13 λόγοι που η καραντίνα μας έχει κάνει καλό

Εν μέσω της πίεσης και του κορονοϊού, και ενώ ο περισσότερος κόσμος έχει πιεστεί αρκετά, 13 (τουλάχιστον) οφέλη ξεπηδούν που δεν γίνεται να μην σχολιαστούν!

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πολύς κόσμος έχει πιεστεί αρκετά με τον κορονοϊό και την φάση της καραντίνας και των απαγορεύσεων.

Ευτυχώς όλοι μας σκεφτόμαστε αν έχουμε κάποιον ευπαθή στο σπίτι, και αυτο-περιοριζόμαστε. Γιατί ο κόσμος πολύ πιο συχνά θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό. Έτσι, όταν σκεφτόμαστε ότι το κάνουμε για το καλό των άλλων, οι περιορισμοί γίνονται πιο υποφερτοί.

O κόσμος πολύ συχνότερα θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό.

Κάνε Tweet

Εννοείται πως αυτό που συμβαίνει στην παρούσα δεν είναι φυσιολογικό, και η απομόνωση απέχει πολύ από τη φύση του ανθρώπου, όντας κοινωνικό όν. Όπως μου είπε και ένας φίλος μου, "αυτή η φάση κάνει κακό στον άνθρωπο, αλλά καλό στην ανθρωπότητα".  

Παρά την πίεση, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βρει πολλές διεξόδους, και μας έχει βγει σε καλό εν μέσω ταραχής και πανικού.

Παραθέτω 13 οφέλη της καραντίνας που παρατήρησα, και μου λες αν κάνω λάθος ή αν έχεις κάτι να προσθέσεις!

1. Επιτέλους διαφαίνονται τα κενά στον τομέα της Υγείας και αναγκάζεται η κυβέρνηση αργά ή γρήγορα να τον ανανεώσει και να τον βελτιώσει. Αν όχι τώρα, πολύ σύντομα. Κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν τον καθημερινό αγώνα των ιατρών/νοσοκόμων και όλου του προσωπικού στον τομέα των Επιστημών Υγείας, καθώς και την υποτίμηση και τα χτυπήματα που έχουν δεχθεί έως τώρα, αλλά και τις τεράστιες ελλείψεις.

Ισπανίδα βιολόγος ερευνητής:

"Δίνεται στους ποδοσφαιριστές 1 εκατομμύριο €, και στους βιολόγους ερευνητές 1.800€. Τώρα θέλετε μία θεραπεία. Να πάτε στον Cristiano Ronaldo ή τον Messi να σας βρουν μία θεραπεία."

(Hoax ή μη, καλά τα'πε)

2. Επιτέλους επίσης το σύστημα εκπαίδευσης ανανεώνεται, προσθέτοντας online μαθήματα σύγχρονα (live) και ασύγχρονα (να μπορείς να τα δεις/κατεβάσεις όποτε θες). Ο κόσμος μαθαίνει τι είναι οι online πλατφόρμες εκπαίδευσης, ανοίγοντας τεράστιους ορίζοντες επιλογών και δυνατοτήτων, που ήταν αδιανόητες στους προγόνους μας, ακόμα και 1-2 γενιές πίσω.

*σημείωση: σε αυτά που έχω για τους συνδρομητές παρακάτω, περιλαμβάνεται λίστα με online πλατφόρμες εκπαίδευσης

3. Ο κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει πως πολλές δουλειές τόσο καιρό θα μπορούσαν να γίνονται εξ αποστάσεως (και meetings, που τα πας τα meetings!!!), εξοικονομώντας πολύ χρόνο, ενέργεια και χρήμα - ώστε να είναι με την οικογένειά τους παραπάνω, ή με αυτούς που αγαπούν, ή να ξοδεύουν λιγότερο (ή ποιοτικότερο) χρόνο στη δουλειά. Όσον αφορά το Δημόσιο της Ελλάδος και τη γραφειοκρατεία του, ξαφνικά έγινε ένα άλμα 10 χρόνια μπροστά στο μέλλον.

4. Πολλοί, στην ανάγκη μας για επαφή, καταφεύγουμε σε βιντεοκλήσεις με άτομα με τα οποία είχαμε χαθεί για πολύ καιρό και δεν μπορούσαμε να συντονιστούμε να βρεθούμε από κοντά! Πολλά γκρουπς και events που γινόντουσαν από κοντά, τώρα ναι μεν χάνουν την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή, αλλά επεκτείνονται εκτός των περιορισμών της απόστασης. Εδώ γίνονται προγράμματα γυμναστικής στο σπίτι μέσω Zoom...

5. Είμαστε όλοι ένα. Περνάμε όλοι μαζί μία αρκετά πιεστική κατάσταση - που είναι κοινή για όλους. Και αυτό μας ενώνει περισσότερο απ’ όσο μας διαχωρίζουν οι διάφοροι (μέχρι πρότινος) φραγμοί και διαφορές - σύνορα κρατών και ηπείρων, πολιτική και θρησκεία.

Υπό πίεση, τα πράγματα μπαίνουν σε μία καλύτερη προοπτική, και καταλαβαίνεις τι είναι πιο σημαντικό. Επίσης πολλές οικογένειες ενώνονται περισσότερο απ’ ότι καταστρέφονται - παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι, ξαναγίνεται συσπείρωση πολλών οικογενειών που είχαν απομακρυνθεί για λόγους εργασίας.

Άλλοι που είχαν κάνει λάθος επιλογές ανθρώπων γύρω τους και απέφευγαν να δουν τις συνέπειες, τώρα αναπόφευκτα έρχονται αντιμέτωποι με αυτές και αναγκάζονται να ξανασκεφτούν κάποια πράγματα.

Άλλοι που δεν έχουν μάθει να οριοθετούν τους άλλους, τώρα συνειδητοποιούν το πόσο πολύ ενέργεια τους τρώει η κακή συνεννόηση και το να μην υπάρχουν όρια μεταξύ των ανθρώπων.

6. Έχουν δημιουργηθεί νέες εργασιακές ευκαιρίες. Μπορεί πολλές δουλειές και σπιτικά να υποφέρουν οικονομικά λόγω των απαγορεύσεων, όμως αν καταφέρεις μέσα στην καταιγίδα να βρεις το κέντρο σου και να ηρεμήσεις, ίσως μπορέσεις να κοιτάξεις πιο προσεκτικά…

Και τότε θα δεις πως  δημιουργούνται πολλές περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά online - όπως online/social media marketing, copywriting, coding, ανάπτυξη εφαρμογών (apps), video editing (αυξημένα online courses), online δημιουργία προϊόντων, design (photoshop etc), online μαθήματα, online πλατφόρμες εκπαίδευσης, παραλλαγές πολλών εργασιών για το σπίτι.

Έχεις αρκετό χρόνο στη διάθεσή σου, αν κάθεσαι σπίτι σου, να μάθεις εξ αποστάσεως μία νέα ικανότητα - ή να βελτιώσεις μία ήδη υπάρχουσα (από πλατφόρμες όπως Udemy, Skillshare, ή Coursera) σε βαθμό που να μπορείς να ξεκινήσεις να εργάζεσαι ως ελεύθερος επαγγελματίας μερικής απασχόλησης (αναλαμβάνοντας μικρά projects) σε sites όπως το Fiverr, Upwork και Freelancer.

Θυμήσου ότι ο πραγματικός κόσμος δε θέλει χαρτιά και βεβαιώσεις - θέλει αποτελέσματα και απλές κριτικές από άλλους πως "το έκανε καλά και στην ώρα του".

7. Ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι. Πόσο καιρό είχες να το κάνεις αυτό καθημερινή; Δε το σχολιάζω άλλο! Η αναπλήρωση ύπνου είναι το μεγαλύτερο καλό που μπορείς να κάνεις για την υγεία σου και το ανοσοποιητικό σου.

8. Τα πάρκα ξαναγεμίζουν, χωρίς την ανάγκη του Pokemon GO και powerbank! Ο κόσμος επειδή δεν αντέχει άλλο μέσα και με  ηλεκτρονικές συσκευές, άρχισε να βγαίνει έξω.

Αυτό, έως ότου το απαγόρευσαν προφανώς, αλλά ακόμη βλέπεις περισσότερα άτομα έξω απ’ ότι συνήθως να περπατούν/γυμνάζονται.

9. Κόσμος που γυμναζόταν σε κλειστούς χώρους, τώρα βγαίνει και γυμνάζεται έξω (ΟΚ, ίσως αυτό να μην ισχύει τόσο πολύ αυτή την εβδομάδα)- και περισσότεροι τους βλέπουν και τους αντιγράφουν ή τουλάχιστον αρχίζουν και αυτοί να κινητοποιούνται. Πλέον γίνεται της μόδας να γυμνάζεσαι ακόμη και σπίτι σου, (αμάν αυτά τα βίντεο με γυμναστική στο σπίτι!) επειδή μας απαγόρευσαν τα γυμναστήρια!

10. Καθαρίζει λίγο ο πλανήτης. Μπορεί να ακουστεί τραβηγμένο, και πραγματικά οι θάνατοι που έχει προκαλέσει αυτός ο κορονοϊος είναι αρκετοί. Ιδίως στην Ιταλία λόγω του υψηλού μέσου όρου ηλικίας της χώρας, και λυπάμαι βαθύτατα γι’ αυτό, όμως φαίνεται πως ο ίδιος ιός να έχει προκαλέσει, έμμεσα, πολύ περισσότερα οφέλη σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μειώθηκαν παντού δραματικά οι ρύποι, άρχισε να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, τα νερά, τα κανάλια, η θάλασσα, και να αναγεννάται η γη. 

11. Χρόνος για σειρές και videogames μέχρι τελικής πτώσεως! Προφανώς όλοι μας θα δούμε και θα παίξουμε λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο μας. Έτσι ξεκινήσαμε στην αρχή των περιοριστικών μέτρων, γιατί δεν γνώριζαν το πόσο θα κρατήσει. Όμως σιγά σιγά ίσως έχεις συνειδητοποιήσει ότι θα κρατήσει παραπάνω απ'όσο περιμέναμε

12. Όταν πλέον δεν αντέχεις άλλο, ώρα να ανακαλύψεις τα podcasts - σαν «ραδιοφωνικές» εκπομπές, είτε μουσικής, είτε (και σημαντικότερο) ομιλίες - συζητήσεις επαγγελματιών από διάφορους τομείς, σε απλή γλώσσα, πάνω σε ότι θέμα τραβά η καρδιά σου. Ό,τι κινητό και αν έχεις, μπες και κατέβασε την εφαρμογή Stitcher, πήγαινε στην αναζήτησή του, και ψάξε ό,τι τραβά η ψυχούλα σου. Παραθέτω παρακάτω μερικά από τα αγαπημένα μου podcasts, και είμαι σίγουρος ότι θα βρεις και εσύ μερικά διαμαντάκια που να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον.

13. Αναγκαστικά, θέλοντας ή μη, θα αφιερώσεις χρόνο με τον εαυτό σου. Αυτό έχει διαφορετικού βαθμού δυσκολία για τον καθένα, ανάλογα τη σχέση του με τον εαυτό του.

Πόσο αγαπάς τον εαυτό σου; (Διάβασε το παλαιότερό μου άρθρο Πώς μπορώ να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου;)

 Μπορείς να αξιοποιήσεις αυτόν τον χρόνο για να απολαύσεις ύπνο που σου λείπει. Ίσως για να αναζωπυρώσεις παλιές φιλίες εξ αποστάσεως.

Ίσως όμως να κάτσεις με μία κούπα καφέ ή τσάι και να γράψεις, και να σκεφτείς, και να επαναπροσδιορίσεις τις προτεραιότητές σου και το τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσένα. Τι μπορείς να βελτιώσεις. Τι λάθη έκανες και τι μπορείς να μάθεις απ’ αυτά. Ίσως και να αρχίσεις να ονειρεύεσαι για το μέλλον πράγματα που έως τώρα ήταν θολά, ή δεν είχες χρόνο να σκεφτείς. Ή… που δεν τολμούσες να σκεφτείς.

Μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης, με ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να σκεφτείς (αυτό που βλέπεις στην πλαϊνή στήλη), καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / εργαλεία για τους συνδρομητές.

Όπως και να έχει, καλή καραντίνα σου εύχομαι, και να θυμάσαι:

~ Και αυτό θα περάσει ~

Ποιες είναι οι σκέψεις σου; Γράψε παρακάτω και μοιράσου το με τους φίλους σου!

Τα 10 ωραιότερα μαθήματα του 2017 – Δυσκολίες, The Force και άλλα καλά.

Θα’ταν το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, την ώρα που ο ήλιος έπεφτε, και ήμασταν στο λεοφωρείο για Λευκάδα με τον αδερφό μου. Μετά από λίγη κουβεντούλα, έκατσα, χαλάρωσα, και άρχισα να σκέφτομαι τη χρονιά που έκλεισε, και τη νέα που ξανοίγεται μπροστά μας…

Όπως κάθε Πρωτοχρονιά, τα τελευταία 8 χρόνια, κάθομαι και κάνω μία ανασκόπηση του έτους που πέρασε.

Μου αρέσει πολύ αυτη η διαδικασία, γιατί πάντα μου θυμίζει πράγματα που κόντευα να ξεχάσω ή άλλα που θα’θελα να σημειώσω για τα βλέπω συχνότερα και να μην τα ξεχάσω.

  • “Τι κατάφερες το 2017; Ποια ήταν μερικά απ’τα highlights;”
  • “Αν ήταν να τα συνοψίσεις σε 3 επικεφαλίδες;”
  • “Με ποιους διασκέδασες; Σε ποιά νέα μέρη πήγες; Τι καινούριο έκανες;”

(Αν θες μπορείς να κατεβάσεις το pdf με τις 25 ερωτήσεις για το νέο έτος, δωρεάν, με το να γίνεις συνδρομητής στην αρχική σελίδα εδώ.)

Όμως μία από τις ερωτήσεις που είχα μπροστά μου, με έκανε να σκεφτώ πολύ περισσότερο και να κάτσω να γράψω για αρκετή ώρα:

“Τι εμαθες από τον κόσμο; Τι έμαθες από διάβασμα/μελέτη; Τι έμαθες απ΄τη ζωή;”

Συνολικά σημείωσα 50 πράγματα, αυτά είναι τα 10 καλύτερα κατά την άποψή μου, που ελπίζω να σε βοηθήσουν κάπως στο δρόμο σου. Ας αρχίσουμε!

1. Οι Aνθρώπινες Σχέσεις κάνουν τη διαφορά.

Όπου και να πας, η εμπειρία σου σχηματίζεται απ’το ποιος είσαι εσύ, και τι ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ έχεις γύρω σου. Όχι απ’το μέρος – όπου και αν πας στον κόσμο.

Οι άνθρωποι είναι ο μεγεθυντικός φακός της εμπειρίας που ζεις. Της ζωής σου.

Κανένας δεν είναι ξεχωριστός από τον υπόλοιπο κόσμο – όσο και να ‘θελε να’ναι. Όλοι μας συνδεόμαστε.

Εσύ επιλέγεις τι ανθρώπους θα επιτρέψεις να έχεις γύρω σου.

Επέλεξε αυτές τις διασυνδέσεις συνειδητά, γιατί αυτές μεγενθύνουν και τις ανάλογες εμπειρίες σου – και εν τέλει αυτές είναι που σχηματίζουν και τις καλύτερες ή χειρότερες αναμνήσεις της ζωή σου.

Αυτά θα σου μείνουν πριν απ’το τέλος, και κανένας δεν μπορεί να στα αφαιρέσει παρά μόνο εσύ – και πόσο γρήγορα ξεχνάς.

2. Ο Πλούτος είναι συναίσθημα.

Δεν είναι πισίνες, βίλες, κότερα και κάμπριο – άδεια. Ο πλούτος μπορεί να είναι κοινός αγώνας, ζεστή καρδιά και καλή παρέα – ο πλούτος έρχεται απ’ότι σου γεννά ωραία συναισθήματα. Μέχρι και στις σκοπιές στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων της Πάφου (στρατόπεδο), ένιωσα πραγματικά πλούσιος. Γιατί περνούσαμε πολύ ωραία, και το εκτιμούσα.

Ο πραγματικός πλούτος έρχεται από τα πράγματα που ΕΚΤΙΜΑΣ που έχεις. Όχι από όλα αυτά που έχεις και δεν εκτιμάς.

Πιο πλούσιος αισθάνεται αυτός που εκτιμά το σπίτι, τη γυναίκα, τα παιδιά, τους φίλους και τα παπούτσια που έχει και τις στιγμές που ζει, από εκείνον που είναι περισσότερο (χρηματικα) πλούσιος και τα έχει και όλα αυτά, αλλά δεν εκτιμά (κατανοεί) την αξία από τίποτε απ’όλα.

Όπως είπα – είσαι ήδη πλούσιος και δεν το ξέρεις.

3. Τι κάνουν διαφορετικά αυτοί που
πετυχαίνουν συστηματικά;

Μετά από έρευνες 3 χρόνων με ερωτηματολόγια, προσωπικές συνεντεύξεις, αναλύσεις κλπ, βρήκαν τι κάνουν αυτοί που καταφέρνουν μακροχρόνια και συστηματική επιτυχία άνω του μέσου όρου.

Κατ’αρχάς ανακάλυψαν κάποια “παράλογα” πράγματα όπως το ότι έχουν λιγότερο στρες, είναι πιο ευτυχισμένοι, εκτιμούν τις ανθρώπινες σχέσεις και δεν έχουν ξεχνούν κανένα τομέα της ζωής τους. Πώς σου φάνηκε;

Α, και πως δεν ασχολούνται περισσότερο με τις “δυνάμεις” τους απ’ότι με τις “αδυναμίες” τους απ’όσο ο υπόλοιπος κόσμος.

Αυτά ήταν αρκετά για να μου κινήσουν το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο High Performance Habits του Brendon Burchard, λοιπόν, έμαθα τι έκαναν διαφορετικά.

Συγκεκριμένα κατέληξαν σε 6 συνήθειες που είχαν τη μεγαλύτερη συσχέτιση.

Συνήθειες, αλλά καθημερινές, συνειδητές και κατευθυνόμενες.

Σε προκαλώ να το αγοράσεις και να το διαβάσεις για το πως μπορείς να τις εφαρμόσεις στην καθημερινότητά σου και τις 6 (3 εφαρμογές για την κάθε μία – και να δεις δραματική διαφορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα – όσο όμως τα εφαρμόζεις). Ή τουλάχιστον να δεις το interview εδώ αν σ’αρέσουν τα παρακάτω.

Απ’τη στιγμή που το βιβλίο αυτό έπεσε στα χέρια μου και άρχισα να το εφαρμόζω – (πολύ απλές εφαρμογές) έχουν αλλάξει πολλά πράγματα προς το καλύτερο στη ζωή μου.

Ίσως να είναι η φάση τέτοια – που ξεκαθαρίζω και εφαρμόζω – αλλά σίγουρα έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο το βιβλίο αυτό. Είναι απ’τα λίγα που διαβάζω και ξαναδιαβάζω – ενώ είμαι σε φάση που ΠΟΛΥ δύσκολα διαβάζω κάτι εκτός Ιατρικής.

Σου αναφέρω, λοιπόν, τις 2 απ’τα 6 συνήθειες, τις υπόλοιπες να μπεις να ακούσεις το interview :)

Κατέκτησε ΔΙΑΥΓΕΙΑ

Διαύγεια για το τι θες, ποιος θες να είσαι, τι θες να καταφέρεις, τι θα φερεις εσυ, τι ζητας απτους αλλους, τι θες να νοιωσεις, τι θες να κανεις τους αλλους να νοιωσουν – καθε μερα, οσο πιο συχνα μπορεις, πριν και μετα το οτιδηποτε, ολη μερα, για ολη σου την υπόλοιπη ζωή.

Μίλα παραπάνω με τον εαυτό σου. Κάνε συνεχώς ερωτήσεις. Πριν κάτσεις για δουλειά. Πριν πας κάπου. Πριν μπεις για meeting. Πριν μπεις σπίτι σου. Πριν πάρεις κάποια απόφαση. Πριν σηκώσεις το τηλέφωνο. Πριν μπεις στο messenger.

Ποιος θέλω να είμαι; Ποιος θέλω να είμαι για αυτόν/ή; πώς θα προσεγγίσω καλύτερα αυτόν/ή; τι ικανότητες θέλω να εξασκήσω; πώς μπορώ να προσφέρω καλύτερα / περισσότερα; Τι θέλω να νοιώσω; Τι θέλω να κάνω τους άλλους να νοιώσουν; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Τι με ενθουσιάζει, με συνδέει, με ικανοποιεί περισσότερο και ΒΓΑΖΕΙ ΝΟΗΜΑ για εμένα, σε αυτή τη φάση της ζωής μου;

* Make it a habit: “Butt hits chair, brain starts questions.”
~ Brendon Burchard ~

Μαθε να δημιουργεις ενέργεια μέσα στη μέρα σου.

Κάθε μέρα, όλη μέρα – κίνηση, ζωντάνια, ξεκούραση, χαλάρωση, συγκέντρωση, εγκράτεια στο φαγητό.

Η ενέργεια είναι το παν. Όλες οι ιδέες του κόσμου, όλα τα λεφτά, όλες οι διασυνδέσεις, όλα τα οτιδήποτε, δε θα σε βοηθήσουν να φτιάξεις τη ζωή των ονείρων σου αν δεν έχεις ενέργεια.

Ενέργεια = Ζωή

Χωρίς αυτή, τα πάντα αποσυντίθενται.

Κάνε διαλείμματα κάθε 50 λεπτά. Γυμνάσου συχνά μέσα στην εβδομάδα σου. Κινήσου συχνά πυκνά μέσα στην ημέρα σου. Πήγαινε για ένα περίπατο στο βουνό ή στο πάρκο ή στο τετράγωνό σου. Κάτσε και προτού πιάσεις δουλειά, κλείσε τα μάτια σου και εστίασε στην αναπνοή σου. Ξεκουράσου – σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά.

Αν είσαι άνω των 18, και δεν το έχεις κάνει ακόμα, αποφάσισε να κάνεις κάποιο έτος το καλύτερο έτος από άποψη υγείας και ενέργειας που είχες ποτέ σου.

Σε προκαλώ αυτό το έτος να είναι το 2018.

Για μένα ήδη είναι – έκανα τη Dexa Scan λιπομέτρησή μου, τις αναλύσεις αίματος, τα ζυγίσματα, έβγαλα τις φωτογραφίες για “το πριν και το μετα”.

Και ξεκίνησα αλλαγές σε άσκηση – συνιστώ ωραίο app: Thenics (απ’το Callisthenics), τοχω λατρέψει και είμαι lvl 9/47 αυτή τη στιγμή, σκοπεύω να το τερματίσω φέτος – κάνω λίγο κάθε μέρα, στα διαλείμματά μου για να ξεπιάνομαι, μαζί με τεντώματα/yoga.

Και αλλαγές σε διατροφή – επίσης απλό και ωραίο app: Vora – για να σταματάς να τρως μερικές ώρες, μερικές μέρες την εβδομάδα – ψάξε “διαλειμματική νηστεία / intermittent fasting” – το έκανα και παλαιότερα και ξέρω ότι λειτουργεί 1000% και πως έχω περισσότερη ενέργεια και καθαρότερο μυαλό νηστικός – τρως σε παράθυρο πχ 8 ωρών – 16 ώρες δεν τρως τίποτα με θερμιδικό περιεχόμενο – πίνεις μόνο νερό, τσάι, καφέ σκέτο

(*προφανώς αν έχεις ιατρικά προβλήματα συμβουλέψου τον ιατρό σου, δε φέρω καμία ευθύνη).

Στη φάση διαβάσματος για εξετάσεις που είμαι τώρα (απ’τις τελευταίες φαίνεται, επιτέλους), είναι τα λιγότερα που μπορώ να κάνω και μου δίνουν απίστευτα περισσότερη ενέργεια απ’όση φαντάζεσαι. Αλλά ό,τι λειτουργεί για σένα.

4. Ολες μας οι συμπεριφορές είναι ΡΟΛΟΙ.

Όχι μόνο οι συμπεριφορές μας, αλλά και η ίδια μας η “ταυτότητα”.

Μπαίνοντας σε έναν νέο ρόλο, γίνεσαι διαφορετικός – επέλεξε το ρόλο που θες και γίνε αυτός που θες.

Οι συνήθειες, οι συμπεριφορές, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, τα αισθήματα, οι σχέσεις σου, η κοσμοθεωρία σου.. ΟΛΑ πηγάζουν απ’το πώς βλέπεις τον εαυτό σου – τι ρόλους παίζεις και τι νέους ρόλους θα επιλέξεις να ενσαρκώσεις.

Για να αλλάξεις κάτι, θα πρέπει να δεις τον εαυτό σου σε έναν νέο ΡΟΛΟ. Θα πρέπει να μπεις και να παίξεις τον ρόλο για κάποιο διάστημα. Θέλει παιχνίδι, διασκέδαση και διάρκεια.

Για παραπάνω διάβασε το The As If Principle του Richard Wiseman.

Φαντάσου τον ιδανικό μελλοντικό εαυτό σου (πχ σε 10-20 χρόνια). Όχι πού θα είναι, ή τι θα κάνει, ή τι θα έχει καταφέρει. Όχι όχι όχι.

Τι άνθρωπος είναι; Τι χαρακτηριστικά έχει; Πώς συμπεριφέρεται; Πώς μοιάζει;

Με το να τον σκέφτεσαι συχνά, με το να συζητάς μαζί του, με το να μπαίνεις σε αυτό το ρόλο και να ζεις κάθε μέρα όσο περισσότερο μπορείς προσπαθώντας να του μοιάσεις, γίνεσαι περισσότερο αυτός.

Όπως τα φαντάζεσαι, τα δημιουργείς.

5. Δείχνεις πόσο θες κάτι μόνο μέσα απ’τις πράξεις και τις προτεραιότητές σου.

Όταν μιλάς συνέχεια για κάτι, αλλά δεν κάνεις τίποτε για αυτό, σημαίνει πως δε το θες πραγματικά (ακόμα).

Για να δεις και να αποδείξεις στους άλλους και στον ΕΑΥΤΟ σου το τι πραγματικά θες, κοίτα τις πράξεις σου – τις ώρες, τη σκέψη, την εργασία, τον κόπο, την επιμονή και υπομονή, τις ΘΥΣΙΕΣ, τα (επίπονα) ΟΧΙ σε όλα τα υπόλοιπα που είναι δευτερεύουσας σημασίας.

Οι πράξεις δεν ψεύδονται.

ΠΑΝΤΑ θα χρειάζονται ΘΥΣΙΕΣ για να καταφέρεις κάτι – και οσο μεγαλύτερες και περισσότερες οι θυσίες, τοσο περισσότερο αποδεικνύεις στον εαυτό σου πως θες κάτι, και τόσο μεγαλύτερη αξία έχει για σένα, και τόσο περισσότερο αφοσιώνεσαι και συγκεντρώνεσαι και προχωράς.

Τίποτε σπουδαίο δε θα γίνει ποτέ στη ζωή σου χωρίς θυσιες.

6. Οι δυσκολίες μας μεταμορφώνουν.

3 βιβλία, 3 διαφορετικές οπτικές, τα ίδια ξεκάθαρα και πολύ ισχυρά και διαχρονικά μηνύματα – για όσους θέλουν να τα δούν κατάματα.

Αυτά τα 3 βιβλία μετέτρεψαν τη στρατιωτική μου θητεία σε κατασκήνωση. Με έκαναν να δω πολλά πράγματα διαφορετικά. Θυμήθηκα γιατί αγαπώ τις δυσκολίες – και ευχαριστώ τους γονείς μου για αυτό.

Δεν έχουμε ΙΔΕΑ τι είναι πραγματικό πλεονέκτημα και τι μειονέκτημα.

Οι δυσκολίες, πέρα απ’το φαινομενικό κακό που έχουν, κρύβουν μέσα τους κάποιο ακόμη μεγαλύτερο ΚΑΛΟ. Μας μεταμορφώνουν. Μας αναγκάζουν να εξελιχθούμε.

Ο κόσμος δε γνωρίζει ποιος είναι γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρισει ποιος είναι.

Νομίζεις πως ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι; Θα το επαναλάβω:

Δεν γνωρίζεις ποιος πραγματικά είσαι,
γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρίσεις ποιος είσαι.

Όταν πρωτοάκουσα αυτά τα λόγια, ακούγοντας και διαβάζοντας ταυτόχρονα για φρικτές δυσκολίες και μαρτύρια, μου κόλλησε και το επαναλάμβανα μέσα μου για πολλές μέρες.

Οι δυνάμεις μας κοιμούνται μέσα μας και περιμένουν να αφυπνιστούν – και αφυπνίζονται μόνο μέσα στις δυσκολίες, όταν θα τις χρειαστούμε, όταν θα ζοριστούμε, όταν θα πιστέψουμε πως υπάρχουν και τις καλέσουμε.

Είχα αναρωτηθεί παλαιότερα αν “Είναι η πίεση όντως κάτι κακό, ή πάλι μας ξεγέλασαν;”. Τώρα θα μπορούσα να σου πω τα τριπλάσια.

Το The Subtle Art of Not Giving a F*ck με έκανε να θυμηθώ πως ο πόνος και τα προβλήματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν για όλη μας τη ζωή. Ναι, είναι ένα πολύ “ρεαλιστικό” βιβλίο. Το λάτρεψα.

Μου θύμισε πως δεν υπάρχει καμία διαφυγή απ’τα προβλήματα.

Πως η Ευτυχία είναι στιγμιαία – ποτέ δε διαρκεί.

Ο εγκέφαλός μας ΔΕΝ είναι καλωδιωμένος για ευτυχία. Είναι καλωδιωμένος να εστιάζει στα προβλήματα, στο τι δεν λειτουργεί. Αλλά:

Η Ευτυχία είναι αποτέλεσμα.

Είναι το αποτελεσμα της επίλυσης αυτών των ατέρμονων προβλημάτων – των δικών μας, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου (oh yeah, αισθάνεσαι ευτυχισμένος όταν μπορείς να βοηθήσεις τα άτομα που σε νοιάζουν στο να λύσουν τα δικά τους προβλήματα).

Δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς πρόοδο, επίλυση προβλημάτων και προσφορά.

Και κάθε τι που θα επιλέξουμε φέρει και το δικό του κατάλογο νέων προβλημάτων (check #1st_world_problems).

Οπότε, όχι μόνο αποδέξου πως υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα, αλλά ΕΠΕΛΕΞΕ ποια προβληματα, ποιους πόνους, ποια αντίτιμα δύνασαι να βιωσεις, και ΚΥΝΗΓΑ ΤΑ.

Μην τα αποφεύγεις.

Αυτά θα σε εξελίξουν.

Μόνο αντιμετωπίζοντάς τα παίρνεις την εμπειρία (ΧΡ) για να περάσεις στο επόμενο επίπεδο (level up). ;)

Μονο αντιμετωπίζοντάς τα μαθαίνεις, και μόνο επιλύοντάς τα θα ζήσεις ευτυχισμένος.

7. Η έμπνευση και η καθοδήγηση έρχεται στη σιωπή.

Έρχεται με κουβέντα με τον εαυτό σου, τον διδάσκαλο που έχεις μέσα σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με ένα άδειο word ή note και να πιάσεις διάλογο, να ξεκινήσεις κουβέντα.

Και μπορείς να μάθεις να το κάνεις αργότερα και χωρίς συγγραφή.

Ξέρω πως ήδη το κάνεις, αλλά σπάνια. Σίγουρα όχι αρκετά.

Δε θα σου πω παραπάνω εδώ, για να μη θολώσω το νόημα:

Το νόημα είναι – κάτσε άδειασε το μυαλό σου σε ένα άδειο φύλλο χαρτί / σημείωση (note) και στη συνέχεια πιάσε κουβέντα με τον εαυτό σου.

8. Το ΕΓΩ είναι ο κρυφός εχθρός σου.

Είναι το ζώο μέσα μας. Είναι η κατώτερη ανθρώπινη φύση μας.

Όσο περισσότερο το ακούμε – που του αρέσει πολύ να μιλάει – πολύ και δυνατά, να προσπαθεί να τραβήξει προσοχή και κοπλιμέντα – τόσο περισσότερο το ταίζουμε.

Οσο περισσότερο κινείσαι για δικό σου συμφέρον, όσο περισσότερο νοιωθεις έντονα, πολύ έντονα, συναισθήματα – θετικά ή αρνητικά – και τα αφήνεις να σε ελέγχουν.. Τόσο το ταΐζεις και το κάνεις ισχυρότερο – και πέφτεις στην παγίδα των ψεύτικων ονείρων και στόχων.

Αυτά είναι το ναρκωτικό μας – έντονες εμπειρίες που μας προκαλούν μία κορύφωση και μετά μία πτώση τόσο μεγάλη που αποζητούμε την επόμενη δόση μας και καταλήγουμε εξαρτημένοι.

Και μπαίνουμε μέσα στην ποντικο-ροδίτσα και τρέχουμε ασταμάτητα χωρίς να πηγαίνουμε πουθενά.

Και όσο περισσότερο το ταΐζουμε, κάνουμε αυτά που μας λέει, το πολεμάμε, του πάμε κόντρα, όσο περισσότερο κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, όσο το υποτιμούμε, του δίνουμε αέρα, ΤΟΣΟ δυσκολότερο είναι να το ελέγξουμε.

Και οσο λιγότερο το ελέγχουμε, τόσο δυσκολότερο το κάνουμε να απελευθερωθούμε για να ακούσουμε τη φωνή της λογικής – τον “άγγελο/Θεό/Ανώτερο Άνθρωπο/Δύναμη” (ναι, μόλις έκανα παραπομπή στην The Force απ’το StarWars) μέσα μας.

Νοιώθουμε εκτός ελέγχου, πως τα πάντα στη ζωή μας είναι υπεράνω των δυνάμεών μας και του ελέγχου μας, πως οι άλλοι φταίνε για το οτιδήποτε μας συμβαίνει, ρίχνουμε ευθύνες και δεν αναλαμβάνουμε καμία.

Αλλά όταν τα καταφέρνουμε, παίρνουμε όλη τη δόξα και μας αρέσει να μας συγχαίρουν και πιστεύουμε πως τα καταφέραμε μόνοι μας, πως δικαιούμαστε το οτιδήποτε.

Και έτσι γίνεται η αρχή της πτώσης – αρχίζουμε να κλεινόμαστε, να μην ακούμε τον κόσμο, να μη δίνουμε προσοχή στο παρόν και στο περιβάλλον μας, γιατί εμείς ξέρουμε καλύτερα – και αρχίζουμε να πιστεύουμε πως οι παγκόσμιοι αλλά και ανθρώπινοι νόμοι αυτού του κόσμου δεν ισχύουν για εμάς.

Τείνουμε να ξεχνάμε τους διάφορους τομείς της ζωής μας και τις επιλογές, τους ανθρώπους και τις συμπτώσεις που μας βοήθησαν και μας οδήγησαν σε αυτή την επιτυχία.

Και έτσι αρχίζει η ΑΚΟΜΗ μεγαλύτερη πτώση.

Γιατί όλα αυτά είναι παιχνίδια του Εγώ.

Μόνο όταν το κατανοήσουμε και το αγαπήσουμε θα μπορέσουμε να το ελέγξουμε, και μόνο όταν το ελέγξουμε θα είμαστε πραγματικά Ελεύθεροι.

Θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το ποσο σημαντικό είναι: αυτό είναι τα βασικά μας ένστικτα που έκανε όλους μας τους προγόνους να επιβιώσουν και αναπαραχθούν για να φτάσουμε εδώ σήμερα.

Μόνο όταν δουμε και κατανοήσουμε όλα τα παιχνίδια που παίζει, και εντέλει μόνο όταν το αγαπήσουμε (αγάπη = κατανόηση και συμπόνια), θα απελευθερωθούμε πραγματικά από το παιχνίδι του.

Τότε θα αρχίσουμε να κατανοούμε πότε μας μιλάει αυτό και πότε όχι, και θα σταματήσουμε να το παίρνουμε στα σοβαρά και να πέφτουμε θύμα στα ύπουλα παιχνίδια προσοχής και ελέγχου του.

Αυτό είναι η απόλυτη ελευθερία.

Μόνο τότε θα μπορούμε να το σιωπήσουμε για να μπορέσουμε να ακούσουμε το άλλο μισο του ανθρώπου – τη Δύναμη, τον Θεό ή γενικότερα τη Φωνή που έχουμε μέσα μας.

9. Η Φωνούλα μέσα μας

Η Φωνούλα της Δύναμης, που υπάρχει μέσα μας, μιλάει σε πολύ πιο ήπιο και χαμηλό τόνο.

Τα συναισθήματα που μας δίνει είναι πολύ πιο ήπια, αλλά σταθερά και μακροχρόνια.

Μας συμβαίνουν και μπορούμε να τα βιώσουμε πολύ περισσότερες φορές μέσα στην ημέρα μας, ΑΛΛΑ είναι πολύ πιο ήπια και φευγαλαία – μπορούν πανεύκολα να μας ξεφύγουν / να μην τα παρατηρήσουμε και να τα προσπεράσουμε. Στην Ψυχολογία αυτό ονομάζεται Positivity Offset.

Το να εξασκείς την εσωτερική σου Δύναμη, σημαίνει να εξασκείσαι στις Αρετές, και στην Πίστη.

Στην πίστη πως τα πράγματα θα λειτουργήσουν.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για να σε βοηθήσει, για να σου διδάξει κάτι.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για το καλό μας, και εμείς πρέπει να το δούμε και να παίξουμε σωστά τα “τυχαία” χαρτιά που μας μοιράστηκαν.

Πίστη πως όταν κάνεις το καλύτερο που μπορεις, ό,τι και να προκύψει, όταν προκύψει, θα’σαι σε θέση και θα βρεις τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις.

Πως ότι καταφέρνεις, ΔΕΝ το καταφέρνεις μόνος σου, αλλά σε βοήθησαν οι άλλοι – άνθρωποι, “συγκυρίες” και δυνάμεις που δεν κατανοούμε ακόμα, που χωρίς αυτούς δε θα τα είχες καταφέρει.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο κλειδί για την Ταπεινοφροσύνη (όχι μετριοφροσύνη – πρόσεχε): το κλειδί για να αποφύγεις το τάισμα του Εγώ, το απίστευτο φούσκωμα και κορύφωσή του μετά από μία επιτυχία, και την επικείμενη τεράστια πτώση που έρχεται αμέσως μετά απ’αυτό.

“[…] Αν ν’αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια.
Κι όμοια να φέρεσαι σ’ αυτούς τους δύο τυρανικούς απατεώνες. […]” ~ “ΑΝ” – R.Kipling

Η Δύναμη μέσα σου είναι αυτή που θα σε καθοδηγήσει σε στιγμές που δεν ξέρεις τι να κάνεις ή τι να επιλέξεις ή πού να πας. Εάν σιωπήσεις, ηρεμήσεις και ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που σου λέει τι είναι σωστό και τι λάθος μέσα σου, αλλά και πάλι πρέπει να ηρεμήσεις για να ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που θα ξυπνήσει πτυχές, ικανότητες και δυνάμεις του εαυτού σου που ούτε καν γνώριζες πως υπήρχαν – μέχρι που τις χρειάστηκες.

Γι’αυτό εμπιστέψου. Κάνε το καλύτερο που μπορείς, δώσ’τα όλα, εστίασε σε αυτά που μπορείς να βελτιώσεις ή να επηρεάσεις. Και γνώριζε πως όταν έρθει η στιγμή, και τη χρειαστείς, θα βρεις τη Δύναμη.

Αλλά θα πρέπει πρώτα να έχεις μάθει να ξεχωρίζεις τα παιχνίδια και τη φωνή του Εγώ σου, για να μπορεσεις να ακούσεις αυτή την άλλη φωνούλα της Δύναμης μέσα σου.

10. Η ζωή είναι σαν τη Μουσική.

Κλείνοντας το 2017 πήρα και το πιο ωραίο μάθημα που με έκανε να δω πιο ομορφη την καθημερινότητα. Η ζωή δεν είναι απλά ένα ταξίδι – είναι Μουσική.

Δεν ακούς μουσική για την τελευταία νότα. Δεν χορεύεις για την τελευταία φιγούρα. Δεν ζεις για “οταν θα έρθει εκείνο το σπουδαίο πράγμα που θα κάνει τη ζωή μου απίστευτη”.

Ζεις για ΟΛΟ το ενδιάμεσο. Ευχαριστήσου το.

Δες αυτό εδώ το βιντεάκι και καλή συνέχεια! Καλή, αλλά δύσκολη χρονιά να έχουμε!

Σαμποτέρ: Ο άγνωστος πόλεμος μέσα μας

Μέσος χρόνος ανάγνωσης: ~7 λεπτά.

Στο προηγούμενό μου άρθρο ανέφερα πώς ενώ κατάφερα αρκετά και πλησίασα στους στόχους που είχα θέσει (για Απρίλιο-Μάιο-Ιούνη’14), τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα.

Και όσο περισσότερο προχωρούσα, τόσο πιο δύσκολα γίνονταν.

Ή μάλλον, τόσο πιο δύσκολα τα έκανα.

Έπεσα πολλές φορές. Ή μάλλον, με έριξα εγώ πολλές φορές.

Και όλα αυτά με παραξένεψαν, μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση, αλλά με έμαθαν και πολλά πράγματα.

Κατάλαβα επιτέλους τι γινόταν όλες αυτές τις φορές, αν και τέλειωσαν οι 100 μέρες με τους στόχους που είχα θέσει.

Τώρα είμαι έτοιμος να χρησιμοποιήσω αυτή τη γνώση για τις επόμενες 100 μέρες. Και θα είμαι προετοιμασμένος αυτή τη φορά.

Το “Παιδί” μέσα μας

Βλέπεις όλοι έχουμε μέσα μας ένα παιδί. Πολλοί μιλάνε για αυτό.

Είναι αυτό που θα βγει όταν είσαι παιχνιδιάρης, όταν πειράζεις τον κόσμο, όταν κάνεις φάρσες, όταν γελάς, όταν χαίρεσαι και βλέπεις την ομορφιά εκεί που δεν την βλέπουν οι άλλοι.

Είναι αυτό που θα κάτσει να χαζέψει έναν ιστό αράχνης όταν έχει πάνω του δροσοσταλίδες.

Είναι αυτό που παρατηρεί τη μαγεία μέσα στο κάθε τι.

Είναι η περιέργεια που οδηγεί την ανθρωπότητα να εξερευνά συνέχεια τα μυστήρια του κόσμου.

Λένε ότι αυτό το παιδί που υπάρχει μέσα μας, κρύβεται όταν υπάρχει πίεση, όταν έχουμε πολλά πράγματα στο μυαλό μας, όταν μας επιβάλλουν οι άλλοι “μεγάλοι” να μεγαλώσουμε, όταν έχουμε πολλή δουλειά, και όταν πάει καιρός που δεν έχουμε ξεκουραστεί ή που δεν έχουμε πάει διακοπές.

Όταν χάνουμε τη ζωντάνια μας, γενικότερα, αυτό το παιδί κρύβεται.

Μάλλον, όμως, δεν βλέπουν ότι το παιδί ακόμα εκεί είναι, δραστήριο και ενεργό.

Δυστυχώς, μας βάζει να κάνουμε πράγματα που ούτε καν το καταλαβαίνουμε.

Δεν έχουμε καταλάβει ότι αυτό το παιδάκι, μας σαμποτάρει κάθε φορά που πάμε να αλλάξουμε κάτι.

Φοβάται την αλλαγή, όπως φοβάται και την απόρριψη, και το να μείνει μόνο του και δίχως αγάπη.

Για αυτό, η έλλειψη αγάπης ισούται με τον θάνατο.

Και θα κάνει τα πάντα για να μην αλλάξουμε.

Για να μην εγκαταλείψουμε το “ασφαλές λιμανάκι του γνωστού” (όπως το αποκαλεί ο Robin Sharma), και βγούμε στο άγνωστο.

Αυτό το παιδάκι ΦΟΒΑΤΑΙ.

Αυτό το παιδάκι, είναι το πιθηκάκι μέσα μας. Είναι το ζωικό μέρος του εγκεφάλου μας.

Είναι το ανώριμο εκείνο μέρος του εαυτού μας, που σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, κινείται μόνο βάσει των αναγκών του, της πείνας, της ξεκούρασης, της ομορφιά και του ερωτισμού, και της ανάγκη του να αναπαραχθεί.

Είναι το τμήμα του εγκεφάλου που βρίσκεται ανατομικά κάτω από τις “ανθρώπινες” περιοχές (τον πιο ανεπτυγμένο ανθρώπινο εγκεφαλικό φλοιό).

Είναι αυτό που ονομάζουν οι επιστήμονες “Μεταιχμιακό” (limbic) εγκέφαλο (των θηλαστικών) και “Ερπετικό” (reptilian) εγκέφαλο (τον ακόμα κατώτερο, και πιο πρωτόγονο, των ερπετών).

Έτσι, όλοι μας έχουμε μέσα στο νευρικό μας σύστημα εγκατεστημένο ένα σύστημα λειτουργίας φόβου.

Nαι, σίγουρα ήταν πολύ χρήσιμο κάποιες εκατοντάδες χρόνια πριν όταν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μαχαιρόδοντες, τίγρεις, λιοντάρια, και ό,τι άλλο είδους αρπαχτικά και επικίνδυνα ζώα μπορείς να φανταστείς.

Όμως, τώρα οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σε πόλεις. Δεν αντιμετωπίζουμε τέτοια πράγματα καθημερινά.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε κάτι να φάμε και να πιούμε, και κάπου να μείνουμε.

Οπότε έχουμε την πολυτέλεια και τον χρόνο να θέλουμε να εξελιχθούμε σαν άνθρωποι, να εξελίξουμε τις κοινωνίες μας, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς μας.

Και αυτό κάνει το μικρό παιδάκι να φοβάται.

Γιατί;

Διότι για το μικρό παιδάκι, είναι άγνωστες αυτές οι εναλλαγές. Μπορεί να ενέχουν κινδύνους. Φοβάται.

Κάνοντας νέα πράγματα και κυνηγώντας νέους στόχους, τις περισσότερες φορές απομακρύνεσαι από γύρω άτομα τα οποία σου λένε το αντίθετο, σε ρίχνουν ψυχολογικά και συνέχεια σου αντιτίθενται.

Ή απλά με αρκετούς ίσως χωρίσουν οι δρόμοι σας.

Όμως σε νοιάζει τι θα πούνε τα κοντινά σου άτομα.

Και αν μερικά από αυτά είναι ΚΑΤΑ της αλλαγής αυτής, αυτό σημαίνει αντίσταση και από τον σαμποτέρ. 

Χρειάζεται να απομακρυνθείς από άτομα που μέχρι σήμερα θεωρούσες φίλους σου. 

Μπορεί να φας τα μούτρα σου και να πονέσεις.

Μπορεί άμα γίνεις επιτυχημένος, να γίνεις κακός, μίζερος, εγωιστής, αλαζόνας, υπερόπτης και τσιγκούνης.

Πού ξέρει το παιδάκι τι ακριβώς θες εσύ;

Εάν έχεις μέσα σου πεποιθήσεις αντίθετες με αυτό που θέλεις, τότε προφανώς και το παιδάκι θα θέλει να σε προφυλάξει.

Κατάλαβε ότι είστε οι καλύτεροι φίλοι και ότι θέλει να σε προστατέψει…

Εσύ, η οικογένειά σου, οι φίλοι σου (μιλώντας για τις ανώτερες ανθρώπινες λειτουργίες) το τάιζαν και το πρόσεχαν από μικρό (με τα όνειρα τις φιλοδοξίες, την ευρηματικότητα κλπ).

Αυτό (οι κατώτερες -ζωικές+ερπετικές λειτουργίες) σε φύλαγε να μην πονάς, να μαθαίνεις τι έχει ανταμοιβή και τι ποινή, και σε βοηθούσε να έχεις αγάπη γύρω σου.

Λειτουργεί με βάση αυτά που ξέρει. Και καλά κάνει το καημένο.

Βλέπεις, σε όλη την ιστορία του ανθρώπου, η όλη μάχη μεταξύ καλού και κακού, λευκού και μαύρου, φωτός και σκότους, είναι η συνεχής πάλη μεταξύ του ανθρώπου που θέλει να εξελιχθεί – του φωτός της γνώσης, και του παιδιού που φοβάται – του σκότους και της άγνοιας.

Και οι περισσότεροι συνεχίζουν να το πολεμάνε.

Και ταΐζουν όλο και περισσότερο αυτόν τον πόλεμο. 

Δεν βλέπουν ότι το παιδί αυτό είναι μέρος του ίδιου τους του εαυτού.

Δεν βλέπουν ότι δεν μπορούν να το σκοτώσουν όσο ακόμα είναι αυτοί ζωντανοί.

Δεν βλέπουν ότι μιά ζωή θα συνυπάρχουν.  

Δεν γίνεται να έχεις ένα νόμισμα χωρίς 2 επιφάνειες.

Όσο και να θέλει η μία να υπερισχύσει, θα συνεχίζουν να υπάρχουν και οι δύο.

Πώς να κερδίσεις μια μάχη που εξ’ορισμού είναι χαμένη;

Αυτό που μου είχε πει από μικρό ο πατέρας μου, σοφός άνθρωπος, και είχα αργήσει να το καταλάβω, και ακόμα ίσως να μην το έχω κατανοήσει σε όλο του το βάθος, είναι το εξής:

“Εάν θες να κερδίσεις το τέρας, μην προσπαθείς να το σκοτώσεις, γιατί θα σε φάει.
Αυτό είναι επαγγελματίας δολοφόνος, ενώ εσύ θα είσαι πάντοτε ερασιτέχνης,
μιά και κατέχεσαι πολλές φορές από αγάπη και αδυναμία.
Για να το κερδίσεις όμως  άπλωσε το χέρι σου και αγάπησέ το όσο τίποτε άλλο.
~Εκτίμησέ το.~
Γίνετε οι καλύτεροι φίλοι και υποστηρικτές του άλλου.
Κάν’το σύμμαχό σου και μαχητή σου.
Και αυτό θα πολεμάει για σένα και για να είστε καλά.”

Γιατί, για όσο κατώτερο εγκέφαλο μιλάμε, τόσο πιο ισχυρός είναι, καθώς τόσο πιο παλαιός είναι (αρχαιότερος).

Αυτό σημαίνει ότι έχει αναπτυχθεί εξελικτικά μέσα από απείρως περισσότερες γενεές οργανισμών, κάνοντάς τον πανίσχυρο και πολύπλοκο στη λειτουργία του και στους τρόπους που θα σκαρφιστεί για να εκπληρώσει τις ανάγκες του.

Ο ερπετικός εγκέφαλος πάντα θα υπερισχύει του λιμβικού (μεταιχμιακού), και οι δυό πάντα θα υπερισχύουν του “ανθρώπινου” φλοιού.

Αυτό βέβαια όταν έρχονται σε κόντρα.

Γιατί όταν αποδεχτείς ότι είναι μέρος σου, και συμφιλιωθείς με τους τρόπους τους και την ύπαρξή τους, και μάθεις πώς να τους διαχειρίζεσαι, τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα έχεις για να επιτύχεις το οτιδήποτε.

Και αυτό γιατί θα έχεις “τη σοφία και την ισχύ των προγόνων” με το μέρος σου.

Ο τρόπος λοιπόν να συμφιλιωθείς με τον κατώτερο εγκέφαλο, με το “τέρας”, το “πιθήκι”, με το “παιδί” μέσα σου, είναι καταρχάς να κατανοήσεις ότι ό,τι κάνει, όσο και να προσπαθεί να σε σαμποτάρει, το κάνει γιατί σε αγαπάει και θέλει να σε προφυλάξει.

Η επιβίωσή του εξαρτάται από το τι θα κάνεις εσύ ή όχι.

Βλέπει την αλλαγή που πας να κάνεις σαν κάτι αρνητικό, σαν κάτι απειλητικό για τη ζωή σας. Σαν το τέλος του κόσμου.

“Κάθε φορά που βάζεις ξεκάθαρους στόχους, εκείνη τη στιγμή, ξεκινάς έναν πόλεμο.”
~Robin Sharma~

Έναν πόλεμο με τον σαμποτέρ σου.

Και σχεδόν πάντα θα αποτυγχάνεις εάν δεν μάθεις να τον ακούς αλλά και να του εξηγείς.

Οι περισσότεροι λένε ότι θέλουν έναν στόχο, αλλά δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι το γιατί.

Ε προφανώς και θα τρομάξει το παιδάκι άμα δεν ξέρει το γιατί το θες αυτό…

Οι περισσότεροι θέλουν έναν στόχο, αλλά δεν έχουν σκεφτεί καθόλου πώς αυτός ο στόχος θα επηρεάσει την υπόλοιπη ζωή τους, και ιδίως, τις σχέσεις τους.

Πώς να μη φοβάται λοιπόν;

Όταν βάζουμε στόχους, για να τους επιτύχουμε θα πρέπει να αλλάξουμε οι ίδιοι.

Θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας, τον τρόπο δράσης μας, και τον τρόπο γενικά που υπάρχουμε στον κόσμο.

Πρέπει να γίνεις κάποιος, που μέχρι πριν από λίγο δεν ήξερες ότι ήσουν.

Κάποιος που μπορεί να υποστηρίξει αυτούς τους στόχους, και ο τρόπος που ζει και σκέφτεται, είναι σε αρμονία με αυτούς.

Τις περισσότερες φορές, όμως, δεν καταφέρνουμε να “γίνουμε”, ή καλύτερα να αποκαλύψουμε ποιος είναι, αυτός ο κάποιος άλλος. 

Όσο πιο κοντά πλησιάζουμε στους στόχους μας, όσο πιο κοντά πλησιάζουμε στο να αποκαλύψουμε μια νέα πτυχή του εαυτού μας, τόσο περισσότερο το παιδί μας σαμποτάρει, γιατί τόσο περισσότερο φοβάται.

Εκτός εάν κατανοήσει τι κάνεις, γιατί τα κάνεις, και δει πώς το συμφέρει και αυτό.

Και θα σε κατανοήσει μόνο όταν θα έχετε αναπτύξει μια φιλική σχέση, αλλά και όταν εσύ ο ίδιος θα τα έχεις ξεκαθαρίσει στο μυαλό σου.

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσεις τι θες, γιατί το θες, πώς θα επηρεάσει τη ζωή σου, και τι θα κάνεις για να διευκολύνεις την πορεία ή για να λύσεις τα πιθανά προβλήματα που θα προκύψουν.

Οι 2 κύριοι Φόβοι του Ανθρώπου

Τα ανθρώπινα μωρά είναι τα πιο ευάλωτα μωρά σε όλο το ζωικό βασίλειο, και αυτό είναι γεγονός.

Σκέψου μόνο ότι θέλουν πάνω από ένα έτος για να μάθουν να περπατάνε.

Τα μωρά αλογάκια μπορούν να περπατήσουν λίγο μετά απ’τη γέννησή τους. 

Τα νεογνά όλων των άλλων ζώων είναι μόνα τους απ’την πρώτη στιγμή και πρέπει να επιβιώσουν ή άντε το μέγιστο που να χρειάζονται φροντίδα να είναι λίγες εβδομάδες ή το πολύ, λίγοι μήνες.

Μπορούν τουλάχιστον να τρέξουν για να κρυφτούν από κάποιον θηρευτή.

Τα ανθρώπινα μωρά αντιθέτως, είναι τελείως ευάλωτα για τα πρώτα χρόνια. 

Η επιβίωσή τους εξαρτάται απολύτως από την αγάπη και τη φροντίδα των κοντινών τους ατόμων, και ιδίως της μητέρας τους και του κοινωνικού της περιβάλλοντος.

Είμαστε καλωδιωμένοι λοιπόν να αναζητούμε αυτήν την αγάπη, και το “παιδάκι” μέσα μας, το πιθηκάκι (μεταιχμιακό) και η σαύρα (ερπετικό τμήμα του εγκεφάλου μας), θα κάνουν τα πάνδεινα για να την εξασφαλίσουν, καθόσον η δική τους επιβίωση και διαιώνιση των γονιδίων τους εξαρτάται απ’αυτό.

Και είναι 2 οι κύριοι φόβοι βαθιά μέσα μας (κατά τον Tony Robbins που έχει δουλέψει με δεκάδες εκατομμύρια κόσμο μέχρι σήμερα) είναι:

  1. Ότι δεν θα αγαπηθούμε (επιβίωση, πρώτη βιολογική ανάγκη), και
  2. Ότι δεν θα είμαστε επαρκείς – επομένως πως δεν θα μπορέσουμε να επισυνάψουμε σχέσεις (ανάγκη για pair-bonding) και να αναπαραχθούμε (δεύτερη βιολογική ανάγκη).

Γιατί νομίζεις ότι ο πιο γρήγορος και απλός τρόπος  (όχι τόσο εύκολος πάντα) για να αλλάξει όλη η ζωή ενός ανθρώπου, είναι να αλλάξει τις παρέες  του– με ποιους ανθρώπους συναναστρέφεται και περνάει τον χρόνο του;

Βρίσκοντας νέα άτομα που έχουν ήδη συμπεριφορές και αποτελέσματα που αναζητούμε, και περνώντας περισσότερο χρόνο μαζί τους, έχουμε τα εξής καλά:

  1. αρχίζουμε και υιοθετούμε τον τρόπο σκέψης τους
  2. αλλά και τρόπους δράσεως (how to’s),
  3. αποκτούμε την “αγάπη” τους (αυτή την αίσθηση ότι νοιάζονται για μας) ή τουλάχιστον την υποστήριξη που χρειαζόμαστε
  4. μας προσφέρουν εμπειρία και γνώση
  5. και εν δυνάμει μας προσφέρουν και μέρος του κοινωνικού τους δικτύου.

Έτσι το “παιδάκι” δεν έχει να φοβηθεί ότι θα μείνει χωρίς αγάπη, ούτε λεπτό!

Άπειρες φορές μου έρχονται στο μυαλό:

Εκεί που κόντευα να φτάσω τους στόχους μου,

εκεί που ήμουν έτοιμος να υιοθετήσω έναν νέο τρόπο ζωής και σκέψης, 

εκεί που κόντευε να μου γίνει η συνήθεια ή πίστευα ότι ήδη μου είχε γίνει συνήθεια αυτός ο νέος τρόπος ζωής,

εκεί που είχα αρχίσει να μένω ικανοποιημένος με τα αποτελέσματα και τις αλλαγές που έβλεπα,

Τότε καταστρέφονταν όλα γύρω μου

Ο σαμποτέρ θα έριχνε και το τελευταίο του χαρτί, και δεν θα το είχα προβλέψει. Θα κλωτσούσε πιο δυνατά από ποτέ.

Και αυτό που δεν θα είχα προβλέψει, συνήθως είχε να κάνει με το ότι δεν είχα ήδη γύρω μου αρκετά άλλα άτομα που να υποστηρίζουν τη νέα μου συμπεριφορά.

Θα ήμουν ο απορριπτέος, ο περίεργος, αυτός που κάνει κάτι το διαφορετικό.

Και αυτό δυνητικά σημαίνει ότι το παιδάκι θα’ μενε χωρίς πολύ αγάπη για κάποιο διάστημα.

Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει δυνητικά ακραίο πόνο και για τους δυο μας.

Γενικά ο σαμποτέρ (παιδάκι ή όπως θες πέστο) έχει πολλούς τρόπους να παίξει με το μυαλό μας.

Και το κάνει ανά πάσα στιγμή, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε τις περισσότερες φορές (λέγονται και “άμυνες του Εγώ” και πηγάζουν απ’την Φροϋδική Ψυχολογία).

Αλλά αυτό θα είναι θέμα άλλου άρθρου μου :)

Εάν σου άρεσε ή σε προβλημάτισε το άρθρο αυτό, συζήτησέ το με τους φίλους σου. Ιδίως εάν έχεις στο μυαλό σου κάποια άτομα που θα τους βοηθούσε το συγκεκριμένο, στείλ’το σε ένα τουλάχιστον απ’αυτά.