Τα 10 ωραιότερα μαθήματα του 2017 – Δυσκολίες, The Force και άλλα καλά.

Θα’ταν το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, την ώρα που ο ήλιος έπεφτε, και ήμασταν στο λεοφωρείο για Λευκάδα με τον αδερφό μου. Μετά από λίγη κουβεντούλα, έκατσα, χαλάρωσα, και άρχισα να σκέφτομαι τη χρονιά που έκλεισε, και τη νέα που ξανοίγεται μπροστά μας…

Όπως κάθε Πρωτοχρονιά, τα τελευταία 8 χρόνια, κάθομαι και κάνω μία ανασκόπηση του έτους που πέρασε.

Μου αρέσει πολύ αυτη η διαδικασία, γιατί πάντα μου θυμίζει πράγματα που κόντευα να ξεχάσω ή άλλα που θα’θελα να σημειώσω για τα βλέπω συχνότερα και να μην τα ξεχάσω.

  • “Τι κατάφερες το 2017; Ποια ήταν μερικά απ’τα highlights;”
  • “Αν ήταν να τα συνοψίσεις σε 3 επικεφαλίδες;”
  • “Με ποιους διασκέδασες; Σε ποιά νέα μέρη πήγες; Τι καινούριο έκανες;”

(Αν θες μπορείς να κατεβάσεις το pdf με τις 25 ερωτήσεις για το νέο έτος, δωρεάν, με το να γίνεις συνδρομητής στην αρχική σελίδα εδώ.)

Όμως μία από τις ερωτήσεις που είχα μπροστά μου, με έκανε να σκεφτώ πολύ περισσότερο και να κάτσω να γράψω για αρκετή ώρα:

“Τι εμαθες από τον κόσμο; Τι έμαθες από διάβασμα/μελέτη; Τι έμαθες απ΄τη ζωή;”

Συνολικά σημείωσα 50 πράγματα, αυτά είναι τα 10 καλύτερα κατά την άποψή μου, που ελπίζω να σε βοηθήσουν κάπως στο δρόμο σου. Ας αρχίσουμε!

1. Οι Aνθρώπινες Σχέσεις κάνουν τη διαφορά.

Όπου και να πας, η εμπειρία σου σχηματίζεται απ’το ποιος είσαι εσύ, και τι ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ έχεις γύρω σου. Όχι απ’το μέρος – όπου και αν πας στον κόσμο.

Οι άνθρωποι είναι ο μεγεθυντικός φακός της εμπειρίας που ζεις. Της ζωής σου.

Κανένας δεν είναι ξεχωριστός από τον υπόλοιπο κόσμο – όσο και να ‘θελε να’ναι. Όλοι μας συνδεόμαστε.

Εσύ επιλέγεις τι ανθρώπους θα επιτρέψεις να έχεις γύρω σου.

Επέλεξε αυτές τις διασυνδέσεις συνειδητά, γιατί αυτές μεγενθύνουν και τις ανάλογες εμπειρίες σου – και εν τέλει αυτές είναι που σχηματίζουν και τις καλύτερες ή χειρότερες αναμνήσεις της ζωή σου.

Αυτά θα σου μείνουν πριν απ’το τέλος, και κανένας δεν μπορεί να στα αφαιρέσει παρά μόνο εσύ – και πόσο γρήγορα ξεχνάς.

2. Ο Πλούτος είναι συναίσθημα.

Δεν είναι πισίνες, βίλες, κότερα και κάμπριο – άδεια. Ο πλούτος μπορεί να είναι κοινός αγώνας, ζεστή καρδιά και καλή παρέα – ο πλούτος έρχεται απ’ότι σου γεννά ωραία συναισθήματα. Μέχρι και στις σκοπιές στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων της Πάφου (στρατόπεδο), ένιωσα πραγματικά πλούσιος. Γιατί περνούσαμε πολύ ωραία, και το εκτιμούσα.

Ο πραγματικός πλούτος έρχεται από τα πράγματα που ΕΚΤΙΜΑΣ που έχεις. Όχι από όλα αυτά που έχεις και δεν εκτιμάς.

Πιο πλούσιος αισθάνεται αυτός που εκτιμά το σπίτι, τη γυναίκα, τα παιδιά, τους φίλους και τα παπούτσια που έχει και τις στιγμές που ζει, από εκείνον που είναι περισσότερο (χρηματικα) πλούσιος και τα έχει και όλα αυτά, αλλά δεν εκτιμά (κατανοεί) την αξία από τίποτε απ’όλα.

Όπως είπα – είσαι ήδη πλούσιος και δεν το ξέρεις.

3. Τι κάνουν διαφορετικά αυτοί που
πετυχαίνουν συστηματικά;

Μετά από έρευνες 3 χρόνων με ερωτηματολόγια, προσωπικές συνεντεύξεις, αναλύσεις κλπ, βρήκαν τι κάνουν αυτοί που καταφέρνουν μακροχρόνια και συστηματική επιτυχία άνω του μέσου όρου.

Κατ’αρχάς ανακάλυψαν κάποια “παράλογα” πράγματα όπως το ότι έχουν λιγότερο στρες, είναι πιο ευτυχισμένοι, εκτιμούν τις ανθρώπινες σχέσεις και δεν έχουν ξεχνούν κανένα τομέα της ζωής τους. Πώς σου φάνηκε;

Α, και πως δεν ασχολούνται περισσότερο με τις “δυνάμεις” τους απ’ότι με τις “αδυναμίες” τους απ’όσο ο υπόλοιπος κόσμος.

Αυτά ήταν αρκετά για να μου κινήσουν το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο High Performance Habits του Brendon Burchard, λοιπόν, έμαθα τι έκαναν διαφορετικά.

Συγκεκριμένα κατέληξαν σε 6 συνήθειες που είχαν τη μεγαλύτερη συσχέτιση.

Συνήθειες, αλλά καθημερινές, συνειδητές και κατευθυνόμενες.

Σε προκαλώ να το αγοράσεις και να το διαβάσεις για το πως μπορείς να τις εφαρμόσεις στην καθημερινότητά σου και τις 6 (3 εφαρμογές για την κάθε μία – και να δεις δραματική διαφορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα – όσο όμως τα εφαρμόζεις). Ή τουλάχιστον να δεις το interview εδώ αν σ’αρέσουν τα παρακάτω.

Απ’τη στιγμή που το βιβλίο αυτό έπεσε στα χέρια μου και άρχισα να το εφαρμόζω – (πολύ απλές εφαρμογές) έχουν αλλάξει πολλά πράγματα προς το καλύτερο στη ζωή μου.

Ίσως να είναι η φάση τέτοια – που ξεκαθαρίζω και εφαρμόζω – αλλά σίγουρα έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο το βιβλίο αυτό. Είναι απ’τα λίγα που διαβάζω και ξαναδιαβάζω – ενώ είμαι σε φάση που ΠΟΛΥ δύσκολα διαβάζω κάτι εκτός Ιατρικής.

Σου αναφέρω, λοιπόν, τις 2 απ’τα 6 συνήθειες, τις υπόλοιπες να μπεις να ακούσεις το interview :)

Κατέκτησε ΔΙΑΥΓΕΙΑ

Διαύγεια για το τι θες, ποιος θες να είσαι, τι θες να καταφέρεις, τι θα φερεις εσυ, τι ζητας απτους αλλους, τι θες να νοιωσεις, τι θες να κανεις τους αλλους να νοιωσουν – καθε μερα, οσο πιο συχνα μπορεις, πριν και μετα το οτιδηποτε, ολη μερα, για ολη σου την υπόλοιπη ζωή.

Μίλα παραπάνω με τον εαυτό σου. Κάνε συνεχώς ερωτήσεις. Πριν κάτσεις για δουλειά. Πριν πας κάπου. Πριν μπεις για meeting. Πριν μπεις σπίτι σου. Πριν πάρεις κάποια απόφαση. Πριν σηκώσεις το τηλέφωνο. Πριν μπεις στο messenger.

Ποιος θέλω να είμαι; Ποιος θέλω να είμαι για αυτόν/ή; πώς θα προσεγγίσω καλύτερα αυτόν/ή; τι ικανότητες θέλω να εξασκήσω; πώς μπορώ να προσφέρω καλύτερα / περισσότερα; Τι θέλω να νοιώσω; Τι θέλω να κάνω τους άλλους να νοιώσουν; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Τι με ενθουσιάζει, με συνδέει, με ικανοποιεί περισσότερο και ΒΓΑΖΕΙ ΝΟΗΜΑ για εμένα, σε αυτή τη φάση της ζωής μου;

* Make it a habit: “Butt hits chair, brain starts questions.”
~ Brendon Burchard ~

Μαθε να δημιουργεις ενέργεια μέσα στη μέρα σου.

Κάθε μέρα, όλη μέρα – κίνηση, ζωντάνια, ξεκούραση, χαλάρωση, συγκέντρωση, εγκράτεια στο φαγητό.

Η ενέργεια είναι το παν. Όλες οι ιδέες του κόσμου, όλα τα λεφτά, όλες οι διασυνδέσεις, όλα τα οτιδήποτε, δε θα σε βοηθήσουν να φτιάξεις τη ζωή των ονείρων σου αν δεν έχεις ενέργεια.

Ενέργεια = Ζωή

Χωρίς αυτή, τα πάντα αποσυντίθενται.

Κάνε διαλείμματα κάθε 50 λεπτά. Γυμνάσου συχνά μέσα στην εβδομάδα σου. Κινήσου συχνά πυκνά μέσα στην ημέρα σου. Πήγαινε για ένα περίπατο στο βουνό ή στο πάρκο ή στο τετράγωνό σου. Κάτσε και προτού πιάσεις δουλειά, κλείσε τα μάτια σου και εστίασε στην αναπνοή σου. Ξεκουράσου – σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά.

Αν είσαι άνω των 18, και δεν το έχεις κάνει ακόμα, αποφάσισε να κάνεις κάποιο έτος το καλύτερο έτος από άποψη υγείας και ενέργειας που είχες ποτέ σου.

Σε προκαλώ αυτό το έτος να είναι το 2018.

Για μένα ήδη είναι – έκανα τη Dexa Scan λιπομέτρησή μου, τις αναλύσεις αίματος, τα ζυγίσματα, έβγαλα τις φωτογραφίες για “το πριν και το μετα”.

Και ξεκίνησα αλλαγές σε άσκηση – συνιστώ ωραίο app: Thenics (απ’το Callisthenics), τοχω λατρέψει και είμαι lvl 9/47 αυτή τη στιγμή, σκοπεύω να το τερματίσω φέτος – κάνω λίγο κάθε μέρα, στα διαλείμματά μου για να ξεπιάνομαι, μαζί με τεντώματα/yoga.

Και αλλαγές σε διατροφή – επίσης απλό και ωραίο app: Vora – για να σταματάς να τρως μερικές ώρες, μερικές μέρες την εβδομάδα – ψάξε “διαλειμματική νηστεία / intermittent fasting” – το έκανα και παλαιότερα και ξέρω ότι λειτουργεί 1000% και πως έχω περισσότερη ενέργεια και καθαρότερο μυαλό νηστικός – τρως σε παράθυρο πχ 8 ωρών – 16 ώρες δεν τρως τίποτα με θερμιδικό περιεχόμενο – πίνεις μόνο νερό, τσάι, καφέ σκέτο

(*προφανώς αν έχεις ιατρικά προβλήματα συμβουλέψου τον ιατρό σου, δε φέρω καμία ευθύνη).

Στη φάση διαβάσματος για εξετάσεις που είμαι τώρα (απ’τις τελευταίες φαίνεται, επιτέλους), είναι τα λιγότερα που μπορώ να κάνω και μου δίνουν απίστευτα περισσότερη ενέργεια απ’όση φαντάζεσαι. Αλλά ό,τι λειτουργεί για σένα.

4. Ολες μας οι συμπεριφορές είναι ΡΟΛΟΙ.

Όχι μόνο οι συμπεριφορές μας, αλλά και η ίδια μας η “ταυτότητα”.

Μπαίνοντας σε έναν νέο ρόλο, γίνεσαι διαφορετικός – επέλεξε το ρόλο που θες και γίνε αυτός που θες.

Οι συνήθειες, οι συμπεριφορές, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, τα αισθήματα, οι σχέσεις σου, η κοσμοθεωρία σου.. ΟΛΑ πηγάζουν απ’το πώς βλέπεις τον εαυτό σου – τι ρόλους παίζεις και τι νέους ρόλους θα επιλέξεις να ενσαρκώσεις.

Για να αλλάξεις κάτι, θα πρέπει να δεις τον εαυτό σου σε έναν νέο ΡΟΛΟ. Θα πρέπει να μπεις και να παίξεις τον ρόλο για κάποιο διάστημα. Θέλει παιχνίδι, διασκέδαση και διάρκεια.

Για παραπάνω διάβασε το The As If Principle του Richard Wiseman.

Φαντάσου τον ιδανικό μελλοντικό εαυτό σου (πχ σε 10-20 χρόνια). Όχι πού θα είναι, ή τι θα κάνει, ή τι θα έχει καταφέρει. Όχι όχι όχι.

Τι άνθρωπος είναι; Τι χαρακτηριστικά έχει; Πώς συμπεριφέρεται; Πώς μοιάζει;

Με το να τον σκέφτεσαι συχνά, με το να συζητάς μαζί του, με το να μπαίνεις σε αυτό το ρόλο και να ζεις κάθε μέρα όσο περισσότερο μπορείς προσπαθώντας να του μοιάσεις, γίνεσαι περισσότερο αυτός.

Όπως τα φαντάζεσαι, τα δημιουργείς.

5. Δείχνεις πόσο θες κάτι μόνο μέσα απ’τις πράξεις και τις προτεραιότητές σου.

Όταν μιλάς συνέχεια για κάτι, αλλά δεν κάνεις τίποτε για αυτό, σημαίνει πως δε το θες πραγματικά (ακόμα).

Για να δεις και να αποδείξεις στους άλλους και στον ΕΑΥΤΟ σου το τι πραγματικά θες, κοίτα τις πράξεις σου – τις ώρες, τη σκέψη, την εργασία, τον κόπο, την επιμονή και υπομονή, τις ΘΥΣΙΕΣ, τα (επίπονα) ΟΧΙ σε όλα τα υπόλοιπα που είναι δευτερεύουσας σημασίας.

Οι πράξεις δεν ψεύδονται.

ΠΑΝΤΑ θα χρειάζονται ΘΥΣΙΕΣ για να καταφέρεις κάτι – και οσο μεγαλύτερες και περισσότερες οι θυσίες, τοσο περισσότερο αποδεικνύεις στον εαυτό σου πως θες κάτι, και τόσο μεγαλύτερη αξία έχει για σένα, και τόσο περισσότερο αφοσιώνεσαι και συγκεντρώνεσαι και προχωράς.

Τίποτε σπουδαίο δε θα γίνει ποτέ στη ζωή σου χωρίς θυσιες.

6. Οι δυσκολίες μας μεταμορφώνουν.

3 βιβλία, 3 διαφορετικές οπτικές, τα ίδια ξεκάθαρα και πολύ ισχυρά και διαχρονικά μηνύματα – για όσους θέλουν να τα δούν κατάματα.

Αυτά τα 3 βιβλία μετέτρεψαν τη στρατιωτική μου θητεία σε κατασκήνωση. Με έκαναν να δω πολλά πράγματα διαφορετικά. Θυμήθηκα γιατί αγαπώ τις δυσκολίες – και ευχαριστώ τους γονείς μου για αυτό.

Δεν έχουμε ΙΔΕΑ τι είναι πραγματικό πλεονέκτημα και τι μειονέκτημα.

Οι δυσκολίες, πέρα απ’το φαινομενικό κακό που έχουν, κρύβουν μέσα τους κάποιο ακόμη μεγαλύτερο ΚΑΛΟ. Μας μεταμορφώνουν. Μας αναγκάζουν να εξελιχθούμε.

Ο κόσμος δε γνωρίζει ποιος είναι γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρισει ποιος είναι.

Νομίζεις πως ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι; Θα το επαναλάβω:

Δεν γνωρίζεις ποιος πραγματικά είσαι,
γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να γνωρίσεις ποιος είσαι.

Όταν πρωτοάκουσα αυτά τα λόγια, ακούγοντας και διαβάζοντας ταυτόχρονα για φρικτές δυσκολίες και μαρτύρια, μου κόλλησε και το επαναλάμβανα μέσα μου για πολλές μέρες.

Οι δυνάμεις μας κοιμούνται μέσα μας και περιμένουν να αφυπνιστούν – και αφυπνίζονται μόνο μέσα στις δυσκολίες, όταν θα τις χρειαστούμε, όταν θα ζοριστούμε, όταν θα πιστέψουμε πως υπάρχουν και τις καλέσουμε.

Είχα αναρωτηθεί παλαιότερα αν “Είναι η πίεση όντως κάτι κακό, ή πάλι μας ξεγέλασαν;”. Τώρα θα μπορούσα να σου πω τα τριπλάσια.

Το The Subtle Art of Not Giving a F*ck με έκανε να θυμηθώ πως ο πόνος και τα προβλήματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν για όλη μας τη ζωή. Ναι, είναι ένα πολύ “ρεαλιστικό” βιβλίο. Το λάτρεψα.

Μου θύμισε πως δεν υπάρχει καμία διαφυγή απ’τα προβλήματα.

Πως η Ευτυχία είναι στιγμιαία – ποτέ δε διαρκεί.

Ο εγκέφαλός μας ΔΕΝ είναι καλωδιωμένος για ευτυχία. Είναι καλωδιωμένος να εστιάζει στα προβλήματα, στο τι δεν λειτουργεί. Αλλά:

Η Ευτυχία είναι αποτέλεσμα.

Είναι το αποτελεσμα της επίλυσης αυτών των ατέρμονων προβλημάτων – των δικών μας, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου (oh yeah, αισθάνεσαι ευτυχισμένος όταν μπορείς να βοηθήσεις τα άτομα που σε νοιάζουν στο να λύσουν τα δικά τους προβλήματα).

Δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς πρόοδο, επίλυση προβλημάτων και προσφορά.

Και κάθε τι που θα επιλέξουμε φέρει και το δικό του κατάλογο νέων προβλημάτων (check #1st_world_problems).

Οπότε, όχι μόνο αποδέξου πως υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα, αλλά ΕΠΕΛΕΞΕ ποια προβληματα, ποιους πόνους, ποια αντίτιμα δύνασαι να βιωσεις, και ΚΥΝΗΓΑ ΤΑ.

Μην τα αποφεύγεις.

Αυτά θα σε εξελίξουν.

Μόνο αντιμετωπίζοντάς τα παίρνεις την εμπειρία (ΧΡ) για να περάσεις στο επόμενο επίπεδο (level up). ;)

Μονο αντιμετωπίζοντάς τα μαθαίνεις, και μόνο επιλύοντάς τα θα ζήσεις ευτυχισμένος.

7. Η έμπνευση και η καθοδήγηση έρχεται στη σιωπή.

Έρχεται με κουβέντα με τον εαυτό σου, τον διδάσκαλο που έχεις μέσα σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με ένα άδειο word ή note και να πιάσεις διάλογο, να ξεκινήσεις κουβέντα.

Και μπορείς να μάθεις να το κάνεις αργότερα και χωρίς συγγραφή.

Ξέρω πως ήδη το κάνεις, αλλά σπάνια. Σίγουρα όχι αρκετά.

Δε θα σου πω παραπάνω εδώ, για να μη θολώσω το νόημα:

Το νόημα είναι – κάτσε άδειασε το μυαλό σου σε ένα άδειο φύλλο χαρτί / σημείωση (note) και στη συνέχεια πιάσε κουβέντα με τον εαυτό σου.

8. Το ΕΓΩ είναι ο κρυφός εχθρός σου.

Είναι το ζώο μέσα μας. Είναι η κατώτερη ανθρώπινη φύση μας.

Όσο περισσότερο το ακούμε – που του αρέσει πολύ να μιλάει – πολύ και δυνατά, να προσπαθεί να τραβήξει προσοχή και κοπλιμέντα – τόσο περισσότερο το ταίζουμε.

Οσο περισσότερο κινείσαι για δικό σου συμφέρον, όσο περισσότερο νοιωθεις έντονα, πολύ έντονα, συναισθήματα – θετικά ή αρνητικά – και τα αφήνεις να σε ελέγχουν.. Τόσο το ταΐζεις και το κάνεις ισχυρότερο – και πέφτεις στην παγίδα των ψεύτικων ονείρων και στόχων.

Αυτά είναι το ναρκωτικό μας – έντονες εμπειρίες που μας προκαλούν μία κορύφωση και μετά μία πτώση τόσο μεγάλη που αποζητούμε την επόμενη δόση μας και καταλήγουμε εξαρτημένοι.

Και μπαίνουμε μέσα στην ποντικο-ροδίτσα και τρέχουμε ασταμάτητα χωρίς να πηγαίνουμε πουθενά.

Και όσο περισσότερο το ταΐζουμε, κάνουμε αυτά που μας λέει, το πολεμάμε, του πάμε κόντρα, όσο περισσότερο κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, όσο το υποτιμούμε, του δίνουμε αέρα, ΤΟΣΟ δυσκολότερο είναι να το ελέγξουμε.

Και οσο λιγότερο το ελέγχουμε, τόσο δυσκολότερο το κάνουμε να απελευθερωθούμε για να ακούσουμε τη φωνή της λογικής – τον “άγγελο/Θεό/Ανώτερο Άνθρωπο/Δύναμη” (ναι, μόλις έκανα παραπομπή στην The Force απ’το StarWars) μέσα μας.

Νοιώθουμε εκτός ελέγχου, πως τα πάντα στη ζωή μας είναι υπεράνω των δυνάμεών μας και του ελέγχου μας, πως οι άλλοι φταίνε για το οτιδήποτε μας συμβαίνει, ρίχνουμε ευθύνες και δεν αναλαμβάνουμε καμία.

Αλλά όταν τα καταφέρνουμε, παίρνουμε όλη τη δόξα και μας αρέσει να μας συγχαίρουν και πιστεύουμε πως τα καταφέραμε μόνοι μας, πως δικαιούμαστε το οτιδήποτε.

Και έτσι γίνεται η αρχή της πτώσης – αρχίζουμε να κλεινόμαστε, να μην ακούμε τον κόσμο, να μη δίνουμε προσοχή στο παρόν και στο περιβάλλον μας, γιατί εμείς ξέρουμε καλύτερα – και αρχίζουμε να πιστεύουμε πως οι παγκόσμιοι αλλά και ανθρώπινοι νόμοι αυτού του κόσμου δεν ισχύουν για εμάς.

Τείνουμε να ξεχνάμε τους διάφορους τομείς της ζωής μας και τις επιλογές, τους ανθρώπους και τις συμπτώσεις που μας βοήθησαν και μας οδήγησαν σε αυτή την επιτυχία.

Και έτσι αρχίζει η ΑΚΟΜΗ μεγαλύτερη πτώση.

Γιατί όλα αυτά είναι παιχνίδια του Εγώ.

Μόνο όταν το κατανοήσουμε και το αγαπήσουμε θα μπορέσουμε να το ελέγξουμε, και μόνο όταν το ελέγξουμε θα είμαστε πραγματικά Ελεύθεροι.

Θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το ποσο σημαντικό είναι: αυτό είναι τα βασικά μας ένστικτα που έκανε όλους μας τους προγόνους να επιβιώσουν και αναπαραχθούν για να φτάσουμε εδώ σήμερα.

Μόνο όταν δουμε και κατανοήσουμε όλα τα παιχνίδια που παίζει, και εντέλει μόνο όταν το αγαπήσουμε (αγάπη = κατανόηση και συμπόνια), θα απελευθερωθούμε πραγματικά από το παιχνίδι του.

Τότε θα αρχίσουμε να κατανοούμε πότε μας μιλάει αυτό και πότε όχι, και θα σταματήσουμε να το παίρνουμε στα σοβαρά και να πέφτουμε θύμα στα ύπουλα παιχνίδια προσοχής και ελέγχου του.

Αυτό είναι η απόλυτη ελευθερία.

Μόνο τότε θα μπορούμε να το σιωπήσουμε για να μπορέσουμε να ακούσουμε το άλλο μισο του ανθρώπου – τη Δύναμη, τον Θεό ή γενικότερα τη Φωνή που έχουμε μέσα μας.

9. Η Φωνούλα μέσα μας

Η Φωνούλα της Δύναμης, που υπάρχει μέσα μας, μιλάει σε πολύ πιο ήπιο και χαμηλό τόνο.

Τα συναισθήματα που μας δίνει είναι πολύ πιο ήπια, αλλά σταθερά και μακροχρόνια.

Μας συμβαίνουν και μπορούμε να τα βιώσουμε πολύ περισσότερες φορές μέσα στην ημέρα μας, ΑΛΛΑ είναι πολύ πιο ήπια και φευγαλαία – μπορούν πανεύκολα να μας ξεφύγουν / να μην τα παρατηρήσουμε και να τα προσπεράσουμε. Στην Ψυχολογία αυτό ονομάζεται Positivity Offset.

Το να εξασκείς την εσωτερική σου Δύναμη, σημαίνει να εξασκείσαι στις Αρετές, και στην Πίστη.

Στην πίστη πως τα πράγματα θα λειτουργήσουν.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για να σε βοηθήσει, για να σου διδάξει κάτι.

Πως ό,τι γίνεται, γίνεται για το καλό μας, και εμείς πρέπει να το δούμε και να παίξουμε σωστά τα “τυχαία” χαρτιά που μας μοιράστηκαν.

Πίστη πως όταν κάνεις το καλύτερο που μπορεις, ό,τι και να προκύψει, όταν προκύψει, θα’σαι σε θέση και θα βρεις τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις.

Πως ότι καταφέρνεις, ΔΕΝ το καταφέρνεις μόνος σου, αλλά σε βοήθησαν οι άλλοι – άνθρωποι, “συγκυρίες” και δυνάμεις που δεν κατανοούμε ακόμα, που χωρίς αυτούς δε θα τα είχες καταφέρει.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο κλειδί για την Ταπεινοφροσύνη (όχι μετριοφροσύνη – πρόσεχε): το κλειδί για να αποφύγεις το τάισμα του Εγώ, το απίστευτο φούσκωμα και κορύφωσή του μετά από μία επιτυχία, και την επικείμενη τεράστια πτώση που έρχεται αμέσως μετά απ’αυτό.

“[…] Αν ν’αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια.
Κι όμοια να φέρεσαι σ’ αυτούς τους δύο τυρανικούς απατεώνες. […]” ~ “ΑΝ” – R.Kipling

Η Δύναμη μέσα σου είναι αυτή που θα σε καθοδηγήσει σε στιγμές που δεν ξέρεις τι να κάνεις ή τι να επιλέξεις ή πού να πας. Εάν σιωπήσεις, ηρεμήσεις και ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που σου λέει τι είναι σωστό και τι λάθος μέσα σου, αλλά και πάλι πρέπει να ηρεμήσεις για να ακούσεις.

Η Δύναμη αυτή είναι αυτή που θα ξυπνήσει πτυχές, ικανότητες και δυνάμεις του εαυτού σου που ούτε καν γνώριζες πως υπήρχαν – μέχρι που τις χρειάστηκες.

Γι’αυτό εμπιστέψου. Κάνε το καλύτερο που μπορείς, δώσ’τα όλα, εστίασε σε αυτά που μπορείς να βελτιώσεις ή να επηρεάσεις. Και γνώριζε πως όταν έρθει η στιγμή, και τη χρειαστείς, θα βρεις τη Δύναμη.

Αλλά θα πρέπει πρώτα να έχεις μάθει να ξεχωρίζεις τα παιχνίδια και τη φωνή του Εγώ σου, για να μπορεσεις να ακούσεις αυτή την άλλη φωνούλα της Δύναμης μέσα σου.

10. Η ζωή είναι σαν τη Μουσική.

Κλείνοντας το 2017 πήρα και το πιο ωραίο μάθημα που με έκανε να δω πιο ομορφη την καθημερινότητα. Η ζωή δεν είναι απλά ένα ταξίδι – είναι Μουσική.

Δεν ακούς μουσική για την τελευταία νότα. Δεν χορεύεις για την τελευταία φιγούρα. Δεν ζεις για “οταν θα έρθει εκείνο το σπουδαίο πράγμα που θα κάνει τη ζωή μου απίστευτη”.

Ζεις για ΟΛΟ το ενδιάμεσο. Ευχαριστήσου το.

Δες αυτό εδώ το βιντεάκι και καλή συνέχεια! Καλή, αλλά δύσκολη χρονιά να έχουμε!

10 πράγματα που πρέπει να θυμάσαι σε περιόδους κρίσης

1. ΜΗΝ φανατίζεσαι – κράτα ανοιχτό το μυαλό σου!

Το ότι διαφέρουν οι απόψεις των ανθρώπων είναι πολύ σημαντικό και θετικό – δε γίνεται να συμφωνούμε όλοι και σε όλα.

Στο κάτω κάτω, δεν είναι οι διαφορές μας που μας ενώνουν με τους γύρω μας και τα άτομα που συναναστρεφόμαστε και αγαπούμε, αλλά οι ομοιότητες. Και όσο περισσότερες είναι τόσο περισσότερο συμπαθείς κάποιον και σε έλκει.

Όμως είναι στη διαφορετικότητα που μαθαίνουμε, επηρεαζόμαστε και εξελισσόμαστε σαν άνθρωποι. Είναι η διαφορετικότητα που ανοίγει το μυαλό μας σε νέους κόσμους, νέες δυνατότητες, νέες ιδέες, δημιουργικότητα και καινοτομίες.

Είναι η διαφορετικότητα που πάει τον κόσμο μπροστά.

Είναι οι αντιθέσεις που μας κάνουν να εκτιμούμε αυτά που έχουμε, να επαναξιολογούμε τον εαυτό μας και τις πράξεις μας, και είναι η αντίθεση ο τρόπος που σκεφτόμαστε.

Και είναι ταυτόχρονα μία απ΄τις αρχές του σύμπαντος – αρκεί να δεις τριγύρω σου για να καταλάβεις τι εννοώ.

Όταν συμφωνείς σε όλα με τον άλλον τότε ένας απ’τους δύο είναι περιττός.

2. Βρες και ξεκαθάρισε τις Αρχές σου.

Οι αρχές είναι για τους ανθρώπους ό,τι είναι οι ρίζες για το δέντρα.

Χωρίς ρίζες τα δέντρα πέφτουν όταν τα χτυπάει ο άνεμος.

Χωρίς αρχές, οι άνθρωποι πέφτουν όταν τους συγκλονίζουν οι θύελλες της ζωής.

Σκέψου τις αρχές σου, ξεκαθάρισέ τις, βάλτες σε προτεραιότητα και ευθυγράμμισε τη ζωή σου.

Ιδίως σε μια κοινωνία που οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει αυτά τα “παλιομοδίτικα πράματα” που όμως είναι τόσο σημαντικά όσο και διαχρονικά.

(Παρεπιπτόντως, έχεις σκεφτεί τι σημαίνει “Επιτυχία” για εσένα (δες το άρθρο), ή το έχεις αφήσει στους ορισμούς των άλλων και της κοινωνίας;)

3. Ό,τι και να γίνει, μην αποκλίνεις από τις αρχές σου.

4. Αν αποκλίνεις, δες το #3.

5. Κράτα γερό τον Πυρήνα σου.

Ό,τι και αν γίνει είναι σημαντικό να μη “φαγωθείς” με τα άτομα που αγαπάς και νοιάζεσαι, να μην καταστρέψεις τη σχέση σας. Γιατί τότε χάθηκε το παιχνίδι.

Θες να έχεις γερό τον κύκλο σου, ώστε να συνεχίσει να σε υποστηρίζει. Θες την ασφάλεια και την αγάπη που σου παρέχει, ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις τις οποιεσδήποτε δυσκολίες και να μην είσαι μόνος. Δεν χρειάζεται.

Κανένας ποτέ δεν κατάφερε κάτι αξιόλογο μόνος του, χωρίς συνεργάτες, βοηθούς, υποστηρικτές, και άλλους ανθρώπους γύρω του. Αν δεν υπήρχε αγάπη απ’τους γύρω σου θα είχες πεθάνει απ΄τους πρώτους μήνες της ζωής σου.

Επίσης οι γερές, δυνατές, ζωντανές ανθρώπινες σχέσεις είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας και πηγή της ευτυχίας μας. Είναι οι άλλοι άνθρωποι που μεγενθύνουν ό,τι βιώνουμε. Καλό και κακό. Είναι οι μεγενθυντικοί φακοί.

Και για αυτό θες να έχεις ένα γερό, θετικό, υποστηρικτικό δίκτυο γύρω σου.

Οπότε, άσε τις συναισθηματικές εκρήξεις και οξυθυμίες, κάνε ένα βήμα πίσω, και προσπάθησε να δεις τα πράγματα αντικειμενικά, αν υπάρχουν όντως απώλειες, ποιες είναι, και αν μπορεί να γίνει κάτι για να αλλάξει η κατάσταση.

Μην κάθεσαι να κλαίγεσαι πάνω από χυμένο γάλα, πόσο μάλλον να κατηγορείς άλλους για αυτό – απλά μάζεψέ το και μην το κάνεις μεγαλύτερο θέμα απ’όσο είναι στην πραγματικότητα.

6. Μην παλεύεις με το Παρόν – άλλαξέ το.

Τα όποια αρνητικά συναισθήματα θα δημιουργούνται όσο θα παλεύεις με το παρόν και θα εύχεσαι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.

Πόσοι από εμάς γκρινιάζουν για τη βαρύτητα; Βγαίνεις κάθε μέρα έξω και λες “Πωπω! Αυτή η βαρύτητα φταίει για όλα, φταίει που δεν πετάμε, που αργώ να πάω στη δουλειά μου και έχει κίνηση” κλπ κλπ; Νομίζω πως όχι.

Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν έχουμε κάτι καλύτερο για να το αλλάξουμε! Μόνο αυτό ξέρουμε και έχουμε γευθεί, και το έχουμε αποδεχτεί σαν κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.

Τότε όμως γιατί γκρινιάζουμε για τον καιρό; Για το παρελθόν μας; Για κάποιο ατύχημα; Για κάτι που έκανε κάποιος άλλος που δεν είχαμε κανέναν έλεγχο ούτως ή άλλως;

Γιατί έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαμε ίσως κάπως να το αλλάζαμε!

Τα αρνητικά συναισθήματα θα πάψουν μόνο όταν αποδεχτείς το παρόν ως έχει, ξαναβρεις την ψυχραιμία σου, και δεις αν μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις, μικρό ή μεγάλο, ΑΜΕΣΑ.

Πώς και τί; Μπορείς; Αν ναι, κάντο.

Μπορείς να μάθεις κάτι για να κάνεις κάτι αλλιώς στο μέλλον; Τότε σκέψου αυτό.

Και ξέχνα όλη την κόντρα με το παρελθόν, με πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις και με το “τι θα γινόταν αν”.

7. Αποδέξου τα χαρτιά που σου ήρθαν και σου έρχονται στο χέρι.

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα από ό,τι γίνει, ό,τι σου έρθει στο χέρι σου και στη ζωή σου, πρώτα θα πρέπει να το αποδεχτείς.

Αποδοχή του παρόντος και του παρελθόντος, δεν σημαίνει υποταγή.

Σημαίνει ότι είμαστε αρκετά έξυπνοι να σταματήσουμε να πολεμάμε με αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε – το (πλέον) παρελθόν.

8. Ανέλαβε την Ευθύνη.

Στη συνέχεια θα πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου και των επιλογών σου και να αναλάβεις δράση τώρα, στο παρόν, το μόνο που υπάρχει και στο οποίο μπορείς να κάνεις κάτι.

Όχι μόνο να πεις ότι “εγώ φταίω”, ή “εγώ θα το φτιάξω”. Αλλά “Εγώ Μπορώ να το φτιάξω και θα το Κάνω Τώρα”

9. “Ό,τι συνέβη, μπορώ να το γυρίσω – και θα το κάνω”.

Βεβαίωσε τον εαυτό σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου ότι, ό,τι και να γίνει, θα είσαι εκεί, και θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς – όχι μόνο για να τα βγάλεις πέρα, αλλά και να το γυρίσεις υπέρ σου και να βγείτε ακόμα καλύτεροι.

10. Όλες οι ιστορίες των Ηρώων ξεκίνησαν με κρίση.

Καταρχάς σκέψου πως όλες οι ιστορίες των μεγάλων Ηρώων ξεκινούν με μια δραματική αλλαγή, αφόρητη πίεση και μία μεγάλη περίοδο κρίσης.

Από τσίμπημα μεταλλαγμένης αράχνης, θανάτους αγαπημένων προσώπων, πολέμους, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εισβολή εξωγήινων, απελευθέρωση δεινοσαύρων, διωγμό απ’το σπίτι, απ’την πατρίδα ή απ’τη χώρα, μέχρι και καταστροφή του πλανήτη στον οποίον γεννήθηκαν.

Όμως ο Ήρωας κάνει το καλύτερο που μπορεί με αυτά που έχει, χωρίς να αναλώνεται σε άσκοπες σκέψεις “τι και αν”. Δεν έχει αυτή την πολυτέλεια ή τον περισσευούμενο χρόνο.

Προσαρμόζεται, μαθαίνει, εξελίσσεται, και το γυρίζει και το χρησιμοποιεί υπέρ του. Γίνεται ένα Διαμάντι.

Οι δυσκολίες είναι που γεννούν τους Ήρωες.

Χωρίς αυτές, δε θα υπήρχαν Ήρωες.

Χωρίς αυτές, δε θα μαθαίναμε τίποτα και δεν θα εξελισσόμασταν.

Χωρίς μαθήματα και αναποδιές για να εξελιχθούμε ποτέ δε θα μάθει κανείς το ποιος είναι πραγματικά και τι μπορεί να καταφέρει.

“Ο κόσμος δεν γνωρίζει τον εαυτό του, γιατί δεν έχει αναγκαστεί να τον γνωρίσει. Όσο περισσότερο εκτίθεσαι σε δυσκολίες και εξελίσσεσαι, τόσο περισσότερο μαθαίνεις ποιος είσαι και τι είσαι ικανός να κάνεις.”
~Anthony Robbins~

Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα; (ιστορία Γιώργου part 5)

Συνεχίζοντας την κουβέντα τους από την προηγούμενη φορά, ρωτάει ο Γιώργος:

«Παναγιώτη, ήθελα να σε ρωτήσω… Έχω πολλά πράγματα που θέλω να κάνω, πράγματα να καταφέρω, μέρη να δω, εμπειρίες να ζήσω.

Πώς ξέρω ότι εάν επιλέξω έναν προορισμό και αφοσιωθώ εκεί, δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;

Και αν κάνω τη λάθος επιλογή;

Μου είπες ότι ο σωστός δρόμος για μένα είναι αυτός που φοβάμαι περισσότερο και είναι ο πιο δύσκολος.

Όμως αφού είναι τόσο δύσκολος, λογικό δεν είναι να αναρωτιέμαι αν αξίζει; Και να το διπλο-τριπλο-σκέφτομαι;»

Και του απαντάει ο Παναγιώτης, γαλήνιος αλλά και γεμάτος πάθος στη φωνή του:

«Σε ό,τι και να αφιερωθείς ΔΕΝ πρόκειται να το μετανιώσεις αυτό που επέλεξες.

Μπορεί να μετανοιώσεις τον τρόπο που έζησες, τον τρόπο που το προσέγγισες, και ευκαιρίες που δεν άδραξες.

Οι άνθρωποι φτάνουν στο τέλος της ζωής τους και μετανοιώνουν ότι δεν προσέφεραν αρκετά, δεν περάσαν αρκετό χρόνο με αυτούς που αγαπούσαν, δεν είπαν αυτά που είχαν να πουν, δεν έπαιξαν τον καταλυτικό ρόλο που θα ήθελαν να έχουν παίξει, δεν είδαν τα μέρη που ήθελαν να δουν, δεν έκαναν αυτά που ήθελαν να κάνουν στον ελεύθερό τους χρόνο.

Ο κόσμος δεν μετανοιώνει αυτά που έκανε και είχαν νόημα για τον ίδιο.
Μετανοιώνει το πού ξόδευε τον υπόλοιπο χρόνο του.

Μετανοιώνει το πόσο πολύ τηλεόραση έβλεπε, πόσο χάζευε στο facebook, και πόσο αναλώθηκε σε πράγματα που δεν είχαν καμία απολύτως σημασία και ενδιαφέρον για αυτόν.

Φρόντισε ο μεγάλος προορισμός και όραμα της ζωής σου να προσφέρει με κάποιον – με οποιονδήποτε – τρόπο στον κόσμο.

Σε όποιον τομέα θέλεις.

Και αφοσιώσου εκεί. Δε θα μετανοιώσεις που δεν κυνήγησες τα 1002 άλλα πράγματα που ήθελες, γιατί δεν μπορείς να ξέρεις από τώρα τι πόρτες θα σου ανοιχτούν στο μέλλον.

Σε ένα πράγμα αφοσιώνεσαι, άλλα 100 βρίσκεις που να ταιριάζουν στην πορεία.
Αλλά πρέπει να ξεκινήσεις με το να θυσιάσεις τα υπόλοιπα θέλω σου για το μεγαλύτερο απ’όλα, στην αρχή.

  • Αυτό που θα μετανοιώσεις σίγουρα, εν τέλει, είναι το ότι δεν αφιερώθηκες τόσο καιρό σε έναν προορισμό με όλο σου το είναι.
  • Αυτό που θα μετανιώσεις είναι ότι δεν άρπαξες κάποια ευκαιρία που σου δόθηκε, ή ότι πέρασες μια ζωή αναλωμένη στο “τι να κάνω από όλα αυτά;” αντί να αφιερωθείς σε κάτι και να προχωρήσεις δυναμικά, ανοίγοντας πόρτες και εξερευνώντας μονοπάτια.
  • Αυτό που θα μετανοιώσεις είναι οι συμβιβασμοί σου με την κοινωνία και στα «θέλω» και τα «πρέπει» των άλλον. Ξεφορτώσου τα όλα αυτά, και αφοσιώσου στο ένα και μοναδικό πράγμα που θεωρείς πιο σημαντικό.

Από την προηγούμενη φορά, σε ρώτησα και σε έκανα να σκεφτείς πράγματα όπως «τι φοβάσαι για την επόμενη γεννεά» ή «ποιες είναι οι δυνάμεις σου» και «τι ήθελες να γίνεις μικρός».

Ερωτήσεις σαν αυτές μπορούν μόνο να σε επιβεβαιώσουν, δεν μπορούν να σου ΠΟΥΝ τι να κάνεις.

Είναι ερωτήσεις που ξεκαθαρίζουν το ΓΙΑΤΙ θες αυτό που θες.

“Για ποιο λόγο έχεις έρθει σε αυτή τη ζωή;”

Βλέπεις, μας τα έχουν μάθει τελείως ανάποδα.

Η αλήθεια είναι πως δεν πρέπει να ρωτάμε τους άλλους για ποιο λόγο έχουμε έρθει σε αυτή τη ζωή.

Δεν πρόκειται να μας το πει κανένας. Ο νόμος της ελεύθερης βούλησης το επιβάλλει αυτό, ούτε οι Θεοί οι ίδιοι δεν μπορούν να σου πουν τι ρόλο έχεις να παίξεις.

Κανένας δεν μπορεί να σου πει ποιος είναι ο ρόλος σου σε αυτή τη ζωή.

Αντιθέτως, είναι η ίδια μας η ζωή, οι Θεοί και ο κόσμος τριγύρω μας που ρωτάει ΕΜΑΣ «για ποιο λόγο έχεις έρθει εδώ;».

Και είμαστε εμείς που πρέπει να απαντήσουμε μέσα από τις πράξεις μας, σε αυτή την ερώτηση, δυναμικά και με όση σιγουριά έχουμε μέσα μας.

Και εκεί έγκεται η ανταμοιβή – εσωτερική και εξωτερική – που θα έχουμε.

Πρέπει να απαντήσεις εσύ στον κόσμο – ποιος είναι ο ρόλος που θέλεις να παίξεις στη ζωή σου;
Και το απαντάς μόνο μέσα από τις πράξεις σου.

Όσο γίνεσαι εξαιρετικά καλός σε αυτό που κάνεις, θα έχεις όλη την ελευθερία να το τροποποιήσεις στην πορεία, να προσθέσεις και να αφαιρέσεις στοιχεία που σου ταιριάζουν ή όχι. Αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου και να εξελίσσεσαι σαν άνθρωπος καθημερινά, εστιάζοντας στο τι έχει νόημα για εσένα.

Το θέμα είναι ότι όλοι βλέπουν τη δύσκολη πορεία και τα παρατάνε προτού καν ξεκινήσουν, έχοντας σαν δικαιολογία το “τι και αν το μετανοιώσω;”.

Σου λέω λοιπόν – ποτέ κανένας δεν μετάνοιωσε δουλειά που έφτασε να κάνει ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ καλά και προσέφερε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στον κόσμο μέσα από τον κόπο του.

Όλα τα υπόλοιπα, οι δεύτερες σκέψεις, τα «δεν είμαι σίγουρος» και «δεν μπορώ να αποφασίσω ακόμα» είναι απλά προσπάθειες του μυαλού μας να αναβάλλει ή να αποφύγει το αναπόφευκτο.

Είναι δικαιολογίες για να αναβάλλουμε αυτό που φοβόμαστε να κάνουμε.

Ενώ θα πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια και να πιάσουμε δουλειά όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Φαντάζεσαι τον Michael Jordan να ξεκινούσε να παίζει μπάσκετ στα 40 του; Πόσοι θα τον ξέραν και πόσο καλός θα γινόταν; Τι θα είχε να προσφέρει;

Η καλύτερη ώρα να ξεκινήσουμε ήταν πριν 20 χρόνια. Έχουμε ήδη καθυστερήσει, γι’αυτό η καλύτερη ώρα να ξεκινήσουμε είναι Τώρα.»

Επίλογος

Επέλεξε αυτό που σου θες να γίνεις ακολουθήσεις περισσότερο – αυτό που συνδιάζει και χρειάζεται τις περισσότερες από τις δυνάμεις σου και τις κλίσεις σου – και αφοσιώσου εκεί.

Και μην κοιτάξεις πίσω σου.

Κοίτα μόνο μπροστά.

Γιατί αλλιώς θα χάσεις πολύτιμο χρόνο, και τις ευκαιρίες να προσθέσεις και άλλους λόγους που αγαπάς αυτό που κάνεις.

Θα χάσεις τη στιγμή.

Και αυτό είναι που θα μετανοιώνεις στο τέλος περισσότερο.

 

Προηγούμενη ιστορία εδώ: Μέρος 4: Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός;

Πώς θα ξέρεις ποιος είναι ο Αληθινός σου Προορισμός; (ιστορία Γιώργου part 4)

Σε έναν του καφέ τους ο Γιώργος με τον διευθυντή του, πιάσαν την κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση την προηγούμενη φορά

«Δεν μου λες ρε Παναγιώτη, είπαμε ότι δε μετράει τόσο ο προορισμός, όσο το ταξίδι, και ότι ο δρόμος, οι λύσεις και οι ευκαιρίες θα εμφανίζονται καθ’οδόν.

Αλλά πώς ξέρεις ότι έχεις τον σωστό προορισμό;

Πώς ξέρω εγώ ότι από όοοολα αυτά που μου αρέσουν, αυτός είναι ο αληθινός προορισμός μου;

Πώς μπορώ να τον ξεχωρίσω από τον θόρυβο που κάνουν όλα τα υπόλοιπα που θέλω;

Και πάνω απ’όλα – πώς ξέρω ότι δε θα το μετανοιώσω στην πορεία;» ρωτάει ο Γιώργος.

Ο Παναγιώτης ανακάθεται λίγο στην καρέκλα του και του λέει χαμηλόφωνα, ψιθυρίζοντας σχεδόν, σαν να του αποκαλύπτει ένα μεγάλο μυστικό:

«Ο αληθινός προορισμός είναι αυτό που θες περισσότερο απ’όλα τ’άλλα, και δε θα το μετανοιώσεις όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίσεις.

Ο αληθινός προορισμός είναι αυτός που θα σε γεμίσει μεν, αλλά σε φοβίζει περισσότερο απ’όλους τους άλλους.

Είναι αυτός που έχει τον πιο δύσκολο δρόμο για σένα

Δεν θα τον παραδεχτείς και δε θα σου φανερωθεί αμέσως.

Αλλά είναι αυτό που εάν δεις κάτι αντίστοιχο σε κάποια ταινία δακρύζεις.

Εάν δεις κάποιον να το έχει, να το ζει ή να παλεύει προς τα εκεί, τον ζηλεύεις μέσα σου.

Όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλή – αυτή που λες στον εαυτό σου «θέλω και εγώ…».

Είναι αυτό που μπορεί να το ήθελες από μικρός, αλλά αργότερα όσο μεγάλωνες, ήρθαν οι ενήλικες με τις δικές τους ανασφάλειες και περιορισμούς για τον κόσμο και σου είπαν “καλά τα όνειρα, αλλά γίνε ρεαλιστής, ο κόσμος δε δουλεύει τόσο απλά, πρέπει να κάνεις κάτι για να επιβιώσεις.”

Ή μπορεί να μη σε περιόρισαν άμεσα, αλλά έμμεσα – να προέβαλαν πάνω σου τις δικές τους επιθυμίες, απωθημένα και όνειρα που είχαν μικροί αλλά αγνοήσαν για πάρα πολύ καιρό, και να σε σπρώξαν προς τα εκεί – προς τον δικό τους δρόμο.

Έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου.

Πρόσεχε μην ακολουθήσεις τους δρόμους τους άλλους, γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός σου δρόμος.

Ο αληθινός σου δρόμος είναι αυτό που αναβάλλεις συνεχώς..

…Και προσπαθείς να ξεχαστείς με πιο εύκολους μικρο-προορισμούς και επιτυχίες, προκειμένου να αποσπάσεις την προσοχή σου από αυτό που είναι το δύσκολο και το καλύτερο για σένα…

Γιατί νομίζεις ότι ο κόσμος καταλήγει σε τόσους εθισμούς που του μουδιάζουν το μυαλό;

Ίσως βέβαια να τον θεωρούσες υπεράνω των ικανοτήτων σου και γι’αυτό να τον απέρριπτες μονομιάς μέχρι τώρα. 

Και επειδή τον θεωρούσες ακατόρθωτο, αυτό συνεχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Ενώ ξέρεις πολύ καλά μέσα σου ότι αυτό είναι αυτό που ήθελες εξ αρχής.

Ξέρεις ότι αυτό θα σου φέρει τη μεγαλύτερη χαρά, ικανοποίηση, πληρότητα, αυτοσεβασμό και αναγνώριση.

Όμως σου λέω: αυτός είναι η Νέα σου Ιθάκη.

Το επόμενο βήμα για σένα λοιπόν, είναι να καθορίσεις αυτό:

Τι φοβάσαι περισσότερο απ’όλα;

Τι θα ήθελες, αλλά έχει τόσο πολύ κόπο, ενέργεια και δυσκολίες που σε αποθαρρύνει;

Τι είναι αυτό που σε θολώνει από τη δυσκολία, και καταλήγεις να ασχολείσαι με δευτερεύοντα και τριτεύοντα πράγματα και επιτυχίες;

Τι είναι ο μεγαλύτερος και πιο δύσκολος στόχος που θα μπορούσες να θέσεις;

Τι είναι αυτό που λες – ναι, θα το ήθελα, αλλά αποκλείεται εγώ να τα καταφέρω;

Πίστεψε στον εαυτό σου.
Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Γιατί αν δεν το κάνεις εσύ,
κανένας άλλος δεν πρόκειται να το κάνει για εσένα.

Κάτσε και συζήτησέ το με τον εαυτό σου.

Κάνε τις ερωτήσεις* των κλίσεων και των δυνάμεών σου (για τους συνδρομητές έχω pdf 25+33extra ερωτήσεων, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω – γράφεσαι στη δεξιά στήλη).

Σκέψου και απάντα τις εξής ερωτήσεις για να βρεις πού είσαι δυνατός.

  • Τι σε κάνει πιο ευτυχισμένο στη ζωή σου; Τι σε ενθουσιάζει;
  • Τι θα έκανες εάν ήξερες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις;
  • Τι φοβάσαι περισσότερο για την επόμενη γεννεά;
  • Εάν μπορούσες να είσαι μέρος του κοινού, στην δική σου κηδεία (100+ χρονών), τι θα ήθελες να ακούσεις τους ανθρώπους να λένε για εσένα;
  • Ποιας Επανάστασης θα ήθελες να ηγηθείς;

Όλες αυτές τις ερωτήσεις, γράψ’τες κάπου, και πάρ’τες μαζί σου σε ένα ήρεμο μέρος.

Που ξέρεις ότι δε θα σε ενοχλήσουν για τουλάχιστον μία ώρα.

Μπορείς στο δάσος, ή σε μία ωραία καφετέρια ή έναν κήπο στο κέντρο ή σε μία βιβλιοθήκη.

Όπου σε εμπέει περισσότερο.

Και κάτσε και γράψε ασταμάτητα.

Άφησε ελεύθερο το μυαλό σου.

Μη κριτικάρεις καμία ιδέα. Μην κριτικάρεις τίποτα.

Το νόημα είναι να τα βγάλεις από μέσα σου στο χαρτί απευθείας, με όσο λιγότερη λογοκρισία γίνεται.» κατέληξε ο Παναγιώτης.

Μετά από όλες αυτές τις ερωτήσεις, ο Γιώργος είχε μείνει άναυδος.

Απαντήσεις είχαν αρχίσει να ξεπηδούν στο μυαλό του, σκέψεις, ιδέες και όνειρα από καιρού ξεχασμένα.

Αφού τις κατέγραψε ο Γιώργος και τις συζήτησαν λίγο, τον ευχαρίστησε και έφυγε.

Στον δρόμο για τον γυρισμό άρχισε να σιγοσφυρίζει χαρούμενος.

Είχε πολύ καιρό να το κάνει.

Σημειώσεις:

**Αυτές, και αρκετές ακόμα ερωτήσεις, έχω στο (ανανεωμένο) pdf για τους συνδρομητές – 25 βασικές (+33 έξτρα) ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου – και έτσι να μπορείς να κάνεις πιο συνειδητά τα επόμενά σου βήματα.

Συνδρομητής μπορείς να γίνεις στα δεξιά βάζοντας το email σου και επιβεβαιώνοντάς το θα σου αποσταλλεί το link να τα κατεβάσεις.**

Αν σου άρεσε, like + share στο Facebook (ή όπου αλλού θες) :)

Αν θες να διαβάσεις περισσότερα για το ποιοι είναι οι 4 πιο συνηθισμένοι λόγοι που φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις και το αναβάλλουμε συνεχώς – και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε, κοίτα εδώ: Οι 4 κύριοι λόγοι που δεν παίρνουμε αποφάσεις

Προηγούμενη ιστορία εδώ – Μέρος 3: Τι περιμένεις για να ξεκινήσεις το ταξίδι;

Επόμενη ιστορία εδώ – Μέρος 5: Τι και αν το μετανοιώσω αυτό που επέλεξα;