H πολύ συχνή συνήθεια που σε βασανίζει χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Ή αλλιώς: 

Η παγιδα της ταύτισης και πώς να την αποφύγεις

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πάντα ό,τι "αρνητικό" νιώθεις, έχει σαν σκοπό να σε κινητοποιήσει να αλλάξεις κάτι, ή να αναθεωρήσεις κάποια πράγματα, σύμφωνα με νέα δεδομένα.

Όμως, πόσες φορές θα κάτσουμε να αναμασάμε τα αρνητικά που μας συμβαίνουν καθημερινά, ξανά και ξανά;

Συχνά μας ξεφεύγει και μεγενθύνουμε τα αρνητικά συναισθήματα περισσότερο απ'όσο χρειάζεται.

Όμως το θέμα δεν είναι εκεί, γιατί όσο τα επεξεργαζόμαστε, εάν καταλήξουμε κάπως σε κάτι που μπορούμε να ελέγξουμε την επόμενη φορά, καλώς. 

Εάν μπορούμε κάπως να το αποφύγουμε την επόμενη φορά, και έχουμε κάτι να μάθουμε, καλώς. 

Αν μας κινητοποιήσουμε να λάβουμε δράση, καλώς.

Η πολύ συχνή παγίδα, όμως, είναι να εστιάσεις όλες σου τις σκέψεις γύρω απ'τα προβλήματά σου, να τα μεγενθύνεις στο μυαλό σου, και να αρχίσεις να ΤΑΥΤΙΖΕΣΑΙ με όλα αυτά τα προβλήματα και τις κακές συνήθειες.

Μην τα αγνοήσεις αυτά τα συναισθήματα, αλλά ούτε να τα μεγαλοποιήσεις σε βαθμό που να ταυτιστείς μαζί τους, λέγοντας "εγώ αυτός είμαι" ή "εγώ έτσι πάντα ήμουν".

Και αυτό, γιατί δεν είσαι εσύ τα αρνητικά σου συναισθήματα ή οι διαθέσεις σου. Όπως δεν είσαι ούτε τα θετικά σου συναισθήματα. 

Ο λόγος που δεν είσαι τίποτε από τα δύο, είναι γιατί αυτά είναι τελείως ευμετάβλητα, τεχνητά και πλαστά.

Σκέψου μόνο πόσο εύκολα μεταβάλλονται όταν παίζεις ένα παιχνίδι ή όταν μπαίνεις σε έναν ρόλο και παίζεις θέατρο. 

Είσαι εσύ ένα από αυτά; Ή όλα αυτά; Ή τίποτα από αυτά;

Οι διαθέσεις είπαμε πως είναι φίλτρα που βλέπουμε τον κόσμο, ορμόνες και μόρια μέσα στο σώμα μας που μας κάνουν να αισθανόμαστε έτσι, και παράγονται με κάποιο ερέθισμα και για να μας πουν κάτι.

Επιπλέον, όταν πέφτεις στην παγίδα και ταυτίζεσαι με τα συναισθήματα και τη διάθεσή σου ή με τις συνήθειές σου, θα σταματήσεις κάθε προσπάθεια να τα αλλάξεις.

Μπορείς να πεις "έτσι είμαι εγώ και δεν αλλάζω", και έτσι να παραιτηθείς από κάθε πιθανότητα αλλαγής.

Και τότε έχασες το παιχνίδι, γιατί πραγματική ήττα είναι μόνο η παραίτηση.

Πραγματική ήττα είναι μόνο η παραίτηση

Click to Tweet

Πολλοί το κάνουν αυτό γιατί τους αρέσει η συμπόνια και ο οίκτος που παίρνουν απ' τους γύρω τους.

Παίρνουν μία αίσθηση συμπόνιας, σύνδεσης και συμπαράστασης.

Με αυτόν τον τρόπο, όμως, επενδύεις πάνω στα συναισθήματα αυτά κάθε ημέρα, και προσκολλάσαι σε σημείο που να μην θες να τα εξαλείψεις ή να αντιληφθείς τι σημαίνουν. Γιατί πλέον υπάρχουν εκεί από συνήθεια - γίνονται μέρος του ποιος είσαι, της ταυτότητάς σου.

Έτσι, αν πας να τα αποχωριστείς, φοβάσαι. 

Πιστεύεις ότι θα νιώσεις ακόμα μεγαλύτερο πόνο:  τον πόνο της απώλειας του ποιος είσαι. Τον πόνο της απώλειας της ταυτότητάς σου (fear of loss of identity) που είναι από τους μεγαλύτερους πόνους που μπορεί να βιώσει κάποιος.

Έχοντας αυτά τα αρνητικά συναισθήματα στην καθημερινότητά σου, καθώς και συνήθειες που να τα ενεργοποιούν συνεχώς, τα χρησιμοποιείς πλέον για να τραβάς προσοχή, ενέργεια, χρόνο και λοιπά αγαθά από τους άλλους.

Αυτό που στην Ψυχιατρική ονομάζεται και "δευτερογενές όφελος".

Τα χρησιμοποιείς ως δικαιολογία της απραγίας σου, ή κακών συμπεριφορών που δεν είναι καθόλου αρεστές και αποδεκτές από τους γύρω σου, αλλά πρέπει να τις ανέχονται γιατί:

  • "Κοιτα πόσο κακομοίρης είμαι εγώ",
  • "κοίτα πόσο με έχει βασανίσει η ζωή",
  • "κοίτα τι τραβάω",
  • "κοίτα πόσο μίζερο με έκαναν" κλπ.

Και δεν είναι πράγματα που απαραίτητα θα πει λεκτικά κάποιος, αλλά τα φωνάζει με όλο του το είναι, με μη-λεκτικούς τρόπους - στάση σώματος, πράξεις, ύφος, τόνο/χροιά φωνής και τα λοιπά.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη παγίδα που μπορεί να πέσει ένας άνθρωπος. Μια πραγματική φυλακή. Πρόσεχέ την. 

Αν την έχεις σαν συνήθεια, ίσως αυτό το άρθρο σε κάνει απλά να σκεφτείς και βάλει τον σπόρο της αμφιβολίας μέσα σου. Ας είναι.

Όχι. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ οι κακές σου συνήθειες, και τα προβλήματά σου.

Click to Tweet

Είσαι κάτι πολύ πιο περίπλοκο, μία πολύ μεγαλύτερη γκάμα δυνατοτήτων. 

Όλοι είμαστε ελεύθεροι, ανεξαρτήτως αν κάνουμε συνεχώς τις ίδιες και τις ίδιες επιλογές.

Click to Tweet

Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να βρεις και άλλα πράγματα απ'τα οποία θα αισθανθείς άνεση και πως είσαι σημαντικός. ΜΗΝ επαναπαύεσαι μέσα στα αρνητικά συναισθήματα.

Εάν από το παρελθόν έχεις ήδη ταυτιστεί με τα συναισθήματά σου και λες "εγώ είμαι αυτός", μετά από αυτό το άρθρο θα αρχίσεις να παρατηρείς σιγά σιγά στιγμές που πιάνεις τον εαυτό σου να λέει "εγώ είμαι ...". Θα αρχίσεις να βλέπεις όλο και πιο συχνά τα συναισθήματά σου να αλλάζουν εύκολα, και θα αρχίσεις να διερωτάσαι… “Είμαι όντως εγώ αυτά;”

Σιγά σιγά θα δεις ότι δεν είσαι.

Κατανόησε ότι όταν επενδύεις σε αυτά, όταν τους δίνεις μεγαλύτερη σημασία και τα τονίζεις (τόσο στον εαυτό σου, όσο και στους άλλους), άθελά σου τα μεγενθύνεις.

Συζητώντας τα, γκρινιάζοντας, και με κάθε λόγο που προσφέρει παραπάνω ενέργεια σε αυτό το συναίσθημα, διαιωνίζεις και την παραμονή σου στην "επίγεια κόλαση", που είναι η καθημερινότητά σου όσο ταυτίζεσαι με αυτά τα συναισθήματα.

Θυμίσου ότι τα συναισθήματά σου είναι απλή βιοχημεία του εγκεφάλου σου, χημικές ουσίες. Αυτό δεν μειώνει καθόλου από τη μαγεία και το μυστήριό τους, όμως το ότι είναι μέρος του σώματός σου, δεν τα κάνουν “Εσύ”.

Είναι μόνο ένα μικρό μέρος της Μεγάλης εικόνας του ποιος είσαι.

“Εσύ” είσαι κάτι πολύ περισσότερο, και μπορείς να ξεφύγεις από τη σαγηνευτική τους πλάνη, να πας κόντρα, να εκπαιδεύσεις άλλες συνήθειες σκέψης, δράσης και συναισθημάτων.

Υπάρχουν και Δέκα Συναισθήματα Δύναμης, τα οποία ΑΝ θες να τα αισθάνεσαι με μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια στη ζωή σου, όπως το οτιδήποτε άλλο, θες να βρεις τα κουμπιά που τα ενεργοποιούν στο μυαλό σου, να τα εκπαιδεύσεις και να εστιάζεις περισσότερο σε αυτά. 

Δεν στο λέω για να ταυτιστείς με τα θετικά συναισθήματα, καθώς και με αυτά εάν ταυτιστείς, ενέχονται πολλοί κίνδυνοι. Αλλά στο λέω για να τα εξερευνήσεις περισσότερο σαν άλλο ένα αχαρτογράφητο μέρος του εαυτού σου.

Διάβασε το άρθρο Τα Δέκα Συναισθήματα Δύναμης και Ευτυχίας και ξεκίνα!

Μπορείς να βρεις εκτυπώσιμο Α3 πόστερ με τα 10 παραπάνω συναισθήματα στη “δωρεάν εργαλειοθήκη των συνδρομητών”, βάζοντάς σου το email εδώ:

Μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης, με ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να σκεφτείς (αυτό που βλέπεις στην πλαϊνή στήλη), καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / πόστερ / εργαλεία για τους συνδρομητές.

Επίσης να σου πω πως πλέον το Neuroselfmastery Podcast μπορείς να το βρεις σε όλες τις αγαπημένες πλατφόρμες σου που ακούς podcasts:

iTunesSpotify, Overcast, StitcherCastbox και Anchor 

Καλή συνέχεια!

Χρησιμοποιείς τα λάθη σαν σφυρί ή σαν φακό;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Μια πολύ ωραία σκέψη που άκουσα πρόσφατα, είναι πως πολλές φορές χρησιμοποιούμε τα λάθη μας σα “σφυρί”, ώστε να “τιμωρήσουμε” - κάποιοι τον εαυτό μας, κάποιοι τους άλλους.

Χρησιμοποιούμε τις αποτυχίες τις δικές μας και των άλλων, για να προκαλέσουμε πόνο, ώστε “να μάθουμε” (όπως τα παιδάκια), πιστεύοντας ότι με το να αισθανομαστε χειρότερα θα βοηθήσει κάπου.

Πιστεύουμε πως αν το κάνουμε αυτό θα βελτιωθούμε και δε θα το επαναλάβουμε. Και όμως, δεν περνάει πολύς χρόνος, και πιάνουμε ξαφνικά τον εαυτό μας να το ξανακάνει -ίσως και επαναλαμβανόμενα, και παρ’όλα αυτά, να αισθανόμαστε χαζοί και ανήμποροι να κάνουμε κάτι. 

Γιατί;

Όλοι μας έχουμε μία μπαταρία με “Δύναμη Θέλησης”. 

Όλοι μας έχουμε μία μπαταρία με “Δύναμη Θέλησης”.

Αποτελείται από κάποια κέντρα στον εγκέφαλο που εδράζονται στο μπροστινό μέρος του, και είναι από τις πιο καινούριες εξελικτικά περιοχές του, που μόνο στον άνθρωπο είναι τόσο ανεπτυγμένη, και ιδίως μετά τα 24 περίπου (μέχρι τότε ακόμη ωριμάζει). 

Αυτό το κέντρο είναι που θα σε βοηθήσει να εστιάσεις σε ένα σημείο παρά τις περισπάσεις, να στοχοθετήσεις, να προγραμματίσεις, να σκεφτείς λογικά, να συγκρατηθείς στους πειρασμούς και τις ορμές σου, να επιμείνεις παρά τις δυσκολίες και να κρατηθείς στην πορεία των στόχων σου, σκεπτόμενος το απώτερο όφελος και να μην πέσεις θύμα στην εφήμερη ευχαρίστηση της στιγμής.

Όπως καταλαβαίνεις, όλο αυτό είναι πολύ ενεργειοβόρο. Όποτε πιεζόμαστε ή είμαστε κουρασμένοι ή γενικά το σώμα μας κρίνει πως δεν είναι άμεσα αναγκαίο και χρήσιμο σύστημα, αυτό είναι από τα πρώτα μέρη του σώματος που αρχίζει να υπολειτουργεί - και φαίνεται πως η μπαταρία έχει “αδειάσει”.

Αυτό το φαινόμενο, έχει παρατηρηθεί στην ψυχολογία, και το ονομάζουμε "willpower depletion" - ή αλλιώς άδειασμα της “μπαταρίας” (της δύναμης της θέλησής μας). 

Γιατί οι τύψεις και οι ενοχές  σου κάνουν κακό.

Αυτό που έχουν δείξει οι έρευνες, είναι πως το να προκαλούμε στον εαυτό μας τύψεις και ενοχές είναι από τους γρηγορότερους τρόπους να αδειάσουμε την μπαταρία αυτή, και να μην μπορούμε μετά να αντισταθούμε στο γλυκάκι, ή να κρατηθούμε από το να πούμε κακία σε κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο.

Αυτό οδηγεί σε περαιτέρω ξεσπάσματα και αρνητικά συναισθήματα. 

Και κάπως έτσι καταλήγουμε να ασθανόμαστε ακόμα χειρότερα με τον εαυτό μας, και εντέλει σε έναν φαύλο κύκλο.

Μία άλλη προσέγγιση, λοιπόν, αντί να αντιμετωπίζουμε τα δεδομένα - τα λάθη τα δικά μας και των άλλων - σαν σφυριά, είναι να τα αντιμετωπίζουμε σαν φακό. 

Ένα φακό με τον οποίο ρίχνουμε φως στο σκοτάδι της άγνοιάς μας, και ανακαλύπτουμε νέα δεδομένα, όπως:

  • τι έκανα λάθος; 
  • τι ήταν στο χέρι μου να κάνω καλύτερα; 
  • ποιες ήταν οι περιστάσεις που οδήγησαν σε αυτό; 
  • πού ακριβώς και τι στράβωσε;
  • πώς θα μπορούσα να το έχω αποφύγει; 
  • και τι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά ώστε την επόμενη φορά να μην επαναληφθεί;
  • Τι άλλο θα μπορούσα να έχω κάνει για να μην προέκυπτε καν σαν εμπόδιο;

Με το σφυρί, βαράμε και προκαλούμε πόνο.

Με το φακό, όμως, ρίχνουμε φως, βλέπουμε στο σκοτάδι, και μειώνουμε το άγχος και τον φόβο που αυτό μας φέρνει.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό, το  οποίο χρησιμοποιείς σαν σφυρί ώστε να πονέσεις τον εαυτό σου;

Πώς θα μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις σαν φακό;

Γράψε στα σχόλια παρακάτω - μπορεί να βοηθήσεις κάποιον.

Πώς να απελευθερωθείς πριν τελειώσει η καραντίνα

Αισθάνεσαι και εσύ φυλακισμένος; Αν ναι, δεν είσαι ο μόνος.

Όμως, είναι όντως οι περιορισμοί που σε κάνουν να αισθάνεσαι πιεσμένος και περιορισμένος;

Είναι δυνατόν να απελευθερωθείς πριν τελειώσουν οι περιορισμοί;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Αισθάνεσαι και εσύ φυλακισμένος; Αν ναι, δεν είσαι ο μόνος. 

Αρκετός κόσμος από την αρχή των περιορισμών αισθανόταν εγκλωβισμένος, αλλά ιδίως τώρα με τα νέα μέτρα από 23/3, πολύς κόσμος που ήταν στα πρόθυρα, τώρα είναι εμφανώς ενοχλημένος και πιεσμένος.

Ίσως και εσύ να έχεις ζοριστεί οικονομικά ή να έχεις χάσει τη δουλειά σου, και να μην ξέρεις τι να κάνεις και να αισθάνεσαι εγκλωβισμένος.

Όμως είναι όντως οι περιορισμοί που σε κάνουν να αισθάνεσαι πιεσμένος και περιορισμένος; Φαινομενικά, ναι. 

Φταίει ιδίως το γεγονός ότι στο επιβάλλουν, έτσι;

Και όμως, ο λόγος για τον οποίο αισθάνεσαι έτσι είναι το νόημα που του έχεις δόσει = εσύ τι πιστεύεις για τα όσα συμβαίνουν.

"

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι εσωτερική υπόθεση. Μπορείς να τα έχεις όλα και να νιώθεις στέρηση. Μπορείς να είσαι κλεισμένος σπίτι και να νιώθεις ελεύθερος. Ελευθερία δεν είναι να μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αλλά να νιώθω ελεύθερος ακόμα κι αν επιλέξω να μην το κάνω*. 

Ο Μαντέλα ένιωθε ελεύθερος 27 χρόνια μέσα στο κελί του γι’αυτό κι έγινε αυτός που έγινε.”


*(αλλιώς είσαι ουσιαστικά σκλαβωμένος από τις επιθυμίες σου)

Δε θα μπορούσα να το διατυπώσω καλύτερα.

Τα συναισθήματά μας δεν πηγάζουν από τις καταστάσεις (κάτι εκεί έξω - αντικειμενικό) - αλλά από το νόημα που δίνουμε σε αυτές (κάτι μέσα μας - υποκειμενικό). 

Τα συναισθήματά μας δεν πηγάζουν από τις καταστάσεις - αλλά από το νόημα που εμείς δίνουμε σε αυτές.

Κάνε Tweet

Και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο; Ότι μπορούμε να αλλάξουμε το τι νόημα δίνουμε στις καταστάσεις. Έχεις σκεφτεί συνειδητά το τι σημαίνει αυτή η κατάσταση, ή έχεις δεχτεί αφιλτράριστα τα όσα μας μεταφέρουν από τον περίγυρό μας;

Κάποιος μπορεί να θεωρεί την καραντίνα σαν φυλάκιση και εγκλωβισμό, κάποιος σαν σωτηρία για τους αγαπημένους του, κάποιον άλλον να μην τον νοιάζει καν, γιατί δεν άλλαξε η καθημερινότητά του.

Εσύ ΤΙ νόημα δίνεις στην καραντίνα και τους περιορισμούς; 

Μπορείς να παρατηρήσεις το πώς μιλάς για αυτά, και τι υπονοείς με αυτά που λες. 

Το βλέπεις σαν φυλακή; Ή σαν εξελικτικό άλμα; Και γιατί να μην είναι ΚΑΙ το δεύτερο; 

Γιατί να μην είναι, πέρα από κάτι αγχωτικό και πιεστικό για την ανθρωπότητα, και μία ευκαιρία να αναθεωρήσεις πολλά από το παρελθόν σου, και να ξεκινήσεις όλα αυτά που ήθελες να κάνεις τόσο καιρό και δεν έβρισκες χρόνο;

Η αλήθεια ότι όλο αυτό είναι κάτι το πρωτοφανές, σίγουρα. Δεν έχουμε αντιμετωπίσει  ξανά κάτι τέτοιο, και δεν ξέρουμε πως θα κυλήσουν τα πράγματα. Το μέλλον είναι πολύ αβέβαιο.

Όμως μέσα σε αυτόν τον ωκεανό αβεβαιότητας είναι που καλούμαστε να βρούμε όποια βραχονησίδα σιγουριάς μπορούμε για να πιαστούμε. 

Ο άνθρωπος είναι βιολογικά προγραμματισμένος κάθε φορά που στρεσάρεται, να καταφεύγει παραπάνω στις συνήθειές του - σε αυτές τις βραχονησίδες σιγουριάς, τις οποίες ξέρει, και του παρέχουν μία σχετική ασφάλεια σε σχέση με το άγνωστο εκεί έξω.

Ο άνθρωπος όταν βρίσκεται υπό πίεση, τείνει να μπαίνει στον αυτόματο πιλότο - καταφεύγοντας στις συνήθειες που ήδη έχει, μεγενθύνοντάς τις.

Κάνε Tweet

Βλέπεις, η ίδια κατάσταση μπορεί να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους, και από μόνη της, είναι κενή νοήματος.

Κάθε κατάσταση είναι καθρέφτης του εμείς ποιοι είμαστε.

Ο αισιόδοξος θα χαρεί, ο απαισιόδοξος θα στεναχωρηθεί, ο ανασφαλής θα προσβληθεί, ο δυνατός θα το εκμεταλλευτεί, και θα μπορέσει να προσφέρει κιόλας.

Γιατί πέρα από συνήθειες πράξεων, δηλαδή το αν γυμναζόμαστε, ή το να πλένουμε τα δόντια μας, έχουμε και:

  • νοητικές συνήθειες (δηλαδή σκέψεις, μοτίβα και τρόπο που βλέπουμε ή που ερμηνεύουμε τις καταστάσεις) που σκεπτόμαστε καθημερινά και πολλές φορές την ημέρα, αλλά και 
  • συναισθηματικές συνήθειες, δηλαδή συναισθήματα που μας βγαίνουν πολύ πιο εύκολα και τα οποία έχουμε συνηθίσει να τα αισθανόμαστε σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση, και αν δεν τα αισθανθούμε, μας φαίνεται περίεργο.

Όλες αυτές οι συνήθειες είναι για να μας παρέχουν κάποιο μικρό έλεγχο, και ξέρουμε ότι θα μας φέρουν ένα προβλεπόμενο αποτέλεσμα ή κάποια επιβράβευση.

Όμως για να καταφέρουμε να αλλάξουμε το οτιδήποτε, θα πρέπει πρώτα να παρατηρήσουμε, και να αποκτήσουμε επίγνωση.

Μπορούμε να αλλάξουμε μόνο ότι φέρουμε στο φως του Συνειδητού, μέσα από την προσεκτική εστίαση, καταγραφή και παρακολούθηση. 

Αυτό που παραμένει στην Άβυσσο, στο σκοτάδι του ασυνειδήτου, στην άγνοια, δεν μπορούμε να το αλλάξουμε ηθελημένα. Και είναι λογικό, γιατί δεν ξέρουμε καν πως υπάρχει.

Να μερικές ερωτήσεις να κάτσεις να σκεφτείς:

  • Εσύ πώς βλέπεις την κατάσταση; 
  • Τι νόημα έχει για σένα προσωπικά αυτή η φάση με τον ιό; 
  • Έχει κάποιο νόημα ή όχι;
  • Πού ξοδεύεις τον περισσότερό σου χρόνο μέσα στην ημέρα;
  • Πέρα από το από πάνω, ποιο είναι το 2ο πράγμα στο οποίο ξοδεύεις τον περισσότερό σου χρόνο;
  • Τι κάνεις όταν ξυπνάς το πρωί;
  • Ποια είναι τα κυρίαρχα συναισθήματα μέσα στην ημέρα σου;
  • Τα κυρίαρχα συναισθήματα μέσα στην εβδομάδα σου;
  • Αν κολλούσες σε μία «μέρα της Μαρμότας» (από τη γνωστή ταινία «Groundhog day») και αυτά που κάνεις τώρα συνέχιζες να τα κάνεις καθημερινά ακριβώς τα ίδια, σα να ξαναζείς την ίδια μέρα για 1 χρόνο, ή για 3 χρόνια.. Πού θα σε οδηγούσαν; Να γίνεις καλύτερος ή χειρότερος; Καλύτερος σε ποιους τομεις; Χειρότερος σε ποιους τομείς;

Ελπίζω να σε προβλημάτισα. Γράψε στα σχόλια.

Τέλος, θέλω να κλείσω με κάτι που είχε πει ένας Εβραίος Ψυχίατρος, ο Βίκτορ Φρανκλ, τον οποίο είχαν συλλάβει, φυλακίσει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, και βασανίσει οι Γερμανοί Ναζί, αλλά παρ’όλα αυτά, επιβίωσε, βοηθούσε τους υπόλοιπους φυλακισμένους, και έγραψε για την εμπειρία του στο καταπληκτικό βιβλίο - Το νόημα της Ζωής (μεταφρασμένο στα Ελληνικά - πρωτότυπος τίτλος: "Man's search for meaning")

Τα πάντα μπορούν να τα στερήσουν από έναν άνθρωπο εκτός από ένα: την τελευταία από τις ανθρώπινες ελευθερίες - το να επιλέγει κάποιος τη στάση του ανεξαρτήτως περιστάσεων, το να επιλέγει κάποιος τον δικό του δρόμο. - Viktor E. Frankl

Κάνε Tweet

Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για το πώς βλέπουμε τον κόσμο μας - ένα καταπληκτικό νοητικό μοντέλο που επηρεάζει θεαματικά όλη μας τη ζωή χωρίς να το καταλαβαίνουμε. 

Άρθρο: "Ο καθοριστικός παράγοντας της ευτυχίας σου"

Πώς από τη μία γινόμαστε θύματα και έρμαια των περιστάσεων, και από την άλλη, μπορούμε να γίνουμε ήρωες της δικής μας ζωής. Με μία «απλή» αλλαγή οπτικής, κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

Γιατί, ναι. Εχει τόση σημασία. Έχεις ως κέντρο κάτι που μπορείς να ελέγξεις, ή κάτι άλλο «κάπου εκεί έξω», εκτός του δικού σου ελέγχου;

13 λόγοι που η καραντίνα μας έχει κάνει καλό

Εν μέσω της πίεσης και του κορονοϊού, και ενώ ο περισσότερος κόσμος έχει πιεστεί αρκετά, 13 (τουλάχιστον) οφέλη ξεπηδούν που δεν γίνεται να μην σχολιαστούν!

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πολύς κόσμος έχει πιεστεί αρκετά με τον κορονοϊό και την φάση της καραντίνας και των απαγορεύσεων.

Ευτυχώς όλοι μας σκεφτόμαστε αν έχουμε κάποιον ευπαθή στο σπίτι, και αυτο-περιοριζόμαστε. Γιατί ο κόσμος πολύ πιο συχνά θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό. Έτσι, όταν σκεφτόμαστε ότι το κάνουμε για το καλό των άλλων, οι περιορισμοί γίνονται πιο υποφερτοί.

O κόσμος πολύ συχνότερα θα κάνει κάτι για να μην πάθει κάτι κάποιος δικός του, παρά για το δικό του καλό.

Κάνε Tweet

Εννοείται πως αυτό που συμβαίνει στην παρούσα δεν είναι φυσιολογικό, και η απομόνωση απέχει πολύ από τη φύση του ανθρώπου, όντας κοινωνικό όν. Όπως μου είπε και ένας φίλος μου, "αυτή η φάση κάνει κακό στον άνθρωπο, αλλά καλό στην ανθρωπότητα".  

Παρά την πίεση, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βρει πολλές διεξόδους, και μας έχει βγει σε καλό εν μέσω ταραχής και πανικού.

Παραθέτω 13 οφέλη της καραντίνας που παρατήρησα, και μου λες αν κάνω λάθος ή αν έχεις κάτι να προσθέσεις!

1. Επιτέλους διαφαίνονται τα κενά στον τομέα της Υγείας και αναγκάζεται η κυβέρνηση αργά ή γρήγορα να τον ανανεώσει και να τον βελτιώσει. Αν όχι τώρα, πολύ σύντομα. Κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν τον καθημερινό αγώνα των ιατρών/νοσοκόμων και όλου του προσωπικού στον τομέα των Επιστημών Υγείας, καθώς και την υποτίμηση και τα χτυπήματα που έχουν δεχθεί έως τώρα, αλλά και τις τεράστιες ελλείψεις.

Ισπανίδα βιολόγος ερευνητής:

"Δίνεται στους ποδοσφαιριστές 1 εκατομμύριο €, και στους βιολόγους ερευνητές 1.800€. Τώρα θέλετε μία θεραπεία. Να πάτε στον Cristiano Ronaldo ή τον Messi να σας βρουν μία θεραπεία."

(Hoax ή μη, καλά τα'πε)

2. Επιτέλους επίσης το σύστημα εκπαίδευσης ανανεώνεται, προσθέτοντας online μαθήματα σύγχρονα (live) και ασύγχρονα (να μπορείς να τα δεις/κατεβάσεις όποτε θες). Ο κόσμος μαθαίνει τι είναι οι online πλατφόρμες εκπαίδευσης, ανοίγοντας τεράστιους ορίζοντες επιλογών και δυνατοτήτων, που ήταν αδιανόητες στους προγόνους μας, ακόμα και 1-2 γενιές πίσω.

*σημείωση: σε αυτά που έχω για τους συνδρομητές παρακάτω, περιλαμβάνεται λίστα με online πλατφόρμες εκπαίδευσης

3. Ο κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει πως πολλές δουλειές τόσο καιρό θα μπορούσαν να γίνονται εξ αποστάσεως (και meetings, που τα πας τα meetings!!!), εξοικονομώντας πολύ χρόνο, ενέργεια και χρήμα - ώστε να είναι με την οικογένειά τους παραπάνω, ή με αυτούς που αγαπούν, ή να ξοδεύουν λιγότερο (ή ποιοτικότερο) χρόνο στη δουλειά. Όσον αφορά το Δημόσιο της Ελλάδος και τη γραφειοκρατεία του, ξαφνικά έγινε ένα άλμα 10 χρόνια μπροστά στο μέλλον.

4. Πολλοί, στην ανάγκη μας για επαφή, καταφεύγουμε σε βιντεοκλήσεις με άτομα με τα οποία είχαμε χαθεί για πολύ καιρό και δεν μπορούσαμε να συντονιστούμε να βρεθούμε από κοντά! Πολλά γκρουπς και events που γινόντουσαν από κοντά, τώρα ναι μεν χάνουν την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή, αλλά επεκτείνονται εκτός των περιορισμών της απόστασης. Εδώ γίνονται προγράμματα γυμναστικής στο σπίτι μέσω Zoom...

5. Είμαστε όλοι ένα. Περνάμε όλοι μαζί μία αρκετά πιεστική κατάσταση - που είναι κοινή για όλους. Και αυτό μας ενώνει περισσότερο απ’ όσο μας διαχωρίζουν οι διάφοροι (μέχρι πρότινος) φραγμοί και διαφορές - σύνορα κρατών και ηπείρων, πολιτική και θρησκεία.

Υπό πίεση, τα πράγματα μπαίνουν σε μία καλύτερη προοπτική, και καταλαβαίνεις τι είναι πιο σημαντικό. Επίσης πολλές οικογένειες ενώνονται περισσότερο απ’ ότι καταστρέφονται - παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι, ξαναγίνεται συσπείρωση πολλών οικογενειών που είχαν απομακρυνθεί για λόγους εργασίας.

Άλλοι που είχαν κάνει λάθος επιλογές ανθρώπων γύρω τους και απέφευγαν να δουν τις συνέπειες, τώρα αναπόφευκτα έρχονται αντιμέτωποι με αυτές και αναγκάζονται να ξανασκεφτούν κάποια πράγματα.

Άλλοι που δεν έχουν μάθει να οριοθετούν τους άλλους, τώρα συνειδητοποιούν το πόσο πολύ ενέργεια τους τρώει η κακή συνεννόηση και το να μην υπάρχουν όρια μεταξύ των ανθρώπων.

6. Έχουν δημιουργηθεί νέες εργασιακές ευκαιρίες. Μπορεί πολλές δουλειές και σπιτικά να υποφέρουν οικονομικά λόγω των απαγορεύσεων, όμως αν καταφέρεις μέσα στην καταιγίδα να βρεις το κέντρο σου και να ηρεμήσεις, ίσως μπορέσεις να κοιτάξεις πιο προσεκτικά…

Και τότε θα δεις πως  δημιουργούνται πολλές περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά online - όπως online/social media marketing, copywriting, coding, ανάπτυξη εφαρμογών (apps), video editing (αυξημένα online courses), online δημιουργία προϊόντων, design (photoshop etc), online μαθήματα, online πλατφόρμες εκπαίδευσης, παραλλαγές πολλών εργασιών για το σπίτι.

Έχεις αρκετό χρόνο στη διάθεσή σου, αν κάθεσαι σπίτι σου, να μάθεις εξ αποστάσεως μία νέα ικανότητα - ή να βελτιώσεις μία ήδη υπάρχουσα (από πλατφόρμες όπως Udemy, Skillshare, ή Coursera) σε βαθμό που να μπορείς να ξεκινήσεις να εργάζεσαι ως ελεύθερος επαγγελματίας μερικής απασχόλησης (αναλαμβάνοντας μικρά projects) σε sites όπως το Fiverr, Upwork και Freelancer.

Θυμήσου ότι ο πραγματικός κόσμος δε θέλει χαρτιά και βεβαιώσεις - θέλει αποτελέσματα και απλές κριτικές από άλλους πως "το έκανε καλά και στην ώρα του".

7. Ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι. Πόσο καιρό είχες να το κάνεις αυτό καθημερινή; Δε το σχολιάζω άλλο! Η αναπλήρωση ύπνου είναι το μεγαλύτερο καλό που μπορείς να κάνεις για την υγεία σου και το ανοσοποιητικό σου.

8. Τα πάρκα ξαναγεμίζουν, χωρίς την ανάγκη του Pokemon GO και powerbank! Ο κόσμος επειδή δεν αντέχει άλλο μέσα και με  ηλεκτρονικές συσκευές, άρχισε να βγαίνει έξω.

Αυτό, έως ότου το απαγόρευσαν προφανώς, αλλά ακόμη βλέπεις περισσότερα άτομα έξω απ’ ότι συνήθως να περπατούν/γυμνάζονται.

9. Κόσμος που γυμναζόταν σε κλειστούς χώρους, τώρα βγαίνει και γυμνάζεται έξω (ΟΚ, ίσως αυτό να μην ισχύει τόσο πολύ αυτή την εβδομάδα)- και περισσότεροι τους βλέπουν και τους αντιγράφουν ή τουλάχιστον αρχίζουν και αυτοί να κινητοποιούνται. Πλέον γίνεται της μόδας να γυμνάζεσαι ακόμη και σπίτι σου, (αμάν αυτά τα βίντεο με γυμναστική στο σπίτι!) επειδή μας απαγόρευσαν τα γυμναστήρια!

10. Καθαρίζει λίγο ο πλανήτης. Μπορεί να ακουστεί τραβηγμένο, και πραγματικά οι θάνατοι που έχει προκαλέσει αυτός ο κορονοϊος είναι αρκετοί. Ιδίως στην Ιταλία λόγω του υψηλού μέσου όρου ηλικίας της χώρας, και λυπάμαι βαθύτατα γι’ αυτό, όμως φαίνεται πως ο ίδιος ιός να έχει προκαλέσει, έμμεσα, πολύ περισσότερα οφέλη σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μειώθηκαν παντού δραματικά οι ρύποι, άρχισε να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, τα νερά, τα κανάλια, η θάλασσα, και να αναγεννάται η γη. 

11. Χρόνος για σειρές και videogames μέχρι τελικής πτώσεως! Προφανώς όλοι μας θα δούμε και θα παίξουμε λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο μας. Έτσι ξεκινήσαμε στην αρχή των περιοριστικών μέτρων, γιατί δεν γνώριζαν το πόσο θα κρατήσει. Όμως σιγά σιγά ίσως έχεις συνειδητοποιήσει ότι θα κρατήσει παραπάνω απ'όσο περιμέναμε

12. Όταν πλέον δεν αντέχεις άλλο, ώρα να ανακαλύψεις τα podcasts - σαν «ραδιοφωνικές» εκπομπές, είτε μουσικής, είτε (και σημαντικότερο) ομιλίες - συζητήσεις επαγγελματιών από διάφορους τομείς, σε απλή γλώσσα, πάνω σε ότι θέμα τραβά η καρδιά σου. Ό,τι κινητό και αν έχεις, μπες και κατέβασε την εφαρμογή Stitcher, πήγαινε στην αναζήτησή του, και ψάξε ό,τι τραβά η ψυχούλα σου. Παραθέτω παρακάτω μερικά από τα αγαπημένα μου podcasts, και είμαι σίγουρος ότι θα βρεις και εσύ μερικά διαμαντάκια που να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον.

13. Αναγκαστικά, θέλοντας ή μη, θα αφιερώσεις χρόνο με τον εαυτό σου. Αυτό έχει διαφορετικού βαθμού δυσκολία για τον καθένα, ανάλογα τη σχέση του με τον εαυτό του.

Πόσο αγαπάς τον εαυτό σου; (Διάβασε το παλαιότερό μου άρθρο Πώς μπορώ να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου;)

 Μπορείς να αξιοποιήσεις αυτόν τον χρόνο για να απολαύσεις ύπνο που σου λείπει. Ίσως για να αναζωπυρώσεις παλιές φιλίες εξ αποστάσεως.

Ίσως όμως να κάτσεις με μία κούπα καφέ ή τσάι και να γράψεις, και να σκεφτείς, και να επαναπροσδιορίσεις τις προτεραιότητές σου και το τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσένα. Τι μπορείς να βελτιώσεις. Τι λάθη έκανες και τι μπορείς να μάθεις απ’ αυτά. Ίσως και να αρχίσεις να ονειρεύεσαι για το μέλλον πράγματα που έως τώρα ήταν θολά, ή δεν είχες χρόνο να σκεφτείς. Ή… που δεν τολμούσες να σκεφτείς.

Μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν το μικρό βιβλιαράκι αυτο-ανακάλυψης, με ερωτήσεις για να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να σκεφτείς (αυτό που βλέπεις στην πλαϊνή στήλη), καθώς και αρκετά άλλα δωρεάν εκτυπώσιμα  / εργαλεία για τους συνδρομητές.

Όπως και να έχει, καλή καραντίνα σου εύχομαι, και να θυμάσαι:

~ Και αυτό θα περάσει ~

Ποιες είναι οι σκέψεις σου; Γράψε παρακάτω και μοιράσου το με τους φίλους σου!

21 λόγοι να ρίξεις τις προσδοκίες σου για να επιτύχεις μεγαλύτερους στόχους

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast: Μπες στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts, πάτα "Follow", και γράψε ένα σύντομο Review, ώστε να το βρει περισσότερος κόσμος που το χρειάζεται!

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Τον τελευταίο χρόνο έχω βιώσει τεράστια διαφορά σε όλη μου τη ζωή εξαιτίας μίας μικρής αλλαγής στον τρόπο σκέψης μου: χαμήλωσα τις προσδοκίες μου. Άρχισα να περιμένω λιγότερα απ'τον εαυτό μου και τους άλλους.

Μου πήρε 10 χρόνια να το καταλάβω ότι έπρεπε επιτέλους να το κάνω. Και ξαφνικά, μέσα σε ένα χρόνο, έχω δει περισσότερες αλλαγές από ποτέ.

Ακούγεται παράλογο, και όμως, μέχρι το τέλος του άρθρου ελπίζω να καταλήξεις στα ίδια συμπεράσματα που κατέληξα και εγώ.

Ήταν σαν σήμερα ένα χρόνο πριν, όταν μετά από τόσες αποτυχίες (δες το προηγούμενο άρθρο: Πώς να αποτυγχάνεις πολύ αλλά να συνεχίζεις να προχωράς (- μερικές από τις μεγάλες μου αποτυχίες) ) έπιασα στα χέρια μου και διάβασα ένα μικρό βιβλίο πάνω σε Μινι-Συνήθειες. Και όλα σταδιακά άρχισαν να αλλάζουν.

Σημείωση: Δεν είναι ΟΛΕΣ οι προσδοκίες το ίδιο: έχουν διαφορά οι “μακροπρόθεσμες” προσδοκίες - πχ. το τι περιμένεις να έχεις καταφέρει σε μία δεκαετία, από τις “βραχυπρόθεσμες” (καθημερινές) προσδοκίες - πχ. το τι θες να κάνεις μέσα στη μέρα σου, ή μέσα στην επόμενη ώρα.

Στο άρθρο αυτό μιλάω για τις βραχυπρόθεσμες προσδοκίες, δηλαδή τους καθημερινούς σου στόχους που βάζεις συνειδητά ή υπάρχουν αυτόματα (ασυνείδητα), και όχι για τις μακροπρόθεσμες (όπου εξακολουθώ να έχω υψηλές - αυτό θέλουμε).

Τις διαφορές μακροπρόθεσμων VS βραχυπρόθεσμων προσδοκιών θα τις αναλύσω σε επόμενο άρθρο.

21 λόγοι να ρίξεις τις προσδοκίες σου:

Για να καταλήξεις στα συμπεράσματα που κατέληξα και εγώ, θα σου παραθέσω τους παρακάτω 21 λόγους:

1. Οι μεγάλες προσδοκίες είναι ακριβώς αυτό: μεγάλες (αυτονόητο).

  • Όταν λέμε θέλω να γράψω 5 άρθρα μέσα σε μία εβδομάδα - ή έχω να κάνω 100 πράγματα μέσα στη μέρα μου, ή να πάω 5 φορές γυμναστήριο την εβδομάδα για 1 ώρα την ημέρα...
  • Και ταυτόχρονα θέλω να ξεκινήσω και μία δουλειά / side-project, και να έχω και την ηρεμία μου και την υγεία μου...
  • Ναι καλά. Έχεις παρατηρήσει πως ό,τι μας φαίνεται μεγάλο, μας φοβίζει και το αναβάλλουμε. Σωστά;

2. Τις υψηλές προσδοκίες είναι πιο δύσκολο να τις φτάσεις απ’ ότι τις χαμηλές.
(No shit, Sherlock)

3. Έχοντας υψηλές προσδοκίες αποτυγχάνεις συχνότερα και απογοητεύεσαι συχνότερα.

4. Είτε έχεις ψηλές είτε χαμηλές προσδοκίες, αν αποτυγχάνεις, σου ρίχνει την αυτοπεποίθηση και τη διάθεση, έστω και λίγο.

5. Όταν σε κάτι αποτυγχάνεις συνεχώς, δε θες να το ξανακάνεις. Έτσι, το παρατάς πιο εύκολα.

6. Χαμηλώνοντας, όμως, τις προσδοκίες σου, τις πετυχαίνεις πιο εύκολα. Άρα γίνεται και ευκολότερο να το ΞΑΝΑκάνεις.

  • Είναι εύκολο να αρχίσεις να μαζεύεις πολλές “μικρές νίκες” έχοντας χαμηλές προσδοκίες και μικρούς στόχους.

7. Άρα και ευκολότερο να σου ανέβει η αυτοπεποίθηση και η διάθεση.

8. Όταν θες να το ξανακάνεις, το εντάσσεις όπου βρεις μέσα στην ημέρα σου, όσο λίγο χρόνο και αν έχεις.

9. Όταν θες να το κάνεις μέσα στην ημέρα σου, εύκολα το συνεχίζεις για πολλές ημέρες.

10. Όταν το κάνεις για πολλές μέρες συνεχόμενα, το κάνεις και για μήνες, και γίνεται συνήθεια.

  • Έχε κατά νου πως ό,τι είναι εύκολο να κάνεις, είναι εύκολο και να ΜΗΝ κάνεις - γιαυτό θα'ταν καλό να το καταγράφεις κάπου πως το κάνεις, ώστε να το ξαναθυμάσαι καθημερινά (post-it χαρτάκια / υπενθυμίσεις / ξυπνητήρια / εφαρμογή για συνήθειες)

11. Η συνήθεια γίνεται χαρακτήρας και ταυτότητα - δηλαδή αλλάζει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και το ποιος είσαι.

12. Κάτι που έχει γίνει πλέον μέρος του "ποιος είσαι", της ταυτότητάς σου, προσελκύει αντίστοιχες μικρές καθημερινές επιλογές

13. Αυτές οι μικρές καθημερινές επιλογές σου  βγαίνουν “φυσικά” - δεν αισθάνεσαι να πιέζεσαι - γιατί πηγάζουν απ’το ποιος είσαι πλέον.

14. Όταν αρχίζεις να κάνεις πολλές μικρές επιλογές διαφορετικά αυτή η νέα εικόνα για τον εαυτό σου εγκαθίσταται πιο βαθειά μέσα σου.

15. Όταν αλλάζει η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, τότε “κακές” συνήθειες που ΔΕΝ ταιριάζουν με τη “νέα εικόνα” σου, τείνουν να σταματούν πιο εύκολα (πχ. κάπνισμα)

16. Οι πολλές μικρές επιλογές που συσσωρεύονται καθημερινά, γίνονται νέες μικρές συνήθειες.

17. Οι συσσωρευμένες μικρές συνήθειες σου αυξάνουν εκθετικά την ταχύτητα προς τους στόχους σου.

18. Όσο περισσότερο πλησιάζεις τις προσδοκίες σου, τόσο μικραίνει το χάσμα μεταξύ του ποιος είσαι και του ποιος θέλεις να γίνεις / θα ήθελες να είσαι.

19. Όσο μικραίνει αυτό το χάσμα τόσο πιο ευτυχισμένος και γεμάτος νόημα αισθάνεσαι

  • το να αισθάνεσαι πως έχεις νόημα και ευτυχία στη ζωή σου, είναι σημαντικότερο απ’το να είσαι χαρούμενος όλη την ώρα.
  • Το πρώτο (νόημα και ευτυχία) είναι ένα γενικό αίσθημα μέσα στην καθημερινότητά σου, το δεύτερο (συνέχεια χαρούμενος) είναι αφύσικο και λάθος - πολλές φορές η χαρά δεν είναι το κατάλληλο συναίσθημα.
  • Γίνεται να είσαι λυπημένος, αλλά ταυτόχρονα να αισθάνεσαι ευτυχισμένος και με νόημα.

20. Όσο πιο ευτυχισμένος αισθάνεσαι τόσο περισσότερο θες να προσφέρεις και να βοηθήσεις και τους άλλους να τα καταφέρουν, προκειμένου να έχεις κοντινά σου, δικά σου άτομα να μοιραστείς αυτή την ευτυχία.

21. Όσοι περισσότεροι γινόμαστε ευτυχισμένοι, τόσο πιο ανεκτός και καλύτερος γίνεται ο κόσμος.

Κλείνοντας

Ναι, ΟΚ, ίσως να το πήγα λίγο μακριά. Αλλά ξεκίνησα με πολύ μικρά βήματα στη σκέψη, σωστά;

Τώρα καταλαβαίνεις το πόσο μεγάλη σημασία έχει το να ρίξεις τις καθημερινές σου προσδοκίες; Αν όχι, ξαναδιάβασέ το. Θα έρθουν και άλλα άρθρα πάνω σε αυτό.

Δε θέλεις να τιμωρείς συνεχώς τον εαυτό σου και τους άλλους που δεν κάνουν αυτά που “θα έπρεπε”. 

Θέλεις να τον επαινείς όποτε καταφέρνει το παραμικρό προς την σωστή κατεύθυνση.

Ό,τι και να κάνεις, κάν’ το μικρό, αλλά ξεκίνα τώρα.
Και ξανακάν'το μέσα στην ημέρα σου.
Και κάν’ το και αύριο.
Και κοίτα για τις μικρές διαφορές.

Σε ευχαριστώ.

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ NEUROSELFMASTERY

contemplation02-%cf%87500Συνεχίζοντας από το προηγούμενο άρθρο – “Τι χρειάζεται η Ανθρωπότητα στις μέρες μας;

Θέλω να σου εκθέσω το Μανιφέστο – τις Βασικές Αρχές του Neuro Self Mastery – τις πεποιθήσεις και τη νοοτροπία στη βάση όλων των άρθρων που θα διαβάσεις εδώ. Εάν σου ταιριάζουν υιοθέτησέ τες, εάν όχι, προσπέρασέ τες, αλλά μην τις απορρίψεις ακόμα.

1) Εάν θέλουμε Επιτυχία ΚΑΙ Ευτυχία, θα πρέπει να αφοσιωθούμε στην Συνεχή, Καθημερινή Βελτίωση όλων των πτυχών της Ζωής μας.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα συνεχώς να εξελίσσονται και να αγκαλιάσουν πλήρως την Ανώτερη Φύση τους.

Είναι δυνατόν να κάνει εκπληκτικό καλό ο ένας για τον άλλον και για οτιδήποτε τον περιβάλλει.

dualityΜερικοί άνθρωποι εστιάζουν μόνο στη “σκοτεινή” πλευρά, και προτιμούν να βλέπουν τη φτώχεια, τη μιζέρια, την κακία και το σκοτάδι που καλύπτει πολλούς ανθρώπους.

Δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί τους.

Οι άνθρωποι έχουν όντως και τη σκοτεινή τους πλευρά, ή τον “κατώτερο εαυτό” τους, που στην ουσία πρόκειται για μία μαϊμού. Έναν αιμοβόρο αχαλίνωτο πίθηκο που ζει μόνο με τα ένστικτα επιβίωσής του σε έναν εχθρικό, σκληρό κόσμο. Όλοι μας έχουμε αυτή την πλευρά μέσα μας.

Και αυτό ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Είναι ένας συναισθηματικός – πνευματικός θάνατος. Και ο “θάνατος” χρειάζεται για να αναγεννηθεί κάτι καινούριο.

Εκδηλώνεται, κυρίως, όταν αρχίζουμε και αποξενωνόμαστε από τους γύρω μας ανθρώπους (που θέλουμε να μοιάσουμε) και τον κόσμο γενικότερα, αρχίζουμε να αποκόπτουμε απ’τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ο ανεκπαίδευτος κόσμος, έτσι, αρχίζει να κατασκευάζει σενάρια και τέρατα στο μυαλό του και να μπαίνει όλο και βαθύτερα στο κουκούλι του.

Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε και την αντίθετη πλευρά, καθώς στα πάντα υπάρχει δυαδικότητα.

phoenix-rising2Και αυτή είναι η μεριά της Αναγέννησης και της Δημιουργίας.

Είναι αυτή που θέλουμε να βλέπουμε ως πιο “κατ’ομοίωσην θεού” πλευρά, η οποία νοιάζεται, αγαπάει, συμπονά (συν-πονά / συν-αισθάνεται), καλλιεργεί, παίζει, έχει αφθονία, ευτυχία και ευδιαθεσία.

Κάτω από τις κατάλληλες συγκυρίες και περιβάλλον, εκδηλώνεται σε όλους.

Εκδηλώνεται, κυρίως, όταν αρχίζουμε και επικοινωνούμε και συνδεόμαστε με όλο και περισσότερο κόσμο (και ιδίως με εκείνους στους οποίους θέλουμε να μοιάσουμε) – και όταν αρχίζουμε να κάνουμε πολλά ενδιαφέροντα διαφορετικά πράγματα και να ανοίγεται ο εγκέφαλός μας σε πολλά διαφορετικά ερεθίσματα.

Ξέρω ότι αυτό το φως υπάρχει κάπου μέσα μας, γιατί το έχω δει, και ξέρω πως και εσύ το έχεις δει.

Προτιμώ, πλέον, από προσωπική επιλογή, να εστιάζω σε αυτήν την “φωτεινή” πλευρά, επειδή όπως θα διαβάσετε και στα άρθρα του NSM, ανακάλυψα πως σε ό,τι εστιάζουμε τείνει να επεκτείνεται και να κυριαρχεί στην πραγματικότητά μας (γιατί ο καθένας ζει σε δική του πραγματικότητα – εξηγώ σε άρθρο γιατί αυτό ισχύει).

Γιατί να δημιουργήσεις μια πραγματικότητα όπου η μιζέρια είναι κυρίαρχη;
Γιατί όχι μια πραγματικότητα που παντού υπάρχει αφθονία;

Ξέρω όμως ταυτόχρονα ότι και η “σκοτεινή” μεριά είναι απαραίτητη, αφού είναι κομμάτι της ζωής, και προκειμένου η “φωτεινή” να αναγεννάται σε κάτι καλύτερο.

Όμως η ουσία είναι να μάθουμε να τη διαχειριζόμαστε και αυτή και να μην παραιτούμαστε.

Το μόνο πραγματικά “κακό”, η μόνη πραγματική “αποτυχία” είναι η παραίτηση. Και αυτή δε χρειάζεται να είναι μόνιμη… Γιατί…

2) Μπορούμε να γίνουμε οι Δημιουργοί της “Τύχης” μας.

Μπορούμε να γίνουμε οι δημιουργοί της δικής μας Πραγματικότητας.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον στη γη που μπορεί να πάψει να είναι ον των περιστάσεων / συγκυριών, και να γίνει κυρίαρχος του περιβάλλοντός του. Και αυτό με το να προσπαθεί συνεχώς να εξελίσσεται προς τη “φωτεινή” του πλευρά, καλλιεργώντας τη δημιουργική φύση του, και δημιουργώντας έτσι όλο και καλύτερες συγκυρίες, ευκαιρίες και περιβάλλον.

Πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε πέτυχε στον οποιονδήποτε τομέα, έκανε κάτι διαφορετικά από τους υπόλοιπους που δεν τα κατάφεραν. Αυτό μπορεί να δώσει ελπίδα σε όλους εμάς που έχουμε αποτύχει στο παρελθόν, και συνεχίζουμε να ψάχνουμε και να προσπαθούμε, μέχρι να τα καταφέρουμε και εμείς.

3) Το ότι δεν τα καταφέραμε σήμερα,
δεν σημαίνει πως δεν θα τα καταφέρουμε και αύριο.

Πιστεύω ότι το παρελθόν μας ΔΕΝ ισούται με το μέλλον μας, ότι το βιογραφικό ενός ανθρώπου ΔΕΝ τον καθορίζει, και ότι την κάθε στιγμή εμείς ΑΠΟΦΑΣΊΖΟΥΜΕ προς τα πού θα εστιάσουμε, πώς θα το ερμηνεύσουμε και ποια δράση θα πάρουμε. 

Ελπίδα σημαίνει το να πιστεύουμε σε ένα μέλλον καλύτερο από το παρόν,
και ταυτόχρονα να εργαζόμαστε όσο πιο σκληρά γίνεται στο παρόν
για να δημιουργήσουμε αυτό το μέλλον.

Και θέλω να ονειρεύομαι ένα μέλλον όπου ο άνθρωπος θα είναι περισσότερο δημιουργός απ’ότι καταστροφέας, και πως θα εστιάζουμε περισσότερο σαν είδος στη Δημιουργία και τη Φωτεινή μας μεριά, αντί να επιτρέπουμε στην “σκοτεινή” πλευρά μας να μας κυριεύει και να μας κάνει να πέφτουμε όλο και χαμηλότερα.

Θέλω να ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου ομάδες “φωτισμένων” ανθρώπων θα αρχίσουν να σχηματίζονται και να “κυριαρχούν” στον κόσμο, όχι με ποινές, αλλά με ελπίδα (με τον παραπάνω ορισμό) και αγάπη, καθοδηγώντας τον προς τα πάνω.

Και ξέρω ότι αυτό είναι εφικτό, γιατί το έχω δει μεταξύ λίγων ανθρώπων. Και αν είναι δυνατόν μεταξύ λίγων ανθρώπων, είναι δυνατόν και μεταξύ μιας κοινότητας. Και μιας κοινωνίας. Και ενός κράτους. Και μιας ηπείρου. Και όλου του κόσμου.

4) Μπορούμε να επιλέξουμε να εξελιχθούμε
και να πετύχουμε ό,τι θέλουμε, ΤΑΧΥΤΕΡΑ.

Είμαστε το μόνο είδος που μπορεί να επιταχύνει την εξελικτική του πορεία συνειδητά επιλέγοντας κάθε στιγμή να ανέβει αντί να κατέβει. Ας το κάνουμε τότε! :)

Υπάρχει μια παγίδα εδώ. Το κλειδί για να επιταχύνουμε είναι μόνο ένα, και είναι και το κλειδί όλου του κόσμου: η Εστίαση – ή Εμβάθυνση (immersion) σε έναν τομέα ή μία εργασία (/project).

“Σταθεροποίησε την πορεία σου σε ένα αστέρι και θα μπορείς να πλοηγηθείς σε οποιαδήποτε καταιγίδα”
~Leonardo Da Vinci~

Πιστεύω ότι είναι ντροπή για την ανθρώπινη φυλή να κολλάει σε παλαιούς και περιοριστικούς τρόπους σκέψης, δράσης και ζωής, ενώ στον σύγχρονο κόσμο, η επιστήμη έχει προχωρήσει -και συνεχίζει να προχωρά- σε αφάνταστα επίπεδα, και ενώ υπάρχουν αμέτρητες πληροφορίες στο διαδίκτυο, πειράματα και γνώση γύρω μας που μας απελευθερώνει το μυαλό και τον τρόπο λειτουργίας του.

Αυτή η γνώση όχι μόνο μπορεί να βελτιώσει τις ζωές μας με αφάνταστους τρόπους, αλλά επίσης μπορεί να μας οδηγήσει στα Όνειρά μας, βάζοντας τον άνθρωπο στη δικαιωματική του θέση: στο να είναι Δημιουργός.

Όμως, πέρα από εστίαση, χρειαζόμαστε και κάτι άλλο που είναι ακόμη σημαντικότερο:

if-u-want-to-go-far-go-together-african-proverb

5) “Αν θες να πας γρήγορα, να πας μόνος.
Αν θες να πας μακριά, να πάτε μαζί.”

(~Αφρικανικό ρητό)

Όπως θα αναφέρω σε πολλά μου άρθρα (πχ διάβασε το 7 πράγματα που μου έμαθε ένας γλάρος για τις Σχέσεις και την Εξέλιξη), αλλά και σε άλλα που θα σε παραπέμψω να διαβάσεις ή βίντεο να δεις, το τι ανθρώπους έχεις γύρω σου και με τι ανθρώπους περνάς τον περισσότερό σου χρόνο, ΜΕΤΡΑΕΙ.

Μετράει πολύ περισσότερο απ’όσο φαντάζεσαι
και πολύ περισσότερο απ’όσο θα ήθελες ποτέ σου να πιστέψεις.

Ανταλλάσσετε συνήθειες, τρόπο σκέψης, συναισθήματα, όρια, όνειρα, ελπίδες, σχέδια και φόβους.

Τα θεωρείς λίγο;

Όλα αυτά θα επηρεάσουν από τις πιο μικρές, μέχρι τις μεγαλύτερες επιλογές σου.

Θα επηρεάσουν πόσα κιλά είσαι, το μηνιαίο σου εισόδημα, το πόσο ευτυχισμένος θα είσαι, αν θα κάνεις οικογένεια, αν θα πληρώνεις τους φόρους σου, αν θα κάνεις καταχρήσεις, ή τι άλλους εθισμούς θα έχεις.

Όλα αυτά θα καθορίσουν τα όρια των ονείρων σου, των προσπαθειών σου, το ποιοι θα σου ανοίγουν πόρτες και ευκαιρίες και ποιοι θα στις κλείνουν, και γενικά τα όρια της ζωής και του οράματος που έχεις για αυτή.

Όλα αυτά θα καθορίσουν τι άνθρωπος θα γίνεις, τι θα έχεις να προσφέρεις στον κόσμο, και αν εν τέλει θα τον επηρεάσεις και εσύ με τη σειρά σου, και αν θα οδηγήσεις την ανθρωπότητα σε ένα καλύτερο ή όχι, μέλλον.

Τα θεωρείς ασήμαντα όλα αυτά; Ξανασκέψου το.

Τι θα συμπεριλάβω στο NeuroSelfMastery?

Εδώ θα συμπεριλάβω άρθρα και βίντεο πάνω σε πολλά επιστημονικά (και μη) πεδία, αλλά σε ΑΠΛΗ και ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ για τον περισσότερο κόσμο γλώσσα!
(Οπότε ΜΗΝ σας αποθαρρύνει τίποτε από τα παρακάτω! :)

  • Νευροεπιστήμες
  • Μάθηση-Μνήμη-Ύπνος
  • (Θετική/Εξελικτική/Κοινωνική) Ψυχολογία
  • Εξελικτική Βιολογία και Ανθρώπινη Φύση
  • Διατροφή
  • Ασκήσεις, σωματικές και νοητικές
  • Συναισθήματα – Διαθέσεις
  • Διαχείριση Χρόνου (βασικά πιστεύω ότι περισσότερο πρόκειται περί διαχείρισης του εαυτού μας, αλλά περισσότερα για αυτό αργότερα)
  • Τεχνικές για περισσότερη Ενέργεια και Ζωντάνια
  • Δημιουργία Στόχων και επίτευξή τους, και τεχνικές να σε βοηθήσουν με αυτό
  • Εξερεύνηση του εαυτού μας
  • Σχέσεις, κοινωνικά δίκτυα, και πολλά άλλα.

Θυμήσου πως ό,τι στόχο και να βάλεις,
ο δρόμος περνάει από το ρητό των Δελφών:

Θα ήθελα να μαζέψω υλικό για το οτιδήποτε θα μπορούσε να μπει σε ένα
“Εγχειρίδιο για το πώς να πετύχεις ως Ανθρώπινο Ον”

Μπορείς να δεις τα ήδη υπάρχοντα άρθρα στο “ΑΡΧΕΙΟ”, εδώ.

Καλή επιτυχία με το Ταξίδι σου :)

Τι δε σου λένε για την “Αισιοδοξία”;

Μπορείς και να το ακούσεις πατώντας το play!

Ακολούθησε το Neuroselfmastery Podcast στην αγαπημένη σου πλατφόρμα για Podcasts:

iTunes | Overcast  | Stitcher | Spotify | Castbox

Πήγαινα στα ΚΕΠ σήμερα να κάνω μερικές δουλειές που έλεγα καιρό τώρα να κάνω…

Και καθώς πάω να μπω, μαζί με μια άλλη κυρία που πέτυχα στην πόρτα, ανακαλύπτουμε ότι έχουν απεργία.

Ενοχλήθηκε πολύ, και άρχισε να γκρινιάζει.

Εγώ της το γυρνάω και της λέω γελώντας “μία φορά είπα και γω να κάνω τα γραφειοκρατικά και έχουν απεργία χαχαχαχα”.

Και μου λέει θλιμμένη “πήρα άδεια για να τα κάνω…” – και της απαντάω – “ωραία, άρα έχετε ελεύθερη μέρα, μπορείτε να κάνετε ό,τι άλλο θέλετε!” και με κοιτάει περίεργα και φεύγει…

Αυτή έφυγε ενοχλημένη, εγώ έφυγα γελώντας, και σκεφτόμενος ΟΚ, ελεύθερο πρωινό τελικά, πάμε για διάβασμα ή συγγραφή.

Είχα backup plan.

Και εκεί μου έρχεται η ιδέα της διαφοράς “θετικής σκέψης”, με τη “θετική νοοτροπία” (που δε λένε στα βιβλία “αυτοβελτίωσης” και του “θετικού κινήματος”).

Πολλοί νομίζουν ότι “αισιοδοξία” και η “θετική σκέψη” είναι η επανάληψη θετικών φράσεων:

  • Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος. Είμαι ο καλύτερος.
  • Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος. Γίνομαι πλούσιος.
  • Είμαι υγιής. Κάθε μέρα γίνομαι καλύτερος” κλπ κλπ κλπ και να τα επαναλαμβάνουν συνεχώς μέχρι τελικής πτώσεως.

Όμως ξέρουν ότι κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μέσα τους.

Το νοιώθουν (και έχει αποδειχτεί ότι αυτό αυξάνει την πιθανότητα για κατάθλιψη και αρνητικά συναισθήματα γενικότερα). 

Γιατί;

Γιατί τα αποτελέσματα, οι πράξεις τους και όλη τους η πραγματικότητα πάει κόντρα σε αυτά που λένε.

Δεν είναι “ρεαλιστικά”.

Και επιπλέον, με το να τα λένε αυτά, θυμίζουν στον εαυτό τους ότι δεν κάνουν κάτι για αυτά που λένε!

Ή [τα βιβλία αυτοβελτίωσης] τους λένε το να σκέφτονται συνεχώς αυτά που θέλουν, να περνάνε ώρες “οραματιζόμενοι” τους στόχους τους να πραγματοποιούνται, και την χαρά που θα έχουν τότε… (πράγμα που μερικές φορές μειώνει το κίνητρο να κάνεις τη δουλειά που απαιτείται).

Κάτι που επίσης δεν λειτουργεί (από μόνο του και έτσι όπως το περιγράφουν).

Αυτό που δε λένε είναι ότι υπάρχει και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ αισιοδοξία.

Ω, ναι.

Ο ρεαλισμός δεν είναι απαραίτητα απαισιόδοξος και μπορεί να συνδιαστεί άψογα με τη θετική σκέψη.

***Βασικά είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα ο ρεαλισμός με τη θετική σκέψη, που αν δεν υπάρχει το ένα, το άλλο κάνει περισσότερο ΚΑΚΟ, παρά καλό από μόνο του.***

Θες να δεις μερικά παραδείγματα θετικών ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ αισιόδοξων φράσεων (= φράσεις if this, then that);

Θέλω να είμαι υγιής (να φτάσω τα Χ κιλά, Ψ λίπος, Υ άλλα χαρακτηριστικά – ευλυγισία, δύναμη κλπ).

  • Όκ, αυτή τι στιγμή κάνω τα …., …. και ….. . Τι άλλο μπορώ να κάνω;
  • Τι μπορώ να βελτιώσω;
  • Τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει στις Χ περιστάσεις; (Όταν πάω μία βόλτα, όταν βγω με τους φίλους μου, όταν τύχει να κάνουμε παραγγελία, όταν είμαι έξω στις 6 το πρωί και θέλω κάτι να φάω; Όταν είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να πάω γυμναστήριο; Όταν πάω γυμναστήριο αλλά είναι κλειστό; Όταν πονάω σε όλο μου το σώμα και δεν μπορώ να πάω; Όταν έχω κανονίσει και δεν προλαβαίνω;)
  • Ο καλύτερος τρόπος να τα αντιμετωπίσω όταν προκύψουν είναι……. (και βρίσκεις 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε πρόβλημα).

Θέλω να κατακτήσω πλήρη οικονομική ελευθερία.

  • Οκ, τι κάνω για αυτό τώρα;
  • Γιατί δεν είμαι ήδη οικονομικά ανεξάρτητος; Τι με εμποδίζει; Τι με τραβάει κάτω; Τι με κρατάει δεμένο στη θέση μου;
  • Τι πιστεύω / κάνω / τι συνήθειες έχω που με έχουν οδηγήσει εδώ που είμαι;
  • Τι λάθη κάνω, πώς μπορώ να τα εντοπίσω, τι μπορώ να διαβάσω να ξεστραβωθώ, και ποιος μπορεί να με βοηθήσει;
  • Τι δεν γνωρίζω που με καταστρέφει και πώς μπορώ να το φτιάξω αυτό;
  • Πού είμαι δυνατός και τι προβλήματα μπορώ να λύσω για τον κόσμο;
  • Τι μπορώ να κάνω όταν προκύψει το Χ Ψ Ω; Τι θα κάνω αν προκύψει ελεύθερος χρόνος;
  • Τι μπορώ να ακούω όσο θα είμαι στα ΜΜΜ ή στο αυτοκίνητο ή σε αναμονή ή σε νεκρό χρόνο (πιάτα, σφουγγάρισμα, δουλειές χωρίς πολλή σκέψη) –  (υπάρχουν τόσα podcasts, videos, audio)
  • Πού μπορώ να γνωρίσω περισσότερα άτομα με τα Χ χαρακτηριστικά που θέλω; Ποιους γνωρίζω ήδη που να έχουν αυτά;
  • Ποιες είναι 3+ διαφορετικές λύσεις για κάθε ένα από τα παραπάνω “πρόβληματα”

Βλέπεις τη διαφορά;

Βλέπεις ότι οι πρωτες “θετικές φράσεις” δεν έχουν κανένα νόημα και είναι σαν να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μεταφραστούν σε ΠΡΑΞΕΙΣ;

Βλέπεις ότι στη δεύτερη περίπτωση οι φράσεις είναι “ρεαλιστικές” μεν, δηλαδή σου λένε πως “φίλε, ο δρόμος δεν είναι εύκολος, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες”, ΑΛΛΑ είναι και αισιόδοξες, δε, δηλαδή “όταν αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες, θα κάνεις αυτο και εκείνο και το παρ’άλλο”.

ΑΥΤΟ είναι η πραγματική, ρεαλιστική αισιοδοξία.

Η σιγουριά που σου δίνει αυτό είναι 1.000.000 φορές μεγαλύτερη από την πρώτη περίπτωση.

Όταν έχεις ένα μεγαλύτερο πλάνο για τη ζωή σου, πράγματα που θες να κάνεις, να καταφέρεις και να ζήσεις, κάθε αναποδιά μπορείς να την εκμεταλευτείς για το καλύτερο, αρκεί να έχεις ανοιχτό το μυαλό σου στις λύσεις και να πιστεύεις στον εαυτό σου ώστε ό,τι πρόβλημα και να εμφανιστεί να ξέρεις ότι μπορείς να το λύσεις.

Γιατί;

Γιατί το έχεις ξανακάνει, ή έχεις προνοήσει.

Αν όχι, κάτι σε μαθαίνει για το τι θα κάνεις την επόμενη φορά. ;)

Σας εύχομαι να είστε ή να γίνετε ρεαλιστικά αισιόδοξοι σε όλους τους τομείς.

***Προσοχή: η θετική σκέψη χωρίς ρεαλισμό, και ο ρεαλισμός χωρίς θετική σκέψη είναι σαμποτέρ από μόνοι τους, και οδηγούν στην αναβλητικότητα και τη στασιμότητα.***

Αν θες να μάθεις περισσότερα για τους εσωτερικούς μας Σαμποτέρ, διάβασε εδώ:

Επίσης μπορεί να σε ενδιαφέρει αυτό:

Σκέψεις περί της Διττής Φύσης του Ανθρώπου…

Ο άνθρωπος είναι όντως ανώτερος των ζώων, αλλά ταυτόχρονα και ο ίδιος ένα είδος ζώου.

Το ότι κάποιος ζει σε ανθρώπινο σώμα τον κάνει υποχρεωτικά ζώο.
Όμως δεν τον κάνει υποχρεωτικά ΚΑΙ άνθρωπο.

Για να γίνει άνθρωπος θα πρέπει πρώτα να αποδεχθεί ότι είναι ΚΑΙ ζώο. Και με το να κατανοήσει και να δαμάσει τον ζωικό του εαυτό, θα αρχίσει να βελτιώνεται ΚΑΙ σαν άνθρωπος.

Η βασικότερη διαφορά, αυτή που είναι η ρίζα, η μητέρα όλων των άλλων, είναι ότι ο άνθρωπος πέρα από Δημιούργημα σαν το ζώο (Creature), είναι ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ (Creator).

Έχει συνεπώς Διττή Φύση. Αυτή του Δημιουργήματος, και αυτή του Δημιουργού.

Θα λειτουργεί συνεπώς βέλτιστα, όταν υπακούει και στις δύο, και μάθει πώς να χρησιμοποιεί τη φύση του Δημιουργού για να τιθασεύει επί του ζώου.

**(γι’αυτό και στην πυραμίδα του Maslow περί των αναγκών του ανθρώπου, βασικότερες είναι οι ζωικές ανάγκες (φαγητό, ρούχα, στέγη, ασφάλεια) και στη συνέχεια ακολουθούν οι “ανθρώπινες” ανάγκες με κορυφή την “Αυτο-Πραγμάτωση” – self-actualization που είναι η αποκάλυψη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και η διοχεύτευσή τους σε επιδιώξεις για τη βελτίωση του κόσμου)

Αποδεχόμενος τη ζωική του Φύση, ότι δηλαδή είναι Δημιούργημα, κατανοεί ότι είναι ατελής, είναι ένα ον που συνεχίζει και εξελίσσεται, και ότι υπόκειται σε παγκόσμιους νόμους ανώτερους του εαυτού του, που οφείλει να τους μελετήσει και να τους υπακούσει προκειμένου να ζήσει και να ευδοκιμήσει.

Ιδίως εάν θέλει να μάθει να τους τιθασεύει προς όφελος του ιδίου και των συνανθρώπων του.

Η άλλη μεριά του νομίσματος είναι να μελετήσει και να υπακούσει στους νόμους που διέπουν την Ανθρώπινη, ή Δημιουργική του Φύση, ώστε να ευδοκιμήσει ως Άνθρωπος, σαν “ανώτερο” όν.

Κύρια δύναμη αυτής της Ανθρώπινης Φύσεως είναι η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, η Συνειρμική Σκέψη, η Δημιουργική Φαντασία, η Εφευρετικότητα, η κατανόηση Συμβόλων και ο Αποσυμβολισμός, και η Λογική – επιστημονική και τετράγωνη σκέψη (συνεπώς και η Αμφισβήτηση) του ανθρώπου, ικανότητες που τον έφεραν στο σημείο της εξέλιξης που τον βλέπουμε σήμερα.

Ο συνδιασμός της ανακάλυψης και εκπαίδευσης ΚΑΙ των δύο φύσεων είναι αυτό που θα τον κάνει να νοιώθει καθημερινά ζωντανός και γεμάτος.

Η απάρνηση έστω και μιας εκ των δυο, θα τον κάνει να αισθάνεται συνεχώς βαλτωμένος και πως κάτι δεν πάει καλά, πως κάτι του λείπει.

Και είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής του καθενός σε τι πραγματικότητα θα ζει και τι έργο τέχνης θα είναι οι ημέρες που θα δημιουργήσει.

Επιλογή που την κάνει καθημερινά μέσα από όλες τις μικρές του ή μεγάλες του πράξεις.

 

(Σημείωση: Άψογο βιβλίο για την περεταίρω κατανόηση αυτού: Psycho-Cybernetics από Maxwell Maltz)