Γιατί, τις περισσότερες φορές, δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε;

0
388

Μέσος χρόνος ανάγνωσης ~6 λεπτά

 

Τι θα γινόταν εάν υπήρχε ένας Κυβερνήτης του κόσμου; μια μεγαλύτερη Συνείδηση;

Πες το Θεό, πες το Αλλάχ, πες “Αρχιτέκτονα” (όπως ήταν στο “Matrix”), πες το ό,τι θες, ή μην το πεις και τίποτα, αλλά ακολούθησε για μια στιγμή αυτά που γράφω. Ας τον λέμε απλά Κυβερνήτη.

Πες ότι αυτός ο Κυβερνήτης μπορούσε να ελέγξει όλη την “Τύχη” στη ζωή σου: το ποιόν θα συναντούσες, ποιόν όχι, πώς θα πήγαιναν οι αλληλεπιδράσεις σου με τους άλλους ανθρώπους, σε τι προβλήματα θα έμπαινες, ποια θα ήταν η κατάσταση της υγείας σου και του σώματός σου, τα οικονομικά σου, οι επαγγελματικές σου ευκαιρίες, και γενικότερα οτιδήποτε βρίσκεται στο Υλικό πεδίο, σε αυτόν τον κόσμο. Το λεγόμενο “Matrix“.

Το μόνο πράγμα που δεν θα μπορούσε να αλλάξει και να διαχειριστεί άμεσα, είναι ο εγκέφαλός σου, οι απαντήσεις σου, και η εστίασή σου. Τουλάχιστον έχεις και συ κάποιο επίπεδο ελέγχου πάνω σε αυτά!

Τι θα γινόταν εάν αυτός ο Κυβερνήτης υπήρχε;

Θα τον ήθελες για εχθρό σου ή για φίλο σου;

Ποια πιστεύεις ότι είναι η ΠΑΡΟΥΣΑ σχέση σου με αυτόν τον Κυβερνήτη;

Ποια πιστεύεις ότι είναι η σχέση σου με τον κυβερνήτη του περιβάλλοντός σου, των σχέσεών σου, της ίδιας σου της ζωής;

Ποια είναι η σχέση σου με τον κυβερνήτη της ζωής σου;

Είστε αντίπαλοι; Του αντιστέκεσαι; Είστε σε πόλεμο; Είστε κολλητοί; Είστε πρώην; Είστε σε συγχρονισμό; Ή και οι δυο σας θέλετε τελείως διαφορετικά πράγματα;

Γιατί η ουσία των σχέσεων (συνεπώς και της σχέσης σου με τον Κυβερνήτη) είναι κάτι το ανύπαρκτο στον υλικό κόσμο, δηλαδή ούτως ή άλλως υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό μας. Πραγματικά μπορείς να διαλέξεις με ποιόν θες να έχεις σχέση και σε ποιο βαθμό, και να βλέπεις σχέση εκεί που δεν υπάρχει, και αντίθετα να μην βλέπεις σχέση εκεί που υπάρχει.. Και εφόσον οι σχέσεις υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας και δεν είναι κάτι το υλικό, αυτό που σκεφτόμαστε για αυτές, είναι και η αλήθεια που βιώνουμε!

Για μένα πολλές φορές η σχέση μου με αυτόν τον Κυβερνήτη είναι μια συνεχούς, επιμένουσας, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ: 

Αυτός τραβάει το σκοινί προς τη μια μεριά, και εγώ προς την άλλη.

Το αποτέλεσμα είναι να συμβιβαζόμαστε και οι δυο μας. Κανένας από τους δυο μας να μην παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει.

Μπορώ να δω ότι με αγαπάει.

Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες από δω και από κει τριγύρω μου, πολλές μαγικές στιγμές, πολλά πράγματα για τα οποία είμαι ευγνώμων, και πολλές “συμπτώσεις” (μερικές φορές περισσότερες απ’όσες μπορεί να περιγράψει η στατιστική) που με βοηθούν να προχωρήσω προς τα εκεί που θέλω.

Αλλά, γαμώτο, υπάρχουν και κάποια πράγματα που δεν μπορώ να τα ανεχτώ.

Πράγματα και καταστάσεις που με κατατρώνε ολημερίς, αφήνοντάς με εντέλει με μια αίσθηση κενού μέσα μου. Πράγματα για τα οποία λέω “γιατί σε μένα ρε;”… Και πράγματα που δεν παίρνω ποτέ απ’τη ζωή.

Ζητάω, ζορίζομαι, προσπαθώ σκληρά, αλλά τα πράγματα δεν βελτιώνονται ΚΑΘΟΛΟΥ.

Ποια θα ήταν η ιδανική σου σχέση με αυτόν τον “Κυβερνήτη”;

Δε θα ήταν μια κατάσταση απόλυτου συγχρονισμού;

Μια κατάσταση που θέλω κάτι και ΜΠΑΜ, να το.

Μπορείς να μου δώσεις λίγο παραπάνω απ’αυτό; ή απ’τ’άλλο;

ΜΠΑΜ, και να το.

Οτιδήποτε να συμβαίνει ακριβώς όταν χρειάζεται, και όταν το θέλω περισσότερο.

Οι συγκυρίες και οι συμπτώσεις που να συμβαίνουν σε μένα και σ’όλο μου το περιβάλλον, να απαντούν σε αυτό που θέλω περισσότερο και να με βοηθούν με τους στόχους μου, τις σχέσεις μου, τις δυσκολίες μου, και την καθημερινή μου ζωή…

Και απ’την άλλη μεριά, θέλει αυτός κάτι; ΜΠΑΜ, του το δίνω αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Καλύτεροι φίλοι για μια ζωή. Αυτό δεν θα’ταν πραγματικά το ιδανικό;

Θυμάμαι μερικές φορές, που για λίγες μέρες, η ζωή μου ήταν ακριβώς έτσι, σαν να ήμασταν κολλητοί.

Και ήταν κορυφαίες στιγμές, που θα τις θυμάμαι για όσο ζω.

Συγχρονισμοί, συμπτώσεις, και “τύχη” που πραγματικά έμοιαζε σαν από όνειρο, λες και πραγματικά, όπως λέει και ο Paolo Coelho, το σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ μου.

ΠΩΣ ΟΜΩΣ;;;

ΠΩΣ, όμως, μπορούμε να γίνουμε κολλητοί φίλοι με τον “κυβερνήτη/σύμπαν/οτιδήποτε κυβερνά τις εξωτερικές συνθήκες”; Αυτόν που ελέγχει την πραγματικότητά μας και το περιβάλλον μας;

(Ξέρω ότι επιχειρώ κάτι δύσκολο αυτή τη στιγμή, καθώς αυτή η ερώτηση βρίσκεται στην καρδιά της ύπαρξης των θρησκειών, αλλά και πάλι, χρησιμοποίησαν αυτή την ερώτηση για να προάγουν πολέμους, και να δώσουν εξουσία σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Αυτό που προσπαθώ να κάνω εδώ είναι να μείνω ΜΑΚΡΙΑ από το οποιοδήποτε θρησκευτικό κομμάτι, φανατισμούς κλπ, και να δω τα πράγματα από μια σκοπιά απλή, ενός παιδιού, με μια απλή, κοινή λογική…)

Πιστεύω πως πάει όπως και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις:

ΕΣΤΙΑΣΕ στα ΚΑΛΑ πράγματα

Πρώτα, πρέπει να εστιάσουμε σε αυτά που ΘΕΛΟΥΜΕ και μας αρέσουν, και να μην δώσουμε και πολύ σημασία στα υπόλοιπα.

Δεν λέω να τα αγνοούμε, αλλά να τα αναγνωρίζουμε, και εφόσον μπορούμε να τα αλλάξουμε, να κάνουμε κάτι γι’αυτό.

Αν όχι, τότε να προσπαθούμε να τους δώσουμε διαφορετική ερμηνεία ή και ναι, αυτά να τα αγνοούμε εντελώς (εφόσον δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι).

Σίγουρα, υπάρχουν πολλοί λόγοι, μερικές φορές, να πεις “στο διάλο” σε πολλούς απ’τους φίλους σου και τους κολλητούς σου (και στον κυβερνήτη του matrix).

Αλλά για να είμαστε ακόμα κοντά τους, σημαίνει ότι εστιάζουμε ΠΟΛΥ περισσότερο σε αυτά που μας ΑΡΕΣΟΥΝ/ σε αυτά που αγαπάμε σε αυτούς και σε αυτά που μας προσφέρουν.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία θα μπορούσαμε να πούμε “σε ευχαριστώ, ρε, αυτό ήταν πραγματικά τέλειο”.. Οπότε εστιάζουμε απλά στα δεύτερα, σωστά;

Ασκήσεις για να βελτιώσεις τη σχέση σου με τον “κυβερνήτη”

gratitudejournal-e1359688676693Για να εμβαθύνω λίγο στην αποπάνω παράγραφο, θα γράψω ένα ολόκληρο άρθρο πάνω στην Ευγνωμοσύνη και την Εκτίμηση, που είναι κάτι που λείπει πολύ απ’τις ζωές των περισσότερων, και είναι πραγματικά η πιο εύκολη και μικρή αλλαγή που θα είχε τα πιο μεγάλα αποτελέσματα από οτιδήποτε άλλο, από τις σχέσεις μας και τη διάθεσή μας, μέχρι την υγεία μας και τα επαγγελματικά μας.

Όμως προς το παρόν:

Ξεκίνα να παρατηρείς τι είναι καλό στη ζωή σου.

Για ΤΙ είσαι πραγματικά υπερήφανος στη ζωή σου; Τι εκτιμάς; Ποιες είναι 5 μαγικές στιγμές που έζησες σήμερα; Χτες; Προχτές; Αυτή τη βδομάδα; Τον προηγούμενο μήνα; Το περασμένο τρίμηνο; εξάμηνο; έτος; Τι αγαπάς στη ζωή σου αυτή τη στιγμή; Ποιον/α; και ποιος πιστεύεις ότι σε αγαπάει αυτή τη στιγμή και νοιάζεται για σένα; Πες το. Παραδέξου το.

Τι ανυπομονείς να έρθει; Σήμερα; Μέσα στην εβδομάδα; Μέσα στους ερχόμενους μήνες και χρόνια;

Ρώτα πιο θετικές ερωτήσεις, και θα λάβεις πιο θετικές απαντήσεις :)

Δίνε με όλη σου την καρδιά

Δεύτερο έρχεται το κομμάτι της “Προσφοράς“.

Όταν πρόκειται για τους κολλητούς μας και τους φίλους μας, δίνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Με όλη μας την καρδιά.

Δεν κρατάμε σκορ και δεν μετράμε πόσες φορές δώσαμε εμείς και πόσες φορές μας έδωσαν αυτοί.

Ούτε δίνουμε για να μας το ανταποδώσουν και αυτοί.

Επειδή, απλά, ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ότι υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, ΠΡΟΣΦΟΡΑ και από τις ΔΥΟ πλευρές, αμέτρητες φορές.

Το ερώτημα, νομίζω, που πρέπει να θέσουμε, είναι σε ΠΟΙΕΣ πτυχές αντιστεκόμαστε από αυτά που μας δίνονται, τακτικά, από τον κυβερνήτη;

Και ΤΙ ο κυβερνήτης ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ θέλει, τι πραγματικά μετράει για αυτόν, ώστε να του το δώσουμε με όλη μας την καρδιά;

Για να το βρούμε αυτό υπάρχει ένα μικρό τρικ. :)

Η άσκηση της Αντίστασης

Αυτό εδώ είναι το κομμάτι που ήθελα να μοιραστώ εξ αρχής και μου εντυπώθηκε περισσότερο. Όλα τα παραπάνω ήταν “εισαγωγή και προετοιμασία” για αυτό. Εδώ είναι το ζουμερό κομμάτι. Συγκεντρώσου για λίγο. Πάει κάπως έτσι:

Εάν ήταν να ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΔΗΜΟΣΙΩΣ (δηλαδή με τουλάχιστον 2 άτομα) αυτό που θέλω, θα το έκανα; Και κάτι πολύ πιο δύσκολο – Θα το μοιραζόμουν σαν “status” στο Facebook; θα το έκανα tweet, θα το μοιραζόμουν έτσι ώστε όλοι να μπορούσαν να το δουν ή να το ακούσουν;

Εν ολίγοις, θα μπορούσαμε να ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ όλα τα υπόλοιπα;

Ευκαιρίες, προτάσεις, πειρασμούς, χρόνο, ενέργεια;

Θα θυσιάζαμε εν δυνάμει κάποιες σχέσεις μας με ανθρώπους γύρω μας που δεν θέλουν τα ίδια με εμας; Ανθρώπους που πολλές φορές εάν τους λέγαμε κιόλας αυτά που θέλουμε θα μας έλεγαν τρελούς και θα προσπαθούσαν να μας αποθαρρύνουν;

Νομίζω ότι η απάντηση πολλές φορές μάλλον είναι ΟΧΙ. Γιατί στρουθοκαμηλίζουμε, και κρυβόμαστε, αντί να ζητήσουμε ανοιχτά αυτό που θέλουμε.

Γιατί δεν τα θέλουμε αρκετά, και αμφιταλαντευόμαστε. Δεν τα ζητάμε ξεκάθαρα και με όλο μας το είναι.

Σε τι αντιστέκεσαι; Τι σε εμποδίζει;

– Οι λόγοι για τους οποίους δεν θα το μοιραζόσουν δημοσίως (ή με ορισμένους ανθρώπους), είναι και οι λόγοι που του αντιστέκεσαι, οι λόγοι που φοβάσαι ότι θα σε πληγώσουν.

– Οι φόβοι σου είναι τα πράγματα που σου μπλοκάρουν τον δρόμο να καταφέρεις αυτό που πραγματικά θέλεις.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που σε κρατάνε κρυμμένο από τους άλλους ανθρώπους που πραγματικά θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν όσο δε φαντάζεσαι.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που θα εμποδίσουν τον Κυβερνήτη απ’το να σου δώσει αβίαστα αυτό που θέλεις. Που θα πει “Αααα ώστε αυτό ήθελες;; Και γιατί δεν το έλεγες τόσο καιρό;”.

– Αυτοί είναι οι λόγοι που κάνουν τον Ασυνείδητό σου εαυτό να σαμποτάρει τις προσπάθειές σου. Ιδίως καθώς πλησιάζεις τον στόχο σου, ο ασυνείδητός σου εαυτός γίνεται όλο και περισσότερο ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ και πιο ισχυρός στην προσπάθειά του να σε εμποδίσει (όπως ανέλυσα στα άρθρα μου “Σαμποτέρ: Ο άγνωστος πόλεμος μέσα μας” και “Μήπως σαμποτάρεις τον εαυτό σου χωρίς να το καταλάβεις;“)

Αυτοί οι (συχνά ασυνείδητοι) φόβοι είναι που σε κρατούν απ’το να πετύχεις αυτό που θέλεις. Αυτοί είναι οι σαμποτέρς των προσπαθειών σου την τελευταία στιγμή! Ο φόβος για αλλαγή, ο φόβος της απόρριψης, ο φόβος της επιτυχίας, και τα λοιπά.

Ερώτηση: Τι θα συμβεί στη χειρότερη;

Σκέψου ποιο θα ήταν πραγματικά το χειρότερο πιθανό σενάριο; 

Κοιτώντας σε τι πραγματικά αντιστέκεσαι, μπορείς να φέρεις αυτούς τους φόβους στην επιφάνεια της συνείδησης, και να δεις ΓΙΑΤΙ υποσυνείδητα σαμπόταρες τον εαυτό σου εξ’αρχής.

Αυτά τα χειρότερα πιθανά σενάρια, ίσως, βέβαια, και να μην συμβούν ποτέ!…

Αλλά, στην πραγματικότητα, όταν τα αντιμετωπίζουμε κατά μέτωπο, τις περισσότερες φορές ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμα και να συνέβαιναν, δεν θα ήταν τόσο χάλια όσο σκεφτόμασταν στην αρχή ότι θα’ταν…

Ακόμα και αυτά θα κρύβουν διαμάντια μέσα τους, πράγματα που και πάλι θα μας έδιναν αφάνταστη ευχαρίστηση, ευτυχία και πληρότητα. Και με κάποιον τρόπο θα μπορούσαμε να προσαρμοστούμε, θα κάναμε και την πλάκα μας, και κάποιο τρόπο θα βρίσκαμε να ξαναβγούμε από εκείνη την κατάσταση.

Αυτό κάνουν οι άνθρωποι από τότε που πρωτοπερπάτησαν – λύνουν προβλήματα, προσαρμόζονται και εξελίσσονται.

Πραγματικά Συνειδητοποιώντας, Απελευθερώνοντας και Αποδεχόμενοι τα χειρότερα πιθανά σενάρια είναι το μυστικό κλειδί για να γίνουμε κολλητοί με τον “Κυβερνήτη”. 

Γιατί τότε του επιτρέπουμε να εκφραστεί ελεύθερος γύρω μας και να κάνει τα γεγονότα να συμβούν.

Κατανόησε ότι δεν υπάρχει τίποτα που στην πραγματικότητα να φοβόμαστε και που μπορεί να μας στερήσει την ευτυχία, εκτός από τα πράγματα που ΕΜΕΙΣ τους επιτρέπουμε να το κάνουν.

Θα πρέπει να θες κάτι τόσο πολύ που κανένα από τα “χειρότερα πιθανά σενάρια” να μην είναι χειρότερο από το να μην αποκτήσεις αυτό που πραγματικά θες, και να επαναπαυτείς σε οτιδήποτε λιγότερο.

Γιαυτό και πιστεύω στο ρητό που λέει:

“Όταν θα θες να επιτύχεις τόσο πολύ όσο θες να αναπνεύσεις ενώ πνίγεσαι, τότε θα πετύχεις, γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή.” ~Ανώνυμος

Και με το να “πετύχεις” δεν εννοώ με τα στάνταρ της κοινωνίας.

Εννοώ αυτό που είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιτυχία (δες το άρθρο Τι είναι η πραγματική επιτυχία για εσένα;) για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά, καθώς ο καθένας μας της δίνει και διαφορετικό ορισμό.

Όταν ο πόνος του να κρατήσεις μια συμπεριφορά είναι ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ από τον πόνο του να την αλλάξεις, τότε θα συμβεί η αλλαγή.

Όταν συνειδητοποιήσεις ότι μια συμπεριφορά σου προσέφερε μόνο πόνο, και θα συνεχίσει για πάντα στο μέλλον να σου προσφέρει μόνο πόνο, χωρίς να έχεις φρούδες ελπίδες ότι κάτι θ’αλλάξει από μόνο του. 

Το θέμα είναι ότι επιλέγοντας που να εστιάσουμε, μπορούμε μόνοι μας να μεγενθύνουμε ή να απαλύνουμε αυτόν τον πόνο, προκαλώντας ή αποφεύγοντας έτσι την αλλαγή.

Το κάνουμε κάθε μέρα με το να επαναπαυόμαστε σε πολλά πράγματα.

  • Με το να απαλύνουμε το πώς είναι η πραγματικότητα.
  • Με το να “χρυσώνουμε το χάπι” και να κουκουλώνουμε αυτά που βιώνουμε με απαλές λεξούλες.
  • Με το να μας “χαϊδεύουν” τα αυτιά οι γύρω μας.

Όμως για αυτό θα μιλήσω σε μελλοντικό μου άρθρο γιατί σηκώνει πολύ “κράξιμο”. :)

Έχε το Θάρρος να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου, να αποδεχτείς την κατάσταση ως έχει, και να δεις τι μπορείς να κάνεις με αυτά που έχεις τώρα, εστιάζοντας σε αυτά που πραγματικά μετράνε για σένα.

Ο ήρωας δεν είναι πιο θαρραλέος από έναν συνηθισμένο άνθρωπο, αλλά είναι πιο θαρραλέος για 5 λεπτά παραπάνω.
~ Ralph Waldo Emerson (1803-1882) ~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εάν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο, πραγματικά θα με ευχαριστούσε πολύ να το μοιραστείτε με άλλα άτομα που πιστεύετε ότι θα τα βοηθούσε ή θα τα ενδιέφερε :) Δεν το έγραψα για να μείνει κρυφό, αλλά για να διαδοθεί σε αυτούς που ενδιαφέρονται! :)

SHARE
Previous articleΗ σπουδαιότερη ικανότητα στον κόσμο: Μάθηση
Next articleΓιατί οι ιστοριούλες ΔΕΝ είναι μόνο για τα παιδιά
Ο Θεόδωρος αυτή τη στιγμή είναι απόφοιτος της Ιατρικής Ιωαννίνων και συγγραφέας στο NeuroSelfMastery.com. Επίσης δημιουργεί και έχει διεξάγει σεμινάρια πάνω στη Συναισθηματική Νοημοσύνη, πώς αναπτύσσεται, τεχνικές μάθησης και μνήμης, αύξησης παραγωγικότητας και άλλα. Ιατρική δεν είναι για αυτόν μόνο η επιστήμη της ασθένειας, αλλά και επιστήμη της ζωής. Δεν είναι απλά η απουσία της ασθένειας, αλλά η δημιουργία μιας ζωής ολοκληρωμένης, που σε γεμίζει ενέργεια, θαυμάζεις, που ποτέ σου δεν πρόκειται να μετανοιώσεις. Αυτό θέλει να δημιουργήσει, προσφέροντας στους γύρω του ό,τι καλύτερο μπορεί και βοηθώντας τους να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.