις περισσότερες από τις δυνάμεις σου και τις κλίσεις σου – και αφοσιώσου εκεί.

Και μην κοιτάξεις πίσω σου.

Κοίτα μόνο μπροστά.

Γιατί αλλιώς θα χάσεις πολύτιμο χρόνο, και τις ευκαιρίες να προσθέσεις και άλλους λόγους που αγαπάς αυτό που κάνεις.

Θα χάσεις τη στιγμή.

Και αυτό είναι που θα μετανοιώνεις στο τέλος περισσότερο.

 

Προηγούμενη ιστορία εδώ: Μέρος 4: Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός;

Τι δε σου λένε για την “Αισιοδοξία”;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πήγαινα στα ΚΕΠ σήμερα να κάνω μερικές δουλειές που έλεγα καιρό τώρα να κάνω…

Και καθώς πάω να μπω, μαζί με μια άλλη κυρία που πέτυχα στην πόρτα, ανακαλύπτουμε ότι έχουν απεργία.

Ενοχλήθηκε πολύ, και άρχισε να γκρινιάζει.

Εγώ της το γυρνάω και της λέω γελώντας “μία φορά είπα και γω να κάνω τα γραφειοκρατικά και έχουν απεργία χαχαχαχα”.

Και μου λέει θλιμμένη “πήρα άδεια για να τα κάνω…” – και της απαντάω – “ωραία, άρα έχετε ελεύθερη μέρα, μπορείτε να κάνετε ό,τι άλλο θέλετε!” και με κοιτάει περίεργα και φεύγει…

Αυτή έφυγε ενοχλημένη, εγώ έφυγα γελώντας, και σκεφτόμενος ΟΚ, ελεύθερο πρωινό τελικά, πάμε για διάβασμα ή συγγραφή.

Είχα backup plan.

Και εκεί μου έρχεται η ιδέα της διαφοράς “θετικής σκέψης”, με τη “θετική νοοτροπία” (που δε λένε στα βιβλία “αυτοβελτίωσης” και του “θετικού κινήματος”).

Πολλοί νομίζουν ότι “αισιοδοξία” και η “θετική σκέψη” είναι η επανάληψη θετικών φράσεων:

  • Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος.
  • Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος.
  • Είμαι υγιής. Κάθε μέρα γίνομαι καλύτερος” κλπ κλπ κλπ και να τα επαναλαμβάνουν συνεχώς μέχρι τελικής πτώσεως.

Όμως ξέρουν ότι κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μέσα τους.

Το νοιώθουν (και έχει αποδειχτεί ότι αυτό αυξάνει την πιθανότητα για κατάθλιψη και αρνητικά συναισθήματα γενικότερα). 

Γιατί;

Γιατί τα αποτελέσματα, οι πράξεις τους και όλη τους η πραγματικότητα πάει κόντρα σε αυτά που λένε.

Δεν είναι “ρεαλιστικά”.

Και επιπλέον, με το να τα λένε αυτά, θυμίζουν στον εαυτό τους ότι δεν κάνουν κάτι για αυτά που λένε!

Ή [τα βιβλία αυτοβελτίωσης] τους λένε το να σκέφτονται συνεχώς αυτά που θέλουν, να περνάνε ώρες “οραματιζόμενοι” τους στόχους τους να πραγματοποιούνται, και την χαρά που θα έχουν τότε… (πράγμα που μερικές φορές μειώνει το κίνητρο να κάνεις τη δουλειά που απαιτείται).

Κάτι που επίσης δεν λειτουργεί (από μόνο του και έτσι όπως το περιγράφουν).

Αυτό που δε λένε είναι ότι υπάρχει και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ αισιοδοξία.

Ω, ναι.

Ο ρεαλισμός δεν είναι απαραίτητα απαισιόδοξος και μπορεί να συνδιαστεί άψογα με τη θετική σκέψη.

***Βασικά είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα ο ρεαλισμός με τη θετική σκέψη, που αν δεν υπάρχει το ένα, το άλλο κάνει περισσότερο ΚΑΚΟ, παρά καλό από μόνο του.***

Θες να δεις μερικά παραδείγματα θετικών ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ αισιόδοξων φράσεων (= φράσεις if this, then that);

Θέλω να είμαι υγιής (να φτάσω τα Χ κιλά, Ψ λίπος, Υ άλλα χαρακτηριστικά – ευλυγισία, δύναμη κλπ).

  • Όκ, αυτή τι στιγμή κάνω τα …., …. και ….. . Τι άλλο μπορώ να κάνω;
  • Τι μπορώ να βελτιώσω;
  • Τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει στις Χ περιστάσεις; (Όταν πάω μία βόλτα, όταν βγω με τους φίλους μου, όταν τύχει να κάνουμε παραγγελία, όταν είμαι έξω στις 6 το πρωί και θέλω κάτι να φάω; Όταν είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να πάω γυμναστήριο; Όταν πάω γυμναστήριο αλλά είναι κλειστό; Όταν πονάω σε όλο μου το σώμα και δεν μπορώ να πάω; Όταν έχω κανονίσει και δεν προλαβαίνω;)
  • Ο καλύτερος τρόπος να τα αντιμετωπίσω όταν προκύψουν είναι……. (και βρίσκεις 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε πρόβλημα).

Θέλω να κατακτήσω πλήρη οικονομική ελευθερία.

  • Οκ, τι κάνω για αυτό τώρα;
  • Γιατί δεν είμαι ήδη οικονομικά ανεξάρτητος; Τι με εμποδίζει; Τι με τραβάει κάτω; Τι με κρατάει δεμένο στη θέση μου;
  • Τι πιστεύω / κάνω / τι συνήθειες έχω που με έχουν οδηγήσει εδώ που είμαι;
  • Τι λάθη κάνω, πώς μπορώ να τα εντοπίσω, τι μπορώ να διαβάσω να ξεστραβωθώ, και ποιος μπορεί να με βοηθήσει;
  • Τι δεν γνωρίζω που με καταστρέφει και πώς μπορώ να το φτιάξω αυτό;
  • Πού είμαι δυνατός και τι προβλήματα μπορώ να λύσω για τον κόσμο;
  • Τι μπορώ να κάνω όταν προκύψει το Χ Ψ Ω; Τι θα κάνω αν προκύψει ελεύθερος χρόνος;
  • Τι μπορώ να ακούω όσο θα είμαι στα ΜΜΜ ή στο αυτοκίνητο ή σε αναμονή ή σε νεκρό χρόνο (πιάτα, σφουγγάρισμα, δουλειές χωρίς πολλή σκέψη) –  (υπάρχουν τόσα podcasts, videos, audio)
  • Πού μπορώ να γνωρίσω περισσότερα άτομα με τα Χ χαρακτηριστικά που θέλω; Ποιους γνωρίζω ήδη που να έχουν αυτά;
  • Ποιες είναι 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε ένα από τα παραπάνω “πρόβληματα”

Βλέπεις τη διαφορά;

Βλέπεις ότι οι πρωτες “θετικές φράσεις” δεν έχουν κανένα νόημα και είναι σαν να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μεταφραστούν σε ΠΡΑΞΕΙΣ;

Βλέπεις ότι στη δεύτερη περίπτωση οι φράσεις είναι “ρεαλιστικές” μεν, δηλαδή σου λένε πως “φίλε, ο δρόμος δεν είναι εύκολος, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες”, ΑΛΛΑ είναι και αισιόδοξες, δε, δηλαδή “όταν αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες, θα κάνεις αυτο και εκείνο και το παρ’άλλο”.

ΑΥΤΟ είναι η πραγματική, ρεαλιστική αισιοδοξία.

Η σιγουριά που σου δίνει αυτό είναι 1.000.000 φορές μεγαλύτερη από την πρώτη περίπτωση.

Όταν έχεις ένα μεγαλύτερο πλάνο για τη ζωή σου, πράγματα που θες να κάνεις, να καταφέρεις και να ζήσεις, κάθε αναποδιά μπορείς να την εκμεταλευτείς για το καλύτερο, αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου στις λύσεις και να πιστεύεις στον εαυτό σου ώστε ό,τι πρόβλημα και να εμφανιστεί να ξέρεις ότι μπορείς να το λύσεις.

Γιατί;

Γιατί το έχεις ξανακάνει, ή έχεις προνοήσει.

Αν όχι, κάτι σε μαθαίνει για το τι θα κάνεις την επόμενη φορά. ;)

Σας εύχομαι να είστε ή να γίνετε ρεαλιστικά αισιόδοξοι σε όλους τους τομείς.

***Προσοχή: η θετική σκέψη χωρίς ρεαλισμό, και ο ρεαλισμός χωρίς θετική σκέψη είναι σαμποτέρ από μόνοι τους, και οδηγούν στην αναβλητικότητα και τη στασιμότητα.***

Αν θες να μάθεις περισσότερα για τους εσωτερικούς μας Σαμποτέρ, διάβασε εδώ:

Επίσης μπορεί να σε ενδιαφέρει αυτό:

Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός; (ιστορία Γιώργου part 4)

Σε έναν του καφέ τους ο Γιώργος με τον διευθυντή του, πιάσαν την κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση την προηγούμενη φορά

«Δεν μου λες ρε Παναγιώτη, είπαμε ότι δε μετράει τόσο ο προορισμός, όσο το ταξίδι, και ότι ο δρόμος, οι λύσεις και οι ευκαιρίες θα εμφανίζονται καθ’οδόν.

Αλλά πώς ξέρεις ότι έχεις τον σωστό προορισμό;

Πώς ξέρω εγώ ότι από όοοολα αυτά που μου αρέσουν, αυτός είναι ο αληθινός προορισμός μου;

Πώς μπορώ να τον ξεχωρίσω από τον θόρυβο που κάνουν όλα τα υπόλοιπα που θέλω;

Και πάνω απ’όλα – πώς ξέρω ότι δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;» ρωτάει ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του και του λέει χαμηλόφωνα, ψιθυρίζοντας σχεδόν, σαν να του αποκαλύπτει ένα μεγάλο μυστικό:

«Ο αληθινός προορισμός είναι αυτό που θες περισσότερο απ’όλα τ’άλλα, και δε θα το μετανοιώσεις όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσεις.

Ο αληθινός προορισμός είναι αυτός που θα σε γεμίσει μεν, αλλά σε φοβίζει περισσότερο απ’όλους τους άλλους.

Είναι αυτός που έχει τον πιο δύσκολο δρόμο για σένα

Δεν θα τον παραδεχτείς και δε θα σου φανερωθεί αμέσως.

Αλλά είναι αυτό που εάν δεις κάτι αντίστοιχο σε κάποια ταινία δακρύζεις.

Εάν δεις κάποιον να το έχει, να το ζει ή να παλεύει προς τα εκεί, τον ζηλεύεις μέσα σου.

Όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλή – αυτή που λες στον εαυτό σου «θέλω και εγώ…».

Είναι αυτό που μπορεί να το ήθελες από μικρός, αλλά αργότερα όσο μεγάλωνες, ήρθαν οι ενήλικες με τις δικές τους ανασφάλειες και περιορισμούς για τον κόσμο και σου είπαν “καλά τα όνειρα, αλλά γίνε ρεαλιστής, ο κόσμος δε δουλεύει τόσο απλά, πρέπει να κάνεις κάτι για να επιβιώσεις.”

Ή μπορεί να μη σε περιόρισαν άμεσα, αλλά έμμεσα – να προέβαλαν πάνω σου τις δικές τους επιθυμίες, απωθημένα και όνειρα που είχαν μικροί αλλά αγνοήσαν για πάρα πολύ καιρό, και να σε σπρώξαν προς τα εκεί – προς τον δικό τους δρόμο.

Έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου.

Πρόσεχε μην ακολουθήσεις τους δρόμους τους άλλους, γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός σου δρόμος.

Ο αληθινός σου δρόμος είναι αυτό που αναβάλλεις συνεχώς..

…Και προσπαθείς να ξεχαστείς με πιο εύκολους μικρο-προορισμούς και επιτυχίες, προκειμένου να αποσπάσεις την προσοχή σου από αυτό που είναι το δύσκολο και το καλύτερο για σένα…

Γιατί νομίζεις ότι ο κόσμος καταλήγει σε τόσους εθισμούς που του μουδιάζουν το μυαλό;

Ίσως βέβαια να τον θεωρούσες υπεράνω των ικανοτήτων σου και γι’αυτό να τον απέρριπτες μονομιάς μέχρι τώρα. 

Και επειδή τον θεωρούσες ακατόρθωτο, αυτό συνεχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Ενώ ξέρεις πολύ καλά μέσα σου ότι αυτό είναι αυτό που ήθελες εξ αρχής.

Ξέρεις ότι αυτό θα σου φέρει τη μεγαλύτερη χαρά, ικανοποίηση, πληρότητα, αυτοσεβασμό και αναγνώριση.

Όμως σου λέω: αυτός είναι η Νέα σου Ιθάκη.

Το επόμενο βήμα για σένα λοιπόν, είναι να καθορίσεις αυτό:

Τι φοβάσαι περισσότερο απ’όλα;

Τι θα ήθελες, αλλά έχει τόσο πολύ κόπο, ενέργεια και δυσκολίες που σε αποθαρρύνει;

Τι είναι αυτό που σε θολώνει από τη δυσκολία, και καταλήγεις να ασχολείσαι με δευτερεύοντα και τριτεύοντα πράγματα και επιτυχίες;

Τι είναι ο μεγαλύτερος και πιο δύσκολος στόχος που θα μπορούσες να θέσεις;

Τι είναι αυτό που λες – ναι, θα το ήθελα, αλλά αποκλείεται εγώ να τα καταφέρω;

Πίστεψε στον εαυτό σου.
Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Γιατί αν δεν το κάνεις εσύ,
κανένας άλλος δεν πρόκειται να το κάνει για εσένα.

Κάτσε και συζήτησέ το με τον εαυτό σου.

Κάνε τις ερωτήσεις* των κλίσεων και των δυνάμεών σου (για τους συνδρομητές έχω pdf 25+33extra ερωτήσεων, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω – γράφεσαι στη δεξιά στήλη).

Σκέψου και απάντα τις εξής ερωτήσεις για να βρεις πού είσαι δυνατός.

  • Τι σε κάνει πιο ευτυχισμένο στη ζωή σου; Τι σε ενθουσιάζει;
  • Τι θα έκανες εάν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις;
  • Τι φοβάσαι περισσότερο για την επόμενη γεννεά;
  • Εάν μπορούσες να είσαι μέρος του κοινού, στην δική σου κηδεία (100+ χρονών), τι θα ήθελες να ακούσεις τους ανθρώπους να λένε για εσένα;
  • Ποιας Επανάστασης θα ήθελες να ηγηθείς;

Όλες αυτές τις ερωτήσεις, γράψ’τες κάπου, και πάρ’τες μαζί σου σε ένα ήρεμο μέρος.

Που ξέρεις ότι δε θα σε ενοχλήσουν για τουλάχιστον μία ώρα.

Μπορείς στο δάσος, ή σε μία ωραία καφετέρια ή έναν κήπο στο κέντρο ή σε μία βιβλιοθήκη.

Όπου σε εμπέει περισσότερο.

Και κάτσε και γράψε ασταμάτητα.

Άφησε ελεύθερο το μυαλό σου.

Μη κριτικάρεις καμία ιδέα. Μην κριτικάρεις τίποτα.

Το νόημα είναι να τα βγάλεις από μέσα σου στο χαρτί απευθείας, με όσο λιγότερη λογοκρισία γίνεται.» κατέληξε ο Παναγιώτης.

Μετά από όλες αυτές τις ερωτήσεις, ο Γιώργος είχε μείνει άναυδος.

Απαντήσεις είχαν αρχίσει να ξεπηδούν στο μυαλό του, σκέψεις, ιδέες και όνειρα από καιρού ξεχασμένα.

Αφού τις κατέγραψε ο Γιώργος και τις συζήτησαν λίγο, τον ευχαρίστησε και έφυγε.

Στον δρόμο για τον γυρισμό άρχισε να σιγοσφυρίζει χαρούμενος.

Είχε πολύ καιρό να το κάνει.

Σημειώσεις:

**Αυτές, και αρκετές ακόμα ερωτήσεις, έχω στο (ανανεωμένο) pdf για τους συνδρομητές – 25 βασικές (+33 έξτρα) ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου – και έτσι να μπορείς να κάνεις πιο συνειδητά τα επόμενά σου βήματα.

Συνδρομητής μπορείς να γίνεις στα δεξιά βάζοντας το email σου και επιβεβαιώνοντάς το θα σου αποσταλλεί το link να τα κατεβάσεις.**

Αν σου άρεσε, like + share στο Facebook (ή όπου αλλού θες) :)

Αν θες να διαβάσεις περισσότερα για το ποιοι είναι οι 4 πιο συνηθισμένοι λόγοι που φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις και το αναβάλλουμε συνεχώς – και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε, κοίτα εδώ: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Προηγούμενη ιστορία εδώ – Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Επόμενη ιστορία εδώ – Μέρος 5: Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα;

Ο πιο γρήγορος τρόπος για άμεση Αυτοπεποίθηση

Ας ξεκινήσουμε με το πώς πυροδοτούνται τα συναισθήματα.

Βλέπεις, τα συναισθήματά μας παράγονται με τρεις τρόπους όπως έχω αναφέρει και θα ξανα-αναφέρω σε μελλοντικά άρθρα, ανάλογα με:

  1. το πού εστιάζουμε
  2. το τι μοτίβα γλώσσας και λεξιλογίου χρησιμοποιούμε και
  3. το τι στάση (γλώσσα) σώματος παίρνουμε.

Μέσω αυτών των τριών υπάρχει μια αλληλένδετη σχέση που το ένα τείνει να επεκτείνεται και να επηρεάζει το άλλο, και έτσι δημιουργείται μια αυτο-ανατροφοδοτούμενη σπείρα - ανοδική ή καθοδική.

Σε αυτό το άρθρο εστιάζουμε στο τρίτο, στη Γλώσσα του Σώματος και στις στάσεις Δύναμης ή Αδυναμίας.

Επικοινωνείς, είτε μιλάς - είτε όχι, είτε το θες - είτε όχι.

Φαντάζομαι ίσως να έχεις διαβάσει το γνωστό βιβλίο του Allan Pease περί της γλώσσας του σώματος - είναι πλέον διάσημο.

Βλέπεις, το σώμα μας "μιλάει", είτε το θέλουμε είτε όχι, με τρόπους μη-λεκτικούς.

Έχεις δει πώς μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον χωρίς να μιλάς, ή και με ξένους ακόμα και αν μιλάτε διαφορετική γλώσσα.

Η γλώσσα του σώματος, κατά ένα μεγάλο μέρος της είναι παγκόσμια - ιδίως οι εκφράσεις του προσώπου.

Η γλώσσα του σώματος είναι ουσιαστικά η εξωτερίκευση των συναισθημάτων μας.

Είναι λάθος να θεωρούμε πως τα συναισθήματά μας είναι απλά κάτι στο μυαλό μας και πως κανένας "απ'έξω" δε μπορεί να τα δει/νοιώσει.

Τα συναισθήματά μας, όπως πλέον έχει αποδειχθεί, είναι "ενσωματωμένα" (embodied), δηλαδή εξωτερικεύονται ταυτόχρονα και από όλο μας το σώμα - μέσα από τη γλώσσα του σώματός μας, τις εκφράσεις μας, τον τόνο της φωνής μας κλπ.

Αλλά και το καθένα έχει ένα συγκεκριμένο βιοχημικό αντίκτυπο (ταυτότητα) στο σώμα μας.

Όμως όλο αυτό είναι αμφίδρομο: Όταν νοιώθεις το Υ συναίσθημα παίρνεις την Χ στάση σώματος.

Αλλά ΚΑΙ όταν παίρνεις τη Χ στάση σώματος δημιουργείται το Υ συναίσθημα.

Τι εννοείς Θοδωρή;

Εννοώ πως το να παίρνεις στάση σώματος που υποδηλώνει Δύναμη, σε κάνει να αισθάνεσαι αυτή τη δύναμη - και αντίθετα.

depression

Αν σου έλεγα να φανταστείς ότι έξω απ'την πόρτα σου αυτή τη στιγμή βρίσκεται ένας άνθρωπος με κατάθλιψη, στοιχηματίζω ότι θα μπορούσες να μου περιγράψεις πώς είναι χωρίς να τον δεις:

  • με κατεβασμένο κεφάλι,
  • σκυθρωπό ύφος,
  • κατεβασμένους ώμους και στήθος,
  • ίσως "καμπουριασμένη" πλάτη και
  • σταυρωμένα χέρια.

Την ίδια στάση που πιθανότατα έχεις πάρει και εσύ πολλές φορές όταν είσαι στις πολύ "μαύρες" σου.

Μάλιστα οι έρευνες έδειξαν ότι σε αυτή την περίπτωση αυτή η στάση σώματος μειώνει την τεστοστερόνη και αυξάνει την κορτιζόλη (και οι δυο αυτές ορμόνες παράγονται από τη χοληστερόλη - επομένως δε γίνεται να αυξάνονται και οι δυο ταυτόχρονα).

Αν σου έλεγα να φανταστείς ότι έξω απ'την πόρτα σου είναι ο Superman (ή η Wonderwoman, ανάλογα τι σ'αρέσει περισσότερο)- πάλι στοιχηματίζω ότι θα μπορούσες να περιγράψεις τη γλώσσα του σώματός του χωρίς να τον δεις:

  • χέρια στη μέση σε γροθιές,
  • ίσως χαμόγελο ή αποφασιστικό βλέμμα,
  • ψηλά το στήθος (στέρνο) και το κεφάλι,
  • ανοιχτοί ώμοι,
  • ίσια σπονδυλική στήλη - καμαρωτός. 

Την ίδια στάση που πιθανότατα έχεις πάρει και εσύ πολλές φορές όταν έχεις καταφέρει κάτι που θεωρείς σπουδαίο.

superman

0335FF150000044D-0-image-a-34_1423138605102

Οι ίδιες έρευνες έχουν δείξει ότι σε αυτή την περίπτωση (σε στάσεις δύναμης) μειώνεται η κορτιζόλη και αυξάνεται η τεστοστερόνη.

Αναφορικά επίσης, η τεστοστερόνη είναι η ορμόνη που συσχετίζεται με την κυριαρχία και την αυτοπεποίθηση (και σε γυναίκες και σε άντρες - ω ναι, και οι γυναίκες έχουν τεστοστερόνη).

κορτιζόλη είναι η ορμόνη που συσχετίζεται με την καταπίεση, το στρες και την έλλειψη αυτοπεποίθησης (και σε γυναίκες και σε άντρες πάλι).

Μάλιστα, σε έναν χώρο, αυτοί που είναι ψηλότερα στην ιεραρχία παίρνουν περισσότερο τις στάσεις δύναμης (αυξ. τεστοστερόνη, μειωμένη κορτιζόλη), ενώ αυτοί που είναι χαμηλότερα παίρνουν περισσότερο στάσεις αδυναμίας (μειωμένη τεστοστερόνη, αυξ. κορτιζόλη) - με τα ανάλογα βιοχημικά ευρήματα.

Μπορείς να δεις αυτό το μικρό βιντεάκι να πάρεις μία γεύση, και εάν θες περισσότερα, στο τέλος του άρθρου έχω το 20άλεπτο βίντεο της ίδιας (Amy Cuddy) στο TED, με ελληνικούς υπότιτλους (αγαπάω το TED).

Εάν διάβασες την ιστοριούλα "Τα 2 βατραχάκια στο αφρόγαλο" πιστεύω πως θα κατάλαβες ότι η αποφασιστικότητα και το πείσμα σημαίνουν πολλές φορές τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.

Αν δεν κατάλαβες τι είπα μόλις τώρα, διάβασέ το.

Γιατί ακολούθησαν 4+ σημαντικά πράγματα που μπορείς να κάνεις με τη στάση του σώματός σου για να καλλιεργήσεις την αποφασιστικότητα στην καθημερινότητά σου.

Αναφορικά, είναι

  1. το να βαδίζεις με σιγουριά,
  2. να κινείσαι και να δρας με αποφασιστικότητα, και
  3. να μιλάς με σιγουριά.

Τα λέω όμως λες και είναι κάτι εύκολο.

  • Πώς γίνεται να περπατήσεις με αυτοπεποίθηση εάν δεν αισθάνεσαι έτσι;
  • Πώς μπορείς να μιλήσεις με σιγουριά εάν δεν είσαι σίγουρος;

Η απάντηση είναι απλούστατη. Κάν'το για να το νοιώσεις.

Όπως είπαμε, η σχέση των συναισθημάτων με τη γλώσσα σώματος και τον τρόπου που κινούμαστε/συμπεριφερόμαστε είναι ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ.

Αυτό σημαίνει μεν ότι όταν αισθάνεσαι σιγουριά και αυτοπεποίθηση θα περπατάς και θα μιλάς διαφορετικά.

Αλλά αν "προσποιηθείς" ότι μιλάς ή περπατάς με σιγουριά, ξαφνικά μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου θα νοιώσεις αυτά τα συναισθήματα.

Το μυαλό σου θα αρχίσει να ψάχνει λόγους για τους οποίους έχεις αυτή τη στάση και τα συναισθήματα - και θα τους βρει (αυτή είναι η δουλειά του, σα μηχανή αναζήτησης).

Αισθάνεσαι ότι προσποιείσαι;

Η όλη σημασία της "προσποίησης" σε τέτοιες αλλαγές και περιστάσεις, είναι μία μεγάλη παρεξήγηση.

Προσποίηση είναι το πρώτο δευτερόλεπτο-λεπτό, μέχρι να νοιώσεις την αίσθηση της αυτοπεποίθησης.

Όλο το υπόλοιπο μετά είναι αληθινό.

Πες ότι πας σε μία ξένη χώρα και πρέπει να μιλήσεις στην εκεί γλώσσα (που έστω ότι την ξέρεις).

Θεωρείται προσποίηση το να μιλήσεις στη γλώσσα τους και όχι στη μητρική σου;

Σίγουρα η μητρική σου γλώσσα είναι πιο άνετη για σένα. Είναι όμως η πιο αποτελεσματική;

Η περίεργη αίσθηση που παίρνεις στην αρχή (που το ερμηνεύεις ότι αισθάνεσαι περίεργα επειδή προσποιείσαι), δεν είναι επειδή προσποιείσαι - είναι επειδή δοκιμάζεις/κάνεις κάτι διαφορετικό. Είναι επειδή προσωρινά βγαίνεις απ'την "άνεσή" σου και κάνεις κάτι διαφορετικό του συνηθισμένου.

Σημείωση:

Προφανώς το να φτιάξεις τη στάση σου είναι ένας απ'τους πολλούς τρόπους να φτιάξεις τη διάθεσή σου, αλλά δεν είναι κάτι που κάνεις μια φορά και πάει τέλειωσε.

Αν θες να χτίσεις ένα ωραίο και υγειές σώμα, θα πρέπει αν βάλεις στην καθημερινότητά σου συγκεκριμένες συνήθειες διατροφής και άσκησης που να υποστηρίζουν αυτό τον στόχο και να σε πηγαίνουν προς τα εκεί.

Αντίστοιχα, εάν θες να χτίσεις μια υγιή και όμορφη συναισθηματικά ζωή θα πρέπει να βάλεις στην καθημερινότητά σου συνήθειες δημιουργίας και διατήρησης αυτών των θετικών συναισθημάτων.

~Θες να χτίσεις συνήθειες δημιουργίας και διατήρησης θετικών συναισθημάτων.~

Το να παίρνεις στάσεις Δύναμης και να αντιλαμβάνεσαι πότε παίρνεις στάσεις αδυναμίας και να τις αλλάζεις, είναι μια τέτοια συνήθεια που καλό θα ήταν να βάλεις στην καθημερινότητά σου.

Όμως, θα πρέπει πάντα να θυμάσαι ότι τα αρνητικά συναισθήματα έχουν κάποιο λόγο που υπάρχουν - και αυτός ο λόγος είναι ότι σηματοδοτούν κάτι - κάτι σημαίνουν - και θα πρέπει να κατανοήσεις από που πηγάζουν και να το αντιμετωπίσεις.

Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για αυτό, εδώ: Τι δε σου λένε για τα αρνητικά συναισθήματα.

Ναι μεν οι στάσεις δύναμης θα σου αλλάξουν τη διάθεση, αλλά δε θα αλλάξουν την πηγή, η οποία όσο θα υπάρχει, θα συνεχίσει να δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα.

Εάν θες, έχω φτιάξει για τους συνδρομητές του neuroselfmastery δύο πόστερ Α3:

  1. με το τι σημαίνουν τις περισσότερες φορές τα περισσότερα αρνητικά συναισθήματα.
  2. με τα κυριότερα θετικά συναισθήματα που θες να καλλιεργήσεις στην καθημερινότητά σου.

Πάτα στο κουμπί αποκάτω "ξεκίνα το ταξίδι της Αυτο-Ανακάλυψης".

Μπες να κατεβάσεις το Δωρεάν Πακέτο Εξερεύνησης του Εαυτού σου για να ξεκινήσεις το ταξίδι προς την Αυτο Κυριαρχία και μία ζωή εσύ όπως την επιθυμείς. 

Κλείνοντας:

Λίγες παραπομπές για το χαμόγελο (το πραγματκό χαμόγελο της ευτυχίας) και τις επιδράσεις του στο σώμα μας.

Και το βίντεο που σου είπα προηγουμένως:

Και παραθέτω τέσσερα ακόμα παραδείγματα με στάσεις δύναμης! :)

120808050034-rttt-power-posing-usain-bolt-getty-horizontal-large-gallery
4183935_orig
120809012455-route-to-the-top-power-posing-ronaldo-getty-horizontal-gallery
1967

Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, σου συνιστώ να διαβάσεις το παρακάτω:

Ποιοι είναι δύο τρόποι για να φτιάξεις εύκολα και γρήγορα τη διάθεσή σου; Είναι η πραγματικότητα αυτή που πιστεύουμε ή μπορεί να κάνουμε και λάθος; Ζούμε όλοι στην ίδια πραγματικότητα; Τι σχέση έχει αυτό με το πώς νοιώθουμε; Αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το άρθρο: 2 τρόποι να φτιάξεις τη διάθεσή σου εύκολα και γρήγορα

Τα 2 βατραχάκια στο αφρόγαλο

Αυτή η ιστοριούλα είναι μέρος του άρθρου “6.2- Ποιο είναι το επόμενο εκτελέσιμο βήμα σου;

Κάποτε δύο βατραχάκια έπεσαν σε ένα βάζο με αφρόγαλο, και άρχισαν να βουλιάζουν.

Δεν μπορούσαν ούτε να κολυμπήσουν, ούτε να επιπλεύσουν για πολλή ώρα εκεί μέσα.

Οπότε το ένα λέει, κοίτα, θα πεθάνουμε που θα πεθάνουμε, προτιμώ να μην εξουθενωθώ μάταια. Αφού ό,τι και να κάνω θα πεθάνω, γιατί να κουραστώ κιόλας; Και άρχισε να βουλιάζει, μέχρι που πέθανε.

Το άλλο βατραχάκι, ακούγοντας το πρώτο, πεισμώνει. “Όχι”, λέει, “δεν θα πεθάνω έτσι. Ακόμα και μάταιο να είναι, θα κάνω ό,τι περνάει από τα πόδια μου για να κουνηθώ. Ίσως και να επιβιώσω.” Και ξεκίνησε να κλωτσάει τόσο δυνατά, και για τόση ώρα, που μετά από λίγο το αφρόγαλο έπηξε και έγινε βούτυρο. Και έτσι το βατραχάκι πατίναρε πάνω του, κοάζοντας χαρούμενο που επέζησε.

Μερικές Σκέψεις…

  • Ξεκίνα λοιπόν να καλλιεργείς την αποφασιστικότητα και τη σιγουριά μέσα στη μέρα σου.
  • Βάδιζε με σιγουριά.
  • Κινήσου και δράσε με αποφασιστικότητα.
  • Μίλα με σιγουριά.
  • Αυτά τα συναισθήματα είναι που θα σου δώσουν περισσότερη ψυχική δύναμη όσο περισσότερο τα εκπαιδεύεις.
  • Ο πόνος που νοιώθουμε πολλές φορές είναι το αναξιοποίητο δυναμικό μας. Αισθανόμαστε ότι θα μπορούσαμε να τα πάμε καλύτερα. Να κάνουμε κάτι καλύτερο. Ο μόνος τρόπος να το καταπολεμήσεις αυτό είναι να ζεις με περισσότερη αποφασιστικότητα και να δίνεις συνεχώς τον καλύτερό σου εαυτό, όποιος και αν είναι αυτός. Διαφορετικός θα είναι άμα είναι μια τέλεια μέρα για σένα, και διαφορετικός αν έχεις χτυπήσει ή είσαι άρρωστος.
  • Και πάλι όμως, δίνε τον καλύτερό σου εαυτό. Θέλει περισσότερο κόπο και ενέργεια, αλλά είναι ταυτόχρονα η διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.

Εάν θες να διαβάσεις περισσότερα πάνω στην Αποφασιστικότητα, μπορείς να διαβάσεις το παλαιότερο άρθρο μου “Τα Δέκα Συναισθήματα της Δύναμης“, καθώς και να γίνεις συνδρομητής και να κατεβάσεις το Α3 πόστερ που συνοδεύει το άρθρο αυτό.

Μοιράσου αυτή την ιστορία αν σου άρεσε :) Σε ευχαριστώ!

Ποιο είναι το επόμενο εκτελέσιμο βήμα σου;

Μέσος χρόνος ανάγνωσης ~5 λεπτά

Αυθαίρετες προϋποθέσεις

Μίλησα στο προηγούμενό μου άρθρο για “αυθαίρετες” προϋποθέσεις”. Προϋποθέσεις δηλαδή που βάζουμε στον εαυτό μας από μόνοι μας, χωρίς απαραίτητα για να ισχύουν, ώστε απλά να νοιώσουμε καλύτερα. Λειτουργούν, δηλαδή, σαν αμυντικός μηχανισμός που θα μας κερδίσει λίγο χρόνο, μέχρι το αναπόφευκτο: να χρειαστεί να δράσουμε. Και έτσι ξεκινάει το “σύνδρομο της Δευτέρας“.

“Απο Δευτέρα θα εφαρμόσω αυτές τις πολύ ωραίες ιδέες που άκουσα/διάβασα.”

“Από Δευτέρα ξεκινάω δίαιτα.”

“Απο Δευτέρα θα είμαι αλλιώς.”

Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να διακρίνεις το στοιχείο της Αναβλητικότητας, έτσι;

Πόσοι από εμάς για παράδειγμα λέμε να ξεκινήσουμε γυμναστική.. Από δευτέρα, θα ξεκινήσω γυμναστήριο, προπονητή κλπ. Οκ, άσε το τι θα κάνεις τη δευτέρα, και κάνε 5 έλξεις ή 5 κάμψεις ή τρέξε 30 δευτερόλεπτα, ΤΩΡΑ. Δεν έχει σημασία τι ΘΑ κάνεις, έχει μόνο το τι ΚΑΝΕΙΣ.

Αλλά όόόχι, εμείς είμαστε για μεγάλα πράγματα. Θέλουμε 1-2 ώρες άσκηση κάθε μέρα, με 500 επαναλήψεις, τρέξιμο και δεν ξέρω τι άλλο. Αλλά ούτε τα απλά μικρά δεν κάνουμε.

Επόμενο εκτελέσιμο βήμα (ΕΕΒ)

Ωραία τα μεγάλα όνειρα και οι στόχοι, αλλά όταν είναι ώρα να δράσεις, δεν μπορείς να τα κάνεις τίποτα. Αυτά είναι μόνο μια πυξίδα, που σου δείχνει το δρόμο, και εάν όντως τα θες πραγματικά, σε φορτίζουν με ενέργεια. Όμως τα μόνα που μπορείς να κάνεις είναι τα μικρά, επόμενα, εκτελέσιμα βηματάκια.

Βλέπεις, οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να κάνουν αλλαγές, ή να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, γιατί πιστεύουν ότι είναι μεγάλη δέσμευση, και θα πάρει πολύ δουλειά, κόπο, προσπάθεια και χρόνο. Τα βλέπουν σαν κάτι ΤΕΡΑΣΤΙΟ, και επομένως, λογικό είναι να θεωρούν ότι θέλουν και τεράστια βήματα για να επιτευχθούν. 

“Απλός άνθρωπος είμαι, ας έρθουμε στην πραγματικότητα, δεν μπορώ να κάνω τεράστια βήματα. Δεν μπορώ να κάνω τεράστιες αλλαγές. Δεν είναι αυτά για μένα. Και να το δοκίμαζα να το κάνω, δεν νομίζω να το πετύχαινα.. Και εκτός αυτού, δεν έχω χρόνο”. Ποιο χρόνο μωρέ δεν έχεις, τα 5 λεπτά;

Δεν βλέπουν, ότι το μέγεθος τους ξεγελά. Ο οποιοσδήποτε πραγματοποίησε το οποιοδήποτε όνειρό του, ήταν και αυτός απλός άνθρωπος, σαν και σένα και μένα. Δεν έκανε μεγάλες πράξεις. Και αυτός 24 ώρες μέσα στην ημέρα του είχε.

Βασικά, δεν πιστεύω ότι υπάρχουν μεγάλες πράξεις. Μεγάλες σε σχέση με τι; Όλες οι πράξεις που μπορούμε να κάνουμε, μικρές είναι. Απλά, στο αντίκτυπο που έχουν, διαφέρουν.

Ίσως τότε το πρόβλημά μας να είναι όντως ο χρόνος έτσι; Τις περισσότερες φορές όπως λέει ο Ρόμπινς “υπερτιμούμε τι μπορούμε να κάνουμε μέσα σε μια μέρα, όμως υποτιμούμε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ το τι μπορούμε να κάνουμε μέσα σε ένα χρόνο”.

Δεν είναι το μέγεθος των βημάτων μας που θα κάνει τη διαφορά. Είναι το ΠΟΣΑ βήματα θα κάνουμε. Μαζεμένα, εις βάθος χρόνου, ακόμα και μικρά απλά πραγματάκια, φέρνουν τόσο μεγάλες αλλαγές, που είναι αρκετές για να αφήσουν τον οποιονδήποτε άναυδο. Και πάλι φέρνω για παράδειγμα την άσκηση γιατί είναι πολύ ευκολονόητα, και γιατί είναι μια συνήθεια που λείπει από τόσους ανθρώπους. Κάνε 5 κάμψεις κάθε μέρα για 1 μήνα, 2 μήνες, ή και 6 μήνες, και πες μου τη διαφορά. Κάνε κάτι μικρό για μεγάλο διάστημα, καθημερινά, και θα δεις αποτελέσματα πολύ μεγαλύτερα από το να μην έκανες τίποτα.

Αναλωνόμαστε τόσο πολύ στην “τελειότητα”, που ξεχνάμε ότι τα πάντα έχουν να κάνουν με το τελικό αποτέλεσμα, και τα μικρά επόμενα βηματάκια είναι τα μόνα που θα σε φέρουν πιο κοντά στα επιθυμητά αποτελέσματα. Αντίστοιχα κάνε κάτι μικρό με αρνητικό αντίκτυπο, και πες μου τη διαφορά σε 1 μήνα, ή σε 1 χρόνο.

Κάνε μια λίστα με μικρά επόμενα εκτελέσιμα βήματα (ΕΕΒ)

Κάτσε γράψε μια λίστα με τα μικρά ΕΕΒ, και ξεκίνα να κάνεις μερικά κάθε μέρα. Εάν σου φαίνονται μεγάλα, τότε σπάσε τα ακόμα περισσότερο σε μικρότερα βήματα. Μέχρι να σου φαίνονται όλα άμεσα επιτεύξιμα. Ο κάθε τεράστιος στόχος μπορεί να σπάσει σε αρκετά μικρά ΕΕΒ που να σε οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια εκεί που θες.

Γράψε επιτόπου μια λίστα με 5 μικρά επόμενα εκτελέσιμα βήματα που μπορείς να κάνεις μέσα στα επόμενα 5 λεπτά, και κάν’ τα.

Κάθε μέρα κάνε έστω 1% πρόοδο – η Τέχνη του Καϊζέν

Οι Ιάπωνες έχουν λέξη για αυτό. Λέγεται Kaizen. Παραθέτω την Wikipedia:

“Το Kaizen υιοθετήθηκε πρώτα από πολλές Ιαπωνέζικες επιχειρήσεις μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, επηρεασμένη εν μέρει από Αμερικανούς δασκάλους διαχείρισης επιχειρήσεων και ποιότητας που επισκέφθηκαν τη χώρα. Από τότε διαδόθηκε σε όλον τον κόσμο και πλέον εφαρμόζεται και σε περιβάλλοντα εκτός των επιχειρήσεων και της παραγωγικότητας.” Μία από τις επιχειρήσεις που χρησιμοποίησαν αυτή τη φιλοσοφία στην καθημερινότητά τους ήταν η Toyota, η οποία από αφανής έγινε αυτή που έγινε σήμερα.

Βλέπεις, όταν κάνεις μικρές βελτιώσεις, έστω και του 1%, σε μερικές μέρες συσσωρεύεται, και συνεχίσεις να πορεύεσαι σε αυτή την 1% αλλαγή πορείας, σε 100 μέρες έχεις 100% βελτίωση, ή σε 360 μέρες, 360% βελτίωση.

Η Σταθερότητα είναι σημαντικότερη της Έντασης

Αυτό που ελπίζω να κατάλαβες από τα παραπάνω είναι ότι πραγματικά, το να κάνεις σταθερά κάτι, και ας είναι μικρό, θα επιφέρει ΠΟΛΎ μεγαλύτερες αλλαγές απ’ότι το να έκανες κάτι μεγαλύτερο αλλά μια φορά.  Το να πας μια φορά για τρέξιμο και να τρέχεις επί 30 λεπτά από εκεί που δεν έτρεχες καθόλου, πιο πολύ κακό θα σου κάνει, παρά καλό, και σου προκαλέσει τόσο πόνο, σωματικό και συναισθηματικό, που δεν πρόκειται να το ξανακάνεις.

Αλλά το να τρέχεις 1 λεπτό την ημέρα, και να το διατηρήσεις για 1 μήνα ή και παραπάνω, μπορεί να σου αλλάξει όλη τη ζωή.

Οι μικρές καθημερινές βελτιώσεις, εις βάθος χρόνου, θα σου επιφέρουν μαγικά αποτελέσματα.

Εάν άδειασε το ντεπόζιτό σου, κάνε μια στάση να το ξαναγεμίσεις με καύσιμα.

Σε προηγούμενα άρθρα της σειράς “τα 6 μυστήρια βήματα της μεταμόρφωσης”, μιλάω για το καύσιμο που έχουμε όλοι μας ως άνθρωποι που είναι τα συναισθήματά μας. Αυτά είναι που μας παρακινούν να πάρουμε την οποιαδήποτε απόφαση, είτε τη θεωρούμε λογική είτε όχι.

Εάν δεν αισθάνεσαι αρκετά δυνατός/ή ή να έχεις αρκετή δύναμη μέσα σου για να κάνεις το οτιδήποτε, τότε μάλλον έχει αδειάσει το ντεπόζιτό σου, και χρειάζεσαι γέμισμα ΑΜΕΣΑ. Σήκω, πιες νερό, και χοροπήδα λίγο, κάνε λίγο σκοινάκι. Ή βάλε το πρώτο τραγούδι που σου έρχεται στο μυαλό.  Ξεκίνα να κινείσαι με περισσότερη ένταση και ταχύτητα. Βάλε πάθος σε αυτό που κάνεις. Κάτσε πιο μεγαλοπρεπώς στην καρέκλα και χαμογέλα. Κάνε κάτι για να γεμίσεις λίγο τις μπαταρίες σου όσο πιο γρήγορα μπορείς. Και βούτα στο ΕΕΒ (επόμενο εκτελέσιμο βήμα).

Η Αποφασιστικότητα και η Σιγουριά είναι Συναισθήματα Δύναμης

Δύο απ’τα πιο ισχυρά συναισθήματα ενδυνάμωσης που υπάρχουν, είναι το συναίσθημα της αποφασιστικότητας και της σιγουριάς. Και είναι συναισθήματα που τα καλλιεργούμε μέσα μας, όσο πιο συχνά ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ να τα νιώσουμε. Στο οτιδήποτε κάνεις μπορείς να βάλεις σιγουριά.

Πολλές φορές λέμε ότι κάποιος έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Δηλαδή μήπως έχει αυτοπεποίθηση για το ότι δεν έχει αυτοπεποίθηση και δεν το έχει καταλάβει;

Δεν είναι αν το έχεις ή όχι. Και δεν χρειάζεται πάντα τα νούμερα και οι πιθανότητες να είναι υπέρ σου. Τις περισσότερες φορές που έγινε κάτι αξιόλογο, ήταν όταν ένας άνθρωπος κέρδισε τις πιθανότητες. Και αυτό έγινε γιατί ήταν σίγουρος για αυτό που έκανε. Δεν ήταν σίγουρος βάσει πιθανοτήτων. Ήταν σίγουρος, γιατί επέλεξε να είναι. Είναι μια επιλογή. Εάν θα επιτρέψεις στις πιθανότητες να σου λένε τι μπορείς να κάνεις και τι όχι, τότε μεμιάς επιλέγεις σε πιο μέρος των πιθανοτήτων θα είσαι.

Εάν είναι να είσαι σίγουρος για κάτι, τότε είναι καλύτερο είναι να είσαι σίγουρος προς το μέρος που θες να πας. Ναι, μπορεί και να κάνεις και λάθος. Και ναι, μπορεί και όντως να μην είναι εφικτό. Όμως χωρίς να είσαι σίγουρος, δεν πρόκειται να το καταφέρεις ούτως ή άλλως.

Τα 2 βατραχάκια στο αφρόγαλο…

Εδώ σου προτείνω να δεις την παραπάνω ιστοριούλα που έβγαλα σε βίντεο… Θα σε κάνει να καταλάβεις καλύτερα αυτό που λέω, και θα σε προβληματίσει περισσότερο.

Ξεκίνα λοιπόν να καλλιεργείς την αποφασιστικότητα και τη σιγουριά μέσα στη μέρα σου. Περπάτα με σιγουριά. Διάβασε με αποφασιστικότητα. Μίλα με σιγουριά. Αυτά τα συναισθήματα είναι που θα σου δώσουν περισσότερη ψυχική δύναμη όσο περισσότερο τα εκπαιδεύεις.

“Θετικές αμφιβολίες”

Θα μπορέσεις να τα νιώσεις όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο αληθινά, όταν αρχίσεις να παίζεις με τις “θετικές αμφιβολίες”. Πολλοί όταν σκέφτονται κάτι -ίσως και ανέφικτο- να γίνει, ξεκινάνε να κάνουν μια λίστα στο μυαλό τους με όλους τους λόγους γιατί αυτό είναι ανέφικτο. “Και άμα συμβεί αυτό; Και άμα συμβεί και το άλλο; Τι και αν τα αστέρια δεν είναι ευθυγραμμισμένα και ο γείτονας άλλαξε σαμπουάν; Τότε εγώ τι θα κάνω;;;”

Αυτό που σου προτείνω είναι το αντίθετο: Ξεκίνα με το “τι και εάν ήταν εφικτά; τι και αν ήταν δυνατόν να γίνουν; Τι και εάν όντως μπορούσαν να γίνουν; Τι και εάν ΕΙΝΑΙ εφικτά;”

Επανέλαβέ το μερικές φορές, καθώς σκέφτεσαι αυτό που μέχρι πριν από λίγο σκεφτόσουν ότι δεν μπορεί να γίνει. Όσο περισσότερο παίζεις με την ιδέα ότι είναι εφικτό, τόσο πιο πραγματοποιήσιμο σου φαίνεται. Είναι ένας πολύ ισχυρός τρόπος να πιστέψεις πραγματικά σε αυτό που θες να κάνεις, καλλιεργώντας σιγά σιγά τη σιγουριά.

Βλέπεις ότι το μυαλό σου ξαναρχίζει τα “ναι, αλλά….. δεν το έχω ξανακάνει, και δεν έχω τον χρόνο, κλπ κλπ κλπ”. Δεν πειράζει. Συνέχισε, “ναι, αλλά, εάν ήταν εφικτό; εάν μπορούσε να γίνει;” Και συνέχισε να παίζεις με αυτή τη σκέψη.

Τέλος, πίστεψε το παρακάτω, και επανέλαβέ το κάθε φορά που βρίσκεσαι σε μια δύσκολη κατάσταση και δεν είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου:

“Πάντα υπάρχει κάποιος τρόπος αν είσαι αρκετά αφοσιωμένος και αποφασισμένος”

Τα 6 βήματα της μεταμόρφωσης

Αυτά ήταν (συνοπτικά!) τα 6 βήματα για την μεταμόρφωση του ανθρώπου και της ζωής του οποιουδήποτε σε ένα αριστούργημα. Ιδέες που εφαρμοζόμενες στην πράξη, αλλάζουν τα πάντα. Εδώ θα βρεις και τα υπόλοιπα βήματα, ώστε να τους ξαναρίξεις μια ματιά να τα θυμηθείς. Θυμήσου ότι η Μάθηση είναι κόρη της επανάληψης (όπως και η ιδιοφυΐα, και η ικανότητα!).

Αποφάσισε και ξεκίνα με δύναμη

Image courtesy: https://www.hpr-safetystore.com.au/determination-poster.html , Craig Jackett

Ό,τι θες να κάνεις, ή ονειρεύεσαι ότι μπορείς, ξεκίνα. Η τόλμη έχει ιδιοφυΐα, δύναμη και μαγεία μέσα της.”
~Johann Wolfgang von Goethe~

Όλοι μας πάσχουμε από αναβλητικότητα, και αυτό είναι γεγονός.

Και το ξέρω εκ πείρας, διαφορετικά δεν θα είχε αργήσει τόσο πολύ να ανεβεί αυτό το άρθρο, καθώς και πολλά άλλα. ^^

Σε συνέχεια των προηγούμενών μου άρθρων στα “6 Βήματα της Μεταμόρφωσης”, αυτό είναι το τελευταίο βήμα και στοιχείο που πρέπει να ξέρεις.

Αλλά είναι η αρχή της οποιασδήποτε πορείας.

Έχεις αποφασίσει που θες να πας, ξέρεις πώς να εφοδιαστείς με (συναισθηματικά) καύσιμα, γνωρίζεις ποιοι είναι οι δείκτες ότι έχεις αδειάσει, έχεις φτιάξει το χάρτη σου (σωστές, επιλεγμένες πεποιθήσεις), και τώρα πρέπει να πάρεις μια απόφαση.

Ποιο θα είναι το επόμενό σου βήμα;

Όμως προτού κάνεις αυτό το βήμα, θα πρέπει να δεις το παρακάτω, γιατί παραμονεύει ένας κίνδυνος:

Αυθαίρετες Προϋποθέσεις:

Ο εαυτός μας είναι ο χειρότερός μας εχθρός. Γιατί;

Γιατί μας εφοδιάζει συνεχώς με ψεύτικες προϋποθέσεις για ό,τι και να θέλουμε να κάνουμε:

  • Όταν θα πάρω το πτυχίο, τότε μόνο θα μπορώ να κάνω το Χ ή Ψ.
  • Όταν βγω στη σύνταξη, τότε μόνο θα μπορώ να ταξιδέψω περισσότερο.
  • Όταν βρω τη Χ κοπέλα ή αγόρι, τότε θα αρχίσω να κάνω εκείνο και το παρ’άλλο.
  • Όταν μετακομίσω μόνος μου, τότε θα είμαι πιο ελεύθερος να κάνω αυτά που θέλω.
  • Από Δευτέρα, αρχίζω δίαιτα.
  • Από Δευτέρα θα αρχίσω να γυμνάζομαι.
  • Όταν γίνω 201 κιλά, τότε θα σταματήσω να τρώω σουβλάκια και γλυκά κάθε μέρα και θα ενδιαφερθώ για την υγεία μου.
  • Όταν διαβάσω 2398 βιβλία επί του θέματος, τότε θα αρχίσω να τα βάζω σε εφαρμογή.
  • Όταν βρω χορηγούς, τότε θα ξεκινήσω εκείνη την τεράστια επιχείρηση που θέλω.
  • Όταν ξεκινήσουν να με υποστηρίζουν οι άλλοι, τότε θα ξεκινήσω και εγώ να τους συμπεριφέρομαι καλύτερα.

Πόσα τέτοια ακούμε κάθε μέρα;

Ακόμα και τον εαυτό μας να τα λέει;

Όλα αυτά ονομάζονται Αυθαίρετες Προϋποθέσεις.

1. Είναι τελείως αυθαίρετα (δηλαδή τα έχουμε βγάλει απ’το μυαλό μας ή μας τα έχει πει κάποιος που επίσης δεν είχε ιδέα για τι μιλάει)

2. Είναι προϋποθέσεις στο μυαλό μας, δηλαδή θα πρέπει ΠΡΩΤΑ να γίνουν αυτά, και μετά εκείνα που πραγματικά θέλουμε.

3. Δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και τις περισσότερες φορές δεν είναι “αναγκαίες” προϋποθέσεις, αλλά εμείς τις αισθανόμαστε έτσι.

Ποιος σου είπε ότι θα πρέπει πρώτα να έρθει Δευτέρα για να ξεκινήσεις να χάνεις κιλά; Ή το νέο σου project;

(στην πρώτη περίπτωση σου συνιστώ τον Φώτη Χατζινικολάου και τον Ανδρέα Ζουρδό,
και στη δεύτερη τον Ηλία Τσαγκλή και τον Roberto Zanon).

Αν όντως το θες, τότε ξεκινάς ΤΩΡΑ να κάνεις κάτι γι’αυτό.

Αν όχι, άστο τότε, γιατί και τη Δευτέρα κάτι ανάλογο θα προκύψει.

Ή είναι διακαής (που σε καίει) επιθυμία/στόχος ή όχι.

Οι αυθαίρετες προϋποθέσεις είναι άλλο ένα ωραίο όπλο του εσωτερικού μας σαμποτέρ.

Ξέρεις, αυτού του τετράχρονου παιδιού που κουβαλάμε μέσα μας και φοβάται την αλλαγή και το καινούριο.

Αυτού που προσπαθεί να μας αποτρέψει να κάνουμε το οτιδήποτε που μπορεί να επιφέρει αλλαγή στο ποιοι νομίζουμε πως είμαστε και τι αποτελέσματα έχουμε.

Αντίδοτο:

Ξεκίνα να πιάνεις τον εαυτό σου κάθε φορά που λέει κάτι τέτοιο, για αρχή.

Και στη συνέχεια πάρε μια απόφαση που θα σου γλιτώσει πολύ πόνο, χρόνο και εγκεφαλική ενέργεια (brain power):

Ή θα συνεχίσεις να κάνεις τα ίδια, ή ξεκινάς από ΤΩΡΑ.

Αυτή είναι η σωστή νοοτροπία που θέλω να σου περάσω.

Δεν υπάρχει ούτε μέλλον, ούτε παρελθόν, ούτε από Δευτέρα, ούτε από τον άλλο μήνα.

Όλα είναι δημιουργήματα του νου μας.

Υπάρχει μόνο μια στιγμή στην οποία μπορείς να κάνεις κάτι, και αυτή είναι το Τώρα.

Ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να δράσει στο παρελθόν ή στο μέλλον. Όλα παίζονται στο τώρα. Τώρα. Και τώρα.

Θέλω να κόψω το τσιγάρο και το έχω στο χέρι μου; Δεν υπάρχει από Δευτέρα. Ή συνεχίζω το κάπνισμα (από δική μου απόφαση), ή το πετάω επιτόπου.

Θέλω να ξεκινήσω γυμναστική; Δεν υπάρχει “από αύριο” ή κάτι τέτοιο. Ή δεν ξεκινάω (από δική μου απόφαση), ή πέφτω επιτόπου στο πάτωμα και ξεκινάω να παίρνω κάμψεις.

Θέλω να διαβάσω για τις εξετάσεις; Δεν υπάρχει “από την άλλη βδομάδα”. Ή επιλέγω να μην διαβάσω τώρα, και να απολαύσω αυτό που κάνω χωρίς ενοχές, ή ξεκινάω επιτόπου το διάβασμα.

Κάνε κάτι με όλη σου την καρδιά, ή μην το κάνεις καθόλου γιατί έτσι ζημιώνεις πολύ και τον εαυτό σου, και τους γύρω σου.

Σπαταλάς τον χρόνο σου που είναι εξ’ορισμού μετρημένος, και την υπερπολύτιμη ζωτική σου ενέργεια.

Σπαταλάς επίσης το χρόνο όλων των γύρω σου ΚΑΙ την υπόληψή σου (reputation) κάθε φορά που λες ότι θα κάνεις κάτι και δεν το κάνεις.

“Ονειρέψου μεγάλα πράγματα, αλλά ξεκίνα από τα μικρά, και ξεκίνα Τώρα.”
~Robin Sharma, συγγραφέας των “ο Μοναχός που πούλησε τη Ferrari του” και “Ηγέτης Δίχως Τίτλο”~

Δες μια στιγμή αυτό το σύντομο βιντεάκι του Derek Sivers (δεν το βρήκα στα ελληνικά, αλλά είναι απλό, μικρό και σύντομο – 3 λεπτά):

Το περιγράφει τόσο όμορφα.

Θες να καταφέρεις κάτι μεγάλο;

Μην περιμένεις να σου εμφανιστεί η σούπερ ευκαιρία για να ξεκινήσεις, γιατί τότε θα είναι ήδη αργά και θα σε προσπεράσει.

Ξεκίνα τώρα με αυτά που έχεις, ώστε όταν εμφανιστεί η ευκαιρία να είσαι ήδη έτοιμος και να επιλέξει εσένα.

Μην περιμένεις τη χορηγία πρώτα να σου έρθει ή όλη τη διαδρομή και τα επόμενα βήματα να σου αποκαλυφθούν.

Ξεκίνα ένα “ταπεινό πρωτότυπο”, όπως το λέει, του μεγάλου σου ονείρου.

Και συνέχισε από εκεί καθημερινά να το βελτιώνεις έως ότου γίνει όπως το ονειρευόσουν.

Σιγά σιγά θα βρεθούν όλα τα μέσα, οι χορηγίες, οι προτάσεις, και η βοήθεια για να το αναπτύξεις όλο και περισσότερο.

 

Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, σου συνιστώ να διαβάσεις το παρακάτω:

Πόσες φορές μας έχει τύχει να πρέπει να πάρουμε μια απόφαση αλλά να μην μπορούμε;
Πόσες φορές αναβάλλουμε τις αποφάσεις που ΞΕΡΟΥΜΕ πως πρέπει να πάρουμε;
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των καλών ηγετών και του υπόλοιπου κόσμου;
Αυτά και τα αντίδοτα των 4 κύριων λόγων σε αυτό το άρθρο: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Τα άρθρα της σειράς “τα 6 βήματα της μεταμόρφωσης” είναι τα εξής: